Lijstje: laffe versies van geniale auto's

De term wolf in schaapskleren ken je wel, op autogebied wil dat zeggen dat er een dikke krachtbeul schuilt onder een nietsvermoedend uiterlijk. Vandaag draaien we de volgorde eens om. We hebben een paar auto's gevonden die op papier geniaal zijn, maar bepaalde versies zijn niet wat je verwacht.

BMW M3 (E36, Verenigde Staten)

Voor ons Europeanen was de E36-generatie van de BMW M3 een flinke upgrade ten opzichte van de E30. De 238 pk sterke viercilinder van de E30 Sport Evolution werd nu een 286 pk sterke zes-in-lijn, wat de trend zette voor de BMW M3 zoals 'ie nu is. In de VS was dat anders. De S50 zes-in-lijn werd daar vervangen voor de S52, een motor die nog vrij sterk verwant was aan de 'normale' M52. Deze was goed voor 240 pk wat nauwelijks meer was dan de E30. Toen de Europese M3 de 321 pk sterke 3.2 kreeg, kreeg de VS ook een 3.2. Toch bleef die qua power hetzelfde. Optisch en chassistechnisch waren beide E36's zo goed als hetzelfde, maar Amerikanen kregen 81 pk minder.

Ford Mustang 2.3 EcoBoost (S550)

De insteek van een Ford Mustang is dat je eigenlijk bespaart op alles, behalve die motor. Amerikanen kunnen daarom voor de prijs van een middenklasse sedan op pad met een door een 5.0 liter grote V8 aangedreven sportauto. Toch was er al langer een basisversie met maar zes potten. Bij de voorlaatste generatie besloot Ford het anders aan te pakken: voornamelijk voor Europa werd de Mustang voorzien van de 2.3 liter EcoBoost-viercilinder die je kent uit de Focus RS. Met 317 pk op zich niet slecht, maar het niet hebben van een V8 ondermijnt toch een beetje het karakter van de Mustang.

Ford Puma ST 1.0

Is een Ford Puma ST geniaal? Het is in principe gewoon alles wat een Ford Fiesta ST leuk maakt, maar dan iets opgehoogd. Dus ook de 1.5 liter grote versie van de EcoBoost-driecilinder met 200 pk, wat een leuk totaalplaatje is voor de Puma. Tenminste, tot 'ie gefacelift werd. Er was namelijk al een éénliter versie van de Puma ST met 170 pk en na de facelift werd dat de enige versie, de 200 pk-versie werd geschrapt. Het maakt de upgrade naar een ST vanaf de 155 pk sterke middenmoter niet echt gigantisch de moeite waard.

Mercedes-AMG GT43 (C192)

Mercedes en sportwagens, het is een lastig verhaal. Ergens kan je zeggen dat er al jaren een dalende lijn in zit. De McLaren SLR, die speelde met de limieten van snelheid toen 'ie uitkwam. De SLS AMG, met zijn 6.2 V8, was lekker rauw. De AMG GT die daarna kwam, voelde meer als de massa opzoeken, daar waar de Porsche 911 zat. Maar goed, wel altijd met V8. De huidige generatie zet dat in principe door, ware het niet dat er nu ook een AMG GT43 is. De zescilinder wordt geskipt om met een 421 pk sterke viercilinder een basismodel te hebben. Traag is 'ie niet, maar het is ook niet perse de motor die een AMG GT leuk maakt.

Mercedes G350 (W463, China)

Hetzelfde geldt eigenlijk voor de Mercedes G-Klasse. Oké, versies die naar 100 sprinten in 30 seconden zijn er jaren geleden wel geweest, maar recenter voelt zelfs een zescilinder als de gemiddelde motor en eigenlijk wil je gewoon een dikke V8. In China wil men vooral het uiterlijk en dat je jezelf niet scheel betaalt aan het bezit ervan. Ten faveure van een lagere belastingklasse kwam Mercedes daarom op de proppen met de G350, zonder D. Een 2.0 liter viercilinder met wel 258 pk en 370 Nm. Goed, die 30 seconden naar 100 worden op die manier slechts acht, maar een AMG G63 is het ook niet.

Nissan Skyline (R32)

Ondergetekende heeft dit vaker georeerd, maar hierbij nogmaals. Wanneer Nissan op de proppen komt met een 'Skyline Sedan' met een laffe motor of 'Skyline Crossover', zijn ze niet hun streken verloren. Nee, dat is al zo lang als de naam bestaat hoe Nissan hun middenklasse sedan noemt. Als je het hebt over de posters van een driftende R34 met Godzilla op de achtergrond, bedoel je de Nissan Skyline GT-R. Een beetje alsof de BMW 3 Serie te laf voor je is terwijl je te gefocust bent op de M3. Als je niet voor de allerduurste Nissan Skyline GT-R (R32) ging maar juist de allergoedkoopste, kreeg je een 91 pk sterke viercilinder sedan met wieldoppen. En ja, die heette gewoon Skyline.

Tesla Model 3 (Canada)

De Tesla Model 3 veroverde de wereld in 2019. In Canada was hij met 47.000 dollar echter nét te duur om onder een subsidieregeling te vallen waardoor je 5.000 dollar terug kreeg op de aankoop van een EV, dan moest 'ie minder dan 45.000 dollar kosten (en met opties niet duurder dan 55.000 dollar worden). Tesla bedacht het volgende: een Standard Range met een rijbereik van slechts 151 kilometer. Die kostte 44.999 dollar, waardoor de Standard Range met gewoon 400+ kilometer rijbereik als 'optie' ook onder de subsidieregeling valt. Kortom: die 151 km-versie was er puur om de normale Model 3 aantrekkelijker te maken en je kon die 151 kilometer niet softwarematig upgraden. We kunnen niet achterhalen of iemand ooit voor de 151 km-versie heeft gekozen, maar hij bestaat wel.

Toyota Celica (T180)

Net als bij de Nissan Skyline denk je bij de Toyota Celica wellicht direct aan een Castrol-kleurige rallyauto die zijn stempel heeft gezet op het WRC. En ja, die was gebaseerd op de Celica GT-Four RC (ST185) met 235 pk, vierwielaandrijving, brede wielkasten en de hele rimram. In dat licht echt een gave sportcoupé. Net als bij de Skyline was dat de topversie. De basisversie, die we in Nederland kennen als de 1.6 ST-i, was een voorwielaangedreven versie met wel 105 pk. En als we heel eerlijk moeten zijn: veel spannender dan een Corolla was dat niet. Goed, bij deze auto's is de term laf misschien een beetje gemeen, maar weet dus wel dat er ook niet-WRC-winnende versies zijn van de Toyota Celica.

Toyota GR Yaris RS (XP210, Japan)

Bij de grote facelift van de Toyota GR Yaris was er groot nieuws: je mag nu ook voor een automaat kiezen. Dat betreft een achttraps unit van Aisin die qua performance prima past bij de 280 tot 300 pk sterke 1.6 liter grote driecilinder. Toch kon je in Japan al een tijdje kiezen voor een Toyota GR Yaris met automaat. Dan moest je de RS-versie hebben, wat natuurlijk erg sportief klinkt. Alleen, dat was het niet. Wat het wel was: de driedeurs koets van een GR Yaris met diens widebody, spoilerwerk en het sportieve interieur. Maar dan gekoppeld aan de standaardmotor van een normale Yaris. En ja, dat betreft dus een 118 pk sterke 1.5 liter turboloze driecilinder. En die automaat? Yep, een CVT. Het drukte de prijs op zich, maar zo leuk als een echte GR Yaris is het niet.