Lijstje: Modellen van Ferrari die niet altijd geliefd werden

Het lijkt bijna een gegeven dat ietwat choquerende modellen bij hun onthulling, nou ja, choqueren. Om die mening nadat het even heeft kunnen etteren weer bij te stellen. "Oh ja, in die kleur klopt 'ie op zich wel". Dat soort werk. We vragen ons af wanneer dit gebeurt bij de Ferrari Luce en of dit ooit gaat gebeuren. Het bijzondere ontwerp dat gelijk een impact heeft op alles rondom Ferrari (en lang niet allemaal positief) nadert unanimiteit: unaniem dat het een miskleun is, dan.

Dat even over de Ferrari Luce waar na diens onthulling voldoende over is gezegd. In plaats van de toekomst te voorspellen, gingen we eens in het verleden kijken. Ook al heeft Ferrari een oeuvre vol met schitterende modellen, de miskleunen zijn er ook. Sterker nog: die maken de toppers misschien nog wel topper. Wij doken eens in het verleden om de auto's te vinden waar de reacties ook niet mals op waren, of zijn. Toevoegingen zien we altijd graag, weet wel dat we als stelregel voor dit artikel ons voornamelijk hebben gericht op seriemodellen en one-offs of andere bijzondere projecten even laten voor wat ze zijn.

Ferrari 365 GT4 2+2 / 400 / 412

1972

Een grappige constatering bij Ferrari's die de meningen verdelen is dat het vaak gebeurt wanneer het merk de massa op probeert te zoeken. Na een reeks GT's besloot Ferrari met de 365 GT4 2+2 bijna een soort sedan te bouwen. Wulpse lijnen veranderden naar een bonkig, hoekig design. Terwijl motorisch de 365 GT4 gewoon klopte: de Colombo V12 met 340 pk was dezelfde als die je in vele andere legendarische Ferrari's vond. Wat de 365 GT4 zeker controversieel maakte was het feit dat de eerste evolutie, 400 geheten, de eerste Ferrari met een automaat was. Geen handbak? Schande. De bak was een luie drietraps bak van GM, want in die tijd waren automaten gewoon niet de leuke optie. Geen beeldschoon design en een focus op automaat nekte de 400 en 412.

Ferrari Mondial

1980

Er was eens een gek stukje markt dat Ferrari bediende. Technisch gezien is de 296 GTB qua middenmotoren de 'baby-Ferrari', maar in de jaren '80 zat er nog een model onder. Een model dat ook nog eens een vierzitter was, een 2+2 dan. De Mondial geldt als opvolger voor de 308 GT4 en de laatste keer dat Ferrari een vierzitter met de motor achter de bestuurder bouwde. De Mondial werd een beetje gezien als een nep-Ferrari, deels omdat de voorganger technisch gezien een Dino was (en dus 'onder de Ferrari's zat'). Een basismodel met slechts 214 pk helpt dan niet, al was er later de Mondial T met 300 pk. Het onbeminde van de Mondial had en tot op zekere hoogte heeft als voordeel dat dit de allergoedkoopste Ferrari is/was op de tweedehands markt. Wat toch een beetje voelt als roepen dat je bij de Oscars aanwezig was terwijl je niet verder dan de lobby kwam.

Ferrari F512 M

1994

Iets wat Ferrari nog steeds doet: reeds bestaande modellen flink aanpassen en dan doen alsof het iets compleet nieuws is. Toegegeven: bij de F512 M staat de M voor Modificata, het bewijs dat Ferrari wel eerlijk was over het zijn van een aangepaste 512 (Testarossa). Het probleem van de F512 M was dat Ferrari een nieuwe designtaal op een oud model probeerde te plakken. Een Testarossa is namelijk niet echt tijdloos. Dat is geen verwijt, integendeel. Maar het is echt een kind van de jaren '80. Daar de inmiddels vernieuwde designtaal van de jaren '90 opplakken maakt een vreemd geheel. De klapkoplampen verdwenen voor vaste units, de auto kreeg een vergelijkbare voorbumper aan die van de F355 en verder was het nog heel erg Testarossa. Minder controversieel was de platte twaalfcilinder met nu 441 pk.

