Leesvoer: BMW-rijder stapt over naar Tesla Model 3 Performance - hoe bevalt dat?

Van een BMW M140i met sperdifferentieel naar een Tesla Model 3 Performance. Voor de gemiddelde petrolhead klinkt dat alsof ergens onderweg een verkeerde afslag is genomen. Dat grapje maakt Martijn dan ook wanneer hij naast Autoblog-lezer Ruud plaatsneemt. Alleen blijkt al snel dat Ruud helemaal niet in het stereotype van de fanatieke Tesla-evangelist past. Hij houdt vooral van snelle auto's. Wat ze aandrijft, interesseert hem uiteindelijk een stuk minder.

En snel is zijn Model 3 Performance zonder enige twijfel. De Tesla beschikt over 460 pk, vierwielaandrijving en doet volgens de makers de sprint van 0 naar 100 km/u in 3,1 seconden. De topsnelheid bedraagt 262 km/u. Daarmee heb je op papier prestaties waar nog niet zo lang geleden een serieuze sportsedan voor nodig was, verpakt in een auto waarmee Ruud gewoon met vrouw en kinderen op vakantie gaat. Precies die combinatie trok hem over de streep.

Eerst een Jaguar I-Pace

De Model 3 is niet Ruuds eerste elektrische auto. Hiervoor reed hij een Jaguar I-Pace. Een First Edition zelfs, die nieuw ooit meer dan een ton kostte. Dat betekende niet dat Ruud zelf een ton hoefde af te tikken. Hij ontdekte namelijk een van de minder vrolijke eigenschappen van de eerste generatie luxe-EV's: ze kunnen spectaculair afschrijven.

“Ik keek eigenlijk nooit naar een I-Pace, want ik dacht: dit ding is veel te duur”, vertelt Ruud. Totdat hij zag wat gebruikte exemplaren inmiddels kostten. Opeens paste zo'n elektrische Jaguar wél binnen het budget. De aantrekkingskracht is niet moeilijk te begrijpen. Rond de 400 pk, een bak koppel, een goed onderstel en een interieur dat volgens Ruud het meest luxe was dat hij tot dan toe had gehad. Het rijden beviel hem dus prima. De rest iets minder.

Tijdens de garantieperiode gingen er verschillende elektronische modules stuk. Volgens Ruud vertegenwoordigden alleen die onderdelen al ongeveer 4.000 euro, exclusief montage en btw. Met het einde van de garantie in zicht begon dat te knagen. Bovendien merkte je bij zo'n vroege I-Pace dat elektrische auto's en vooral de laadinfrastructuur een enorme ontwikkeling hebben doorgemaakt.

Op papier kwam de Jaguar ongeveer 400 tot 420 kilometer ver. Ruud hield in de praktijk eerder rekening met zo'n 250 kilometer. Ook het laden thuis was niet ideaal. Zijn huis heeft een moderne 3-fase aansluiting, terwijl zijn vroege I-Pace juist beperkt was in wat hij daarvan kon gebruiken. Onderweg duurden laadstops eveneens langer dan hem lief was. En dus begon hij verder te kijken.

Toch maar eens kijken wat zo'n Tesla kost

Voor Ruud stond één ding vast: langzaam hoefde zijn volgende auto niet te zijn. “Ik ben altijd wel fan geweest van leuke, vlotte auto's.” Dan kom je bij een EV al snel bij Tesla uit. Niet noodzakelijk omdat je Elon Musk-fan bent of iedere discussie over elektrische auto's op internet wilt winnen, maar omdat Tesla een paar dingen volgens Ruud simpelweg bijzonder goed voor elkaar heeft. De aandrijflijn is efficiënt, de software snel en het laadnetwerk maakt lange afstanden relatief eenvoudig.

De keuze werd de Model 3 Performance. En die kocht Ruud zonder er vooraf in te rijden. Dat klinkt gewaagder dan het voor hem is. Het was namelijk niet zijn eerste auto die hij blind kocht. Veel lezen, uitzoeken wat je krijgt en vervolgens de gok nemen. In het geval van de Tesla pakte dat goed uit.

“Het valt me super mee. Het rijdt in mijn optiek fantastisch.” Daarbij hielp het dat Ruud juist een exemplaar bestelde nadat Tesla een van zijn opvallendste beslissingen rond de vernieuwde Model 3 alweer gedeeltelijk had teruggedraaid. De richtingaanwijzerhendel keerde terug. De eerdere bediening met knoppen op het stuur vond hij bepaald geen verbetering.

