Autoblog Garage: Heeft de race-M3 Touring zijn pk's nog.

In het vorige artikel schreef ik (HansW) dat ik een E36 M3 Touring heb opgebouwd. De M3 Touring gebruik ik voor de Endurance wedstrijden van het DNRT die ik, tussen de werkzaamheden voor The Collectables door, rijd. 

De auto is van oorsprong een 323i Touring waarin de complete techniek van een M3 GT in is gezet. De Touring is helemaal volgens regelement opgebouwd en we hebben vlak voor de eerste wedstrijd de drijfstanglagers nog vervangen. Inmiddels zijn er nog wat meer werkzaamheden aan de auto gedaan zoals het vervangen van het aandrijfasje van de oliepomp (dus die loopt niet meer los) en nog wat kleine zaken van aandacht. 

Een korter differentieel

Het differentieel hebben we voorzien van een kortere overbrenging zodat ook alle versnellingen echt gebruikt kunnen worden op het circuit. Zover konden uitmeten zat de 3.23 overbrenging in het differentieel van de M3 GT. Die is vervangen door een 3.91 waardoor we dus zo’n 20% hoger in de toeren draaien. Dat daarmee ook de topsnelheid is teruggebracht naar maximaal 240kmh is geen probleem, want dat halen we op geen enkel circuit, behalve dan op Schwedenkreuz op de Nordschleife.  

Een korter differentieel is de goedkoopste tuning die er is. De auto wordt er erg levendig van en de trekkracht in de versnellingen neemt aanzienlijk toe dankzij het hogere toerental waar je mee rijdt. Heeft natuurlijk alles te maken met het soort motor die, zeker in dit geval, heel graag toeren draait. Comfort en verbruik worden uiteraard minder, maar dat is voor een wedstrijdauto eigenlijk geen item. 

Zoals bij bijna iedere e36 heeft de benzinetank helaas te weinig schotjes waardoor je in snelle bochten de brandstofdruk verliest als de tank voor 60% leeg is. Dat is, zeker in een endurance wedstrijd, onhandig. Bas heeft netjes een catchtank ingebouwd, wat bij een Touring een extra uitdaging is omdat de kofferruimte in verbinding staat met de cabine. De reservewielbak biedt gelukkig uitkomst en met een mooie aluminiumplaat erover is dit veilig en onzichtbaar.  

Om te zorgen dat ik niet meteen zonder enige meters gereden te hebben de wedstrijd in ga, had ik eind april (2025) een paar uurtjes geboekt bij Driving Fun. Het was lekker rustig en de auto reed prima. Nog wat aan de afstelling van de schokdempers zitten draaien, maar meer dan een lage 2.01 zat er niet in. Het gewicht in de achterkant is helaas erg goed merkbaar en zorgt voor een onvoorspelbaar instuurgedrag in de snelle bochten zoals het Scheivlak. Dat scheelt zomaar 20kmh met de 325i of de M3 sedan…

Dus besloten om eerst maar eens wat ervaring op te gaan doen met de auto en alles even te laten voor wat het is. De eerste wedstrijd was op 10 mei en de organisatie van gummen.org had nog een trackday avond op 9 mei, dus dat was mooi te combineren voor wat extra rondjes ervaring. Zoals altijd bereiden we ons de avond voor de wedstrijd alvast voor op de volgende dag en worden de auto’s gekeurd door de Technische Commissie. Slapen doe ik in mijn Italiaanse raspaardje (een Iveco Daily met veel ervaring) en start de dag met de briefing voor alle rijders, waar de uitzonderingen voor de dag worden toegelicht: 

-       Een vliegende start na de opwarmronde, 

-       Knipperen met de koplampen bij inhaalacties verboden

-       En natuurlijk de lunchpauze die tijdens de wedstrijd wordt verzorgd voor de baanposten.

Tijdens de lunch geldt code 60 en is dus iedereen verplicht om met 60kmh voort te sukkelen en is het verboden de pitstraat te bezoeken. Normaal gebruiken we code 60 (bij ongelukken of vloeistof op de baan) uiteraard voor een wissel om zo weinig mogelijk tijd te verliezen. 

