Rijtest en video: Jaguar XF 2.2 D

Drie jaar geleden introduceerde Jaguar met de XF de langverwachte opvolger van de S-Type. Voor het aankomende modeljaar werd de sedan strakgetrokken om wat beter in de pas te lopen met de rest van de Jaguar-lineup. Het grootste nieuws speelt zich echter onder de motorkap af: met de 2.2 D heeft de XF voor het eerst een zuinige viercilinder diesel aan boord, waarmee de aanval op de Duitse concurrentie wordt ingezet. In een zonovergoten München gingen wij er mee op pad, om te kijken of hij zich kan meten met de ´Duitse Drie´.

[ Eerst kijken, dan lezen? Bekijk de video HIER! ]

De XF begeeft zich hiermee voor het eerst in een segment dat de afgelopen jaren explosief is gegroeid. Doordat de milieumaffia zijn wurggreep op de automotive industrie heeft verstevigd neemt de vraag naar zescilinders af, en vinden we in het E-segment steeds meer zuinige dieselgestookte vierpitters onder de motorkap. BMW, Mercedes en Audi hebben deze motorblokken allemaal in huis, maar Jaguars instapper was tot nu toe de 2.7 V6 diesel met 204 pk. Hoe belangrijk een ge-downsizede motor voor het merk is blijkt wel uit cijfers uit Engeland (Jaguars grootste markt), waar niet minder dan 80% van de verkopen in dit segment een viercilinder beslaat. Het invoeren van een prijsbewustere instapper was dus eenvoudigweg noodzaak.

Wanneer je de nieuwe XF eens goed van alle kanten bekijkt, kan je alleen maar concluderen dat de facelift hem veel goed heeft gedaan. Het was al geen lelijke auto, maar de strakke booskijkers, plattere achterlichten, bredere bumpers, en verder doorgetrokken motorkap geven de auto een gespierdere, assertievere look. Ook komen de ‘J-Blade’-ledjes in de voorkant erg mooi tot hun recht, in een koplampunit die godzijdank de rare bollingen in het midden kwijt is. Wanneer je dan ook nog een set 20″ porno’s onder de auto monteert (wat bij de persdemo’s uiteraard het geval was) is het plaatje helemaal af.

De 2.2 D is geen onbekend motorblok: De van Ford/PSA afkomstige unit vinden we onder andere in de Citroën C5 en de Ford Mondeo. De engineers konden echter geen 1-op-1 kopie maken, want in de XF wordt dit blok, vanwege de achterwielaandrijving, in de lengterichting gelegd. Om het verbruik en de uitstoot zo veel mogelijk terug te dringen trok Jaguar twee dingen uit de trucendoos: een automatische versnellingsbak met acht (!) verzetten en een start/stop-systeem (soft hybrid). Mede dankzij deze foefjes levert Jaguar zijn zuinigste model ooit af, met een gemiddeld verbruik van 5,4 liter en een CO2-uitstoot van 149 gr/km.

Maar de grote vraag is: hoe presteert een relatief kleine viercilinder in de XF, of met andere woorden: is het wel Jaguar-waardig? Daar kunnen we kort over zijn: ja. Met 190 pk en 450 Nm komt de auto nooit tekort. Door de iets grotere cilinderinhoud dan vergelijkbare modellen van BMW en Audi is het blok wat koppel sterker, wat het smeuïge karakter van het blok goed doet. Helaas gooit de 8-bak hier een beetje roet in het eten. Om zo zuinig mogelijk te zijn, liggen de schakelmomenten bij normaal rijgedrag altijd voor de 2.000 toeren, en het is juist vanaf dit toerental dat het maximumkoppel wordt ontwikkeld. In feite benut je dus nooit de volle trekkracht van de motor. Aan de andere kant: tussen 1.500 en 3.500 tpm is er nooit minder dan 340 Nm voorradig, dus karig wordt het nooit. Met één uitzondering! Wanneer je er vol gas vandoor wilt (als je vanuit stilstand in druk verkeer moet invoegen bijvoorbeeld), is het motorblok totaal niet bij de les, zelfs in de sportstand. De auto heeft dan veel te veel tijd nodig om na te denken alvorens hij aan de (verder uitstekende) acceleratie begint. Een duidelijk verbeterpunt voor de engineers wat mij betreft.

De versnellingsbak doet prima zijn werk: hij schakelt soepel en vlot. Toch ben ik er zelf geen grote fan van, omdat hij bij het opdoemen van een helling toch altijd een tikje terug moet, hetgeen wat nerveus op me overkomt. Dat dit noodzakelijk is om gunstige verbruikscijfers te halen begrijp ik, maar zelf hou ik er meer van als je zo veel mogelijk in dezelfde versnelling kan blijven. De andere nieuwigheid, het start/stop-systeem, functioneert uitstekend. Zolang je je voet op de rem hebt draait de motor niet, maar je hoeft maar een beetje druk te verminderen en de motor wordt direct wakker. Dit gaat ook dusdanig snel, dat je hard je best moet doen om met je voet bij het gaspedaal te zijn voordat de motor zijn rondjes draait. Hiermee is het systeem ook geschikt als je vooraan staat bij het verkeerslicht.

Tijdens het rijden met de XF overheerst één ding: rust. Dankzij een uitstekende isolatie hoor je nauwelijks geluid in de cabine en de auto loopt zo comfortabel dat je op hoge snelheden alleen door het snelheidsverschil met de auto’s om je heen door hebt dat je alweer flinke snelheden op je teller hebt staan. Ook de vering is duidelijk afgestemd op het zo soepel mogelijk verplaatsen van de chauffeur. Op hobbelige wegen is dit lekker, maar wanneer je de auto flink gaat pushen zou je willen dat er een iets stuggere verenset onder gemonteerd was. Wat hierbij ook geldt is dat het een auto van bijna 5 meter lang is, die niet minder dan 1.745 kg in de schaal legt. Tijdens een gooi- en smijtsessie bergaf was de koek op een gegeven moment gewoon op, maar de wetten van de natuurkunde laten zich dan ook niet ombuigen. Zo lang je de auto niet als een hondsdolle aap berijdt is er niets aan de hand. Wil je dit wel, dan kan je beter een XFR kopen.

Het stuurgedrag van de nieuwe XF is scherp en accuraat: de neus laat zich gewillig precies die kant op wijzen waar jij hem wilt hebben. De RWD-layout helpt hierbij, de voorwielen hoeven alleen maar te sturen. De stuurbekrachtiging was naar de smaak van ongetekende echter veel te aanwezig: op lage snelheden krijgt zelfs de grootste slapjanus het stuurwiel met zijn pink rond. Het dient het gemak, maar ik hou er zelf meer van als je iets duidelijker voelt wat de wielen onder je doen.

Is de gefacelifte XF opgewassen tegen zijn alomtegenwoordige Duitse concurrenten? Als het aan de autoblog-lezers ligt wel: in een vorige poll liet de auto met 43% van de stemmen de 520d en de A6 2.0 TDI ver achter zich. Met de introductie van deze motorvariant boort Jaguar een essentiële markt aan, met een keurige auto waar ze duidelijk heel hard hun best op hebben gedaan. Hoeveel mensen uiteindelijk bereid zullen zijn om de veilige, waardevaste, maar ook wat saaie Duitse eenheidsworst links te laten liggen en minimaal 56.600 euro voor de Jag op tafel te leggen zal de toekomst uitwijzen. Dat je voor dit geld een standaard goed uitgeruste, comfortabele auto krijgt die zich zonder meer met de concurrentie kan meten staat buiten kijf. Filmpje!

Gallery: Jaguar XF facelift review

«

»