Pininfarina Hyperion: coachbuilt Drophead

Auteur: , 40 Reacties

Als er een onthulling op Pebble Beach is waar naar werd uitgekeken, is het de Pininfarina Hyperion wel. Dit project op basis van de Rolls Royce Phantom Drophead Coupé heeft een extra lading gekregen nadat CEO Andrea Pininfarina op 51-jarige leeftijd het leven liet bij een ongeval.

Eerder deze week werd duidelijk hoe de Hyperion er uit zou komen te zien, maar nu is er officiële informatie omtrent de one-off.

Naast wijzigingen in het bodywork, waarvan het aanbrengen van klassieke ronde vormen en de forse verplaatsing van de voorruit naar achteren het meest opvallend zijn, wordt er ook een Girard-Perregaux klokje bij de Hyperion geleverd, dat zowel als horloge te dragen is, als in het interieur kan worden bevestigd.

Pininfarina Hyperion

Tot slot hebben we een afbeelding van het originele chassis van de Drophead over de Hyperion heen, om nog maar eens te benadrukken dat dit coachbuilding is.

Hyperion vs Drophead

Hyperion: a new custom-built car from Pininfarina

While arranging this press release, Andrea Pininfarina, Chairman and CEO of Pininfarina S.p.A., died in a road accident. Mr. Roland Hall, client and owner of the Hyperion, has decided to dedicate this car to his memory, remembering his outstanding human qualities and professional skills. A car as extraordinary as the man who left us, but who will remain with us forever.

Turin, August 16, 2008. Pininfarina presents the Hyperion, a one-off custom-built car derived from the Rolls-Royce Drophead Coupe which made its world debut at the Concours d’Elegance at Pebble Beach, America’s most important competition for historical classic and one-off cars and a prestigious annual event.
The car is named after Hyperion, one of the Titans of Greek mythology, to underline its architectural and figurative power.

The car as an artistic expression

It is not the first time that the Pininfarina Special Projects Division has designed a unique car from a standard production model. In the recent past Pininfarina has reinterpreted Ferrari engineering, as in the case of the P4/5 of collector Jim Glickenhaus, or Peter Kalikow’s Scaglietti “K”. In the case of the Pininfarina Hyperion, Roland Hall, a collector and the owner of a Rolls-Royce Drophead Coupe, asked Pininfarina to create a custom-built car that would evoke the appeal of the sumptuous cars of the 1930s. It might seem paradoxical, but today more than ever before, there is a desire on the part of a very elite clientele to return to the idea of the car as an artistic expression. As it was in the 1950s.
With the Hyperion, the team of designers and engineers of the Special Projects Division was able to express its creative skills and to apply Pininfarina expertise without limits, save that of coming as close as possible to the type of car that our customer had in mind. The result was a custom-built unit that is firmly rooted in the values of the Pininfarina and Rolls-Royce brands, with lines and dimensions that are hard to find in a 21st century model. The Hyperion takes up the legacy of other Rolls-Royces designed by Pininfarina, the Silver Dawn saloon of 1951, for example, or the Camargue coupe of 1975.

The concept in brief

The history of Pininfarina offers plenty of examples of special cars built on “noble” bases. Which is why the company naturally welcomed Roland Hall’s proposal to work on a Rolls-Royce floorpan. For the new Pininfarina one-off, however, the Special Projects Division wanted a new idea, something absolutely unique, which only an individual in love with the car as an abstract, and not merely utilitarian, concept could appreciate. And so the Hyperion project was born, in the Autumn of 2007.
In terms of the styling, the first brainwave came when thinking of some of the cars of the 1930s, with their majestic, regal bonnets, and a body that surrounded the driver and a single passenger.
Distinctive features of a car which, thanks to its strength and elegance, does not need to move to draw attention to itself.
Like all the cars designed by Pininfarina, the secret of the Hyperion lies in its absolute harmony between masses and volumes, and the perfect balance of every proportion.
Structurally, we moved the driving position further back (400 mm) and took out the rear seats. We designed a new hood, which folds behind the seats under a wood-lined cover. In front of the windscreen we created two compartments for small items or for sports equipment, such as Mr. Hall’s hunting rifles.
The bodywork is made of carbon fibre, while the details are applied using a technology adopted in boat building. The doors were made of solid wood by craftsmen who specialise in creating components for luxury boats. This is another aspect of the programme of Pininfarina special cars: offering customers unique stylistic and technical solutions that are not possible on mass produced cars.
Some of the best international firms contributed to the realisation of the project: Re Fraschini for the carbon, Isoclima for the glazed surfaces, Proxi engineering for the drawings of the car, Triom for the lights and headlights, Fondmetal for the wheel rims, and Materialise for components created using fast prototyping.

