Gespot: In Knokke

Auteur: , 45 Reacties

Amsterdam? Saaai! Londen? Begint te wennen… Düsseldorf? Laatst nog geweest… Knokke? Veel te lelijk. Of wacht… Voor de afwisseling is het natuurlijk wel leuk, en wat betreft de lelijkheid ervan, een betonnen flat waar zelfs mijn eigen studentenflatje een schoonheid bij is steekt natuurlijk mooi af tegen alle schitterende en bijzondere wagens die er rondrijden. Knokke mag weer, het is alleen wel aan te raden om op zondag te gaan, want op zaterdag is het minder druk.

Aston-Martin DB9

In Knokke rijdt net zo goed ongeveer hetzelfde rond als in Amsterdam, maar dan meer, geconcentreerder, en aangevuld met wat bijzonderdere dingen. Van de DB9 reden er die dag een stuk of vijf rond geloof ik, waarvan één met de optionele alternatieve velgen. Die zijn erg mooi, maar komt dat omdat ze zo zeldzaam zijn of is het iets anders? Ze liggen namelijk haast nooit onder een DB9, terwijl ze echt schitterend zijn, en woester overkomen dan de gebruikelijke ietwat saaie velgen. Die hele auto is sowieso een beetje alternatief, want de meeste zijn grijs of zwart. Blauw is bijzonderder dan je denkt op een DB9! Bordeauxrood blijft trouwens wel de top, samen met één van de vele groentinten. De auto’s waren verdeeld over de Lippenslaan en de Kustlaan, die via een bocht in elkaar over lopen. De spotplaatsen zijn er niet zo heel moeilijk te vinden, maar wie het echt goed wil doen kan alsnog het beste even op onderzoek uit. De golfclub is bijvoorbeeld erg leuk.

Aston-Martin DB9 - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB9 - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB9 - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB9 - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB9 - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB9 - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB9 - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB9 - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB9 - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB9 - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB9 - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB9 - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB9 - Foto Jim Appelmelk


Audi RS4 Avant B7

Audi’s zijn erg gewilde auto’s in Knokke. Zo reden er verscheidene S8’en rond, en ook de ‘goedkopere’ derivaten zie je er veel. Het zijn luxe en snelle auto’s waarmee je toch niet al te veel opvalt. Maar is dat wel altijd een voordeel? Door het relatief grote aantal dure Audi’s, de waarde er van, en de lage mate van opvallen is het de perfecte steel-auto, en dat merken we. Net als Porsches moeten we helaas ook vaak aansporen tot het opsporen van een gestolen RS2 of RS4, zo is er laatst weer een rode RS4 Avant B7 verdwenen. Meestal gaan de auto’s richting het Oostblok, waar ze worden gedemonteerd voor onderdelen en er dus op een onopvallende manier profijt uit wordt getrokken. AB en AJ krijgen hier veel over op hun dak, zoals laatst in de Telegraaf (over een 2 ton kostende gestolen BMW, welk model is dat dan?), waar ik durf te garanderen dat deze witte RS4 Avant inmiddels niet meer op dezelfde plaats in Knokke geparkeerd staat. Wit met zwarte velgen is een erg leuke manier om de wel erg degelijk vormgegeven gezinsracer op te leuken, maar komt nog in te kleine mate voor. Dat heldere blauwmetallic is ook wel erg lekker!

Audi RS4 Avant B7 - Foto Jim Appelmelk
Audi RS4 Avant B7 - Foto Jim Appelmelk
Audi RS4 Avant B7 - Foto Jim Appelmelk
Audi RS4 Avant B7 - Foto Jim Appelmelk
Audi RS4 Avant B7 - Foto Jim Appelmelk


Austin-Healey 100/4 & 3000

Klassiekers zijn in Knokke iets gewilder dan in Amsterdam, in bepaalde opzichten. Inderdaad, in onze hoofdstad staat op elke straathoek wel een DS of Volvo 121, maar in de Belgische kustplaats zijn er andere leuke auto’s. Deze 100/4 uit de mid jaren ’50 luidde het begin in voor dit merk en werd redelijk goed verkocht, zeker in de VS. De auto was goedkoop, mooi, en destijds redelijk snel. De auto maakte veel gebruik van onderdelen van Austin, en dat is nou eenmaal een goedkoop merk. De motor was een 2,7 viercilinder uit de Austin A90 Atlantic, die op zichzelf wel weer een stuk bijzonderder is dan deze Healey, maar in deze cabrio levert het blok iets meer vermogen. 90-110 pk maakte het destijds tot een redelijk uitnodigende rijmachine. Later verscheen er een versie met zescilinder, de 100/6. Die had niet veel meer vermogen, maar ook geen grotere motor. Natuurlijk waren er wel veel andere dingen veranderd, de auto was iets gegroeid.

