Rijtest & video: Volvo C70 T5

De marktleider van het “premium” cabrio segment in 2009. En die had een facelift nodig?

[ Eerst kijken, dan lezen? Bekijk de video hier! ]

Toch is het niet ongewoon dat modellen vlak voor het afscheid heel hard verkopen. Je zou dan kunnen betogen dat de aflossing te vroeg komt of bedenken dat je voor een volledige KO van de tegenstanders. Waarom stoppen als je aan de winnende hand bent? Ik kan me niet voorstellen dat de Zweden er op deze manier tegenaan kijken, maar dat geheel terzijde.

Feit is wel dat met een verkocht aantal van 342 stuks de C70 concurrenten als de BMW 3-serie, Audi A5 / A4 , Saab 9-3 en Lexus IS cabriolet achter zich liet. Nu was de A5 er niet het hele jaar en is de 3-serie cabriolet gefacelift (niet dat gewone stervelingen dat zullen opmerken overigens), Volvo zal dus aan de bak moeten om de leiderspositie vast te houden. Dat doen ze in ieder geval met de C70 Intro Edition, een naar goed Zweeds gebruik met accessoires volgehangen exemplaar met een toch nog vriendelijk prijskaartje. De Intro Editions hebben standaard navi, leer, 18” lichtmetalo’s en xenon met adaptieve bochtverlichting. Zowel de 136 pk sterke 2.0 diesel met powershift automaat als de 2.4i Geartronic met 170 pk kosten als Intro Ed 49.995 euro, wat volgens de rekenmeesters van Volvo een voordeel van 10 ruggen oplevert.

Nu zou ik kunnen melden dat beide motorvarianten prima voldoen in de C70, maar eerlijk gezegd heb ik geen flauw idee. Vermoedelijk wel, maar de verleiding van de T5 was weer eens te groot. De vijfcilinder met turbo blijft toch een briljant blok, met een mooie sound, een heerlijke koppelkromme en genoeg power voor alle dag. Welbeschouwd zijn 230 pk en 320 nm geen absolute topwaarden, zeker niet als je bedenkt dat de Duitse concurrenten ook ruim over de 300 pk gaan (en zelfs over de 400 pk). Een echte sportieve topper ontbreekt, maar dat lijkt ook niet noodzakelijk om volumes te halen.

In de praktijk zal de T5 niet tegenvallen, mits je geen M3, S5 of 9-3 Aero naast je bij het stoplicht treft. En als het wel gebeurt: rommel even in je dashboardkastje of met je bijrijder, zodat je met goed fatsoen het op groen springen kunt missen. De sprint naar de 100 in 8 seconden en de topsnelheid van 235 km/u vertellen echter niet het hele verhaal. Vooral in het middengebied is de T5 een ster, in die zin lijkt de vijfcilinder die toch echt benzine blieft enigszins op een diesel. Nog steeds ben ik geen fan van de Geartronic automaat die vaak niet snapt wat er moet gebeuren, terwijl ook nog flippers achter het stuur missen om nog wat sturing te geven. Tijdens relaxed cruisen voldoet de automaat prima, maar juist dat weggedrag is mij niet direct op het lijf geschreven.

Toch doet de C70 dat voortreffelijk. We hadden het geluk dat we de C70 aan de Cote d’Azur te mogen rijden. Dat klonk vooraf weerstechnisch interessanter dan het werkelijk was met temperaturen die niet boven de 10 graden kwamen. Open rijden moest dus met stoelverwarming en normale verwarming vol aan. Alleen werkt dat het laatste het beste als je een rustige cruise snelheid aanhoudt, want dan vervliegt die warmte net even wat minder snel. Dan kun je er of voor kiezen om rustiger te rijden of om het dak te sluiten.

Voor het sluiten van het dak (en het openen ook) heb je wel even nodig. Het gebeurt noch snel noch kan je het rijdend doen, de ideale combinatie om te onthaasten dus. Een kleine halve minuut is er voor nodig en dat is best lang. Je kunt een klein beetje smokkelen door stapvoets te rijden, maar zodra je harder rijdt slaat het mechanisme vast en klinkt er gezellig waarschuwingsmelodietje dat het dak niet goed dicht of open is. Verder is het dakmechanisme prachtig: het is een soort ballet waarbij de drie stalen delen netjes opgevouwen onder de twee kanten op scharnierende kofferdeksel verdwijnen of verschijnen. Met dak open blijft er van de bagageruimte nog de helft over, met dak dicht is het 404 liter.

Met gesloten dak is er nog een voordeel, de carrosserie wint er 15% stijfheid door. Niet dat het een slappe zooi is overigens. Vreemd genoeg lijkt de voortrein slapper dan andere Volvo producten alsof juist daar de torsiestijfheid vermindert is. Oneffenheden van het wegdek zorgen voor veel onrust in het stuur, bijna alsof er simpelweg iets los zit aan de voorwielophanging. Dat is zonde, want het doet afbreuk aan wat verder een typisch Volvo onderstel genoemd kan worden. Veilig, voorspelbaar en met lekker veel grip en toch is het weggedrag ook weer niet saai.

Een blik op het interieur maakt duidelijk van welk zustermodel de C70 nu precies afgeleid is. De typeaanduiding doet vermoeden dat Volvo’s cabriolet verwantschap heeft met de modellen uit de top van het Zweedse gamma. Echter het dashboard en ook het motorenpalet tonen verbazingwekkend veel gelijkenis met C30, S40 en V50. Een klein beetje marketing is de Zweden ook niet vreemd. Net als de C30 is de C70 vooral op papier een volwaardige vierzitter, in de praktijk zal je toch een beetje moeten inschikken zonder jezelf compleet te moeten opvouwen.

Typisch Volvo zijn de veiligheidsvoorzieningen die aan boord zijn. Helaas bracht de facelift niet de City Safety uit de XC60, maar verder zit het meer dan snor met de veiligheid. Tenminste dat vermoeden we, want noch cameravirtuoos Patrick noch ik hebben het mogen testen. Zo heeft de C70 Volvo’s Rollover Protection System bestaande uit stalen beugels die omhoog schieten als de auto over de kop dreigt te slaan. Aangezien de C70 een glazen achteruit heeft, hebben de rolbeugels puntjes van gehard staal om makkelijker door de achterruit heen te breken. Oog voor detail inderdaad en dat kan het verschil betekenen tussen heel lang in het ziekenhuis blijven of met de schrik vrij komen.

De C70 is niet de meest sportieve noch de meest uitgesproken of opvallende cabriolet, ingetogen chique is een passende omschrijving. Hoewel in het felrood de C70 al zeker wat meer pit krijgt, wat überhaupt met de facelift ook al was gebeurd. Met een instapprijs van een kleine 45 mille (in Nederland dus en voor de 140 pk sterke 2.4 vijfcilinder) is de C70 iets voordeliger te krijgen dan de andere premium vierzits cabrio’s. De T5 is er vanaf pakweg 55 mille, wat ook relatief scherp geprijsd is. Blijft een nadeeltje dat de Duitsers veel dikkere motoren kunnen leveren en zelfs hun sport-versies onthoofd kunnen leveren. Toch waren er weinig momenten dat ik schreeuwde om meer pk’s. Het T5 doet in de praktijk van alledag meer dan prima en in een cabriolet wil je ook nog wel eens van vogeltjes, boompjes en ander natuurschoon genieten. Filmpje!

Gallery: Reviews Volvo C7T5

«

»