Autoblog Garage: Audi A2 van Loek
Misschien wel het grootste buitenbeentje dat de AB-garage ooit heeft gezien: de Audi A2 van Loek is nieuw in de Autoblog Garage.
“Inmiddels heb ik iets op het oog dat mijn liefde voor opmerkelijke, vreemde auto’s omarmt, het volgende deel van mijn experimentele fase.” Zo luidde een van de laatste zinnen van de laatste update waarin ik het afscheid van de Volkswagen Golf GTI aankondigde. Die auto heeft al sinds ik hem heb een bijzonder plekje in mijn garage gehad. Ik vond eerst het verschil met mijn Volkswagen Passat Variant merkbaar, maar op dagelijkse basis zijn de auto’s simpelweg te erg vergelijkbaar met elkaar. Het werk dat eraan moest gebeuren zag ik enorm tegenop omdat ik geen visie meer had van hoe het ‘mooi’ kan worden.
GTI-problemen
Los van dat alles was er nog iets waar de Volkswagen Golf GTI in tegenviel. Namelijk hoe ‘ie is in de dagelijkse omgang. Het is een iets lichtere versie van mijn Passat die op vrijwel elk vlak toch vergelijkbaar is, ook in de kosten. Dan heb ik toch liever iets compleet anders, want op deze manier is beide auto’s naast elkaar gebruiken gewoon niet de moeite waard. Aangezien ik toch altijd één auto nodig ga hebben voor forenzen naar mijn baan die ik naast Autoblog heb, is dan maar wat minder rijden ook niet altijd een optie. Qua kosten moet het wel een beetje leuk blijven, zeker met deze benzineprijzen.
Simpel en zuinig
De openbaring rondom gebruikskosten en het hebben van een wat simpele, zuinige tweede auto kwam toen de Golf een nieuwe apk nodig had en ik een paar dagen rondreed in de knalgele Volkswagen Up! die ik heb uitgezocht voor mijn ouders. Als autofanaat is het bijna vloeken in de kerk om het volgende te zeggen van een spotgoedkoop autootje met een turboloze driecilinder met 60 pk, maar wat is dat een fantastisch karretje. Uiteraard was ik aardig genoeg om de halve tank benzine die ik had verbruikt weer erin te tanken. Ik schrok bijna van hoe snel de pomp afslaat.
Dat hoort natuurlijk wel bij zo’n kleine auto uit de tijd dat benzine besparen steeds belangrijker werd. Ondanks dat ik er niet op zijn zuinigst mee rijd, is een realistisch verbruik van 1 op 20 gewoon de norm. Dat begon toch wel een beetje mijn ogen te openen. Ik moet in mijn financiële situatie niet twee compleet financieel onverstandige auto’s hebben. Er is niks mis met de gedachte dat één auto die er per maand 100 liter Super Plus-benzine doorheen jaagt voldoende is. Een zuinige auto daarnaast kan je gewoon goed gebruiken voor alledaagse taken. Ja, dat is een klein beetje een probleem oplossen dat je zelf hebt gecreëerd. Laten we wel wezen: daar ben je autofanaat voor.
Beperkte keuze
Toch is een zuinige kleine auto vinden lastiger dan je denkt, want het mag van mij ook een beetje karakter hebben. Een Up! heeft dat in principe, maar de enige exemplaren binnen mijn budget zijn van voor de facelift en vind ik drie keer niks (erg lelijk interieur). Toyota Aygo en dergelijke weet ik ook voldoende van: het is beter dan de benenwagen, maar meer niet. Kleine doch leuke auto’s als een Twingo 133 of Swift/Yaris (T)Sport zijn erg leuk, maar daar moet je uitkijken dat ze niet onzuinig worden door hoe speels ze zijn om mee te rijden. Ik ben verder ook helemaal geen sportieve rijder. Het moet voor mij enkel niet sloom zijn, maar een racemonster hoeft ook weer niet.
Het antwoord is eigenlijk heel simpel. Er is een auto die veel te slim en zuinig was voor zijn tijd. Die door zijn uiterlijk nooit echt serieus genomen werd, terwijl dat wel zou moeten. Die ook nog eens VAG is, wat voor mij toch wel een soort huismerk is geworden. Die karaktervol, verrassend leuk en ietwat onverwachts verrassend verstandig is.
