Ferrari 488 GTB: rijtest en video

Auteur: , 69 Reacties

Twee zitplaatsen, een middenmotor, V8, mét turbo. Is dit de nieuwe Ferrari F40?

[ Eerst kijken, dan lezen? Bekijk de video HIER! ]

Weet u nog wat de laatste tweezits Ferrari met middenmotor was die van een turbo was voorzien? Precies, de Ferrari F40. Er is het één en ander veranderd in de afgelopen decennia, ontdek ik nu ik mezelf in de stoel van de 488 GTB laat zakken. Dat gaat redelijk eenvoudig. Natuurlijk is dit een lage sportwagen, maar ik kan me nog herinneren dat het in- en uitstappen uit een Ferrari F40 lastiger was. Het kwam overigens bij die F40 nooit verder dan achter het stuur zitten van een stilstaand exemplaar, bewonderend “oeh, aah” mompelen en hopen dat ik er ooit in zou kunnen rijden. Dat hoop ik overigens nog steeds vurig, maar dit keer is alles anders: ik heb de sleutel op zak van deze Ferrari 488 GTB. De eerste keer dat ik op uitnodiging van Ferrari met één van hun recente producten op pad ga, het is toch een momentje.

Ferrari 488 GTB rijtest en video
Maar terug naar die verschillen met vroegàh. In de F40 zaten overal rafelige groene kitranden langs slordig vervaardigde koolstofvezel delen. Het was kaal, hol, eigenlijk meer een circuitauto dan een product voor de openbare weg. Deze 488 GTB is in alles anders. Keurig afgewerkt, prachtig leer, heerlijke sportstoelen die prima te verstellen zijn: het klopt gewoon. Zelfs recente producten als de F430 en 458 Italia vond ik altijd nog iets knulligs hebben, maar de 488 GTB is echt fraai afgewerkt. Zo fraai, dat ik vermoed dat de minimaal scheef geplakte letter “B” van het 488 GTB logo rechts op het dashboard met opzet is gedaan, om het geheel de indruk van handwerk mee te geven.

Ferrari 488 GTB rijtest en video
Eigenlijk bevalt het me hierbinnen beter dan buiten. De achterkant van de 488 GTB kan ik zeer waarderen, met name omdat men de auto zo heeft getekend dat er geen spoiler nodig is. Tenminste, geen zichtbare spoiler. Door het gebruik van actieve aerodynamica in onder andere de diffuser kan er gespeeld worden met de hoeveelheid neerwaartse kracht. Dat resulteert in een bijzonder sexy bips, maar gaan we langs de flank naar voren werken, dan gaat het wat mij betreft mis. De luchtinlaten voor de actieve aerodynamica en de koeling van de V8 met twee turbo’s zijn namelijk al wat minder sexy als je het mij vraagt. Het wordt nog erger als we naar de deurgrepen kijken, ik kan me alleen maar afvragen wie die op het laatst nog in het ontwerp gegooid heeft, vreselijk. En ze voelen ook alles behalve solide aan, geen succes als je het mij vraagt. Gaan we nog verder naar voren dan komen we bij de neus. De voorspoiler is open en stuurt afhankelijk van de gevraagde downforce lucht onder, door en/of langs de auto. Mooi werk, maar het oogt ook hier allemaal wat ongelukkig. Nee, een designklassieker kan ik het helaas niet noemen. Maar dat lijkt een terugkerend thema te zijn geworden bij Ferrari.

Ferrari 488 GTB rijtest en video
Wat wél mooi is, is het setje cijfers dat bij deze auto hoort. Een 3.9 liter V8 met twee turbo’s die 670 steigerende Italiaanse raspaarden uithoest, daar kun je mij altijd voor wakker maken. Ook voor de 760 Nm koppel overigens. Het resulteert in bizarre prestaties: een top boven de 330 kilometer per uur, een sprint naar 100 in 3,0 seconden en een sprint naar 200 in 8,3 seconden. Damn. En het vette is dat bij elke versnelling een andere turbodruk wordt gehanteerd, om ervoor te zorgen dat je zo hard en lineair mogelijk versnelt. Dat merk je voornamelijk in de hogere versnellingen, bijvoorbeeld als je van 6 naar 7 schakelt op weg naar de topsnelheid. Je verliest even momentum door het schakelmoment en héél even ben je bang dat de natuurkundige wetten het van je gewonnen hebben. Maar dan hoor je achter je de turbo’s opspoelen en daar ga je weer, richting horizon, als een malle.

Dat momentje volgde pas later op de dag, toen we het stukje video opnamen waarbij we boven de 300 gingen rijden. Maar nu zit ik dus in die nieuwe cabine, mijmerend over wat komen gaat, naar een stuur vol bedieningsorganen te kijken. “Je gaat een paar keer het knipperlicht misslaan” grinnikt cameraman Martijn, die wijst naar de knoppen voor de knipperlichten op het stuur die de conventionele hendel achter het stuur moeten vervangen. “Nee joh,” zeg ik, “ik zie ze toch vol voor m’n neus zitten, die knoppen?”

