Youngtimermarkt stort in elkaar en dat komt door Den Haag
De vlag kon bijna uit. Nadat de politiek maandenlang had gedreigd de youngtimerregeling praktisch om zeep te helpen, bleef de geliefde vijftienjaarsgrens uiteindelijk toch bestaan. Crisis afgewend, dossier gesloten. Toch? Niet dus. Nieuwe cijfers laten namelijk zien dat de markt zich allang had aangepast aan een toekomst die uiteindelijk nooit kwam.
Verkoop krijgt direct een opdonder
Dat politiek beleid invloed heeft op de automarkt is geen nieuws. Maar zelden wordt zo duidelijk zichtbaar hoe snel die invloed doorwerkt als nu. Uit cijfers van RDC blijkt namelijk dat de gehele occasionmarkt in het eerste kwartaal van dit jaar met slechts 1,9 procent is gekrompen. De echte pijn zit echter niet in de algemene occasioncijfers. Die laten slechts een bescheiden dipje van 1,9 procent zien. Nee, de klap valt juist bij auto's uit de bouwjaren 2002 tot en met 2011: de natuurlijke habitat van de zakelijke youngtimer. Daar daalden de verkopen met maar liefst 10,1 procent.
Vooral de bekende directeurs- en ondernemersmobielen kregen een aantal goede tikken. De Mercedes C-Klasse ging 14,6 procent achteruit, de E-Klasse 13,7 procent. Ook de Volvo V70, Audi A4 en Audi A6 verloren allemaal meer dan tien procent van hun verkoopvolume. En nee, dat zijn niet zomaar een paar auto's. Dit zijn de auto's die normaal gesproken worden gekocht door mensen die juist graag premium rijden voor het prijskaartje van een nieuwe boodschappenkar. Blijkbaar is één dreigend Haagse beleidswijziging al voldoende om zelfs de grootste liefhebbers van een dikke dieselstation even met de handen in de zakken te laten staan.
De markt doet iets anders dan Den Haag wil
De theorie was best simpel: maak youngtimers gewoon minder aantrekkelijk en ondernemers stappen vanzelf wel over op jongere auto's. Maar zoals wel vaker met beleid uit Den Haag, blijkt de praktijk toch weer anders dan de theorie. Want in plaats van richting jongere occasions te bewegen, lijken veel kopers juist achteruit te schakelen. Letterlijk. Auto's die nog ouder zijn en daardoor buiten schot blijven, winnen juist aan aantrekkingskracht.
Het resultaat is bijna een grap. Een maatregel die moest bijdragen aan een moderner wagenpark lijkt vooral te zorgen voor meer auto's uit een tijd waarin Hyves nog een ding was. Niet bepaald het effect waar beleidsmakers op hoopten lijkt me. Voor gespecialiseerde autobedrijven valt er ondertussen weinig te lachen. Zij zien natuurlijk klanten afhaken, voorraden langer blijven staan en investeringen verdampen. Daarmee laat dit hele gedoe vooral zien hoe gevoelig de markt is voor fiscale onzekerheid.
De regeling blijft, maar niet helemaal
Inmiddels lijkt de grootste dreiging wel voorbij te zijn gewaaid. De leeftijdsgrens van vijftien jaar blijft waarschijnlijk bestaan. Wel wordt er gewerkt aan een bevriezing van de regeling, waardoor auto's gebouwd na circa 2011 of 2012 vermoedelijk dus niet meer in aanmerking komen. Over de exacte grens daarvan is nog geen volledige duidelijkheid.
Daar komt wel nog een andere onzekerheid bovenop. Vanaf 2027 staat een zogenoemde pseudo-eindheffing voor werkgevers en DGA's op de stapel voor auto's met een verbrandingsmotor. Die bedraagt 12 procent van de cataloguswaarde per jaar. Bij een auto met een oorspronkelijke nieuwprijs van 60.000 euro komt dat dus neer op 7.200 euro extra belasting per jaar. Een Mercedes S-Klasse die ooit 100.000 euro was? Dan praat je over 12.000 euro per jaar. Ook al geldt er voor bestaande gevallen een overgangsregeling tot september 2030, zulke bedragen zijn niet bepaald geschikt om twijfelende kopers gerust te stellen. Leuk he!
Volg ons ook op Google Nieuws
Stel Autoblog in als voorkeur op Google Nieuws