Audi A2
Dat is, uiteraard, de Audi A2. Eigenlijk al sinds ik weet hoe geniaal ze zijn, ben ik op zoek naar een leuk doch betaalbaar exemplaar. Dat is lastig, helemaal omdat ik toch wel een beetje verknocht ben aan een leuke uiterlijke specificatie. Bij de A2 is er dan één simpele oplossing en Audi noemde het “Colour Storm”. Of, in marketingtaal, color.storm, zonder hoofdletters, Amerikaanse spelling en met een puntje (vandaar dat ik persoonlijk gewoon Colour Storm prefereer). Meteen het vermelden waard: de Colour Storm was geen ‘gelimiteerde oplage’, Audi bouwde er precies zo veel als dat er besteld werden. De reden dat ze betrekkelijk zeldzaam zijn is omdat niet belachelijk veel mensen dat deden. Deden maar meer mensen het, want als ik een A2 wil, moet het zo één worden. Daar ben ik niet uniek in.
Voor Audi A2-begrippen zijn de Colour Storms de heilige graal. Dan kreeg je felle kleuren met zwart plastic op de bumpers, rond de wielkasten en op het dak. De kleuren in kwestie kwamen regelrecht van de toenmalige (R)S-producten: Misano Red, Sprint Blue en Imola Yellow. Voor de kenner: pas later werden daar nog Avus Silver en Papaya Orange aan toegevoegd en die zijn nog zeldzamer. Maar mijn favoriete kleur zat er als OG al tussen: Imolageel.
Toen de Audi A2 onlangs weer ter sprake kwam in een gesprek met een vriend, slingerde ik de occasionwebsites weer eens aan om te kijken of deze ideale tweede auto voor mij al eens te betalen is in een leuke kleur. En wat staat daar ineens voor een totaal niet tegenvallende prijs? Een Audi A2 Colour Storm. Een gele! De combinatie van dit al zo lang willen, de GTI willen doorverkopen en het al eerder een keer missen van een kans om iets bijzonders te bezitten, zorgden ervoor dat ik niet nog een keer wilde missen. Eigenlijk was ik dus direct verkocht.
Zoals altijd begint het echter compleet irrationeel, daarna kun je het altijd omvormen tot een rationeel goed idee (in mijn hoofd dan). De reden dat ik fan ben van de Audi A2 is dat het typisch zo’n auto is die briljant is, maar geplaagd wordt door (en beoordeeld wordt op) zijn uiterlijk. Je moet ervan houden en dat doet niet iedereen. Prik je er doorheen, dan valt op dat het relatief bekende VAG-techniek is qua motor, een aluminium koets waardoor het ding vederlicht is en alsnog kan je er als volwassene prima voor én achter in zitten. Wat mij na een proefrit nog het meeste opviel: het rijdt voor wat het is uit de kunst. Ja, een GTI is leuker, maar mijn portie GTI-lol biedt de Passat nu. Dit moet een zuinige tweede auto zijn. Als ik daar wat van mijn persoonlijke autofanatisme in kan stoppen om er ook leuke dingen mee te doen: nog beter.
Side note, daar delen van dit artikel al wat eerder geschreven waren (ik heb de auto al sinds januari): ondanks geruchten was het tijdens het zoeken en/of kopen van de Audi A2 in de Autoblog Garage nog niet zo veel concreet over de terugkeer van de Audi A2 in dezelfde geest. Met terugwerkende kracht is 2026 dus een heel relevant jaar om je eens op de voorganger te storten. Compleet toeval, echt waar.
Audi A2 in de Autoblog Garage
Afijn, na een proefrit waarbij bleek dat dit exemplaar prima is, heeft het hart toch gewonnen en heb ik eindelijk een Audi A2 kunnen kopen. Dit exemplaar komt uit 2004 en heeft de ‘saaiste’ (lees: meest ongewone) motor aan boord, de latere 1.4 MPI op benzine (BBY). De A2 is natuurlijk ontworpen rondom de 1.2 TDI (3L) maar daarvan weet ik dat ze erg traag zijn, ik rijd niet genoeg om het kostenplaatje van de 1.4 TDI te laten kloppen en de latere 1.6 FSI gaat wat mij betreft weer te veel de onzuinige kant op (maar lijkt me wel een hilarische motor voor deze auto).
