Soms Saaie Supersnelle Sedans, Stations en SUV’s, deel I

Auteur: , 49 Reacties

Een groot deel van de exoten valt nauwelijks op. Natuurlijk zien wij de gigantische geperforeerde remschijven, AMG logo’s in de stoelen, en andere herkenningspunten al van meters afstand, maar voor de leek zijn het gewoon auto’s. Als je er foto’s van maakt is de vraag dan ook niet zelden “Wie zit erin?”. “Wie? Wat! Een 5,4 liter v8 met compressor, 476 pk! Mevrouwtje…”.


Audi RS2 Avant

Een persoonlijke favoriet is de niet zo opvallende Audi RS2 (Avant dus. Overigens nooit geleverd als sedan). Van buiten is het een Audi 80 met enigszins misplaatst ogende Porschevelgen (wel mooie, maar ze vallen er uit de toon), en is er een andere voorbumper te zien, en twee uitlaten. Die twee uitlaten zijn gekoppeld aan hetgeen dat deze auto maakt tot wat het is: een 2,2 liter vijfcilinder met turbo. Dat resulteert in 316 pk op de vier wielen, middels het Quattro vierwielaandrijvingssysteem van Audi. Porsche heeft een handje geholpen bij de ontwikkeling van dit model, en heeft zijn handtekening achtergelaten in de vorm van een setje velgen. De velgen onder het afgebeelde exemplaar zijn overigens niet het origineel geleverde model, maar óók die liggen wel eens onder deze auto. Wat dit model voor mij net iets bijzonderder maakt dan de rest is dat je er niet mee wordt doodgegooid, het heeft vrij lang geduurd voor ik eindelijk uitgebreid foto’s van een exemplaar kon maken.

Audi RS2 Avant - Foto Jim Appelmelk
Audi RS2 Avant - Foto Jim Appelmelk
Audi RS2 Avant - Foto Jim Appelmelk
Audi RS2 Avant - Foto Jim Appelmelk
Audi RS2 Avant - Foto Jim Appelmelk


BMW Hamann M5 Widebody “Edition Race”

Het is niet alleen Londen waar in de zomer ‘verdwaalde Arabieren’ rondrijden, ook in Düsseldorf rijden wel eens auto’s uit Qatar rond. Dit jaar betrof de vangst vier leden: drie heren uit de 600+ pk club (722, 599, LP640) en deze net-niet-600pk’er. Het is 567 pk dat de achterwielen te verwerken hebben, en deze keer is de begrenzer verwijderd zodat de auto 320 km/u zou moeten kunnen aantikken. De auto is ook van buiten bewerkt, aangezien de M5 al over the top was ziet dit er nog erger uit: houterig uitgebouwde wielkasten en een niet erg mooi vormgegeven achterspoiler, maar de velgen en de aanpassingen aan de voorbumper mogen er wel wezen.

BMW Hamann M5 Widebody “Edition Race” - Foto Jim Appelmelk
BMW Hamann M5 Widebody “Edition Race” - Foto Jim Appelmelk
BMW Hamann M5 Widebody “Edition Race” - Foto Jim Appelmelk


Dodge RAM SRT-10

Één van de lompste krachtpatsers is de RAM SRT-10, een enorme pick-up truck die Viper-power voorin heeft liggen, 505 pk dus (Viper heeft nu zelfs 600 pk!). Dit is de auto waar bijvoorbeeld Edgar Davids het dagelijkse verkeer mee trotseert, wel typisch een auto voor hem moet ik bekennen… Dat is echter een tweedeursversie, de meerderheid (bijna 80%) van wat hier rondrijdt heeft vier deuren, en zo ziet de auto er nòg logger uit. Het exemplaar met zwarte velgen is een zogenaamde “Night Runner”, een uitvoering met zwarte velgen, “Brilliant Black” lak, zwarte velgen van 22 inch, een grill met zwarte verchroomde inlaten in de grill, en zwarte tinten in het interieur, inclusief serienummer. Er zijn er maar 400 van gebouwd, overigens zijn er wel al zes geleverd op Nederlandse platen, relatief veel. Maar echt veel voegt het niet toe aan het gebruikelijke model, je moet er maar van houden.