The styling decisions

Romantic and noble. These two words sum up the styling of the Hyperion.
The archetype of the special car, an opulent two-seater roadster that conveys the luxury of the Rolls-Royce Drophead Coupe, from which it derives, at the highest figurative and architectural levels. At the same time, it harks back to the past, and the cars of the pre-war period that now populate the world’s most prestigious concours d’elegance.
To repeat the proportions of those unforgettable cars (a short tail end and majestic bonnet that “surges” forward), we had to extend the roof and shorten the rear end. To balance the volumes, the Pininfarina designers tried to achieve soft, fluidly flowing surfaces. The front sports the classic Rolls-Royce grille, which has been slightly inclined. A trapezoid plane creates a more aerodynamic dashboard, while the recessed Bixenon headlights and LED technology convey sportiness and elegance. The spectacular bonnet is underlined by the muscular, taut wings, while the line that embraces the front wheels is drawn back until it disappears into the hood cover, giving a sense of movement even when the car is stationary. This feature is counterbalanced by a small tooth under the door that runs towards the rear wheel. The shape of the rear end recalls Pininfarina’s legendary sports “berlinettas” of the Fifties and Sixties, with their cut-off tails, strongly inclined downwards, with a flat closure borrowed from boat-building.
The interiors were practically unchanged, maintaining the perfect sense of high luxury in the passenger compartment that distinguished the original car. One precious detail of the instrumentation underlines the unique environment: the watch designed specifically for the Hyperion by Girard-Perregaux, which can be removed from the dash and attached to a bracelet to be worn on the wrist.

Pininfarina and Girard-Perregaux: the emotion of excellence

Combining the excellence of a watch and a car that are out of the ordinary. This was the goal of the collaboration between Pininfarina and luxury Swiss watchmakers Girard-Perregaux. The meeting of two prestigious names that embody artisan tradition and cutting edge technology has created a refined timepiece with a sophisticated mechanism. Girard-Perregaux have personalised one of their sophisticated watches, the Vintage 1945 Tourbillion with gold bridge, for the Hyperion.

Thanks to an ingenious anchorage system, this timepiece can be mounted on the car’s dashboard, or removed from its mount to slip on to its owner’s wrist.
The pure lines of the white gold case, inspired by a model of 1945, contain a gold bridge tourbillon. This mechanism, which is faithful to the original design created by Constant Girard-Perregaux in the 19th century, stands out for its complexity: only an expert watchmaker could assemble the cage that weighs just 0.3 grams, carrying no fewer than 72 elements. The automatic movement was painstakingly built by the company.
The Vintage 1945 Tourbillion with gold bridge blends perfectly with the Hyperion, starting from the colours of the face which match those of the bodywork. A sophisticated “spring-ball” system allows it to be extracted from the leather bracelet so that it can be mounted on the dashboard in a support in the shape of a whirlwind, or tourbillon, the hallmark of the Girard-Perregaux brand.
This unique piece suggests the link between the worlds of prestige cars and outstanding watch-making. Cult objects that transcend their function to arouse emotions that are constantly renewed. Pininfarina and Girard-Perregaux: outstanding watches and cars share numerous common denominators: the notion of time, a fundamental factor of motor racing; increasingly refined techniques; and ever-present passion. In these two worlds, admiration for historical models goes hand in hand with the appeal of the most recent performances; the classic design shares the stage with daring concepts; cutting-edge technologies and noble materials are the key words of every successful innovation. High standards of quality, beauty, power and perfection even in the smallest detail, are essential components.
Girard-Perregaux bases its relationship with Pininfarina on a common conceptual approach, underpinned by a striving for excellence, emotions and beauty. And when passion encounters technical capabilities, the dream takes shape, producing the most refined mechanical structures.

