Autoblog Garage: afscheid Volkswagen Passat én Audi A2 van Loek
Wellicht wat onverwacht, maar wat betreft de Autoblog Garage heeft ondergetekende ineens twee keer afscheid genomen. Zoals bekend is het einde van de Volkswagen Passat in mijn bezit bereikt. Ook de Audi A2 verlaat echter de Autoblog Garage. Uitleg is nodig en dus is dat precies wat je krijgt.
Afscheid Volkswagen Passat uit de Autoblog Garage
Dan beginnen we even met de Volkswagen Passat. Mijn blauwe R-Design uit 2009 waarbij ik nog steeds verknocht ben aan de specificatie. Zo moet een Passat zijn, lekker sportief maar toch weer niet té. En die blauwe kleur, zeldzaam en het staat puik. Als ik een grote garage en geld als water had, was de Passat echt wel gebleven.
Helaas heb ik dat niet. Wat ik wel heb is een enorm jaarkilometrage voor de boeg, beperkte middelen en geen plek voor meer dan twee auto’s. De Passat naar dit enorme jaarkilometrage brengen, wetende dat ‘ie het liefst dure benzine lust, is financiële suïcide in 2026. Bovendien, ondanks de revisiemotor, zit ‘ie nu op een kilometerstand dat ik er nog uit kan stappen. Voorbij de drie ton moet je hem oprijden en dat is zonde.
Ook vind ik de propositie voor de Passat in mijn situatie een beetje lastig geworden. Ja, ik houd van een grote auto, maar geen enkele reden daarvoor is rationeel. Dat is een tekortkoming, I know. Toch begint het te knagen dat de sportieve rijstijl, waar de auto je toch wel een beetje voor uitnodigt, funest is voor je verbruik. Daar wordt het ook niet goedkoper van en als je enkel maar een beetje over de snelweg tokkelt heb je gewoon liever iets verstandigs en zuinigs.
Daarnaast heb ik gewoon te veel gedoe gehad met de Passat. Als degene die hem heeft gekocht dit leest: nu is ‘ie top. Het lijstje zaken wat gewoon niet binnen de gewenste tijdspanne kapot ging, was te groot. Ik ben er best wel een beetje op leeggelopen en dat is jammer, want de positieve ervaringen waren zeer positief.
Ik zou dus nu graag een lijstje maken van de dingen die ik nog heb gedaan met de Passat sinds mijn update vorig jaar, maar die lijst is er eigenlijk niet. Heen en weer rijden op de snelweg, that’s it. Nog meer redenen dat een afscheid onvermijdelijk was: het hart zegt houden, het verstand zegt dat er niet meer mee rijden betekent dat het tijd is voor iets anders. Soms wint het verstand van het hart. Het doet pijn om hem te zien gaan, maar het is de beste keuze.
Kortom: als je situatie het toelaat om een auto zo fijn als mijn Passat te rijden, heb je er een heerlijke reisgenoot aan. Ik was niet meer de juiste persoon daarvoor. Zo loopt het leven. Ik vind het erg jammer, maar goed, keuzes maken hoort ook bij het leven.
Afscheid Audi A2 uit de Autoblog Garage
Dan het gedeelte wat wellicht meer uitleg nodig heeft: het vertrek van de Audi A2 uit de Autoblog Garage. Ik was altijd zo lyrisch over deze auto! Nou, dat ben ik nog steeds. Ik rijd er geen gigantische afstanden mee, maar toch staat er al bijna 9.000 kilometer extra op sinds ik hem kocht. Gewoon, omdat ‘ie leuk en spotgoedkoop is. Er niet mee rijden kost bijna niks, er wel mee rijden is beduidend goedkoper dan vrijwel alles wat ik een comfortabele auto vind.
