Deze Pagani ging voor een recordbedrag onder de hamer
Verzamelaars zijn een apart ras. Geef ze iets zeldzaams, een beetje historie en een flinke dosis exclusiviteit, en de portemonnee gaat vanzelf open. Deze Pagani Huayra, geveild op Palm Beach, bewijst dat weer eens duidelijk.
Kunstwerk met V12-prijskaartje
Tijdens een veiling van Barrett-Jackson in Palm Beach is een Pagani Huayra verkocht voor een absurd bedrag van maar liefst 3,19 miljoen dollar (2,7 miljoen euro). Daarmee is het ook gelijk de duurste auto ooit verkocht op dat specifieke veilingevent. Kijk met dat soort nieuws kan je nog eens thuis komen.
De Huayra zelf is natuurlijk geen doorsnee supercar. Toen Pagani hem in 2011 presenteerde als opvolger van de Zonda, werd meteen duidelijk dat dit geen “gewoon snel ding” was. Dit was pure kunst. Met vleugels. En een flinke dosis Italiaanse saus. De naam komt van Huayra-tata, de god van de wind. Klinkt heftig, en dat is het ook. Actieve aerodynamica, een chassis van carbon en titanium (oftewel carbotanium) en een dikke V12 met twee turbo’s. Maak me nou niet gek.
Waarom deze zoveel waard is
Dat deze specifieke Huayra zoveel oplevert, is alles behalve toeval. Het gaat namelijk om een vroege versie, en die zijn tegenwoordig het meest gewild bij verzamelaars. Hoe ouder (en origineler), hoe beter. Een beetje zoals wijn, maar dan met 730 pk.
Deze auto had bovendien nog maar 2.331 mijl (3.751 kilometer) op de teller. Dat is in hypercar-termen zo goed als nieuw. Afwerking? Uiteraard tot in het absurde doorgevoerd, met zichtbaar carbon en een interieur dat ergens tussen steampunk en Zwitsers horloge in zit.
Pagani heeft er in totaal maar een handjevol gebouwd, en dat maakt het automatisch interessant voor iedereen met een iets te goed gevulde bankrekening.
Van Zonda tot verzamelobject
De Huayra moest de legendarische Zonda opvolgen. Absoluut geen makkelijke taak, maar Pagani deed wat het altijd doet: over-engineeren tot het kunst wordt. Sindsdien zijn er allerlei varianten verschenen: roadsters, trackversies en bizarre specials. Maar juist die eerste generatie coupés beginnen nu echt waarde te krijgen. Blijkbaar willen verzamelaars het liefst “puur”, zonder al te veel latere fratsen.
En eerlijk is eerlijk: als je dan toch miljoenen uitgeeft, wil je ook het origineel.