Dodge RAM SRT-10 - Foto Jim Appelmelk
Dodge RAM SRT-10 - Foto Jim Appelmelk
Dodge RAM SRT-10 - Foto Jim Appelmelk
Dodge RAM SRT-10 - Foto Jim Appelmelk
Dodge RAM SRT-10 - Foto Jim Appelmelk
Dodge RAM SRT-10 - Foto Jim Appelmelk
Dodge RAM SRT-10 - Foto Jim Appelmelk
Dodge RAM SRT-10 - Foto Jim Appelmelk


Mercedes-Benz C63 AMG Estate

Om vreemde redenen heeft Mercedes-Benz gebroken met hun kenmerkende “Combi” traditie, de C63 AMG met vlakke achterklep heet nu gewoon “Estate”. Het is niet iets om bij wakker te liggen, maar nader bekeken realiseer ik me wel dat het blijkbaar nodig was om de naam te veranderen, terwijl “combi” voor Mercedes net zo vertrouwd was als “Avant” voor Audi en “Touring” voor BMW. Goed, dat wat betreft de naam. Deze “gezinsauto” is een goede opvolger voor de C55 AMG Combi, die nu alweer zeldzamer neigt te worden dan de C63. Bij het starten ontwaakt de nu atmosferische V8 met een heel rauwe grom, een eigenschap van snelle auto’s waarvan het belang niet mag worden onderschat! Sommige auto’s, zoals de SLR, klinken veel rustiger dan bij een dergelijke auto past, om maar iets te noemen. De C63 moet het momenteel opnemen tegen met name de M3 E90, RS4 Sedan, en de IS-F.

Mercedes-Benz C63 AMG Estate - Foto Jim Appelmelk
Mercedes-Benz C63 AMG Estate - Foto Jim Appelmelk
Mercedes-Benz C63 AMG Estate - Foto Jim Appelmelk
Mercedes-Benz C63 AMG Estate - Foto Jim Appelmelk
Mercedes-Benz C63 AMG Estate - Foto Jim Appelmelk


Mercedes-Benz CLS 55 AMG IWC Ingenieur

Ieder merk heeft zo zijn ‘extra exclusieve’ modellen. Bentley plakt overal roostertjes op, Rolls-Royce vindt dat een volledig zwarte auto wel valt onder de noemer ‘zeer exclusief’, Dodge maakt alles zwart en bij Mercedes-Benz doen ze wel eens het-een-en-ander met kleuren. Zo was er begin dit jaar de CL65 AMG Anniversary, in een oplage van veertig stuks. Er zit een heel verhaal om heen, maar het komt er op neer dat er een ‘heel bijzondere lak’ is toegepast. Dat geldt ook voor de CLS 55 AMG IWC, die van buiten tot in detail “Dark titanium grey metallic” is gemaakt en in het dashboard een klokje en snelheidsmeter heeft die zijn vormgegeven door IWC, gerenommeerde horlogemakers. Gelegenheid voor een speciale editie dus, hoewel ik het zelf iets te veel vind lijken op een storm in een glas water. Je hoeft niet naar het verre Midden Oosten of Rodeo Drive om er eentje tegen het lijf te lopen, want met 3 van de 55 exemplaren [per continent, red] is Nederland eigenlijk al oververtegenwoordigd! Het afgebeelde exemplaar is gespot aan de Köningsallee in Düsseldorf, maar in Amsterdam ben ik wel eens één van de drie ‘Nederlandse’ tegen het lijf gelopen.

Mercedes-Benz CLS 55 AMG IWC Ingenieur - Foto Jim Appelmelk
Mercedes-Benz CLS 55 AMG IWC Ingenieur - Foto Jim Appelmelk
Mercedes-Benz CLS 55 AMG IWC Ingenieur - Foto Jim Appelmelk
Mercedes-Benz CLS 55 AMG IWC Ingenieur - Foto Jim Appelmelk
Mercedes-Benz CLS 55 AMG IWC Ingenieur - Foto Jim Appelmelk


Mitsubishi EVO X

Veel verstand heb ik er zelf niet van. Japanse auto’s. De verschillen tussen de voorgaande EVO’s zijn me dan ook in het geheel ontgaan waar ik me anderzijds haast dagelijks bezig houd met de verschillen tussen bijvoorbeeld een Bentley Continental R Mulliner en een Le Mans Series, in wezen veel minder belangrijke verschillen. Maar mijn gebrek aan kennis betreffende deze geliefde modellijn gaat niet dermate ver dat het verschil tussen de IX en de X mij is ontgaan, het uiterlijk heeft een complete makeover gekregen! Het heeft de auto een potenter uiterlijk gegeven, ‘mooi’ is wat mij betreft niet echt het goede woord. Het front is met name ‘apart’ en ‘indrukwekkend’ te noemen, dan wel ‘slightly over the top’. Het uiterlijk is denk ik nooit het sterkste punt van de meeste Japanse auto’s (of moet ik op mijn woorden gaan passen?), maar interessante technieken hanteren ze wel en ze zijn ook nog betrouwbaarder dan ongeveer 100% van de auto’s uit het lijstje dat ik binnenkort weer in mijn schoen leg (met wortel). Deze auto wordt op vier wielen aangedreven en heeft natuurlijk een interessant systeem om dat zo efficiënt mogelijk op de weg te brengen. S-AWC heet het, Super All Wheel Control, en het reguleert de remdruk en het koppel voor elk wiel apart. Dat koppel komt daar via een versnellingsbak met dubbele koppeling, de Gertrag Twin Clutch SST, dat via een principe werkt dat nog maar nauwelijks wordt toegepast. DSG van Volkswagen lijkt nog het meeste op dit systeem.

