Niet huilen, de elektrische BMW M3 wordt vast leuk

De reacties op de BMW M Concept Neue Klasse zijn heftig. Vier elektromotoren, geen enkel mechanisch differentieel en een compleet nieuw design. De comments lopen vol. Verraad. Het einde van M. BMW heeft de ziel verkocht. Je kent het wel.

Ik heb dit eerder gehoord. We hebben dit allemaal eerder gehoord. En bijna elke keer kreeg de boze meute ongelijk.

Een korte geschiedenis van M3-woede

Toen de E36 de viercilinder van de E30 inruilde voor een zes-in-lijn, was dat voor de puristen het bewijs dat M zacht was geworden. Te zwaar, te comfortabel, geen echte M3 meer. Inmiddels is de E36 een gewilde klassieker. 

Je mag het ook niet hardop zeggen in BMW-kringen, maar de viercilinder in een vroege M3 is een afknapper. Het is zo’n motor die er niet echt zin in lijkt te hebben. Latere exemplaren zijn beter, helemaal als ze nog wat aanpassingen hebben (video van de E30 M3 hier)

Toen de E92 een V8 kreeg, was het einde nabij. Een V8 in een M3? Dat hoort niet. De zescilinder is de heilige configuratie. Inmiddels staat die V8 bekend als een van de mooiste motoren die M ooit heeft gebouwd, de prijzen lopen inmiddels weer op.

Toen de F80 M3 turbo's kreeg, was dat verraad aan het hoogtoerige atmosferische karakter. Te veel koppel, te weinig gevoel, te kunstmatig. Inmiddels wordt de BMW M3 F80 met de dag meer gewaardeerd.

De huidige M3 (de G80) kreeg het te verduren om de overstap van DCT naar de ZF8-automaat en om zijn varkensneus. De woede over die nieren was oorverdovend. Inmiddels zijn we eraan gewend en rijdt het ding fantastisch. Als je je enorm stoort aan de automaat, dan kan je nog steeds een handbak kiezen. 

Het patroon

Het is telkens dezelfde film. BMW verandert iets fundamenteels aan de M3 en het publiek ontploft. De verandering wordt uitgeroepen tot het einde van een tijdperk. Een decennia later staat diezelfde auto op ieders lijstje van onderschatte klassiekers, terwijl de woede zich verplaatst naar het volgende model.

Maar dit keer is anders, toch?

Ja, misschien. Dat moet ik eerlijk toegeven. Een viercilinder vervangen door een zescilinder is iets anders dan de verbrandingsmotor helemaal vervangen door vier elektromotoren. Het wisselen van transmissie is iets anders dan dat je de hele versnellingsbak overboord gooit. Het hele mechanische hart van de M3 wordt fundamenteel anders en daarmee is dit een grotere stap dan alle vorige stappen bij elkaar.

Hier zit het venijn voor de doemdenkers: er komt ook gewoon een Neue Klasse M3 met benzinemotor. Geen elektrische fratsen, gewoon een zes-in-lijn voor wie dat wil. Het is dus niet eens een kwestie van elektrisch of niks. Wie de verbrandingsmotor wil, kan hem krijgen. Het hele „M is dood”-koor is boos over een keuze die ze niet eens hoeven te maken.

Blijft over de elektrische versie. En ja, het kan zijn dat dit de keer is dat de boze meute gelijk krijgt. Dat de elektrische M3 een snelle, competente, indrukwekkende auto wordt die toch nooit voelt als een M3. Dat kan. Maar precies dat werd ook gezegd over de turbo's, over de V8, over de zescilinder. Elke keer was het deze keer anders. Elke keer wist BMW een auto bouwen die het tegendeel bewees.

Wat ik eigenlijk zeg

Ik zeg niet dat de elektrische M3 goed wordt, want dat weet ik niet. De ingrediënten zijn interessant, vier motoren, torque vectoring, genoeg vermogen. Misschien weet BMW M Gmbh er echt iets leuks van te maken.

De woede bewijst dat we ons nog druk maken over de M3 (en M4).  De woede was er bij elke M3 die later geliefd werd. Een nieuwe M3 die niemand boos maakt, zou pas echt verontrustend zijn, want dat zou betekenen dat het niemand meer iets kan schelen.

Dus laat ze maar schreeuwen. We hebben dit eerder gezien. Vraag het over vijf jaar nog eens.