Gespot: Geschiedenisles op woensdagmiddag

Auteur: , 43 Reacties

Even kijken, hoe ziet mijn woensdag eruit… Wiskunde, Nederlands, Duits, Economie, en… Geschiedenis. Welke van de vijf is nou het allerstomste? Eigenlijk zit er zelfs een vak bij dat echt leuk is, wonder boven wonder is het geschiedenis. Deze keer gaat het niet over dat suffe Pleistoceen of de industriële revolutie, hoewel dit wel degelijk gerelateerd is aan het laatste. Deze les gaat namelijk over auto’s uit het verleden!

AC Bristol

Tegenover een Porsche 356 Cabriolet stond ditmaal een echte AC geparkeerd. Niet de zoveelste cobra, maar een èchte Bristol. En anders is iemand zo geraffineerd geweest om een model te repliceren dat verder nooit wordt gerepliceerd, daar is de Cobra namelijk voor. Zo zitten hier zelfs AC pedalen in. De Bristol is een Ace met een krachtigere motor. De Ace werd vanaf 1953 geproduceerd met een 2 liter zescilinder die 75 pk leverde, maar in 1956 werd de Bristol met verbeterde motor aan het gamma toegevoegd. Het vermogen was nu gestegen tot 120 pk, een enorme toename die de auto een stuk sneller maakte. Zo haalde de lichte auto 200 km/u en deed hij 9 seconde over de 0-100 sprint. Nog belangrijker was de goede wegligging die de auto had, wat meer invloed op het rijden heeft dan de weinig zeggende secondes. De AC Ace werd in de laatste drie jaar ook nog geleverd met een 2,6 liter motor die 170 pk leverde. Van al die varianten was de Bristol de meest populaire, want 463 exemplaren is vrij veel voor AC-begrippen.

AC Bristol - Foto Jim Appelmelk
AC Bristol - Foto Jim Appelmelk
AC Bristol - Foto Jim Appelmelk
AC Bristol - Foto Jim Appelmelk
AC Bristol - Foto Jim Appelmelk
AC Bristol - Foto Jim Appelmelk
AC Bristol - Foto Jim Appelmelk


Alfa-Romeo Giulia SS

Vaste ontwerper voor Alfa’s modellengamma is Bertone, hoewel er vele andere Italiaanse designhuizen waren die zich over dit merk bogen. Bertone gaf erg veel modellen vorm, maar was niet per se banaler dan de doorgaans al erg excentrieke heren van Zagato. Naast de dagelijkse kost zoals de Sprint GT bouwden ze ook ooit de Giulia Sprint Speciale, een auto die in het oog springt door zijn ontzettend aërodynamische lijnenspel. Elegante ronde (vrouwelijke…) vormen maken het tot een erg sierlijke en (met name door mannen?) gezochte auto, waar doorgaans twee keer zo veel voor moet worden betaald als voor de versie van Pinin Farina (toen nog niet aan elkaar geschreven). De waarde van een goed exemplaar bedraagt ongeveer veertigduizend euro. Nog bijzonderder en kostbaarder is de versie van Zagato, die ongeveer drie keer zo veel op kan brengen. Het is een grove indicatie omdat er maar zelden exemplaren worden aangeboden, waar de prijzen voor klassiekers de laatste jaren nog flink toenemen.

Alfa-Romeo Giulia SS - Foto Jim Appelmelk
Alfa-Romeo Giulia SS - Foto Jim Appelmelk
Alfa-Romeo Giulia SS - Foto Jim Appelmelk
Alfa-Romeo Giulia SS - Foto Jim Appelmelk
Alfa-Romeo Giulia SS - Foto Jim Appelmelk
Alfa-Romeo Giulia SS - Foto Jim Appelmelk
Alfa-Romeo Giulia SS - Foto Jim Appelmelk


Aston-Martin DB2 Drophead Coupé

Één van de meest voorkomende klassieke Astons is eigenlijk de DB2. Wat? Zie je ze zo veel vaker dan de DB4’s en DB6’en (DB5 is het zeldzaamst)? Niet helemaal, maar een feit is dat er van alle versies bij elkaar ongeveer zeventienhonderd zijn geproduceerd, maar veel versies waren het wel. De alleroudste cabrio’s zijn daarvan één van de zeldzamere soorten, met slechts 49 exemplaren ooit gebouwd. Nederland kent er ten minste twee, in Düsseldorf rijdt nog wel eens een andere rond. Dat is één van de meest waardevolle locaties voor het vinden van bijzondere oude auto’s. De vanaf 1949 gebouwde DB2 werd tot 1952 geleverd met een gedeelde voorruit, zoals afgebeeld, daarna werd het één stuk. De oer-DB2 werd opgevolgd door de DB2/4 met ruimte voor vier personen. Dat kun je overigens met een korreltje zout nemen. Van die versie zijn nog drie generaties gebouwd, als coupé èn cabriolet. De term ‘Volante’ voor open Astons kwam pas bij de DB6, in 1965.