White gold case
Measurements: 32 x 32 mm
Non-reflecting sapphire crystal
Water resistant at: 30 metres
Girard-Perregaux GP9610C mechanical movement with automatic winding
Functions: Tourbillon, hours, minutes.
Frequency: 21,600 alt/hr (3 Hz)
Rubies: 30
Charge duration : minimum 48 hours

40 reacties

The Godfather
Dit kan je niet mooi vinden,
ik snap nu waarom Pininfarina in de problemen komt.
Het heeft iets van de Lexus SC , maar dan nog lelijker en dat is geen goed teken!!!
Als er Cadillac op stond ging niemand het kopen maar omdat het een Rolls is, wil iedereen het.
Mijn ogen werden meteen naar die joekels van spiegels getrokken.
Hadden die niet iets eleganter ontworpen kunnen worden?!?
Simpelweg briljant! Ik ben helemaal weg van de klassieke vormen en de hele auto staat perfect in verhouding.
OMG, waar zijn de tijden van de 406 coupé gebleven? Dat was pas schoonheid op zijn best.
@The Godfather: Het mooie van coachbuilding is dat het helemaal niet uitmaakt wat wij er van vinden. Want meneer Roland Hall heeft er al voor betaalt en hij vindt ‘m wel mooi (hoop ik voor ‘m) ;)

Het is inderdaad een auto met vooral wbt het achterwerk een opvallende gelijkenis met de lexus cabrio, maar verder vind ik het toch best een geslaagd ontwerp. Misschien is het niet heel vooruitstrevend, maar toch mooi dat er weer zo’n unieke creatie is neergezet.
Ik vind die echte Phantom een verschrikkelijk lelijk en ordinair ding… Maar deze… zoooo veel mooier:D

En aan de reacties hierboven te zien is het echt weer iets van smaak… en over smaak valt niet te twisten:P
@oom agent:
die spiegels zitten standaard op de Phantom en Drophead.. dus die hebben ze niet aangepast, zo te zien.

@Bram: Oh echt heeft ie al een koper? Dat wist ik niet. Hij is wel weer uniek, en behoorlijk klassiek. Ik denk dat je het niet mooi hoeft te vinden, maar vooral moet kunnen waarderen.

@ maarten:
En het daar met jou over eens te zijn, vertrek ik richting mijn bedje! Gegroet!
Fantastisch :) echt waar. Bij bijvoorbeeld een BMW 6 serie kan ‘k begrijpen dat er mensen zijn die het mooi vinden of die het echt walgelijk vinden, maar hier niet… Net zoals ‘k geen enkele vrouw ken die Brad Pitt een lelijke vent vindt, om maar iets te zeggen. En hiermee weet je tenminste dat je écht met iets unieks rondrijdt, ik wou dat ‘k in de man zijn plaats zat!
Er blijft niks meer van die drophead coupé over , de body is helemaal anders. Ze hebben een van de mooiste wagens ooit verneukt , ze hadden evengoed een andere auto kunnen verneuken ipv deze superrrr mooie rr drophead coupé . NIet dat deze Hyperion zo lelijk is , maar hadden ze daar voor echt een drophead coupé moeten voor gebruiken, t’is gwn een heel andere auto … pfff
@ marnik
Euhm, ja, dat is zo ongeveer het principe van special coachbuilding ;)
ik ben niet zo van de ”grote” cabrio’s doe mij gewoon een lekkere RS4 cabrio en voor de rest van het geld lekker uit eten en andere leuke dinge doen…
Ik vind die vet lange neus wel wat hebben, maar dat smalle korte kontje is wel erg gay!
Ik vind ‘m prachtig. Totdat ze het dakje er op zetten. Dat lijkt ineens wel heel erg klein ten opzichte van de rest.

En aan alle zeurkousen hier: wanneer jullie het zo zonde vinden van de RR, dan kopen jullie toch gewoon een originele Drophead Coupé en geven Pininfarina GEEN opdracht er iets minder ordinairs van te maken? :roll:
De meesten hier kunnen ’t klokje waarschijnlijk niet eens betalen… ;)
’t Klokje is er misschien toch een beetje over ;-)
Wat een prachtige auto zeg! :D
Had em graag eens in een andere kleur gezien.
peugeot 308 achterlichten
suprieur gedaan hoor:o
Tja, tis een coachbuilt voor iets dus alleen de opdrachtgever moet hem mooi vinden. Onze mening telt niet.

Maar toch, als IK de opdrachtgever ozu geweest zijn, zou het er toch anders uitgezien hebben.
Ik vind vooral de vormen rond de uitlaten niet echt euh… je dat!