Austin-Healey 100/4 - Foto Jim Appelmelk
Austin-Healey 100/4 - Foto Jim Appelmelk
Austin-Healey 100/4 - Foto Jim Appelmelk
Austin-Healey 100/4 - Foto Jim Appelmelk
Austin-Healey 100/4 - Foto Jim Appelmelk
Austin-Healey 100/4 - Foto Jim Appelmelk
Austin-Healey 100/4 - Foto Jim Appelmelk
Austin-Healey 100/4 - Foto Jim Appelmelk

Voor de 3000 werd de naam ‘Big Healey’ pas ingevoerd, de motor was nu gegroeid tot 2,9 liter en de voorwielen kregen schijfremmen voor het èchte sportieve rijden. Dat is dan ook een reden dat de veel minder zeldzame 3000 meer waard is dan een 100/6. De vormgeving deed nog steeds veel denken aan die van de 100/4, maar kon nog mee tot en met de 3000 MkIII, die pas in 1968 uit productie ging.

Austin-Healey 3000 - Foto Jim Appelmelk
Austin-Healey 3000 - Foto Jim Appelmelk
Austin-Healey 3000 - Foto Jim Appelmelk


Bentley Arnage Le Mans Series

Ooit in Amsterdam gemist, nu weer gespot in Knokke. Het kan soms raad lopen, sommige exemplaren kom ik zelfs op meerdere plaatsen tegen. Het ene moment in Knokke, dan voor het Amstel Hotel, en weer een jaar later zie je hem op Park-Lane rijden. Dat was het geval bij een Continental GT. Sommige kentekens blijven gewoon hangen, dan wel herinner ik me ze weer van ooit tevoren. Deze Le Mans Series was leuk om te zien omdat het een speciale uitvoering is. Er zijn er maar 153 van gebouwd. Maar… Waarvan dan precies? Er is niet veel meer anders aan ten opzichte van de Red Label dan wat badges, uitlaten, en interieur. Bentley is goed in zulke dingetjes, puur om de verkoop te krikken of de laatste exemplaren van een serie nog op de weg te krijgen. Zo is er ook nog een Arnage T-24 Mulliner (24 per continent) op basis van de eerste serie T, een Arnage Diamond Series (60 stuks) op basis van de Arnage R 2006, en een Blue Train (30 stuks) op basis van de Arnage T 2006.

Bentley Arnage Le Mans Series - Foto Jim Appelmelk
Bentley Arnage Le Mans Series - Foto Jim Appelmelk


Ferrari F355 Spider

Na een korte dag door Knokke te hebben gelopen samen met mijn Antwerpse compagnon Dave was het alweer veel te vroeg tijd om de trein terug te pakken. Het is dan ook een 4 uur durende reis naar Amsterdam toe. Maar geen enkele minuut blijft onbenut, de laatste worden ingevuld op de rotonde vlak bij het station, waar een homogene toe- en afvoer van exoten is. De dichtheid is niet supergroot, maar er is mee te leven. De Arnage Le Mans kwam er ook al voorbij, een minuut later passeerde Ferrari’s jaren ’90 icoon. Of: één van de… Oefenen met rijdende auto’s fotograferen is ook één van de doelen, zeker omdat ik het nog moet leren. En het lukt… Sporadisch. In dit geval gelukkig wel, maar je zal zien dat het doorgaans wèl lukt bij alle 26 911’jes die voorbij komen, maar niet bij de enige Arnage Le Mans, zoals beter zichtbaar op groter formaat.

Ferrari F355 Spider - Foto Jim Appelmelk
Ferrari F355 Spider - Foto Jim Appelmelk
Ferrari F355 Spider - Foto Jim Appelmelk


Hotchkiss 486 Cabourg

Voor liefhebbers van klassiekers als Dave en ik was deze zeldzame vooroorlogse (!) Franse wagen een waar hoogtepunt van de dag. Het zijn auto’s die je echt weinig ziet, en ook niet gauw zal tegen komen. Ook niet als je bijvoorbeeld elke dag de hele vooravond bij Harrods staat te wachten. Wel een dozijntje LP640’s, de variatie is daar niet eindeloos. Je moet niet per se naar de beste spotplaats gaan als je een bepaalde auto zoekt, net zo goed is Düsseldorf een uitstekende plek voor iets als een 300 SL Roadster, en Laren mag er ook wel wezen, maar Londen is er meer voor kwantiteit in de meest bizarre snelheidsmonsters en gloednieuwe extreme tuning. Enfin, daar genoeg over, we hadden het over deze luxe Franse klassieker. Voorin de auto ligt een 2,3 liter viercilinder die met 65 pk nog een redelijk hoog specifiek vermogen op de weg brengt voor jaren ’30 begrippen, in Frankrijk kwam dat overeen met 13 fiscale pk’s. Dat had betrekking op de hoeveelheid belasting die over de prijs van de auto werd geheven, destijds afhankelijk van alleen het vermogen, momenteel ook afhankelijk van de uitstoot.

