Leesvoer: Jans Cadillac is verrassend zuinig en extreem zeldzaam

Er bestaan zeldzame auto's en er bestaan auto's waarvan de meeste mensen überhaupt niet weten dat ze bestaan. De Cadillac ELR hoort zonder twijfel in die laatste categorie. Zelfs fervente autoliefhebbers zullen waarschijnlijk twee keer moeten kijken voordat ze deze lage Amerikaanse coupé thuisbrengen. Voor Autoblog-lezer Jan ligt dat compleet anders.

“Een Cadillac ELR, mijn droomauto”, zegt hij bijna meteen wanneer Wouter Karssen naast hem instapt voor een Autoblog Mijn Auto-video. Dat vraagt om uitleg. 

De ontstaansgeschiedenis van de ELR begint bij de Cadillac Converj Concept uit 2009. Cadillac tekende een messcherpe, futuristische coupé en gebruikte vervolgens GM's Voltec-techniek om het apparaat daadwerkelijk in productie te krijgen. De uiteindelijke ELR bleef opvallend dicht bij die showauto.

De aandrijflijn

Onder het Cadillac-koetswerk zit techniek die bij Nederlanders een stuk bekender is dan de auto zelf. De ELR deelt zijn technische basis met de eerste Chevrolet Volt en Opel Ampera. De hybride krachtbron combineert een elektromotor met een 1,4-liter viercilinder. Helemaal elektrisch rijden kon al, zij het maar 60 kilometer. Zodra die bruikbare acculading opraakt, komt de benzinemotor erbij om de actieradius te vergroten.

Jan omschrijft hem tijdens de rit begrijpelijkerwijs als een elektrische auto met range-extender. Technisch zit het systeem nog iets ingewikkelder in elkaar. De Voltec-transmissie heeft verschillende bedrijfsmodi met twee elektromachines, koppelingen en een planetair tandwielstelsel. In extended-range-stand kan de benzinemotor voornamelijk energie leveren via de generator, maar onder bepaalde omstandigheden ook mechanisch bijdragen aan de aandrijving. Het is dus slimmer – en ingewikkelder – dan simpelweg een benzinemotor die altijd alleen een dynamo ronddraait.

Cadillac had het commerciële drama aan moeten zien komen. Het merk vroeg in Amerika aanvankelijk 75.995 dollar voor de auto, terwijl hij zijn technische basis deelde met de aanzienlijk goedkopere Chevrolet Volt. 

ELR als droomauto? 

Zelfs nadat Cadillac voor 2016 de prijs met 10.000 dollar verlaagde en de aandrijflijn krachtiger maakte, kwam de verkooptrein nooit echt op gang. Er zijn uiteindelijk minder dan 3.000 exemplaren gebouwd. Voor Jan maakt juist dat deel uit van de charme. Hij kende de techniek al uit de Chevrolet Volt die hij eerder bezat. “Toen kwam deze op mijn netvlies en was ik op slag verliefd op deze auto.”

Een paar jaar geleden leek het voor het eerst echt te gaan gebeuren. Samen met zijn kameraad Rick, die een importbedrijf heeft, reisde Jan naar Duitsland om een zwarte Cadillac ELR te bekijken. Thuis had hij min of meer groen licht gekregen om hem te kopen, maar er zat één belangrijke voorwaarde aan vast: De kinderen moesten achterin passen. Dat klinkt als een detail, totdat je naar de daklijn van een ELR kijkt. Dit is geen praktisch vormgegeven vijfdeurs, maar een lage 2+2-coupé waarbij design duidelijk vóór hoofdruimte kwam.

Jan maakte een proefrit en was opnieuw volledig verkocht. Wat hem betreft konden de handtekeningen onder de koopovereenkomst. Rick herinnerde hem alleen nog even aan die ene opdracht van thuis: probeer zelf eens achterin te zitten. Jan deed dat. Dat was verhelderend. Bij het instappen sloeg hij zijn hoofd tegen de lage dakrand en eenmaal achterin werd duidelijk dat de ELR en gezinspraktijk geen ideale combinatie vormden. 

De droomauto ging niet mee naar Nederland: “Ik had zoiets van: dit is niet voor mij weggelegd.” Het werd uiteindelijk een Honda e. Een leuke auto, benadrukt Jan, maar ook altijd een beetje de tweede keuze.

Toch nog een ELR

Jan heeft een eigen zaak en daardoor klanten verspreid over een flink deel van Nederland. Hij rijdt naar eigen zeggen van Maastricht tot Groningen en komt voor zijn werk ook in België. Dat begon behoorlijk te botsen met de beperkte actieradius Honda e. Jan kwam in de zomer ongeveer 200 kilometer ver. Voor iemand die voor zijn werk het halve land doorkruist, is dat gewoon te weinig. “Dan hang je onderweg naar je klant drie keer aan de Fastned. En op de terugweg ook.”

Jan wilde meer rijbereik en keek daarom naar een andere auto. Zijn oog viel uiteindelijk op een Zeekr X. Zo'n gebruikte elektrische Chinees met ongeveer 400 kilometer bereik leek een veel logischere oplossing voor zijn dagelijkse kilometers. Hij opende een Belgische occasionsite waarop hij eerder naar auto's had gezocht. En toen gebeurde het: De oude zoekopdracht voor de Cadillac ELR stond nog aan en daar stond ie: de zilveren Cadillac ELR. Jan: “Toen had ik zoiets van: dit is een teken. Hier moet ik iets mee.”

Cadillac op Nederlands kenteken krijgen

De ELR-occasion bleek al een internationaal leven achter de rug te hebben. De vorige eigenaar uit België had de auto zelf in Amerika uitgezocht en naar Europa gehaald. Voor de Europese goedkeuring werd de Cadillac in Duitsland getest, onder meer de CO2-uitstoot vast te leggen. Daarmee kreeg de ELR uiteindelijk een Belgisch kenteken.