Aston-Martin DB2 Drophead Coupé - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB2 Drophead Coupé - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB2 Drophead Coupé - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB2 Drophead Coupé - Foto Jim Appelmelk
Aston-Martin DB2 Drophead Coupé - Foto Jim Appelmelk


Bentley S1… Of S2?

Samen met de eerste Silver Cloud kwam de Bentley S1 in 1955 op de markt als opvolger voor de R-Type, bij Rolls-Royce de nogal impopulaire Silver Dawn. De S1 oogde meteen een stuk moderner door de geïntegreerde spatschermen en de wat langer ogende lijn, waar de R-type ook al behoorlijk lang was. Voorin zoefde nog steeds het blok uit de R-type, maar wel met een inhoud van 4,9 liter zoals bij de laatste R-Type Continentals. De rest van de auto was wel nieuw, en óók de motor moest er in 1959 aan geloven. Er werd een V8 ontworpen naar Amerikaans voorbeeld, dus je zult wel eens iemand horen zeggen dat die motor een beetje Amerikaans is. Dat blok kwam in de S2, die er van buiten precies hetzelfde uitzag als de S1. Het is óók met de handige kenteken-check voor Britse nummerplaten nog erg lastig om iets te zeggen over de leeftijd en generatie van dit exemplaar. De auto is gigantisch, maar wel op een dermate subtiele wijze dat hij nog goed oogt.

Bentley S1 - Foto Jim Appelmelk
Bentley S1 - Foto Jim Appelmelk
Bentley S1 - Foto Jim Appelmelk
Bentley S1 - Foto Jim Appelmelk
Bentley S1 - Foto Jim Appelmelk


BMW 2000C

Aan het begin van de jaren ’60 begon men met een modellijn die niet echt succesvol leek. Het begon met de 1500 die maar 23.807 keer werd verkocht, de latere 1600 was zelfs nog minder populair. De 1800 en 2000 werden goed verkocht, maar daarmee was het echte succes wel geweest. Er kwamen nog twee sportieve sedans die schaars bleven en de tand des tijds lang niet allemaal hebben overleefd. Het interessantst vind ik de tweedeurs versie, met name omdat die extra in het oog springt door mooie vormen. Zo was de neus veranderd waardoor deze een stuk minder zwaar overkwam, en de koplampen waren nu daadwerkelijk helemaal bovenin de hoek geplaatst. Het was een voorbode op een grotere reeks BMW’s die momenteel nog in redelijk grote mate rondrijdt, de CS/CSi reeks met als neusje van de zalm de 3.0 CSL. Maar zoals deze rijden er momenteel maar redelijk weinig rond, terwijl er destijds 3.249 C’s en 9.999 CS’en (=meer vermogen) zijn gebouwd bij Karmann Ghia.

BMW 2000C - Foto Jim Appelmelk
BMW 2000C - Foto Jim Appelmelk
BMW 2000C - Foto Jim Appelmelk
BMW 2000C - Foto Jim Appelmelk
BMW 2000C - Foto Jim Appelmelk
BMW 2000C - Foto Jim Appelmelk
BMW 2000C - Foto Jim Appelmelk
BMW 2000C - Foto Jim Appelmelk


Lamborghini Islero

Aan het einde van de jaren ’70 bood Lamborghini drie verschillende modellen aan, maar maakte wel steeds gebruik van dezelfde motor. Het was de tot 3,9 liter opgeboord blok uit de 350 GT die al eerder dienst deed in de 400 GT. Deze motor was dan wel de enige tot men in 1972 met de kleine Urraco kwam, maar er waren vele ‘stages’ in, maten van opvoering dus. In de 400 GT 2+2 leverde het blok 320 pk, wat geleidelijk aan meer werd. In 1968 moest het 325 pk voorstellen – de RDW site geeft overigens maar 306 pk aan voor een vroege Espada – en 350 voor de Islero S. Daar zijn er maar honderd van gebouwd, van de oer-Islero zijn er ook niet meer dan 125 geproduceerd. De auto geeft een heel ander beeld van Lamborghini, dat nu bekend staat als een merk van buitenaardse designs. De Islero heeft minder in het oog springende lijnen maar is nog steeds te herkennen als auto voor de captains of industry. Bij de Espada werd het design wat alternatiever, dat was dan ook het eerste design van Bertone. Bij de Miura ging het roer om naar een middenmotor (nog steeds de 3,9 V12, tot maar liefst 385 pk in de SV!), en vanaf de Countach (1973 en later) is via de Diablo het design van de Murciélago voortgevloeid. Op die manier is Lamborghini een heel andere weg in geslagen, want in de 350 GT uit de beginjaren zijn lijnen te herkennen van de Aston-Martin DB5 (beide vormgegeven door Touring aan het begin van de 60’s).