Ruud is eigenlijk een BMW-man

Wie denkt dat Ruud rechtstreeks uit een Prius in een Tesla is gestapt, heeft het behoorlijk mis. Zijn autoverleden is juist heel traditioneel petrolhead. Er kwamen verschillende BMW's voorbij: een 320, 328, 330, 335 en uiteindelijk een M140i. Daarnaast noemt hij onder meer een GT Turbo en een oudere Jaguar XJ40. Vooral die M140i laat goed zien wat voor automobilist hier achter het stuur zit.

Het standaard sperdifferentieel ontbrak en dat moest opgelost worden. In Nederland bleek een gebruikt exemplaar lastig te vinden, dus haalde Ruud er uiteindelijk eentje uit Engeland. Vervolgens kon de BMW doen waarvoor hij volgens Ruud mede bedoeld was: dwars gaan. Met die M140i deed hij zelfs mee aan een Autoblog-driftdag.

De logische elektrische opvolger zou daarmee misschien een BMW i4 zijn. Ruud vindt die auto mooi, maar heeft er nooit mee gereden. Uiteindelijk won de Tesla het simpelweg op het totaalpakket. “Ondanks dat ik een BMW-man ben, beviel me dit toch uiteindelijk beter.” Daar zit eigenlijk het hele verhaal in. Ruud probeert de Tesla niet tot de beste auto ter wereld te bombarderen. Hij vindt hem vooral een heel goede EV.

Performance was geen moeilijke keuze

Een gewone Model 3 had praktisch gezien waarschijnlijk ook voldaan. Ruud werkt veel thuis en heeft geen extreme woon-werkafstand waarvoor honderden kilometers actieradius noodzakelijk zijn. Maar daarvoor koopt hij de auto niet. “Ik werk veel thuis. Maar eigenlijk koop ik de auto voor plezier. Voor de lol. Anders had ik wel een basismodel gekocht.”

Daarom staat er Performance op de achterkant. Behalve het extra vermogen krijg je bij deze versie zaken die voor een liefhebber daadwerkelijk interessant zijn. De Performance heeft een adaptief dempingssysteem, sportievere stoelen, grotere remmen, 20-inch Warp-wielen en Track Mode. Die laatste functie kan onder meer de stabiliteitsregeling, regeneratie en balans van de auto aanpassen voor circuitgebruik.

In het dagelijks verkeer staat Ruud overigens niet voortdurend instellingen te veranderen. Het adaptieve onderstel eenmaal naar wens instellen en vervolgens afblijven werkt voor hem uitstekend.

Maar het circuit lonkt wel. Hij wil graag ontdekken wat er gebeurt als je zo'n Model 3 Performance echt langdurig op zijn staart trapt. Niet alleen hoe snel hij is, maar vooral hoe het chassis, de accu, koeling en remmen zich houden wanneer je het grensgebied opzoekt.

De Nürburgring Nordschleife staat daarbij voorlopig niet boven aan het lijstje. Ruud heeft er in de simulator veel gereden en kent het circuit virtueel behoorlijk goed, maar zijn verzekeraar maakte duidelijk dat dekking tijdens Touristenfahrten een ander verhaal is.

En Ruud kent zichzelf. Als hij voorzichtig begint en er vervolgens een local in een Golf voorbij komt vliegen, zou de competitiedrang zomaar kunnen toeslaan. “Dan komt er een rode waas”, grapt hij. Op de simulator is dat prima. Met je eigen auto en zonder verzekering iets minder.

460 pk in de gezinsauto

Dat de Performance-uitvoering op straat al genoeg amusement biedt, wordt tijdens de rit snel duidelijk. Het bizarre van zo'n snelle EV is niet eens alleen het getal van 3,1 seconden naar 100 km/u. Het is vooral de onmiddellijk beschikbare acceleratie. Geen terugschakelende automaat, geen turbo die druk moet opbouwen en geen motor die eerst het juiste toerental moet bereiken. Pedaal naar beneden en weg.

Ruud heeft inmiddels meerdere passagiers kennis laten maken met die acceleratie. Niet iedereen reageert daar uitsluitend met woorden op. “Als je dit niet gewend bent, is het echt ongemakkelijk snel.” De grootste klap krijg je volgens hem vooral onder de 100 km/u. Precies het snelheidsgebied waarin je de auto in Nederland voortdurend gebruikt. Even invoegen, een gaatje pakken of iemand inhalen: het kost nauwelijks moeite.

Zijn vrouw vindt al dat vermogen niet noodzakelijk. Zoals Ruud lachend vertelt, zegt ze bij zijn snelle auto's meestal dat het allemaal niet hoeft. Maar veel vermogen blijkt volgens haar toch wel “makkelijk met inhalen”. Dat is vermoedelijk de meest burgerlijke rechtvaardiging voor 460 pk die je kunt bedenken.