Het real-time verbruik is overigens niet de 1 op 20+ die beloofd wordt. Goed, nou maak ik er ook geen sport van om te hypermilen, de A2 ziet ook nog wel eens de binnenstad van Zwolle waar verbruik nooit het sterkste punt wordt. Een verbruik van rond de 1 op 16 all-in redt je overigens nog wel. Het kan ook te maken hebben met het feit dat de A2 inmiddels alweer 22 jaar oud is.
De leeftijd van de auto merk je namelijk wel aan kleine dingen. Zo wil die nog wel eens wat olie verbruiken, wat een bekend probleem is. Dat wordt binnenkort opgelost, hopelijk. Ook is een sensor op hol geslagen die denkt dat mijn remmen helemaal naar de getver zijn, wat erg meevalt. Het zorgt wel voor een steeds terugkerend storingslampje. Irritant, maar niet het einde van de wereld.
Aangezien de Audi A2 nu nog voor woon-werk wordt gebruikt, maar straks niet meer, wordt het ook een beetje mijn projectauto. Iets wat je hebt voor de leuk en ik wil hem gewoon ietsje frisser maken. Knoppenslijtage oplossen, doffe koplampen fixen, de plastics even wat frisser maken en hopelijk ooit color.storm-specifieke plastic wielkastranden vinden, want de achterste hebben rechts een scheur en links compleet ingebakken vogelpoep. De lak her en der aanpakken, gewoon alles om hem van ‘netjes’ naar ‘mooi’ te krijgen.
Avonturen met de A2 heb je over kunnen lezen omdat ik ermee naar Engeland ben geweest voor Festival of the Unexceptional. Toen heeft de A2 in een week tijd zo’n 3.000 kilometer afgelegd en dat ging zo goed als probleemloos, mits je een litertje olie aan het begin erbij rekent. Ondanks het ontbreken van cruise control en Bluetooth-radio, is de A2 echt wel groot qua karakter op de snelweg. Overal 110-120 km/u rijden kan makkelijk en daar is de auto niet overdadig rumoerig en twijfelend. De aerodynamische vorm elimineert verder windgeruis alsof het een veel grotere auto is. Het is echt niet anders dan een rit als dit doen in een Audi A3 van hetzelfde bouwjaar.
In Engeland maar maximaal 1,80 euro betalen voor een liter benzine is ook een fijne gedachte. Dan verschijnen er verre van schrikbarende bedragen op het pompdisplay als je weer voltankt om verder te kunnen rijden. Ik heb gereden van de kanaaltunnel naar de grens van Wales nabij Gloucester (zo’n 350 kilometer), vervolgens nog 250 kilometer verder naar Leeds, daar een hoop rondgereden en toen weer terug naar de kanaaltunnel.
Een paar highlights dan. De Morgan-fabriek, waar ik iedereen aan kan raden om eens te kijken. Brits vakwerk, het bestaat nog. Ik raad het vooral aan omdat het allemaal lekker toegankelijk is. Je mag overal bovenop staan, je krijgt erg leuke uitleg en je ziet het hele proces voor je ogen gebeuren, allemaal met de hand. En oh ja: de stukjes van het houten frame dat ze niet nodig hebben, delen ze uit als souvenirs.
In Cheltenham zit een enorme BMW-dealer waar ze een niet te versmaden collectie hebben, waarvan ook het één en ander uitgestald staat. Drie keer MINI JCW GP, twee keer BMW Z8, BMW 3.0 CSL, BMW M4 GTS op zeer zeldzame CFRP-velgen, 1M Coupé: smakelijk spul. Gewoon, in dezelfde dealer waar je een 1 Serie kan bestellen.
En, omdat het inmiddels vaste prik is, de High Force-route. Deze heb ik vaker besproken omdat het een rustige doch prachtige bergroute is door de Pennines. Het is mij en de twee vrienden waar ik dit altijd mee doe al twee jaar gelukt om niet dezelfde auto mee te nemen, die traditie is voortgezet. Het eerste jaar pakte ik de Golf GTI, samen met een SEAT Cordoba Vario en een Fiat Panda 100hp. Het jaar daarna zette ik de Passat tegenover een Nissan Laurel met de RB25 en een Peugeot 306 GTI-6. Dit jaar was de Audi A2 de bijzondere keuze tegenover een Daihatsu Copen en een Smart Roadster. Toch zijn het alle drie auto’s die een laag gewicht combineren met een klein doch verrassend pittig motortje.
