Deze vergeten hot hatch is nu nog te betalen
Althans, te betalen is puur subjectief. Het is maar wat je ervoor overhebt...
Er zijn auto's die je leuk vindt en auto's waar je om volstrekt irrationele redenen altijd een zwak voor houdt. Bij mij is dat de eerste generatie Renault Clio 16V. Simpelweg omdat ik er zelf eentje als eerste auto had. Een Phase 1 uit 1993 zelfs, zwart. En als je eerste auto 137 pk heeft, minder dan een ton weegt en uit een tijd komt waarin tractiecontrole vooral bestond uit iets minder gas geven, dan wordt autorijden daarna nooit meer helemaal hetzelfde.
Daar moest ik aan denken toen ik deze groene Clio 16V uit 1992 op Marktplaats tegenkwam. Ook een vroege Phase 1 en bovendien een origineel Nederlands exemplaar. Vraagprijs: 12.500 euro. En dat is duur en goedkoop te gelijk. Maar daar gaan we het zo verder over hebben. Eerst even terug naar 1990.
Toen verscheen de Clio als opvolger van de Renault 5. Renault wilde uiteraard ook een snelle versie, maar de turbotechniek van de 5 GT Turbo maakte plaats voor zestien kleppen, twee bovenliggende nokkenassen en vooral lekker veel toeren. Daarvoor gebruikte Renault de 1.764 cc F7P-viercilinder die ook in de Renault 19 16V lag. In de Clio leverde hij 137 pk en 158 Nm. Dat klinkt tegenwoordig niet indrukwekkend meer, totdat je bedenkt dat de Clio nog geen 1.000 kilo woog.
De 0 naar 100 km/u duurde ongeveer acht seconden en de topsnelheid lag boven de 200 km/u. Alles ging via de voorwielen en een handgeschakelde vijfbak. De brede spatborden, zijskirts en vooral die karakteristieke bult in de motorkap maakten duidelijk dat dit niet de Clio van je oma was. Kortom, een pakket dat je deed smullen en vooral tot de eeuwigheid zou onthouden.
Maar toen kwam de Williams...
In 1993 verscheen die opperclio en die zou uiteindelijk met bijna alle eer gaan strijken. Hij kreeg een 2,0-liter met 150 pk, een aangepast onderstel en natuurlijk die inmiddels beroemde blauwe lak met gouden Speedlines. Williams bouwde hem trouwens niet. De naam verwees naar de successen van Williams-Renault in de Formule 1. Onderhuids was het gewoon een product van Renault Sport. Maar dat ding is zó legendarisch geworden, dat zo ongeveer iedereen de 'gewone' 1.8 16V vergeten is.
En dat brengt ons terug naar onze Marktplaats-Clio. Die is van mei 1992, heeft inmiddels 234.783 kilometer gereden en moet dus 12.500 euro kosten. Volgens de verkoper is hij grondig gerestaureerd en het gaat om een origineel Nederlands geleverde auto. Ook de kleur is heerlijk, namelijk Vert Cévennes, kleurcode 999. Of in onze woorden, groen.
Die kilometerstand vind ik ergens juist leuk. Deze heeft niet dertig jaar onder een kleedje staan wachten tot oude Franse hot hatches geld waard werden. Er is gewoon mee gereden. Maar er is zoals gezegd ook heel veel aan verspijkerd. Van laswerk aan de rottende dorpels tot aan de waterpomp, koppeling, remkrachtverdeler en benzinetankvlotter, alles is aangepakt.
Maar goed, of 12.500 euro een koopje is, laat ik lekker aan jullie over. Maar mijn eerste auto zag er ongeveer zo uit. En daarmee vind ik 12.500 niet duur, maar juist spotgoedkoop en ben ik waarschijnlijk precies de verkeerde persoon om aan te vragen of je hem zou moeten kopen.
Natuurlijk wel! Doen!! Je wordt er een gelukkig mens van, geloof me maar!
Volg ons ook op Google Nieuws
Stel Autoblog in als voorkeur op Google Discover