Geen Tesla-fanboy

Tesla is een merk waarbij een gesprek over de auto opvallend snel een gesprek over alles behalve de auto wordt. Ruud kent die discussie uiteraard ook. Hij heeft niet zoveel met het idee dat je automatisch achter iedere uitspraak of actie van een CEO moet staan wanneer je een product van diens bedrijf koopt. Hij noemt Musk dan ook “een mafkees”. 

Het fanatisme rondom Tesla begrijpt hij van beide kanten niet zo goed. Sommige mensen lijken het merk per definitie te haten omdat het populair is, terwijl een ander deel iedere kritiek op Tesla persoonlijk lijkt op te vatten. Ruud zit daar ergens tussenin. “Ik ben helemaal niet pro of anti. Iedereen moet rijden wat hij leuk vindt.”

Eén groot scherm? Ruud hoeft het niet

Dat betekent niet dat de Model 3 geen ergernissen oplevert. Integendeel. Waar Ruud enthousiast is over de snelheid waarmee het infotainment reageert en over de Tesla-app, heeft hij weinig liefde voor het minimalistische bedieningsconcept. Vrijwel alles loopt via het centrale touchscreen, inclusief functies waarvoor andere auto's gewoon een fysieke knop hebben. “Het werkt supergoed, maar zonder knoppen blijft het eigenlijk gewoon klote.”

Vooral dat je voor allerlei simpele handelingen naar het scherm moet kijken, zit hem dwars. Tesla is daarin uiteraard niet de enige fabrikant, maar wel een van de merken die de kunst van het weglaten het verst hebben doorgevoerd. Ruud heeft het probleem daarom op een tamelijk toepasselijke manier opgelost: met een gadget.

In zijn middenconsole zit een aftermarket S3XY Knob. Daarmee zijn allerlei functies die normaal diep in het touchscreen zitten aan fysieke bedieningselementen te koppelen. Het dashboardkastje openen, instellingen aanpassen of bepaalde functies snel oproepen kan daardoor zonder eerst door menu's te tikken. Dat past perfect bij Ruud, die zichzelf ook gewoon gadgetliefhebber noemt.

• 
• 
• 
• 

Juist daarin ziet hij een groot verschil met zijn oude Jaguar. De I-Pace had eveneens een app en allerlei digitale functies, maar als de software langzaam of onbetrouwbaar is, heb je daar weinig aan. Bij Tesla werkt dat ecosysteem volgens hem wél overtuigend.

Af en toe expres remmen

Nog zo'n typisch EV-dingetje: regeneratief remmen. Ruud is fan van one-pedal driving en gebruikt de gewone remmen daardoor in het dagelijks verkeer nauwelijks. Dat heeft echter een nadeel. Remschijven die amper iets te doen krijgen, kunnen gaan roesten. Ruud zet daarom zo nu en dan de regeneratie terug, juist om het conventionele remsysteem aan het werk te zetten en de schijven schoon te houden. Een klein stukje preventief onderhoud dat bij veel EV's geen overbodige luxe is.

FSD geprobeerd, maar Ruud stuurt liever zelf

Ook Full Self-Driving heeft hij geprobeerd. Toen de functie beschikbaar kwam, betaalde Ruud ongeveer 100 euro voor een maand om zelf te ervaren wat het systeem kan. Zijn conclusie is genuanceerd: op lange vakantieritten kan hij zich voorstellen dat de rijassistentie prettig is, net als in druk woon-werkverkeer. Maar het blijft een supervised systeem. Je moet dus blijven opletten en klaar zijn om in te grijpen.

Dan komt Ruud al snel bij dezelfde vraag uit: als je toch voortdurend moet opletten, waarom zou je dan niet gewoon zelf rijden? Zeker omdat hij de Model 3 juist voor zijn plezier heeft gekocht. Voor iemand die ooit een sperdifferentieel naar Nederland haalde om met zijn M140i te kunnen driften, is achteroverleunen terwijl de computer stuurt ook niet helemaal het einddoel.

EV rijden en autoliefhebber zijn: kan dat?

De Model 3 Performance doet voor Ruud gewoon ontzettend veel dingen goed. Hij kan ermee op vakantie met het gezin, thuis gemakkelijk laden, heeft een volwassen onderstel en beschikt tegelijkertijd over genoeg vermogen om zich bij een verkeerslicht weer even veertien te voelen.

Misschien is dat uiteindelijk wel de interessantste conclusie van deze Mijn Auto. De elektrische auto hoeft de autoliefhebber helemaal niet te vervangen. Alleen de techniek waarmee die liefhebber lol maakt, verandert. En als Ruud straks daadwerkelijk het circuit op gaat met zijn Model 3 Performance, weten we in ieder geval zeker dat die 460 pk niet uitsluitend is besteld om makkelijker te kunnen inhalen.

Volg ons ook op Google Nieuws
Stel Autoblog in als voorkeur op Google Discover