Nederlandse sloopregeling voor EV-subsidie gaat FALEN!

Met de Overstapsubsidie Gebruikte Elektrische Auto’s (OGEA) wil de overheid automobilisten met een smalle beurs uit hun oude benzinebarrel jagen en in een gebruikte elektrische auto krijgen. Het klinkt als een nobel initiatief, maar de cijfers tonen aan dat de regeling vooralsnog gaat mislukken. 

Het grote probleem van de Nederlandse sloopregeling

Het knelpunt van de OGEA zit in de mismatch tussen de doelgroep en de actuele EV-occasionmarkt. De subsidie is specifiek bedoeld voor mensen met een bruto jaarinkomen tussen de 12.500 en 35.793 euro. Deze groep wordt door de overheid doorverwezen naar een markt waar de prijzen voor hen simpelweg onbetaalbaar zijn.

Het bewijs hiervoor komt van E-Automarkt. Volgens deze website staan er in totaal 16.596 gebruikte elektrische auto’s te koop. Daarvan is de mediane vraagprijs (het exacte middelpunt) maar liefst 31.950 euro. De middelste auto op de markt kost dus méér dan het maximale jaarinkomen van de beoogde doelgroep. Zelfs als je daar de maximale subsidie van 6.000 euro vanaf trekt, blijft er een bedrag over van 25.950 euro. Dat geld hebben deze mensen simpelweg niet.

Vreemde voorwaarde

Daarnaast zit er een vreemde regel in de opzet. De gekochte EV moet ooit een oorspronkelijke catalogusprijs (nieuwwaarde) hebben gehad tussen de 12.000 euro en 60.000 euro. Die ondergrens van 12.000 euro slaat op de huidige markt nergens op; er bestaat geen EV met een nieuwprijs van 12.000 euro of minder. Zelfs stokoude pioniers zoals de Mitsubishi i-MiEV en zijn Franse broertjes kostten destijds al snel 20.000 euro. 

Welke EV’s kunnen ze wel kopen? 

De meerderheid van de elektrische occasions zijn dus buiten bereik, maar wat is er wel mogelijk? Van de ruim 16.500 EV-tweedehandjes kosten er 3.212 minder dan 20.000 euro, 1.451 auto’s 15.000 euro of minder en maar 585 gebruikte EV’s hebben een vraagprijs van 10.000 euro of minder. Dat is dus maar 3,5 procent van het complete aanbod. Ja, er komen steeds meer betaalbare EV's bij, maar voordat die rond de 10.000 euro zitten, zijn we ook weer wat jaren verder. Ga je kijken naar wat er nu te koop staat onder de 15.000 euro, dan kom je uit bij de volgende EV's:

Steuntje of duw in de rug?

Zelfs met een steuntje in de rug van 6.000 euro is een auto kopen van 4.000 euro een flinke investering. Let wel: het inkomen is het bruto-inkomen. Nederlanders die 6.000 euro kunnen krijgen, verdienen maandelijks bruto zo’n 2.300 euro. Laat je daar 2.000 netto van overhouden, dan nog moet je twee maandsalarissen uitgeven om elektrisch te kunnen rijden. 

Met uitgeven bedoel ik trouwens minimaal hebben voor de investering. Je moet namelijk eerst de auto kopen tegen de hele vraagprijs alvorens je subsidie kunt krijgen. Ik begrijp dat de overheid niet zomaar 6.000 euro voorschiet als jij belooft er een EV van te kopen, maar toch: deze mensen hebben niet zomaar 9.000 euro liggen, vermoed ik.  

En daar zit denk ik de grote vraag bij dit hele verhaal: hoe goed is er nagedacht over de situatie daarin deze mensen zich bevinden? Ik kan me bijvoorbeeld voorstellen dat deze Nederlanders niet hebben geïnvesteerd in zonnepanelen. Zelf je stroom voor de EV tappen zit er dan dus ook niet in waardoor je publiek moet laden. Dat is, zolang je het niet te gek maakt met snelladen, goedkoper dan benzine tanken, maar gratis is het ook niet.

En nog wat: het onderhoud. Met deze regeling duwt je Nederlanders in goedkope EV's die zoals we hierboven zien al de nodige ervaring hebben op de weg. We weten van EV's dat onderhoud over de levensspanne minder duur is dan bij een benzineauto, maar we weten ook dat áls je aan de beurt bent, je meteen flink moet dokken. Dat moment komt alleen maar dichterbij als één van de goedkoopste EV's op markt hebt gekocht.

Er zijn dus nog best wat haken en ogen die aan de OGEA zitten alvorens de regeling succesvol kan worden ingezet, denk ik.

Volg ons ook op Google Nieuws
Stel Autoblog in als voorkeur op Google Discover