Lamborghini Islero - Foto Jim Appelmelk
Lamborghini Islero - Foto Jim Appelmelk
Lamborghini Islero - Foto Jim Appelmelk
Lamborghini Islero - Foto Jim Appelmelk


Lancia Aurelia B50 Vignale

Het duurde even voor ik door had wat dit was. Voorop prijkte een Lancia logo, maar aanvankelijk gokte ik op een oude Ferrari, omdat die veel gelijkenis vertoonde wegens hun lange neus en grote grill. Nog steeds gaat het om een erg bijzondere auto, want de Lancia B50 en B51 waren erg zeldzame uitvoeringen op basis van de meer standaard versies. Er werden bijvoorbeeld 265 cabriolets gebouwd door Pinin Farina op een verlaagd onderstel (B50 en B51 dus), dat ook weer werd gebruikt door andere koetsenbouwers zoals Vignale. De afgebeelde auto is één van de ongeveer vijftig exemplaren die in deze vorm zijn geleverd. De B51 was hetzelfde, maar dan linksgestuurd. De meest standaard Aurelia op zich was overigens ook al een erg bijzondere auto, want het is de eerste in serie geproduceerde auto met een zescilinder in V-vorm (geheel van aluminium!). Destijds werden alleen acht- en twaalfcilinders in V-configuratie gebouwd, kijk bijvoorbeeld maar naar de Bentley S1 met zescilinder, die later vervangen werd door een V8.

Lancia Aurelia B50 Vignale - Foto Jim Appelmelk
Lancia Aurelia B50 Vignale - Foto Jim Appelmelk
Lancia Aurelia B50 Vignale - Foto Jim Appelmelk
Lancia Aurelia B50 Vignale - Foto Jim Appelmelk
Lancia Aurelia B50 Vignale - Foto Jim Appelmelk
Lancia Aurelia B50 Vignale - Foto Jim Appelmelk


Mercedes-Benz 190 SL

Waar de 300 SL’s tegenwoordig haast onbetaalbaar zijn geworden, is (en was) de 190 SL een goedkoper alternatief. Het was nog steeds een vrij dure auto, maar het prijsverschil was aanzienlijk en toch had je een auto die ongeveer hetzelfde uitstraalde en met dezelfde kwaliteiten van Mercedes werd gebouwd. De auto werd door een wat bescheidener vermogen van 105 pk aangedreven en er kon dan ook niet echt mee worden gescheurd. Dat was ook nauwelijks de bedoeling, de 190 SL was een cruiser. Bijvoorbeeld voor op de Königsallee in Düsseldorf, waar vier van de hier afgebeelde auto’s zijn gespot! De 190 SL is echter geen heel bijzondere klassieker. Ik kan het beter zo zeggen: ik zou er zelf niet veel moeite voor doen, voor een 300 SL Roadster op precies deze plaats heb ik dat destijds wel gedaan.

Mercedes-Benz 190 SL - Foto Jim Appelmelk
Mercedes-Benz 190 SL - Foto Jim Appelmelk
Mercedes-Benz 190 SL - Foto Jim Appelmelk
Mercedes-Benz 190 SL - Foto Jim Appelmelk


MG TC

Eigenlijk was het gewoon nog een vooroorlogse MG, en wel een TB, maar wel met een deels gesynchroniseerde versnellingsbak. De TC kwam meteen in 1945 alweer op de markt en is daarmee redelijk uitzonderlijk, weinig andere merken begonnen zo gauw na de oorlog weer met het bouwen van auto’s. De afgebeelde ‘48’er reed op een zonnige zaterdagmiddag door Laren heen, een leuk alternatief voor Düsseldorf wat betreft klassiekers want ook de merkwaardige Lancia ben ik daar tegen gekomen. Zo rijdt er nog wel meer rond, een groene 300 SL Gullwing bijvoorbeeld, die ik nog steeds niet zelf heb gezien. Dan ben ik bijvoorbeeld net met de Rolls-Royce club op stap, waarover meer op Autogespot. Ook leuk, maar de felbegeerde Gullwing loop ik daardoor keer op keer mis. Om terug te komen op deze MG, er zijn nog vrij veel exemplaren verkocht tot de TD hem in 1950 alweer afloste. Na tienduizend exemplaren werden er van de TD ook nog eens 29.664 gebouwd van de TD. Noemenswaardige concurrentie had de auto dan ook niet, Morgans werden destijds bijvoorbeeld ook maar zelden verkocht.

