Met deze Chinese EV reed ik veel zuiniger op de Autobahn dan opgegeven!

Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik door de Chinese bomen het bos niet meer zie. Je hebt tegenwoordig in Nederland BYD, Changan, Chery, Denza, Firefly, Geely, Hongqi, Jaecoo, Leapmotor, Lynk & Co, MG, Nio, Omoda, XPeng en Zeekr. En dan mis ik er waarschijnlijk nog een aantal. Al deze merken sla ik voor nu even over, want we gaan het hebben over één van de onbekendste Chinese namen op de Nederlandse automarkt, Voyah. 

Vo-wie?

Voyah werd in 2020 door autogigant Dongfeng opgericht. Het moederbedrijf is al sinds 1969 actief, produceert jaarlijks miljoenen auto’s en heeft samengewerkt met merken als Honda, Nissan en Stellantis. Je kunt Dongfeng nu kennen van de Box of een ander submerk, MHero. Voyah is voor Dongfeng dan weer het premiummerk. Dat begon met de - door het legendarische Italiaanse designhuis Italdesign Giugiaro ontworpen - Free. Later kwam er een ultraluxe taxi-MPV bij, genaamd Dream. 

De Chinese EV voor deze reis

Het volgende wapenfeit is de auto waar ik in heb gereden: de Voyah Courage. Om te zien wat Voyah in huis heeft en of onbekend ook onbemind moet betekenen, neem ik de Courage mee op een degelijk weekendje weg met een bevriend stel naar een vakantiepark in de Duitse Eifel. Van mijn Brabantse thuis is het een ritje van ruim 200 kilometer over B-wegen, de Autobahn en kleine Duitse dorpjes. Een mooie allround-test, toch? 

De Courage is een SUV van het formaatje Vovlo XC60, Mercedes GLC, Audi Q5, Mazda CX-60. Hij heeft een eigenzinnige styling, zoals de dubbele luchtscoop in de frunkkap (waar overigens geen opbergvakje onder zit) en een Mercedes-achtige grille met verlichte logo’s erin. Het is afhankelijk van je smaak natuurlijk, maar ik vind het best te pruimen van voren. De achterkant vind ik dan weer wat saaier. Ja, er zitten toffe OLED-achterlichten op met allerlei Audi-achtige signaturen en een geinige dakspoiler, maar de nep-diffuser en de rest van de bips kunnen mij niet echt bekoren. Onderweg laat de Courage menig nek draaien, al weet ik niet of dat komt door de schoonheid van de auto of dat mensen het gewoon niet herkennen.

Het interieur is top! 

Waar de Voyah in uitblinkt, is de cabine. Er is geen ellelange optielijst, maar gewoon één pakket. Da’s lekker tegen de keuzestress en bespaart geld in de fabriek. Heb je de auto eenmaal, dan valt je op dat de Voyah enorm ruim is. Er is boordevol ruimte op zowel de achterbank als in de kofferbak. Ik kan met mijn 1.88 meter meer dan prima achter mezelf zitten (al komen je knieën wel wat omhoog door de batterij in de vloer). Achterin is er ruimte voor 527 liter aan spullen. Er is ook nog een handige dubbele bodem waar een handkoffer in past. 

Het is goed toeven in de Courage voor alle aanwezigen. De materialen in deze Performance-uitvoering voelen behoorlijk lekker aan en zien er gewoon chique uit (ook al is het Alcantara niet echt). Het leer op het stuur pakt lekker vast en de knoppen zijn echte drukknoppen. Het was handig geweest als ze in losse segmentjes hadden gezeten, maar ik ben al blij dat het geen haptische of touchknoppen zijn. Boven je zit een panoramadak verstopt waarbij het voorste deel ook nog open kan voor wat frisse lucht.