Dat had subtieler en eleganter gekund.
vind dat horloge verhaal echt de grootste onzin ooit vernomen ..

en daardoor weer briljant .. dat je het in een zotte bui verzint .. o.k. ..
maar nog echt ten uitvoer brengen en het gaat melden is toch opmerkelijk ..

verder zijn uitlaatpijpen ALTIJD butt-ugly ..
Vanuit sommige opzichten is deze wagen echt wel briljant! Algemeen gezien is hij toch heel wat eleganter dan de vierkante standaard Drophead, maar de gratie is behouden. Ik denk dat hij in levende lijve echt wel impressionant is.
Wel grappig dat Girard-Perregaux tot verkort de officiële Ferrari horloges maakte (nu doet Officine Panerai dat)… Mooie ironie!
Best wel enorm lelijk!
Mensen die dit mooi vinden gaat het alleen om de naam rolls royce of pininfarina… als dit een ontwerp van een japanner geweest was dan was dit een afschuwelijke wagen.
Zou het verschil maken als ik zeg dat dit model is ontworpen door een Amerikaan? De New Yorker Jason Castriota (P4/5, 599 GTB, Gran Turismo) heeft de styling gedaan.
Ik vind t ook wel wat weg hebben van die bugatti proto types die nooit zijn gemaakt.
ik vind het een mooie auto, klassiek doet het nog altijd zeer goed bij mij.
Ik vind het een typisch 1999-2001 ontwerp, rond deze periode maakte men ook van alles een ‘moderne’ versie van iets klassieks. Het doet mij echt denken aan een chineese rip-off van een drophead…(zeker de voorlichten)
Wat een gaaf ding, dit wil ik vaker zien!
@Dink: zozo, heb je de weg naar Autoblog weer gevonden of lag de stekker van je internet er een paar maanden uit? ;)

Vind de lijnen wat te druk vooral aan de zijkant, en de voorkant blijft wat mij betreft te hoekig (en hoerig met al dat geglitter), maar leuk coachbuilding project, dat wel.
Haha, nee hoor ik lees af en toe Autoblog maar post niet meer zo vaak. Je wilt niet weten wat ik allemaal niet bij ‘moet’ houden om bij te blijven. Daar stop ik dus ook mee en ga door met het uitdiepen van persoonlijke contacten, schrijverij en fotografie.

De schoorsteen moet roken en het is fijn als de hobby wat centjes opgaat leveren . . . ten koste van de hobby dus ;)

Hoerig: vergeleken met een Bent Brooklands snap ik dat wel. Toch een gaaf initiatief.
Rolls Royces zijn sowieso lelijk, deze is nou ook niet echt mooi, maar hij tenminste eleganter dan die huidige BMW Rolls Royces
Wat is die achterkant toch mooi… Als hij niet op een Rolls had gezeten.

Ik vind het geen eenheid geworden. De achterkant heeft een compleet andere stijl dan de rest van de auto.

@ Michiel van den Brink; Maar wat vínd je er nou van?
Een bijzonder sierlijke verschijning, die uiteraard niet voor elke doelgroep/gelegenheid geschikt is omdat het zo uitgesproken klassiek is.
Of ‘ie ook mooi is, is voor eenieder verschillend.

Het enige wat mij een beetje aan het denken zet is de vorm en positionering van de koplampen. De vorm zelf is wellicht ‘vlot’ te noemen, maar de wijze waarop deze de vouw snijdt die over de flank van de auto naar voren komt is mij een raadsel. Mijns inziens volledig willekeurig ‘erop geplakt’.
De spiegel is ook wat eigenaardig. Mischien is de spiegel zelf nog niet eens zo verkeerd maar is het meer de voet van deze spiegel. Deze mist, naast elegantie, aansluiting met de overall vorgeving van deze koets. Het heeft duidelijk de onveranderde knoestige vorm die de moderne Rolls’ hebben.

Tja en dat klokje is, wat mij betreft, een beetje huichelarij als je wel besluit om LED-verlichting te gebruiken. Dan heb je nieuwerwets (o.a. LED’s), klassiek (overall lijnen van de koets, positie v. voorruit) en ouderwets (klokje). Te eclectisch om serieus te nemen.

Gelukkig zal de klant er wel blij mee zijn, want daar gaat het uiteindelijk om.
Nu al een prachtauto, en over 10, 20, 30 jaar is ‘ie nog mooier. :)
@Michiel: Je probeert ons toch geen mening aan te praten door die amerikaan ;)
@ Wouterman: Nee, ik reageerde op de reactie van ‘jdm’. Ik hou er nooit zo van om een design te be(voor)oordelen op basis van de nationaliteit van de ontwerper.
solstice, je snapt het niet. over 10,20,30 jaar bestaan geen auto’s meer. dan hebben we buitenaardse maanauto’s

Geef een reactie:

Je moet ingelogd zijn om reacties te posten, registreren kan HIER (ook via Facebook).