Impressie: 24 uur van Le Mans 2010 [update: gallery]

Auteur: , 54 Reacties

Waarschijnlijk heeft iedereen wel iets in zijn leven wat hij of zij al jaren van plan is maar wat er nooit van komt. Bij mij was dat de afgelopen 10 jaar het bezoeken van de 24 uur van Le Mans, maar afgelopen weekend heb ik dat van mijn ToDo lijstje kunnen schrappen. Been there, done that, volgend jaar weer.

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: als je pretendeert van auto’s en autosport te houden dan is je leven niet compleet zonder de 24 uur van Le Mans meegemaakt te hebben. Lang heb ik ernaar uitgekeken om dit evenement bij te wonen, en dit jaar is het dan eindelijk gelukt. Gelukkig maar, want niets is zo gaaf als 55 auto’s die 24 uur aaneengesloten tot het uiterste gedreven worden om uiteindelijk zo snel mogelijk over de streep te gaan op zondagmiddag om 15:00.

Christijan Albers

Eenmaal aangekomen in Le Mans blijkt al dat dit niet zomaar een race wordt. Als ik om een uur of negen op zaterdagochtend bij het circuit in de buurt kom zie ik niets anders dan exotische auto’s en overal mensen met Audi en Peugeot vlaggen, petjes, t-shirts, etc. Er is sprake van gezonde rivaliteit, zonder dat er hooligan-achtige taferelen bij komen kijken. Na het regelen van een aantal zaken mik ik de auto op de parking en vertrek ik richting paddock, waar ik nog net op tijd in de VIP ruimte van Audi arriveer voor een snel ontbijtje en een interview met Christijan Albers, die dit jaar uitkomt in de Audi R10 TDI van team Kolles.

Dansen kan ze!

Na dit praatje bijgewoond te hebben besluit ik maar eens op verkenning te gaan. Het circuit is behoorlijk uitgestrekt maar het meeste publiek groepeert zich rond het paddock, het rechte stuk waar de start straks gaat plaatsvinden en de gebieden daaromheen. De andere kant van het circuit is slechts beperkt toegankelijk voor publiek, maar bestaat ook voor het grootste deel uit rechte stukken. Ik maak een korte wandeling door de pitstraat waarbij ik uiteraard de pitboxen van Neerlands trots in bange dagen Spyker even bezoek. Spyker zou nog een pittige race tegemoet gaan, zou later blijken. Na een leuk dansje van een stel in roze geklede dames en de rijderspresentatie is iedereen er klaar voor: let the race begin!

De start van de race, in de eerste bochtencombinatie na de start

Om drie uur gaat het geheel van start. Een gemiddeld rondje duurt voor de LMP1 auto’s ongeveer 3:20 wat erin resulteert dat de eerste GT2 auto’s al binnen een kwartier op een ronde achterstand gezet zijn. Vanaf dat moment is er altijd wat te zien op het circuit. Al vrij snel gaat het mis met de auto van Nigel Mansell en de eerste (lange) safety car is een feit. Na een tijdje gaat de race verder en de Peugeots ogen dominant en rijden in een treintje bij de rest van het veld weg.

Peugeot 908 HDI FAP

Voor Spyker slaat het noodlot na een aantal uren toe. Een andere, snellere wagen rijdt met een snelheidsverschil van 70 kilometer per uur achterin de blauw-gele bolide. Resultaat: er moet flink gesleuteld worden en pas na een dik uur rijdt de Spyker weer de baan op. Weg race, maar Spyker wil finishen, ook al is het met een auto die onderhuids 10 centimeter korter is gereden. Toch wordt het tempo hervonden. Christijan Albers en zijn team rijden ondertussen hun rondjes rond de 10e plek. Achter de pitbox van Spyker wordt druk gepoetst, en niet alleen op het reserveplaatwerk en de velgen.

Poetsen!

Tegen de tijd dat de schemering valt barst het feest op de omliggende terreinen los maar begint bij mij de vermoeidheid toe te slaan. Omdat ik een nacht heb overgeslagen om hier te komen wil ik eigenlijk maar één ding: slapen. Ik weet het vol te houden tot een uur of 1 maar dan besluit ik richting camping te vertrekken om de ogen een paar uur te sluiten. Op de achtergrond het geraas van de de motoren en de wetenschap dat de coureurs die op dat moment achter het stuur zitten geen seconde hun ogen kunnen sluiten. De onboard beelden op de vele monitoren bevestigen dat: 300+ in de nacht is hard. Heel hard. De diesels van Peugeot en Audi houden mij overigens niet wakker, die klinken nog minder fel dan een stofzuiger. De gillende V12 van de Aston Martins doet nog even een poging, samen met Pescarolo’s zijn het dan ook de best klinkende auto’s, maar al vrij snel wint de zwaartekracht het van mijn oogleden.

Rode schijfjes

Als ik ’s morgens op het circuit aankom valt me op dat de Spyker niet rondrijdt. Ik haast me naar de pitbox waar ik te horen krijg dat er technische problemen zijn. Wellicht gevolg van de aanrijding in het begin van de race, maar na een wederom een ruim uur sleutelen kan er weer verder gereden worden. Spyker finisht uiteindelijk ondanks alle tegenslagen en toont daarmee karakter.

Pitstop Spyker

Langzaam maar zeker stijgt ook de Audi van Albers steeds een plekje verder, onder meer omdat de Peugeots één voor één beginnen uit te vallen. De Audi’s hebben inmiddels de leiding genomen omdat de Peugeot van Bourdais de geest gegeven heeft. Dat was het begin van het einde voor de Fransen. Één voor één leggen de Peugeots het loodje, de volle winst gaat naar Audi dit jaar en niet één van de Peugeots komt over de finish. Hetzelfde geldt helaas voor Albers en zijn teamgenoten, ook zij vallen in de laatste uren uit. Het Nederlandse succes blijft uit, wat deze teams betreft. De Nederlanders in de GT1 klasse doen het beter: David Hart wordt tweede in de Corvette C6.R en Peter Kox wordt in diezelfde klasse derde in de Aston Martin DBR9.

De auto van Peter Kox