• 
• 
• 
• 
• 

De stoelen zijn luxe uitgevoerd ook. Je hebt achterin stoelverwarming, twee oplaadpunten voor je telefoon en een bank die achterover kan leunen. Voorin is het helemaal feest. De stoelen zijn te ventileren, verwarmen en hebben massagefuncties. Er zijn drie niveaus voor het masseren van je rug die alle drie knalhard voelen, maar hé, da’s beter dan te zacht. De middenconsole is rustig en overzichtelijk. Er is veel ruimte in de middentunnel om spullen te laten verdwijnen en het opbergvak is gekoeld zodat je drinken ook onderweg lekker koud blijft. 

Er zitten ook nog allerlei vreemde gadgets op die je nauwelijks gebruikt. Je kunt bijvoorbeeld kiezen voor parfummetjes die de cabine in worden geschoten en de sfeerverlichting kan zich afstemmen op de muziek. Je regelt dit allemaal op een 15,05-inch OLED-middenscherm. Of ja, midden. Je kunt het scherm ook naar de bijrijder laten schuiven. Geinige gimmick, maar je hebt er geen klote aan. Net als het 6-inch mini-schermpje voor de bestuurder trouwens. Je kijkt altijd over het displaytje heen naar de head-up in de voorruit. 

Het absolute hoogtepunt voor mij in de Voyah is gek genoeg de zonneklep. De klep is voor de helft voorzien van bekleding met een spiegeltje erachter, maar is ook voor de helft een soort zonnebril-achtig plastic. Een uitvinding van het niveau Simply Clever van Skoda. Waarom die zonneklep extra belangrijk is, vertel ik je zo. 

En hoe rijdt dat dan? 

Tja, zoals je misschien wel verwacht, gaat het hier wat minder met de Voyah Courage. Ten eerste begint je rit met het uitschakelen van de rijhulpen. Dit gaat vrij gemakkelijk via het middenscherm. Zorg vooral dat je het Driver Monitoring System (DMS) uit hebt staan, want daar word je horendol van. Het systeem houdt je via een camera in de A-stijl constant in de gaten. Iedere keer dat je te lang in de spiegels of op het middenscherm kijkt, krijg je piepjes en een waarschuwing op recht voor je te kijken. Ook wanneer je even door je ogen wrijft, kan het systeem afgaan. Het dragen van een zonnebril is overigens ook een doodszone voor DMS, maar die bril heb je ook niet nodig door de handige zonneklep. Ook een groot deel van de rest van de berg aan andere verwarrende afkortingen (AEB, FCW, RCW, BSD, LCA, DOW, LDW, LKA, RCTA, ICA, ISA, ELK, FCTA) kunnen uit. 

Vervolgens merk je al snel dat de EV meer dan 2.200 kilo weegt. De SUV lijkt te schrikken van iedere bocht die je instuurt en helt behoorlijk over. Zelfs een bochtje voor een invoegstrook doordraaien met 40 km/u zorgt ervoor dat mijn bijrijdster naar het plafond grijpt om niet uit de massagestoel te glijden. Ook op rechte stukken is het zachte onderstel geen pretje. Ondanks een slimme vering die de schokdempers moet aanpassen aan de weg die gaat komen, zijn Duitse B-wegen met matig asfalt geen feestje. Ieder klein hoogteverschil is voelbaar en de koets danst van links naar rechts en van boven naar beneden. 

Dat sturen kan overigens in verschillende standen. Ik zou adviseren om altijd in de aangepaste rijmodus te rijden waarbij je het onderstel en de besturing op 'Performance' zet. Hierbij krijg je, in tegenstelling tot de andere instellingen, wel wat feedback door het stuur. Het stuurt er allemaal net wat zwaarder door waardoor je meer gevoel krijgt bij wat je doet.

