Geen gaten laten vallen in de file! Want dan wordt die langer.

Laatst stond ik in de file. Op zichzelf geen nieuws, want dat is ongeveer net zo Nederlands als regen tijdens een barbecue en €6,50 betalen voor een cappuccino. 

Voor mij reed een keurige grijze crossover. Merk en type doen er niet toe, maar je kunt je er vast eentje bij voorstellen. De auto vóór hem trok een stukje op. Een meter of tien. Mijn grijze vriend bleef staan.

Nog tien meter. Nog steeds niks.

Inmiddels lag er vóór hem voldoende asfalt om een gemiddelde Amsterdamse nieuwbouwwijk op kwijt te kunnen. Toen kwam er beweging. Heel langzaam rolde hij naar voren. Een meter of acht. Om vervolgens weer te stoppen met ruimte voor twee vrachtwagens voor zijn neus.

Beste mensen: waarom doen jullie dit? De file wordt niet minder als je hem uitrekt. Misschien is het een misverstand. Misschien denken sommige automobilisten dat een file korter wordt als je de auto’s verder uit elkaar zet. De hoeveelheid auto blijft hetzelfde. Je maakt alleen de rij langer.

Stel je voor dat je bij de bakker staat. Er staan tien mensen voor je. De persoon die aan de beurt is loopt naar de toonbank, maar nummer twee besluit pas drie meter op te schuiven zodra hij daar echt zin in heeft. Nummer drie houdt voor de zekerheid nog vijf meter afstand van nummer twee.

Voor je het weet staat de rij voor drie croissants en een halfje volkoren tot buiten op de parkeerplaats. Dat zou niemand normaal vinden. In een auto blijkbaar wel.

Een file is eigenlijk een hele slechte accordeon

Een file gedraagt zich een beetje als een accordeon die wordt bespeeld door iemand die nog nooit een accordeon heeft gezien.

Vooraan gebeurt iets. Iemand remt. Daarachter remt iemand nét iets harder. De volgende nog harder. Een kilometer verderop staat uiteindelijk iemand volledig stil zonder enig idee waarom.

Andersom werkt het ook. De eerste auto gaat rijden en nummer twee kijkt nog even naar zijn telefoon. Nummer drie moet eerst ontdekken dat nummer twee weg is. Nummer vier twijfelt kennelijk nog: “Zal ik wel of zal ik niet gaan rijden?”

Er ontstaat twintig meter ruimte. Ze blijven staan. Nog een stukje. Nog even wachten. En dán pas gaan ze rijden. Je hoeft geen launch control te gebruiken. Je hoeft ook niet met je voorbumper in de trekhaak van je voorganger te parkeren. Rol gewoon rustig mee.

Dat rechterpedaal heeft meer standen dan nul en honderd procent

Maar afstand houden is toch veilig? Nu hoor ik een deel van jullie denken: Wouter wil dus dat we bumper aan bumper door de file rijden. Nee.

Natuurlijk moet je afstand houden zodra er daadwerkelijk gereden wordt. Sterker nog: als iedereen bij 60 km/u drie meter achter zijn voorganger gaat hangen, creëer je precies het soort harmonica-effect waar files zo dol op zijn. Overigens is het opvallend dat dezelfde grijze crossover vaak minder afstand bewaart bij 100 km/u op een lege snelweg dan in de file. 

Het nieuwe file rijden

Even opletten nu, hier volgt het deel met instructies. Ik heb het over een file die stapvoets beweegt, regelmatig volledig stilstaat of waar de snelheden onder de 60 km/u liggen. Je voorganger rijdt twintig meter vooruit en jij blijft demonstratief staan alsof je wacht tot je schriftelijke toestemming van Rijkswaterstaat krijgt.

Dat is geen veilige afstand houden, maar gewoon niet aansluiten. Het irritante is bovendien dat je het probleem meestal niet zelf ziet. Jij hebt twintig meter vrijheid voor je neus en denkt vermoedelijk: heerlijk rustig zo.

Een paar honderd meter verderop staat ondertussen de staart van de file op een kruising, voor een uitvoegstrook of voor een rotonde. Of blokkeert iemand een oprit omdat honderd automobilisten allemaal hebben besloten dat ze recht hebben op een eigen voortuin.

Dat vind ik misschien nog wel het mooiste aan dit gedrag. We staan met zijn allen in de file omdat er te weinig ruimte is. De oplossing van sommige mensen is vervolgens om méér ruimte in beslag te nemen. Dat is alsof er tien mensen in een lift moeten en jij halverwege gaat liggen omdat je graag wat persoonlijke ruimte hebt. Probeer dat anders eens uit de volgende keer als je in een lift staat.

Gewoon een beetje meedoen

Dit is sowieso een terugkerend probleem in het verkeer. Mensen lijken soms te vergeten dat er nog andere mensen bestaan. Op een lege snelweg mag je wat mij betreft vijftig meter voor een rood verkeerslicht stoppen. Zet je auto dwars over twee rijstroken als je daar gelukkig van wordt. Bouw een klein terras voor je auto. Draai een paar donuts. Mijn zegen heb je, zet een paar vette strepen op het asfalt. 

Staan er 600 auto’s voor je en ook honderden achter je, dan is het misschien aardig om een klein beetje mee te werken. Als de file voor je in beweging komt: ga ook rijden.

Als we dat allemaal doen, komen we eerder thuis. De file wordt korter. Het leven is soms zo simpel he. 

Speciale instructies voor gebruikers Rottemerentunnel A16

Je mag er overdag 100 en ’s-nachts ook. Twijfelen is dus niet nodig. Heb je een gat voor je, accelereer dan naar 100 (of 89 km/u als je in een vrachtwagen rijdt). Heb je ruimte rechts, ga dan naar de rechterbaan. Met 70 km/u op de linkerbaan naast iemand blijven hangen is een doodzonde. Niet doen dus.

PS: laten we ook het volgende afspreken. Toetert er iemand drie keer kort achter je (of naast je), dan laat je blijkbaar te veel ruimte. Sluit dan even aan. We zijn niet boos, hooguit teleurgesteld.  

PS2: voor diegenen die vorige week in de tunnel reden en bleven plakken. Fel hé het grootlicht van een moderne Mercedes-Benz. Daar werden jullie wel even wakker van. 

Foto ter illustratie: Nissan Murano Cross Cabrio gespot door kennone

Volg ons ook op Google Nieuws
Stel Autoblog in als voorkeur op Google Discover