Ferrari Enzo

2002

Oei, eentje uit de big five (nu big six?) erbij. Ja, dat durven we. Ondergetekende zou hier de F50 nomineren, maar het lijkt erop dat deze voorkeur tamelijk uniek is. Er is namelijk recent veel meer te doen rondom het uiterlijk van de Enzo. De vierde Ferrari in de über-Ferrari-range, waar qua technologie veel voor te zeggen is. Dit was echt één van de snelste auto's van zijn tijd met aardig baanbrekende techniek, waaronder de 660 pk sterke V12 en de nog betere F1-versnellingsbak. Verstopt in een iconisch uiterlijk, maar wel een uiterlijk dat niet door iedereen geliefd wordt. Volgens velen is de Enzo te druk, te gekunsteld, te veel proberen en te weinig zijn. Voor de markt doet het weinig, Enzo's vangen nu bedragen die kunnen oplopen tot acht cijfers.

Ferrari 612 Scaglietti

2003

En dan zijn we weer terug bij de 2+2-lijn. Na de 412 was er ruimte voor de 456 en die staat helemaal niet slecht te boek. De opvolger lijkt meer van hetzelfde, maar ontving veel meer kritiek. De 612 Scaglietti, vernoemd naar de carrosseriebouwer die al jaren meegaat met Ferrari. Dat schept een verwachting die de auto niet echt kon waarmaken. De carrosserie was een beetje vreemd, iets te mollig, iets te lang, een iets te vreemde snuit. Jammer, want je hebt het wel over een 540 pk sterke V12 met nog de keuze tussen handbak en automaat en plek voor vier. De Scaglietti werd afgelost door de FF, de eerste Ferrari met AWD en vreemd genoeg, een hatchback. Toch viel de FF over het algemeen meer in de smaak.

Ferrari California

2008

Gek besefmomentje: voor 2008 was er nog nooit een Ferrari-cabrio geweest met een V8 voorin. De California voelt alsof het een klassiek Ferrari-recept is, maar het is op vele manieren een gek ding. Het verhaal gaat dan ook dat de California stiekem een afgewezen Maserati-ontwerp is. De California deelt met bijvoorbeeld de Maserati GranTurismo die 4.3 liter V8, al was die ook te vinden in modellen als de F430. Net als vele auto's in deze lijst slaat een Ferrari al snel de plank mis wanneer hij niet direct een streling voor het oog is. Met die vreemd geproportioneerde achterkant met de remlichten in de bumper vanwege goedkeuring in de VS, was het geen beeldschone auto.

Ferrari 488 GTB

2015

Zijn er ook Ferrari's waar het uiterlijk niet de reden is dat ze controversieel zijn? De Ferrari 488 GTB is daar in theorie een voorbeeld van. Om toch even het uiterlijk te bespreken: hij is niet lelijk, integendeel. Het voelt echter ook niet als een denderende nieuwe auto, meer een 458 Italia maar dan ietsje minder beeldschoon. Het is niet de stap vooruit die je hoopt, zeg maar. De grootste controverse van de 488 vindt echter plaats onder de kap. De 4.5 liter V8 die misschien wel één van de mooiste symfonieën ooit op de weg zet, werd vervangen door de toen hagelnieuwe 3.9 liter V8 met twee turbo's. Qua performance zeker wel een upgrade. Qua geluidsbeleving en karakter een stap achteruit ten opzichte van de 458. Het bewijs dat Ferrari toch altijd meedoet met wat de regelgeving eist, ook als dat ten koste gaat van een briljante motor.

Ferrari Purosangue

2023

De controverse rondom de Ferrari Purosangue is zo klaar als een klontje. Die FF waar we het over hadden, die werd opgevolgd door de gelijkwaardige GTC4Lusso. De Purosangue is daar de opvolger van, maar het is de eerste Ferrari SUV. Officieel heeft Ferrari het over een FUV (Ferrari Utility Vehicle) maar als het eruit ziet als een eend en kwaakt als een eend, is het een eend. Het opgehoogde ding met vier deuren, een primeur voor Ferrari, is gewoon hun wapen tegen auto's als de Urus en Bentayga. Ferrari probeert je nog te paaien met een 725 pk sterke V12 en op zich is dat wel gaaf. Maar de op een Mazda CX-30 lijkende verpakking valt dan weer een beetje tegen.

Ferrari Luce

2026

Goed, in theorie hadden we alles wat we wilden zeggen al gezegd over de Ferrari Luce. Maar hij krijgt hier ook nog even een vermelding. Toegegeven: we hadden verwacht dat het zijn van een elektrische Ferrari het grootste punt van kritiek zou zijn. Toch is het Jony Ive en Marc Newson gelukt om het uiterlijk zo bizar te maken, dat daar de grootste klappen vallen. Afijn, misschien dat het bij de Luce wel nooit bijstelt. Of over 10 jaar komt er een deel twee van deze lijst waar de Luce zo erg nog niet was...