Cruise control is een hel

De piepjes komen terug bij het altijd adaptieve cruise control systeem. Iedere keer dat je de CC aanpast (inschakelen, uitschakelen, behalve van de doelsnelheid) krijg je weer een extra pingeltje. Om gek van te worden. Tevens verspringt het scherm naar een animatie die je uit Tesla’s kent: de auto van boven, rijdend op een weg met ook het andere verkeer in beeld. Prima, maar daardoor is mijn Apple Carplay-scherm verdwenen. En dat iedere keer dat je de cruise control er weer op gooit. Op een langere rit, zoals op een weekendje weg, is dat gewoon niet te doen.

Alsof dat nog niet voor genoeg irritatie zorgt, is de afstand die het systeem minimaal neemt tot de voorganger veel te groot. Het probleem: doordat het gat zo fors is, nodig je anderen uit om voor jou in te voegen. In de basis is dat geen probleem, maar de Voyah meent hierdoor weer hetzelfde gat te moeten laten vallen naar de nieuwe voorganger. In plaats van gelijkmatig snelheid af te nemen, remt de Courage vrij abrupt af om vervolgens weer wat gas bij te geven om aan te haken. Dat moet beter kunnen. 

Voyah Nederland zegt dat er in juli een update komt die deze piepjes vermindert. Laten we het hopen...

Dan zet je de cruise control toch uit? Ja, zou kunnen, maar dan komen we weer bij een ander probleem: het stroompedaal. Op langere afstanden op een snelweg kun je prima zelf de snelheid reguleren, ware het niet dat het pedaal ultra licht is. Met een kleine beweging van je grote teen voeg je al snel wat km/u toe aan je snelheid waardoor je net boven of onder de maximumsnelheid zit. Je bent een knappe jongen als je het aan paar 100 kilometer volhoudt om binnen een marge van 5 km/u te blijven. 

Mocht je vervolgens bij een file aankomen, wees ook dan alert. De remmen van de Voyah zijn prima, totdat je tot een volledige stop moet komen. Bij het laatste deel van de vertraging lijkt het alsof het rempedaal wat zompig wordt. Je moet best wel diep trappen van 10 naar 0 km/u te gaan. 

Alleen maar slecht nieuws over het rijden? 

Dat is het frustrerende aan de Voyah: het had een erg goede auto kunnen zijn in zijn prijsklasse. Deze Performance heeft bijvoorbeeld twee elektromotoren die samen 435 pk produceren voor een 0-100-tijd van 4,9 seconden. Ik heb hem niet getimed, maar het ding gaat in ieder geval als de brandweer. Ook tussensprintjes of het doortrappen richting de topsnelheid van 200+ km/u (ik kwam niet verder dan 191, maar dat lag niet aan de auto) zijn in iedere motorstand geen punt door het altijd beschikbare koppel. 

Blij verrast door het verbruik

Zo’n grote, zware, sterke EV moet natuurlijk wel af en toe aan de lader. Voyah geeft zelf een verbruik op van 20,2-kWh per 100 kilometer. Da’s vrij fors. Een Tesla Model Y zit bijvoorbeeld op 16,9-kWh. Maar dat zijn nog maar de verbruikscijfers op papier. In de echte wereld kun je een stuk zuiniger rijden. 

Hieronder zie je de verbruiksgegevens die Voyah gaf een dag voor mijn rit naar huis. Hierbij begon ik met heel wat 30 en 50 km/u rijden in wat Duitse dorpjes, gevolgd door 80- en 100 km/u-wegen en een stuk Autobahn, afgesloten met de Nederlandse snelweg. Een vrij gemixte route dus. Wat schetst mijn verbazing: een verbruik van 16,6-kWh! Ja, er was wat file om op te laden tijdens het rijden, maar meer stukken Autobahn waar ik gemiddeld 180 km/u reed, gevolgd door lange delen 100+ km/u. Gemiddeld was de snelheid 54 km/u tijdens de rit, dus het zal toch wat meer langzaam dan snel rijden zijn geweest.

