Over Chroom, Nikkel, Plastic en Aluminium

Auteur: , 47 Reacties

"In den beginne was er niets. Het was helemaal donker, dus schiep De Designer het chroom. Het was helder glimmend en De Designer zag dat het goed was."
Zo begint het boek Genesis van de Designbijbel.

Chroom is een materiaal om luxe en klasse mee uit te stralen, maar vroeger was het gewoon een functionele metaalsoort. Het is een redelijk betaalbaar edelmetaal wat niet corrodeert, erg slagvast is en niet snel krast en daarom is het goed geschikt voor bumpers, spiegels en andere uitstekende delen die gemakkelijk beschadigd kunnen raken. Bumpers, stootstrips, koplampranden, raamlijsten, spaakwielen en radiatoren van chroom zijn al vanaf het begin van het bestaan van de auto gemeengoed, maar omdat het vooral op de duurdere modellen toegepast werd of als optie werd aangeboden en de auto op zich nog een luxegoed was die alleen de ‘oude rijken’ konden betalen, heeft het een luxe uitstraling gekregen.

“Ik kan lekker wel een krasvaste, helder glimmende auto betalen en jij niet.”

In de loop der tijd zijn er veel goedkopere alternatieven gebruikt zoals: nikkel, rvs, gepolijst aluminium, sigeunerchroom (zilververf uit een spuitbus) en glimmend plastic. Net als bij het gebruik van wortelnotenplastic in plaats van echt hout in menig interieur is de status van chroom nu flink gedevalueerd.

“Ik kan nu ook een helder glimmende auto betalen, dus jij bent niet stoerder meer dan ik.”

Chroom!

Dat de goedkopere alternatieven wel erg krasgevoelig zijn, wordt voor het gemak maar eventjes vergeten… Tsja… dan heb je als rijke stinkerd toch een probleem. Hoe moet je je met je ‘zelfingebeelde veel hogere status’ nu dan nog onderscheiden van het plebs dat vroeger nog gedoemd was tot het besturen van auto’s met zwarte of doffe, gelakte bumpers? Lichtmetalen sportwielen zijn ook al niets bijzonders meer, want die zitten tegenwoordig al standaard op de goedkoopste Kia’s en Daihatsu’s.

Chroom!

Een echt houten interieur wordt door de buurman foutief aangezien als wortelnotenplastic en na de gekkekoeienziekte is er een overschot aan betaalbaar, maar inferieur leer ontstaan. Een Bentley met een dikke chromen grille, glanzende multispaaks velgen, een lederen interieur en houten dashboardpanelen is dus niets bijzonders meer… (stomgenoeg was de Bentleygrille tot voor kort ook van verchroomd kunststof…) De Kia Opirus heeft al die optische luxe ook allemaal…

Chroom!

Wat moet je nu dan verzinnen om het in waarde verminderde chroom te compenseren? Er zijn twee oplossingen: simpelweg nog meer chroom toepassen of een duurder materiaal kiezen.
En dit uit zich dan in de vorm “Bling Bling” met goud, zilver en diamanten. Maar ook deze vorm van overcompensatie is na duizenden Rap-video’s en Miljonair’s Fairs (huishoudbeurs voor de sub-nouveau-riche) niet toereikend genoeg meer.

De onzekere nouveau riche weet niet wat ze wil en waar ze voor staat en dus gaan de ontwikkelingen snel. Ergo: bling bling is al zooooo 2006. Zilver en goud zijn vervangen door plastic en nikkel en diamanten worden gemaakt van glas…
En wat nu?

Chroom!

Je bent rijk en je wil dat men dat ziet, maar je wil niet geassocieerd worden met het kitsch-rijdende en troepdragende klootjesvolk. Je zal er alles aan moeten doen om niet als ‘fout’ te boek te staan en de Top Gear Cool Wall is de nieuwe graadmeter geworden. Dan rest er nog maar 1 ding en dat is het tonen van goede smaak en kennis van zaken.

Understated, timeless beauty en outstanding no-compromise top performance zijn de ‘nieuwe’ waarden voor de Nouveau Riche. Terug naar de basis dus. Doen alsof je ‘oud geld’ hebt. Chroom wordt weer gewoon chroom, disfunctioneel hout wordt vervangen door aluminium en styling wordt weer smaakvol en functioneel. Als je je als rijkerd daar aan houdt, komt het allemaal goed.

Laat de bezoekers van de Miljonair’s Fair maar meegaan met de pieken en dalen van de nodeloze trends en stap tevreden in je Aston Martin met een minimum aan chroom, een smaakvol kwaliteitslederen en aluminium interieur en een smeuïge V12 in het vooronder.

De ‘oude rijken’ wisten dit natuurlijk allang. Die hebben zich nooit gek laten maken door over-the-top gekkigheid, maar zijn altijd blijven rijden in het soort auto’s dat ze vanaf het ontstaan van de automobiel al konden betalen. En dat waren lang niet altijd Rolls Royces, Bentley’s en Hispano Suiza’s…

Mijn favoriete adelijke persoon rijdt bijvoorbeeld in een doodordinaire rode VW Passat. Met plastic chromen grille… dat dan weer wel… maar om de eenvoudige reden dat VW niets anders toepast. Ik zou bij de Hema voor het astronomische bedrag van 5 euro een rode spuitbus kopen.

Chroom!

“Het was simpel en functioneel en De Designer zag dat het goed was.”