Ook voor de Nederlandse RDW was de Cadillac een onbekende. Jan vertelt dat er uiteindelijk meer tijd ging zitten in het vooraf informeren en voorbereiden van de RDW dan in de daadwerkelijke keuring. De Nederlandse instantie kon de Belgische CO2-waarde overnemen, hoewel die niet rechtstreeks op het kentekenbewijs stond maar in een afzonderlijk rapport. Toen iedereen eenmaal wist wat er aankwam, was de keuring zelf zo gebeurd. De droomauto die enkele jaren eerder letterlijk te klein bleek, stond alsnog op Nederlands kenteken.

Waarom een ELR ineens wel past

Een terechte vraag is natuurlijk wat er ondertussen met het oorspronkelijke probleem is gebeurd. De achterbank is niet spontaan groter geworden? Maar Jans gebruik is veranderd. Waar de ELR bij de eerste poging nog een auto moest zijn waarin het gezin praktisch mee kon, kijkt hij er nu anders naar: “Deze auto koop je voor de fun.” Dat plezier heeft ie ook op weg naar werk. Met een opgeladen accu en een volle tank rekent Jan op ongeveer 550 kilometer totaalbereik. Voor zijn werk is dat een stuk bruikbaarder. 

Rijmodi

Een van de interessante eigenschappen van de ELR is dat je zelf behoorlijk wat invloed hebt op de manier waarop hij zijn energie gebruikt. Standaard staat de Cadillac in Tour. Daarbij probeert de auto eerst zoveel mogelijk elektrisch te rijden. Jan rekent op ongeveer 60 kilometer zonder benzine. 

Daarnaast is er Sport. Daar reageert de auto feller en verandert ook de afstemming van onderstel en besturing. De ELR kreeg bovendien Mountain Mode, bedoeld om voldoende energie achter de hand te houden wanneer je een langere of steile klim verwacht.

Voor Jan is de Hold-modus misschien wel de interessantste stand. Op de snelweg kan hij daarmee de elektrische actieradius bewaren voor later. De benzinemotor draait dan tijdens het lange, constante gedeelte van de rit, waarna Jan de opgeslagen stroom juist in de stad kan gebruiken. Als hij slim met de verschillende modi omgaat, haalt hij naar eigen zeggen in hybridebedrijf ongeveer 1 op 27.

Opladen bij Fastned is onmogelijk

Snelladen onderweg? Vergeet het maar. Jan laadt thuis en omdat dit een Amerikaanse auto is, heeft de ELR niet simpelweg dezelfde aansluiting als een moderne Europese EV. Hij gebruikt daarom een adapter waarmee hij zijn Europese laadvoorziening kan aansluiten op de Cadillac.

Toch heeft Jan zichzelf met deze Cadillac een ander probleem cadeau gedaan: onderdelen. Een model waarvan wereldwijd minder dan 3.000 exemplaren zijn gebouwd en dat officieel nooit in Nederland is verkocht, staat niet bovenaan het prioriteitenlijstje van iedere onderdelenleverancier. Jan is daarom lid van een internationale Facebookgroep voor ELR-eigenaren. Daar wordt steeds duidelijker dat sommige specifieke onderdelen schaars beginnen te worden. Daarom hamstert hij nu zoveel mogelijk onderdelen voor het geval hij ze nodig heeft. Zijn schuur ligt dan ook vol met koplampen, achterlichten en specifieke ruiten. 

Geen stoplichtsprintjes

Het ingewikkelde onderhoud beïnvloedt zelfs de manier waarop Jan rijdt. In de Honda e wilde Jan bij een verkeerslicht namelijk nog weleens kijken wat er naast hem stond. Met de Cadillac doet hij dat bewust niet. Jan noemt hem zelf ook geen “streepentrekker”. 

De ELR is vooral vlot, stil en comfortabel. En met een auto waarvan een kapotte unieke lamp misschien betekent dat je internationaal onderdelen mag gaan zoeken, krijgt mechanische sympathie ineens een andere betekenis. “Ik heb mezelf goed te pakken”, concludeert Jan over die zeldzaamheid.

Het bijzondere interieur

“Ze konden niet kiezen”, grapt Wouter over de cabine. Je vindt er niet alleen echt hout, maar ook alcantara, chroom én koolstofvezel. Toch werkt het verrassend goed. De ELR moest aanzienlijk luxer aanvoelen dan de Chevrolet Volt en dat is gelukt. Ook de Bose-installatie draagt daaraan bij. Achterin zit een forse subwoofer en Jan is uitgesproken enthousiast over het audiosysteem.

Een droomauto die je daadwerkelijk kunt gebruiken

Het mooiste aan Jans ELR is uiteindelijk misschien niet de techniek of zelfs de zeldzaamheid: het is zijn liefde voor de auto. “Ik ben een Cadillac-man’’, zegt hij terecht. Hij heeft ook al een BLS gehad en zou graag nog ooit een CTS-V Coupé willen. “Dat brute geweld, daar kick ik ook op’’, zegt hij over die droomauto. 

Maar voor nu blijft ie in een andere droomauto rijden, de ELR. “Je neemt afscheid van het idee van: dat gaat hem nooit meer worden. En dan vervolgens, terwijl je er niet meer op rekent, komt hij toch in beeld.” Om daarna een zin uit te spreken die eigenlijk zijn hele autoverhaal samenvat: “Daar word ik zo gelukkig van.”

Volg ons ook op Google Nieuws
Stel Autoblog in als voorkeur op Google Discover