Ook als je verder kijkt, lijkt de WLTP-test Voyah zich te kort te doen (of de informatie die de auto geef klopt niet). Over de laatste kleine 3.800 kilometer in deze auto voor journalisten is het gemiddelde verbruik 19,2 kWh per 100 kilometer. Heb ik hier dan ook nog wat over te zeuren? Tuurlijk! Met dit verbruik is het 80-kWh LFP-batterijpakket al na 440 kilometer leeg. Dat houdt in dat de Courage Performance het moet afleggen op dit gebied ten opzichte van andere elektrische SUV’s van deze prijs. 

En het opladen dan? 

Voyah belooft een maximaal laadvermogen van 200 kW en 32 minuten voor de 20-naar-80-procent-laadsessie. Onze testauto staat in z’n eentje aan een Fastned-paal met 300 kW aan vermogen. Zonder de batterij voor te verwarmen haalt de lader een hele korte piek van 183 kW. Gemiddeld over het laden van 36 kWh is de snelheid 121,42 kW. Het duurt daarmee 18 minuten om van 37 naar 80 procent te laden. Die 20-80-laadtijd zou dus goed kunnen kloppen. AC-laden gaat dan weer met 11 kW. 

Humor! 

Voyah houdt ook van een geintje. Zo zit er een buitenspeaker op de EV die niet alleen nep-motorgeluiden kan produceren, maar ook tijdens het rijden het geluid van een blaffende hond of applaus imiteert. Nog leuker: je kunt als je stil staat naar buiten praten via de speakers. Ook de muziek die je afspeelt kun je aan de achterkant van de Voyah laten horen. 

Aangezien Voyah zo humoristisch is, haal ik ook een gebbetje met ze uit. Tijdens het laden kun je zien hoelang de auto nog nodig heeft om vol te laden. Hierbij maakt Voyah de voor Chinese merken gebruikelijke vertaalfout. Kijk maar hieronder hoeveel tijd er nog ‘’links’’ is. 

De schappelijke prijs van de Voyah Courage 

Ik heb misschien wel het belangrijkste van de Courage voor het laatst bewaard. Zo’n grote en luxe aangeklede elektrische SUV mag wat kosten toch? Dat valt reuze mee. De basisuitvoering, genaamd Business Edition, gaat voor minstens 44.990 euro. Oké, je hebt dan wat minder luxe materialen en ‘maar’ 292 pk, maar wel standaard bijna alle goodies van de Performance. Die duurdere versie gaat trouwens voor 49.990 euro. Het is niet de enige grote elektrische SUV met die prijs. 

• Skoda Enyaq 85 Business Edition (286 pk, 580 km range): 49.990
• Volkswagen ID.4 Pro Limited Edition Plus (299 pk, 542 km range): 49.990 euro
• Voyah Courage Performance (435 pk, 440 km range): 49.990 euro
• Mazda CX-6e Takumi Plus (258 pk, 468 km range): 49.990 euro
• Zeekr 7X Business Edition RWD (421 pk, 480 km range): 49.990 euro

Performance of niet, je krijgt behoorlijk veel auto en extraatjes in het interieur voor je geld. Daarmee - samen met zijn vermogen en vlugge sprintjes - moet de Courage potentiële klanten overtuigen. Voor de actieradius kun je beter bij de rivalen zijn.

Conclusie: kun je een weekendje weg met een Chinese EV?

Hoewel deze rijtest zeker niet geheel positief is, zou ik hier volmondig ja op zeggen. Het interieur maakt behoorlijk veel van de rijkwaaltjes goed. Je kinderen of vrienden op de achterbank zijn je erg dankbaar voor de ruimte en de fijne materialen. De actieradius valt tegen maar was voldoende voor het weekendje weg naar Duitsland. Met een beetje geluk heb je net als ik genoeg opladers op het vakantiepark staan om hem ‘s nachts aan de AC-lader te hangen. En voor het ritje vanuit de Eifel naar Noord-Brabant was het beschikbare rijbereik, inclusief snelweg en Autobahn, meer dan voldoende. Belangrijker: je kunt boeren naar irritante fietsers. En dat voor net geen 50 mille.