De wedstijd begint om klokslag 0900u en de start wordt gedaan door mijn teammaatje Erik in zijn eigen e36. We rijden in de koppelklasse en dat werkt ongeveer zoals in een estafette. Zodra de rijder binnenkomst staat de volgende klaar en wacht na het voorbijrijden exact 2 minuten, wat eigenlijk geldt als alternatieve rijderswissel.

Aangezien we met zijn 3-en rijden hebben we 9 stints. Dat is ook het minimaal aantal verplichte stints wat je in de 8uur moet doen. Ik start de 3^e stint en alles loopt volgens plan. Bij de 6^e stint ga ik wederom de baan op en kom steeds lekkerder in de wedstrijd. Ik kan redelijk constant tussen de 2:01 en 2:03 rijden en vlak voor het einde van mijn stint besluit ik met een remactie een BMW e90 en een Seat Leon binnendoor uit te remmen in de Audi S. Helaas ziet de rijder in de Seat mij over het hoofd en stuurt gewoon in. 

Alhoewel ik nog steeds van mening ben dat ik niet fout zat krijg ik toch 10 straf seconden. Helaas voor de Seat eindigt de aanrijding in een DNF. De klap is best hard op mijn linker zijkant en ik vermoed flinke schade. Met het stuur 180 graden verdraaid rijd ik de pitbox binnen. Gelukkig was het bijna einde stint en staat mijn teammaatje al klaar.

Als ik uitstap ben ik verbaast dat alleen mijn linker spiegel aan een draadje hangt (die konden we zo weer vastklikken) en er een deukje in het linker achterscherm zit. Het linker voorwiel heeft een flinke optater gehad, maar aan de ophanging is eigenlijk weinig te zien. Bas lijnt de auto op het oog uit en ik pak gewoon de laatste stint nog mee. Toch doet de auto niet wat ik wil. Insturen moet zo’n 10 meter eerder om het gewenste effect te hebben en de stabiliteit is ver te zoeken. Toch blijven de rondetijden nauwelijks achter bij de eerdere stint, maar de auto voelde niet echt lekker. Later blijkt de stuurkogel in het stuurhuis een aanzienlijke speling te hebben. We eindigen als 3^e in de koppelklasse en na de prijsuitreiking en pizza gaan de auto’s weer op de aanhanger en gaan we huiswaarts.

DNRT races en klassen

Op 20 juli was het weer zover. De volgende wedstrijd van het DNRT. We waren met 2 teams aanwezig, een koppelteam waar ik deel vanuit maak en een team in de sport klasse. V.w.b. het laatste, er zijn meerdere klasses binnen het DNRT, die worden bepaald door de snelste rondetijd van het team. Ben je continu langzamer dan 2.07 (bijvoorbeeld een 206 GTi) dan doe je mee in de toerklasse. Mocht je 1 of 2 snellere ronden rijden dan wordt dat toegestaan. Rijd je bijvoorbeeld 3 rondjes een 2.05, dan promoveer je automatisch naar de sportklasse (alles tussen de 2.03 en de 2.07). De supersport mag tussen de 2.01 en 2.03 rijden, de GT tussen de 1.58 en 2.01 en de Super GT tussen de 1.55 en 1.58. 

Hoe zit het dan met auto’s die meerijden en sneller zijn dan 1.55? Nou simpel, die moeten zich dus inhouden of niet meedoen. De snelheidsverschillen worden anders te groot en een endurance wedstrijd gaat nou eenmaal op uitrijden en dus wil iedereen graag de boel heel houden. Toch zijn er altijd weer rijders die proberen de 8-uurs wedstrijd in de eerste bocht of ronde te winnen wat weer schade, oponthoud, code 60 en noem maar op veroorzaakt. Terug naar de wedstrijd. In de koppelklasse kun je dus zo hard rijden als je wilt, mits je maar niet onder de 1.55 komt. Er rijden daar niet alleen BMW’s (veel e36 / e46/ e90 325, 328, 330 en M3) maar ook Mercedes SLK uit de SLK cup, waarvan sommige behoorlijk zijn gemodificeerd. Wij reden daar met de M3 Touring en 2 stuks 325i waarvan er 1 ook verre van standaard is. Uiteindelijk werden we 3^e en ook het team in de Sportklasse eindigde als 3^e. De obligate beker in de auto en zonder schade naar huis.