MG TC - Foto Jim Appelmelk
MG TC - Foto Jim Appelmelk
MG TC - Foto Jim Appelmelk
MG TC - Foto Jim Appelmelk


Rolls-Royce Corniche I

In 1965 volgde de relatief sober vormgegeven Silver Shadow de Silver Cloud op, en meteen al was de auto leverbaar als two-door-saloon. Later ook als cabriolet en verlengde sedan. De two-door-saloon was van buiten en van binnen een heel andere auto omdat Mulliner Park-Ward er daadwerkelijk zijn best op had gedaan. De laatste jaren is Mulliner een weinig zeggende toevoeging geworden. De tweedeurs versie had een veel mooier instrumentarium met meer wortelnotenhout. De Corniche I was bijna dezelfde auto, ze zijn van elkaar te onderscheiden door de aanwezigheid van een toerenteller in het dashboard van de Corniche, de Silver Shadow had dat nog niet. De beeldschone coupé werd nog steeds redelijk goed verkocht terwijl hij aanzienlijk duurder was dan de sedan. En dan te bedenken dat de coupé niet leverbaar was met wortelnotenhouten klaptafeltjes achterin waar de sedan daar in de beginjaren standaard van was voorzien! Dit groene exemplaar in Belgravia was een mooie afsluiter van de Londen-trip van deze zomer. Tegenover de auto stond nog een Continental R.

Rolls-Royce Corniche I - Foto Jim Appelmelk
Rolls-Royce Corniche I - Foto Jim Appelmelk
Rolls-Royce Corniche I - Foto Jim Appelmelk
Rolls-Royce Corniche I - Foto Jim Appelmelk
Rolls-Royce Corniche I - Foto Jim Appelmelk



43 reacties

EM-pakket -1

Verder heb ik niet zoveel met classics, maar wel mooie foto’s zoals altijd! :)
Doe mij die Aurelia dan maar! Als ik toch moet kiezen….
erg mooie foto’s:D(H)
wat doet dit me smachten naar reproducties van deze wagens, Mooi eigenwijze lijnen.. wat anders dan sommige hedendaagse eenheidsworst…. Blijf me afvragen waarom niemand zo een model niet gewoon opnieuw durft uit te brengen, net zoals toen, alleen met andere motor en aanpassingen aan modern comfort.. Zou beter zijn dan sommige moderne versies van oude modellen….
Een betere ontwerper
Dat wordt voor mij of de Lambo of de 190SL.
Zo’n 190SL kost toch anders wel wat duiten. Volledig in orde (nieuwstaat) en electronische injectie moet je toch 150.000 euro rekenen.
Doe mij de Aurelia maar. Ik betwijfel wel of ik er het drukke verkeer mee zou induiken, het zou toch doodzonde zijn mocht er een of andere mafkees of wegpiraat tegen knallen…gewoon onvervangbaar!
mooie foto van die AC! reed die R8 toevallig in het plaatje? ;-)

maar die lancia is net iets uit verhouding lijkt het wel
Allemaal prachtig auto’s!!!
prachtigE
Citroen SM ???
Toen waren BMW’s al lelijk…
Van de ace(bristol) bestaan zeker wel replica’s.

Maar die replica’s zijn volgens mij nog zeldzamer dan de originele modellen.
Appeltje,

er is een replica van de 289 (ace),
http://bra-cars.com/html/289.html
Excuses voor die vervelende reactie. Het was niet de bedoeling mensen te kwetsen :P
Die Lancia rijdt wel vaker daar in Laren, ik heb hem ook al eens daar gespot.. Ik had toen gezocht op internet en was er achter gekomen dat het een Aurelia Vignale was, maar er stond dat er minder dan 10 gemaakt waren? Weer iemand iets meer daar over?
Wat doen die planken onder de Giulia? Probleempje met de ophanging?
‘k Zie het al, een middagje posten op de Brink in Laren. :)
Prachtig man die klassieke wagens :O
@chris, die bedoel ik

