Rijtest & video: Mercedes SLS AMG

De vleugeldeur is terug. En hoe. Na een dag met de SLS weet ik het zeker: deze soundtrack gaat nooit vervelen.

De video kwam al voorbij, maar voor diegenen die nog niet de kans hebben gehad om te kijken: KLIKKERDEKLIK.

Het woord “subtiel” was niet het eerste wat in me opkwam. Er komt simpelweg een bak herrie uit de SLS als ik de parkeergarage van de importeur uit stuur. Even daarvoor kreeg ik een “korte technische uitleg over de auto”, die bestond uit het overhandigen van de sleutels en de vraag om de uitrit uit de garage ietsje schuin te nemen. De lage lange neus van de SLS schraapt anders over het beton en dat is ook weer zonde. Verder moest de auto zichzelf wijzen, het blijft een Mercedes-Benz die ook dagelijks gebruikt zou moeten kunnen worden.

Toch word je voor instap al geconfronteerd met één van de meest opvallende kenmerken van de SLS: de vleugeldeuren. En dan nog niet eens van die “aftermarket” exemplaren die schuin omhoog zwaaien vanuit de oorspronkelijke, lage scharnierpunten, maar het echte werk. Een gedeelte van het dak scharniert mee, waarbij ik er achteraf achter kwam dat ik precies de goede lengte had. Mocht je 2 meter plus zijn, let dan op bij het sluiten van de portieren, het zou wel eens net niet kunnen passen. Verder is de ruimte voldoende zonder dat het overhoudt. Dat dat zo is, heeft natuurlijk een reden. Dit is niet zo maar een snelle Mercedes met AMG-badge. Nee, de SLS is een regelrechte supercar die toevallig door een mainstream fabrikant wordt gemaakt.

Daarmee maakte AMG andere keuzes dan bij de meer reguliere producten van Das Haus wordt gedaan. Zo wordt er onevenredig veel ruimte gereserveerd voor de motor, wat het mogelijk maakte om nog meer PK’s uit het 6,2 liter grote V8 te halen. Door de extra ruimte onder de motorkap konden het inlaat- en uitlaattraject veel vrijer worden opgezet, waardoor de motor veel lekkerder “ademt”. Tevens nieuw zijn de nokkenassen, distributie en het gegeven dat er nu van dry-sump smering gebruik wordt gemaakt. Dat laatste maakt het mogelijk om de motor veel lager in de auto te leggen, wat weer een positief effect heeft op de wegligging. Alle andere aanpassingen zorgen ervoor dat vermogen en koppel een flinke boost krijgen ten opzichte van de M156 basismotor. De M159 zoals het blok van de SLS is gedoopt, levert 571 pk bij 6800 tpm en 650 nm bij 4750 tpm.

Een echte bantam-gewicht zoals de F458 is de SLS nog niet, maar mede dankzij het aluminium spaceframe heeft Mercedes-Benz het gewicht weten te beperken tot 1520 kg. De bijbehorende PK-gewichtsverhouding van 2,84 kg/pk zorgt voor zeer aansprekende prestaties. De SLS ramt dusdanig door dat cameraman Patrick zich serieus afvroeg of we tot nu toe alleen met kinderspeelgoed op weg waren geweest. Met een sprinttijd naar de 100 van 3,8 seconden hoort de SLS inderdaad tot de toppers die ons pad kruisen, maar het is ook het geluid en het verder niet nader te definiëren gevoel waardoor het nog harder lijkt te gaan. In ieder geval schiet de 6,2 liter grote V8 enorm rap door het toerengebied tot aan de rode lijn van 7200 toeren per minuut.

De topsnelheid is dan weer een gezonde 317 km/u, waarbij in één van de persberichten zelfs werd gemeld dat dat een begrensde top is. We proberen het later graag nog een keer voor jullie uit, daar kwamen we op de A2 nog even niet aan toe. Wat we wel hebben geprobeerd is om vette, zwarte strepen op het asfalt neer te leggen als een klassieke burnout. Aan de brute kracht ligt het niet, maar de AMG SpeedSHIFT bak met dubbele koppeling en zeven verzetten laat het simpelweg niet toe. Linkervoet op rempedaal en rechts gas geven is natuurlijk voor de echte hooligans die graag van hun banden af willen, dus dat de bak dat niet pikt is nog niet zo wereldschokkend. Wel saai, maar het schijnt er een beetje bij te horen tegenwoordig. Echter ook bij de staande starts met zware gasvoet doet de SLS net iets te efficient. Geen vrolijk kwispelende achterkant, rookpluimpjes uit de wielkasten en mooie zwarte strepen op het asfalt. In plaats daarvan is er alleen die hypersnelle acceleratie. Efficiënt, maar saai. Ook de SL63 en E63 hebben niet meer de oude slushbox en die hebben hetzelfde euvel.

Qua stuur- en weggedrag valt er helemaal niets te klagen. Voor een optimale gewichtsverdeling is de versnellingsbak is tegen de achteras geplaatst (transaxle-configuratie): zodat de verhouding kg’s als 47% vóór, 53% achter wordt. De V8 is namelijk ook een middenmotor, hij ligt wel voor de cockpit, maar wel achter de vooras. Dankzij de aluminium ‘double wishbones’ van de wielophanging, plakkerige banden (265/35/19 voor en 295/30/20 achter) en het lage zwaartepunt (weer mogelijk gemaakt door de drysump smering) gaat de SLS ongenaakbaar hard de hoek om.

De versnellingsbak is door een carbon aandrijfas aan de achteras verbonden, wat weer besparing van de nodige kilogrammen oplevert. Voor de bevestiging wordt gebruik gemaakt van een torque tube: dit is een holle vaste verbinding tussen motor voor en versnellingsbak achter. Door deze constructie neemt de stevigheid verder toe. Door al deze maatregelen is de SLS een enorm precisie-instrument geworden: de reacties op gas geven, remmen en sturen zijn puur en direct. Door het vrijwel ontbreken van bodyroll lijken de snelheden telkens weer veel lager te liggen dan ze in werkelijkheid zijn. Het surplus aan power helpt daar natuurlijk ook niet bij, zelfs bij 200+ is de acceleratie nog indrukwekkend.

Onwillekeurig dringt de vergelijking met de SLR zich op en die komt daar niet zonder kleerscheuren vanaf. De SLR is veel exotischer qua materiaalgebruik, nog een stuk krachtiger, maar op papier in ieder geval niet heel veel sneller dan de SLS. Echter de € 242.976 die Mercedes-Benz voor de SLS vraagt is bijna een factor drie minder dan waarvoor de SLR in de prijslijsten stond. De 60 SLS-en die dit jaar naar Nederland komen zijn dan ook allemaal verkocht, de wachtlijst is inmiddels opgelopen tot anderhalf jaar. En die wachttijd is zeker de moeite waard.

Met dank aan Sacha voor de foto’s!

Gallery: Reviews Mercedes-Benz SLS AMG

«

»