Ferrari 488 GTB rijtest en video
Ik druk op de Startknop en de V8 begint lekker te brommen. Net niet helemaal rustig, een klein beetje hees, gecontroleerd, maar er sluimert een explosiviteit net onder het oppervlak. Dit kon wel eens een leuke dag worden. Ik trek aan de rechterflipper, de auto begint in z’n 1 te rollen. Ik rijd richting de uitrit van Ferrari Kroymans in Hilversum, waar ik de auto in ontvangst mocht nemen na de plechtige belofte te hebben gedaan niet te driften. Ik rol richting de weg, sla een keer achter het stuur langs, raak niks, kijk naar de auto van cameraman Martijn voor me en prijs me gelukkig dat hij dit momentje gemist heeft. Ik druk op de knop voor het knipperlicht voor rechtsaf. Wat een stomme feature, Ferrari.

Het idee is natuurlijk dat je je handen nooit meer van het stuur hoeft te halen. Prima, maar het werkt gewoon niet. Doe mij maar een gewone knipperlichtstengel achter het stuur. Zeker omdat, áls ik deze auto zou kunnen betalen, het zeker niet mijn enige auto zou zijn. Ik zou dus elke keer moeten omschakelen als ik weer in een andere auto stap. Misslaan in de Ferrari en bij elke afslag m’n radio van zender wisselen in andere auto’s. “Anders” is niet altijd “beter”, blijkbaar.

Ferrari 488 GTB rijtest en video
Gelukkig is er ook heel veel wél dik in orde in deze Ferrari. Zoals het weggedrag bij rustig met het verkeer meetokkelen. Helemaal niks mis mee, bijna te omschrijven als comfortabel zelfs, als je de Manettino op standje “Sport” laat staan. In de stand “Race” wordt het allemaal wat straffer maar zeker niet ondraaglijk. Wat dan wel ondraaglijk wordt voor “gewoon” rijden is het geluid: de klep in de uitlaat staat dan altijd open en dat dreunt nogal. Reteleuk als je echt aan het knallen bent, maar niet voor woon-werk kilometers wat mij betreft.

Wat me bijzonder verrast is het speelse gemak waarmee je deze auto richting de grens kunt verkennen. Het chassis dat op normale snelheid voelt als comfortabel, lijkt te transformeren als we harder gaan. Er zit een enorme finesse in deze auto als je de limiet gaat zoeken. De communicatie door het stuur en je zitvlak is magnifiek en de fantastische computers houden alles perfect in bedwang als je toch wat te enthousiast probeert te zijn. Het is een magisch snelle auto, deze Ferrari 488 GTB. De besturing voelt messcherp en de reacties op pedalen en stuur zijn zo snel dat je vergeet dat er een klein turbogaatje zou moeten zijn. Ik denk dat het woord “briljant” deze auto nog een beetje tekort doet, eigenlijk.

Ferrari 488 GTB rijtest en video
Een auto die ik zelf waarschijnlijk maar moeilijk zou kunnen bedwingen zonder de elektronische hulpsystemen. Ik durft best te stellen dat ik enige voertuigbeheersing in m’n flikker heb, maar ik ben geen Raikkonen, Verstappen of Schumacher. Om al het potentieel van de 488 GTB te benutten zullen zelfs die mannen behoorlijk hun best moeten doen, schat ik voorzichtig in. En dat maakt het zo bewonderenswaardig dat Ferrari met slimme techniek en razendsnelle computers toch kan zorgen dat iedereen zich even Raikkonen, Verstappen of Schumacher kan laten voelen. Want reken maar dat die computers hard werken om alles in het gareel te houden, maar je merkt er zelden tot nooit iets van.

Ferrari 488 GTB rijtest en video
Het is een verschrikkelijk knap product, deze Ferrari 488 GTB. Ik zou willen dat ik hem ook nog mooi kon vinden, maar dat lukt mij helaas niet. Voor een vanaf-prijs van 270.464 euro is dat best een beetje jammer. En dan hebben we het nog niet over ruim €85.000 euro aan opties op de auto die we nu bij ons hebben. Maar is dat allemaal spannend? Nee. Want iemand die het geld heeft en deze auto wil, die koopt hem en kleed hem aan zonder naar de prijzen van de opties te kijken. Ben jij zo’n lucky bastard, dan kan ik je maar één ding meegeven: die looks vergeet je zodra je je rechtervoet gebruikt zoals God het ooit bedoeld heeft.

Er is veel veranderd sinds de Ferrari F40. Of dat een goed ding is of niet, dat kan ik pas beoordelen als ik ook met de F40 gereden heb. Ik durf alleen wel op voorhand te stellen dat decennia van technologische vooruitgang het een stuk toegankelijker hebben gemaakt om je F1-coureur op de openbare weg te wanen. Wat een sensatie, wat een snelheid, wat een auto! Filmpje!