Die zijn inderdaad zeldzamer dan het origineel (260 tegenover 463)
Ik wou dat mijn geschiedenis hier meer over ging
had ik ook veel betere cijfers erop :)
Ik heb ook niet zoveel met classics, maar er zitten wel leuke auto’s tussen.
In het stukje over de AC Bristol, moet “Dan al die varianten…” natuurlijk “Van al die varianten…” zijn. :)
-edit: gefixt, dank-
Die 190SL blijft toch één van de allermooiste wagens aller tijden.
Schitterend met white-wall-tires in dat pastelkleur met rode interieur : pure charme.
Dus wèg met al die Pk’s en tuners van tegenwoordig, leve het design pur sang.
@ Joost (en andere Lancia liefhebbers) Nog meer zeldzame Aurelia’s:

B52 Ghia: http://lanciacollection.skyblogs.be/tag/1/Ghia
B20 Pichon-Parat : http://lanciacollection.skyblogs.be/tag/1/Pichon-Parat
Hmmm, Nederlands zat zeker niet bij je in het pakket….
Spellen en grammatica schijnen daar een belangrijk deel van uit te maken, maar blijkbaar leren ze dat tegenwoordig niet meer :p

In ieder geval wel mooie auto’s!
die alfa’s zijn zooo mooi
hehe, ik heb een sl300 onder het doek hehe
:: lacht stiekem ::
Helemaal super, deze serie! :D Zo is GS toch nog leuk.
Waarom worden de interieurs niet meet gemaakt zoals in de AC Bristol (behalve dat rood dan). Veel mooier dan al dat plastiek en aluminium van nu.
Die 190 SL plus bestuurster is een prachtige combo. Die Alfa (zoals bijna alle Alfa’s uit die tijd) is onwerelds mooi. En dan heb ik ’t nog niet eens gehad over de Lancia, de Islero en de rest.. Ik ben gewoon een jaartje of 30 te laat geboren.. :)
Na tienduizend exemplaren werden er van de TD ook nog eens 29.664 gebouwd van de TD.(???) da klopt nie helemaal he

mooie spots verder,kheb die Continental R op de allerlaatste foto zelf nog gespot,die buurt krioelde van de Bentleys
Die 190 sl is echt in een schitterende staat.
De AC is een AC en geen Bristol. De aanduiding ‘Bristol’ duidt op de motor, die afkomstig is van dat merk. Waarschijnlijk bedoel je dat ook, maar het komt niet helemaal goed uit de verf in je artikel.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Bristol_Cars

Fraaie spots overigens!
Die 190SL is echt heeeeeerlijk!!!
STIJL met een hoofdletter S…
@ Klassiekerrallye
“Geen Cobra maar een Bristol”—>model is dus ‘Bristol’, suggereert de zin, net als dat hij een krachtigere motor heeft etc., maar inderdaad ben ik wel vergeten te noemen waar de naam Bristol vandaan kwam.

@Sjaakmeister
Tegen mij? Ik typ gewoon slordig, maar Nederlands beheers ik wel hoor… Iets waar dat niet uit blijkt dan? Of heb je gewoon zin om lekker azijn te pissen?
Ik zag vrijdag 10 oktober in Berlijn nog een puike Corvette C1! Heb jammer genoeg alleen geen foto’s..
sorry..

maar die lompe rolls royce’s vind ik niet in het rijtje thuis horen. daar gaat het alleen om prestige luxe, niet om design
Wat betreft de AC, op de foto’s is geen Ace Bristol te zien maar een Ace 2.6, de laatste versie van de Ace met getunede Ford Zephyr motor waar er maar 37 van zijn gebouwd als roadster en slechts 8 als coupé (Aceca). Daarmee de meest zeldzame uitvoering. Uiterlijk is deze uitvoering te herkennen is de gemodificeerde neus met kleinere grille t.o.v. de eerdere versies met AC en Bristol motor. Dat geldt dan weer niet voor de 8 Aceca 2.6. In deze uitvoering heeft hij uiterlijk al veel gelijkenis met de eerste Cobra’s (alhoewel natuurlijk eigenlijk het omgekeerde geldt). Voor de kenners: de uitlaat zit hier links, bij AC en Bristol motor zit ie rechts.
Zelf heb ik een Ace Bristol.
Doe mij die 190 sl maar, die is het mooiste (superflip dat is wel heel erg duur hoor!)
Eigenlijk haat ik geschiedenis maar voor dit hoofdstuk word ik wel wakker ;)
Ik ga voor de Giulia SS en de prachtige Lancia.Had wel verwacht dat de GiuliaSS veel meer waard zou zijn als(dan)40.000euro.

Geef een reactie:

Je moet ingelogd zijn om reacties te posten, registreren kan HIER (ook via Facebook).