De Hotchkiss moest zich destijds meten aan auto’s uit de hoge middenklasse, en dat is goed te zien aan het interieur, maar natuurlijk ook aan de uitstraling van de auto, en het feit dat er al een vierbak in lag. In die tijd was dat best veel! Na de tweede wereldoorlog konden ze niet meer op tegen de Franse concurrentie van Peugeot en Citroën, maar met het bouwen van vrachtwagens en Jeeps kwamen ze ook nog aardig rond.

Hotchkiss 486 Cabourg - Foto Jim Appelmelk
Hotchkiss 486 Cabourg - Foto Jim Appelmelk
Hotchkiss 486 Cabourg - Foto Jim Appelmelk
Hotchkiss 486 Cabourg - Foto Jim Appelmelk
Hotchkiss 486 Cabourg - Foto Jim Appelmelk
Hotchkiss 486 Cabourg - Foto Jim Appelmelk
Hotchkiss 486 Cabourg - Foto Jim Appelmelk
Hotchkiss 486 Cabourg - Foto Jim Appelmelk
Hotchkiss 486 Cabourg - Foto Jim Appelmelk
Hotchkiss 486 Cabourg - Foto Jim Appelmelk


PGO Speedster

De Porsche 356 was een grote serie van modellen, bestaande uit dichte en open versies. De dichte was er zelfs nog als aparte ‘hardtop’, die je nog maar zelden ziet, en van de open versies waren er ook nog een Speedster en een Roadster (die twee zijn ongeveer hetzelfde) voor de Amerikaanse markt. Zeldzame en kostbare auto’s die niet zelden gerepliceerd worden, het meeste dat rondrijdt is helaas nep. Een leuk alternatief was dan ook de PGO Speedster, een Frans cabriootje met een vrij duidelijk knipoog naar de 356 Speedster, maar distantieert zich genoeg van de klassieker om aanklachten vanuit Porsche zelf te ontwijken. De middenmotor is een 2,0 liter viercilinder uit de Peugeot 206 GTI, 138 pk sterk en dus voldoende voor genoeg plezier met 930 kilogram auto. Hij is wel redelijk prijzig, zoals meestal bij dergelijke alternatieve auto´s, want ze worden vrij zelden verkocht. Reken op ten minste een halve ton. Wie er per se eentje wil zien raad ik aan richting Knokke te gaan, daar staat er bijna altijd wel een als stunt voor State of Art Menswear.

PGO Speedster - Foto Jim Appelmelk
PGO Speedster - Foto Jim Appelmelk
PGO Speedster - Foto Jim Appelmelk
PGO Speedster - Foto Jim Appelmelk
PGO Speedster - Foto Jim Appelmelk
PGO Speedster - Foto Jim Appelmelk


Porsche 964 Speedster

Tussen de 356 Speedster en de PGO Speedster – met vele tussenliggende replica’s van de 356 – kwam Porsche wel nog een keer met een eigen knipoog naar de 356 Speedster. Als excentrieke extensie op de 964 Cabrio was er óók een 964 Speedster, met als basis de 964 Carrera 2, achterwielaangedreven dus. Een versie met vierwielaandrijving was er niet, maar gezien het feit er maar 930 van zulke auto’s zijn verkocht was de vraag toch niet genoeg. De auto werd destijds al aangedreven door een 3,6 liter zescilinder boxer, grof genomen hetzelfde blok als dat nu nog in de 997 Turbo en GT3 ligt! En het is alweer een jaar of twintig later… Inmiddels wordt een groot deel van de Porsches uitgerust met een 3,8 liter motor, maar de 3,6 houdt het wel lang vol. Waar deze Porsche zijn bestaansrecht aan ontleent is niet helemaal duidelijk, want van de conventionele cabrio zijn er in Amerika natuurlijk al genoeg verkocht. Voor mij is deze auto weer een extra mogelijkheid tot fotograferen omdat het een ware zeldzaamheid is. In Knokke is de 964-Speedster-Density trouwens erg hoog heb ik gemerkt, óók vorige keren.

Porsche 964 Speedster - Foto Jim Appelmelk
Porsche 964 Speedster - Foto Jim Appelmelk
Porsche 964 Speedster - Foto Jim Appelmelk

Wie vragen of opmerkingen heeft over dit artikel kan hierover contact met mij opnemen.