Is het dan nu toch echt over en uit voor deze legendarische W16?
Je hebt van die nietszeggende motoren die heel stilletjes van het toneel verdwijnen. Je weet wel, de zoveelste slechte viercilinder hier, of een V6 met 140 pk daar en niemand die er echt een traantje om laat. Maar als Bugatti afscheid gaat nemen van die gigantische W16 voelt dat toch wel een beetje anders. De allerlaatste W16 Mistral heeft namelijk de fabriek in Molsheim verlaten. Daarmee komt een einde aan de serieproductie van misschien wel de meest iconische zestiencilinder die ooit in een straatauto lag.
Een afscheid in stijl
Als je dan toch afscheid neemt van een motor die ruim twintig jaar het gezicht van je merk was, kun je dat maar beter goed doen toch? Precies om die reden kreeg de laatste W16 Mistral een heerlijk chique combinatie van Pearl- en Sparkle-lak, een licht interieur en een zooitje maatwerk via Bugatti's Sur Mesure-programma.
Overal duiken verwijzingen op naar de prachtige historie van het legendarische merk. De handtekening van Ettore Bugatti is verwerkt in het interieur, op de dorpellijsten en ja, zelfs aan de binnenkant van de motorkap. Op de versnellingspook dit keer geen olifant, maar een valkenkop als knipoog naar de eigenaar uit het Midden-Oosten. En alsof het er nog even extra lekker dik bovenop moest liggen, kreeg de auto ook een plaatje met de tekst 'The Last of its Kind'. Dramatisch...
Wat een motor was dat...
Goed, even een korte W16- flashback. De W16 begon zijn carrière in 2005 onder de motorkap van de Veyron. Daarna volgden onder meer de Chiron en uiteindelijk de open W16 Mistral als ultiem afscheidsnummer.
Dat afscheid ging natuurlijk niet helemaal onopgemerkt voorbij. Voordat de eerste klanten hun auto kregen, ramde Bugatti-fabriekscoureur Andy Wallace een speciaal recordexemplaar naar een absurde 453,91 km/u. Daarmee werd de Mistral officieel de snelste productie-roadster ter wereld. Alsof Bugatti nog één keer wilde laten zien dat niemand zoiets krankzinnigs bouwde als zij.
Van de Mistral zijn uiteindelijk maar 99 exemplaren gebouwd. En zoals je natuurlijk van Bugatti mag verwachten, is geen enkele hetzelfde.
Nog één klein staartje
Helemaal verdwenen is de W16 trouwens nog niet. Bugatti moet de exclusieve F.K.P. Hommage en Brouillard nog bouwen of afleveren. Dat zijn wel unieke one-offs en geen auto's uit de normale productie. Voor de 'gewone' Bugatti-koper, voor zover je iemand die een Mistral bestelt nog gewoon kunt noemen, is dit dus wel echt het einde van een tijdperk.
Vanaf nu is het de beurt aan de Tourbillon met zijn atmosferische V16 en hybride aandrijflijn. Wat ook echt een technisch meesterwerk is. Maar een achtliter W16 met vier turbo's bouw je maar één keer in de geschiedenis. En precies daarom zullen we dit prachtige motortje wel echt gaan missen.
Volg ons ook op Google Nieuws
Stel Autoblog in als voorkeur op Google Nieuws