De realiteit is echter dat de prijs en uitvoering van deze gele Colour Storm betekent dat je te dealen hebt met wat je krijgt. Desalniettemin is de 1.4 wel een toffe allrounder. Zoals gezegd is het geen raceauto, maar 75 pk op een leeggewicht van 895 kg maakt het ook niet zo’n slak als dat ik verwachtte. De snelweg is niet zijn beste vriend, maar het is op 100-120 km/u ook geen storende, hobbelende, lawaaiige stadsauto. Een algeheel verbruik van 1 op 17,5 haal je er makkelijk uit, met een fluwelen rechtervoet zelfs nog wel meer. De auto heeft nog geen 190.000 kilometer gelopen: je ziet A2’s echt met heel veel meer. Helemaal 3L’s. Zeer recent is de riem nog vervangen, ook niet onbelangrijk.
Waar de Audi A2 gemaakt of gekraakt wordt, maar voor mij absoluut gemaakt: het uiterlijk. Imolageel, Colour Storm-zwartpakket: precies zoals ‘ie voor mij heurt. De velgen zijn niet de RS4-achtige meerspaaks maar de zesspaaks 16” velgen. Welke mooier zijn is een kwestie van voorkeur: ik vind dit soort velgen met zes spaken op en top Audi van deze periode. Tuurlijk heeft de A2 zo zijn plekjes, maar niks onoplosbaar en over het algemeen zeer netjes. Door het veelvuldig gebruik van aluminium is er bijna nergens roest te bespeuren op het plaatwerk, op een paar hele kleine plekjes na. Gelukkig is daar in dit stadium nog wat aan te doen.
Gebruikssporen
Hetzelfde geldt voor het interieur. Helaas geen gele stoelen in de Audi A2, wat wel een optie was. Deze zwarte stoelen zijn echter netjes en maken het interieur iets kalmer en minder in your face dan het uiterlijk. Wat helpt, want dat maakt het verder gewoon een typische Audi-cabine van rond deze tijd. Echt veel luxe hoef je niet te verwachten, maar essentiële zaken zitten er wel op. Waaronder (werkende!) climate control die de cabine op temperatuur houdt. Het enige kritiekpunt van het interieur is dat er her en der op de knopjes wat welbekende VAG-knoppenslijtage op heeft getreden (sticky buttons), wat je bijvoorbeeld op de lichtschakelaar ziet. Evenals een nieuwe radio, want er zit nu een prima werkende maar slecht verjaarde aftermarket radio in. Voor sticky buttons op de climate control heb ik al een oplossing: op de sloop vond ik een climate-paneeltje van een A2 uit 2001, toen waren de knopjes nog van 'normaal' plastic. De sticky buttons voelen beter om aan te raken, maar dat de 'oude' knopjes eruit zien alsof ze gisteren in de A2 zijn geplaatst vertelt je alles over wat de opoffering is voor die iets betere tast.
Controversieel
Ik denk dat de Audi A2 in de Autoblog Garage wel eens lekker controversieel kan worden. De eerste reacties bewijzen dat wel. Een grappige tweedeling is dat ik het een mooie test vind van of je een echt doorwinterde auto-nerd bent. Mensen die niets hebben met auto’s verklaren mij voor gek. Mensen wiens autogekte zich beperkt tot TopGear kijken en klakkeloos overnemen wat Jeremy Clarkson zegt, snappen er niks van. Mensen die weten wat de impact was van de Audi A2 des tijds en weten hoe bijzonder de Colour Storm is, die zijn er niets dan lovend over. Die verdeeldheid is leuk. Overigens is niet iedereen die ermee heeft gereden even enthousiast over de rij-eigenschappen: ik vind het persoonlijk een heerlijk, volwassen aanvoelende auto, maar die mening wordt niet door iedereen gedeeld.
Persoonlijk ben ik enorm fan van de Audi A2 in de Autoblog Garage. Nee, het is naar objectieve maatstaven niet de mooiste auto ooit gemaakt. Ja, hij is echt heel erg geel. Dit is echter precies zoals ik hem wil. Vergeet niet: deze auto heeft naast het zijn van een persoonlijke favoriet gewoon een heel simpel doel: mijn sportieve en comfortabele ambities blijven bij de Passat. Een mooie wisselwerking tussen twee van mijn favoriete VAG-producten. Een ideale two car solution voor mij. Misschien niet voor jou, maar verschillen maken het alleen maar leuker.
