Duurzaam rijden op waterstof blijkt een grote leugen

Er zijn nog een handjevol autofabrikanten die voet bij stuk houden en claimen dat er echt wel een markt is voor de waterstofauto. Zeker in de toekomst zien bijvoorbeeld BMW en Toyota echt potentie is de brandstof, maar de partijen waar ze op leunen trekken zich steeds vaker terug.

Het lijkt zo mooi voor degene die wel elektrisch wil rijden, maar geen laadmogelijkheden in de buurt heeft. Koop een waterstofauto en tank als vanouds, Of als het piepende en krakende stroomnet het allemaal niet meer aankan, dan is er altijd nog waterstof die kan helpen ontlasten. Maar vooralsnog blijft het bij een mooie toekomstvisie. Één die steeds meer op losse schroeven komt te staan, want projectontwikkelaars en energieleveranciers trekken in toenemende mate de stekker uit geplande groene waterstofproductiefaciliteiten.

Kip-ei

Het probleem is simpel aan te wijzen, maar heel lastig op te lossen: de industrie wil wel investeren, mits er genoeg klanten zijn om het terug te kunnen verdienen. Juist die potentiële klanten geven aan alleen te willen overstappen als er een gedegen netwerk is opgetuigd. Kortom: een klassiek kip-ei-verhaal, waarbij de overheden en de EU niet de doorslaggevende factor willen zijn met iets als subsidies of andere tegemoetkomingen.

Dat resulteert erin dat er nog wat enkele grote partijen, zoals Shell, projecten in aanbouw hebben. Tegelijk trekken kleinere ontwikkelaars als Zeevonk, H2-Fifity en H2M de keutel in en zetten ze plannen op pauze of schrappen ze deze helemaal. En dat heeft een vertragende werking op het geheel, wat nu niet bepaald vertrouwen schept voor de toekomst.

Daar komt bij dat de toekomst van de waterstofauto helemaal op nog lossere schroeven komt te staan. Deze is immers afhankelijk van de uitrol tankstations die in eerste instantie de transportsector moet gaan bedienen, maar die dus nu minder snel aangelegd worden. Als je met een Toyota Mirai of BMW X5 nergens terecht kunt, dan laat je hem lekker bij de dealer staan.

Groen kan niet, grijs wel

De kanttekening bij dit alles is dat het hier vooral gaat om groene waterstof. De grijze variant, die ook gedeeltelijk met behulp van gas wordt geproduceerd, blijft op gewoon doorgaan. Naast dat deze vanzelfsprekend vervuilend (er komt veel CO2 bij vrij) is voor het milieu, is het vele malen goedkoper en heeft het dus de voorkeur voor de industrie. Al kun je hiervan stellen dat juist deze vorm van energie, met alle tussengelegen energieverliezen, tot op zekere hoogte z'n doel voorbijschiet als 'duurzame brandstof'. Het is een beetje alsof je een EV rijdt, maar alle stroom uit een kolencentrale haalt.

Met andere woorden: de groene belofte van de waterstof auto kan voorlopig nog niet waargemaakt worden. Of zoals energie-analist Jilles van den Beukel van HCSS tegenover de Telegraaf zegt: "Voor personenauto’s lukt het nu sowieso niet, maar ook voor vrachtwagens wordt het moeilijk."

Volg ons ook op Google Nieuws
Stel Autoblog in als voorkeur op Google Discover