Mitsubishi EVO X - Foto Jim Appelmelk
Mitsubishi EVO X - Foto Jim Appelmelk
Mitsubishi EVO X - Foto Jim Appelmelk


Porsche Cayenne Turbo S 2009

Na enige tijd kwam op basis van de gefacelifte Porsche Cayenne ook weer een Turbo S versie uit, een versie met nòg meer vermogen dan de Cayenne Turbo voor wie nog niet tevreden is met het inmiddels tot 500 pk gegroeide vermogen van de Cayenne Turbo. De Turbo S is ook krachtiger geworden, alsof men zich niet bewust is hoeveel 521 pk eigenlijk is. 550 is interessant, maar het zit er meer in voor het ‘iets nieuws!’-idee, dan dat er werkelijk vraag naar was. Dan nog zijn er genoeg bedrijven die zich toeleggen op het kietelen van de V8. Gemballa en Techart zijn de meest gebruikelijke, maar Hamann en Rinspeed hebben ook al aandacht besteed aan modificaties betreffende deze SUV. Het model is niet makkelijk te onderscheiden van andere modellen, zo bleek uit een discussie betreffende dit model, maar voor het gemak gaan we er even vanuit. Zo stond er Turbo S op de wijzerplaten, iets dat niet echt heel veel te zoeken heeft in één van de andere modellen. De afgebeelde auto is overigens gespoten in een kleur die er pas is sinds de gefacelifte Turbo S, “Macadamia Metallic”. De spot is alweer van een aantal maanden geleden, maar in de tussentijd zijn er niet meer veel over de toonbank gegaan. Tot zover bekend zijn er nog geen exemplaren op Nederlands kenteken verschenen.

Porsche Cayenne Turbo S 2009 - Foto Jim Appelmelk
Porsche Cayenne Turbo S 2009 - Foto Jim Appelmelk
Porsche Cayenne Turbo S 2009 - Foto Jim Appelmelk
Porsche Cayenne Turbo S 2009 - Foto Jim Appelmelk
Porsche Cayenne Turbo S 2009 - Foto Jim Appelmelk


Porsche Cayenne Techart Magnum

Techart is één van de meest actieve tuners op het gebied van Porsche, en leggen zich voornamelijk toe op de razend populaire Cayenne. Echter, verwacht niet per se zeshonderd pk of iets van die grootte, want vaak zijn het ook ‘gewoon maar’ Cayenne S’jes die op worden gevoerd tot een vermogen van rond de 500 pk, zoals de Cayenne Turbo dat ook heeft. Niet zielig ofzo, maar het gaat dus niet zonder meer om auto’s die veel krachtiger zijn dan de fabriek-af Cayennes. Af en toe zit er natuurlijk wel eentje tussen met 600-700 pk, maar aangezien het meestal Arabieren zijn die zo ver gaan met tunen zien we dat maar zelden. Overigens worden er in die landen opvallend veel Cayenne Gemballa’s gesleten, maar slechts zelden een Techart Magnum. Gemballa is dan ook hoofdzakelijk de tuner die tot bijvoorbeeld 750 pk gaat, zoals te zien aan de naamgeving van hun versies. Bij Techart heet elke Cayenne Turbo ‘Magnum’, tenzij er maar heel weinig aan is veranderd. De laatste foto toont een Cayenne Techart Magnum van na de facelift.

Porsche Cayenne Techart Magnum - Foto Jim Appelmelk
Porsche Cayenne Techart Magnum - Foto Jim Appelmelk
Porsche Cayenne Techart Magnum - Foto Jim Appelmelk
Porsche Cayenne Techart Magnum - Foto Jim Appelmelk
Porsche Cayenne Techart Magnum - Foto Jim Appelmelk
Porsche Cayenne Techart Magnum - Foto Jim Appelmelk
Porsche Cayenne Techart Magnum - Foto Jim Appelmelk

Wie nog vragen, opmerkingen en/of verzoeken heeft betreffende WoDaSpoDa kan mij bereiken via e-mail. Volgende week zien jullie hoe Britse auto’s zouden moeten zijn.