De laatste wedstrijd van 2025 is op 26 oktober. We rijden de koppelklasse met een gele E36 M3 3.0 van Gerrit, een 325i van Nick, ook een e36, maar met een Bas Roos sausje eroverheen, waardoor 8.000tpm mogelijk zijn en mijn touring. De wedstrijd verloopt soepel en we eindigen als 2^e. Behalve remmen, een litertje olie en wat bandenslijtage niks noemenswaardigs.  Helaas schrijft een teammaatje uit het andere Bas Roos team zijn net aangeschafte M3 sedan af in de Slotemakerbocht. Aangezien de snelheden daar hoog liggen gaat hij er hard af zit de M3 behoorlijk in de kreukels. Iedereen verder oké, maar leuk is anders.

Normaalgesproken trappen we het seizoen af met een 2-daagse cursus op Assen met het hele team, maar de organisatie van het DNRT heeft bedacht dat een Valentijnsrace ook wel leuk is op 14 februari. Omdat we nog wat puntjes op de “i” moeten zetten bij de Touring rijd ik met Willem in een e36, 325i. Ook deze heeft een Bas Roos kuurtje achter de rug en klinkt en loopt als een M3 motor, maar dan met 500cc minder.

Wat een fijne machine. Het leuke aan de deze 325i is dat hij in zijn vroege jaren een heel goed baasje heeft gehad. Het was in 1993 en 1994 namelijk mijn leaseauto….. Inmiddels, na een bewogen leven met vele eigenaren en heel veel circuitkilometers ruim 350.000km op de klok en behalve een aangepaste, gereviseerde kop en nokkenassen, nog steeds een topmotor. Willem en ik rijden een foutloze wedstrijd in de sportklasse en eindigen als 2^e. De 325i Coupé van Michiel valt helaas uit met een gebroken klep.

De as is binnen

Inmiddels is ook het juiste asje van VAC binnengekomen voor de oliepomp en hoeven we ons daarover dus ook geen zorgen meer te maken. Zaterdag 9 mei is het weer zover voor de 2^e wedstrijd van het jaar. We rijden met 2 teams. Michiel met zijn 325i Coupé en ik rijd samen met Stefan en zijn schoonvader. Ze delen de 330i (E90) van Stefan en het is hun Endurance debuut. Dat gaat eigenlijk prima, alleen hebben zij natuurlijk ook tussendoor een rijderswissel in plaats van alleen het koppelen. De Touring heeft in de eerste 2 stints wat kuren want de stuurpomp valt af en toe uit. Zonder stuurbekrachtiging is het best lastig en zwaar rijden, maar een pomp die er om de zoveel minuten mee stopt en het daarna opeens weer doet is gewoon gevaarlijk, want de kracht die je moet uitoefenen in een bocht is van het ene op het andere moment enorm verschillend. Na de 2^e stint besluiten we de multiriem te vervangen, alhoewel dat onlogisch lijkt, want die is gewoon op spanning, slipt niet en er zijn ook geen slijtage sporen. Wonder boven wonder werkt de laatste stint alles naar behoren. 2 dagen later breng ik de Touring over straat naar Bas en na 30km valt de stuurpomp weer uit, daarover volgende keer meer. We worden 3^e en alles is dit keer vastgelegd door onze vaste fotograaf Marijn van The Collectables.

Omdat we een beetje twijfelen aan het vermogen van de Touring hebben we een rollenbankmomentje geboekt bij JD tuning in Haaren. Met 281pk net iets onder de opgegeven waarde van een 3.0, maar iedere rollenbank geeft wat anders aan dus we zijn tevreden.

Volgende keer een uitgebreid verslag van de laatste 3 wedstrijden van 2026, wat meer technische details van de Touring en hoe we het gewicht proberen te verlagen. Daarnaast hebben we naast de Endurance wedstrijden nog wat leuke uitjes waarvan een Trackday op de Red Bull ring er 1 was.