En, hoe beviel dat? Nou, zoals altijd wil ik beginnen met de disclaimer dat Audi geen bochtenridder voor ogen had met de A2 en ik ga zeker niet beweren dat ik daar het tegendeel van heb bewezen. Het viel echter ook niet tegen. Hij ligt strak op de weg, niet snaarstrak maar goed genoeg om bochten toch op redelijke snelheid aan te vallen. De motor is pittig genoeg om hem lekker door de toeren te jagen, maar voor topsnelheden moet je elders zoeken. Het is geen sportauto, maar ook niet de nerveuze stadsauto die je voor ogen hebt. Het is gewoon een doorsnee hatchback en op de High Force-route wordt elke auto leuk. Die test heeft hij dus gewoon gehaald.
Nu hoor ik je denken: goedkoper dan dit wordt rijden niet en er worden binnenkort lange woon-werkkilometers gemaakt, daar is de A2 dan toch perfect voor? Jazeker. Als ik bereid was geweest om de kilometerstand exorbitant hoog te maken, echter. Nu zit ‘ie nog net onder de 200.000 en dat wil ik niet zo gigantisch laten oplopen. Dat vind ik zonde. Er af en toe mee rijden omdat het leuk is en voor kleine(re) afstanden goedkoper, dat zeker, maar een vervanger voor een grote comfortabele snelwegauto wil ik zeker wel hebben. Afijn, aangezien de A2 dus niet in de weg staat en heerlijk is voor gemiddelde afstanden, hoeft 'ie zeker niet weg.
Afscheid van mezelf
Hoezo neemt de Audi A2 dan afscheid van de Autoblog Garage? Dat heeft er niet mee te maken dat mijn wegen scheiden met de A2, maar met Autoblog. Uw scribent heeft na nét geen negen jaar besloten om te stoppen bij Autoblog om ergens anders mijn geluk te zoeken. Binnengekomen rond kerst in 2017 verscheen mijn eerste artikel in 2018, ik weet het nog goed. Ik was 17 en wilde altijd al iets doen met schrijven over auto’s en dat is negen jaar later nog steeds wat ik met plezier doe. Ik heb niet genoeg vingers om te tellen hoeveel artikelen mijn naam dragen, het zijn er in ieder geval genoeg.
Mijn dank gaat uit naar Wouter die al die jaren erbij is geweest voor de kans die ik kreeg om bij het Autoblog-team te komen. Evenals de inmiddels ook alweer jaren geleden vertrokken Autoblogger die mij door die beginperiode heeft begeleid. Alle collega’s die het over de loop van de jaren een leuke werkplek hebben gemaakt, waaronder Ruben, Martijn, Machiel, Michel, Nicolas, Bas, Robbie en Dennis waarvan jullie nog steeds kunnen genieten. Ook de inmiddels vertrokken ex-redacteuren als Jaap, WillemE, Michael en Casper zal ik herinneren als fijne collega’s bij een hecht team.
Daarnaast wil ik jullie als lezer en reaguurder bedanken. De dingen waar we het over eens zijn, de grapjes, de sfeer en ook de dingen waar we het niet over eens zijn op constructieve wijze bespreken. Evenals de toevoegingen en stukken kennis waar ik enorm veel van heb geleerd. Schrijven voor Autoblog was niet half zo leuk geweest als ik niet had geweten dat je gewaardeerd wordt door de feedback te kunnen lezen.
De inkt van mijn Autoblog-pen is helaas bij deze op. Wellicht tot een andere keer en anders: het gaat eenieder goed. Loek (The Artist Formerly Known As 720S) out.
Volg ons ook op Google Nieuws
Stel Autoblog in als voorkeur op Google Discover