Gespot: Gedenkwaardige met verhaal

Twee weken geleden waren de meest gewilde spots te zien, vorige week de (overige) meest belangrijke spots van 2008, en vandaag… Ja, wat ontbreekt er dan eigenlijk nog? Spots met een verhaal, want dat zijn de meest gedenkwaardige. In opvolging van Caspers controversiele top 9 is dit zelfs een top 7, waarvan morgen de nummer 1.

7. Lamborghini Diablo

43-FF-ST is alweer een bekend gezicht geworden van de Woensdagspotdag. In augustus 2004 kwam ik hem voor het eerst tegen, later ontdekte spotcollega Willem dat de auto daar wel vaker stond, vervolgens konden we in 2007 beiden eens meerijden en ik mocht hem nog hoogstpersoonlijk over de vluchtstrook naar het tankstation duwen toe de brandstof op was. Deze keer was het een middag in februari waarop ik op de fiets stapte en meteen al oog in oog kwam te staan met deze Zilveren Duivel. Het was zelfs vlakbij Uilenstede, waar ik woon. Hij parkeerde, ging even shoppen, kwam terug, en nam me weer uit rijden om schandalig hoge snelheden te halen. Op de snelweg tikten we de 200 km/u nog even aan, en aan het einde werd ik zelfs weer op dezelfde plek afgezet. Meteen greep ik naar mijn Nokia om vrienden hiervan op de hoogte te stellen, maar… Waar was mijn trouwe “oldtimer” gebleven (stokoude 3120)? Na lang zoeken kwam ik tot de conclusie dat door de nogal lage zit achterover de GSM uit mijn zak moest zijn gevallen. Moest ik @%#& die Diablo nòg eens opzoeken. Het zit me ook niet mee… Mijn 3120 had zich inderdaad verstopt in de Diablo.

Later ben ik de Diablo nog eens samen met Willem tegen gekomen vlak na de Droomrit, waar deze auto bijna ieder jaar is.

6. Cargo Schiphol

Na zo nu en dan iets te hebben zien langskomen van Schiphol besloten Floris, Willem en ik vorige week woensdag om af te reizen naar Schiphol. Per fiets. Vanuit Amsterdam valt dat overigens redelijk mee, het enige punt was dat we eigenlijk geen idee hadden waar we moesten zijn. Na aankomst moesten we een uur zoeken voor we iets op het spoor waren, maar dan hadden we ook wat. Het was een loods waar onder andere een aantal Spykers was gespot, waar een werknemer van de loods trots foto’s van liet zien. “Hé, die komen ons bekend voor!”. De foto’s stonden inderdaad al een tijd op Autogespot, maar zonder enig medeweten van de man die ze ons liet zien op zijn PC. Curieus… Het leuke was wel dat we vanuit daar meteen werden doorverwezen naar een andere locatie, waar volgens hem vaak van-alles-en-nogwat stond. Na een redelijk vermoeiende fietstocht in de winterse kou vonden we wat we hebben moesten: Drie 430 Scuderia’s, twee F430, en – last but not least – drie exemplaren van de E klasse Coupé! Het duurde overigens even voor ik het doorhad, van veraf keek ik er langsheen omdat ik dacht dat het om een CL ging, of iets in die trant.

5. Aston-Martin DB2 Revisited

Er stond veel op het programma vrijdag 9 mei. Eerst de dagelijkse gang van zaken op de universiteit, ’s nachts een slopende reis naar Londen, tussendoor nog een oranje 997 GT3 RS in de P.C. Hooftstraat, en… DB2’s! 30 juli stonden ze al op autoblog, maar het is zeker het vermelden wel waard. Het eerste dat ik voor de lens kreeg was een Aston-Martin DB2 Vantage Drophead Coupé uit 1951. “Vantage” staat in casu voor 135 pk, in plaats van 105. Niet bijzonder veel, maar je moet ergens beginnen. Zo deed Ferrari dat ook met de 166. Voorheen stond deze DB2 bij de Loumancollectie. Het exemplaar verkeert in zeer goede conditie en heeft matchende nummers.

De volgende was een zilveren DB2/4 MkI uit 1954. Het bijzondere aan deze auto is dat het de eerste sportauto was met een “hatchback” achterklep, waar andere modellen een conventionele klep hadden, dan wel een klep zoals op de DB2. De rest van de achterkant ziet er ook iets anders uit dan die van een DB2.

Schijnbaar minder bijzonder was deze Triumph. Maar niets is minder waar, want dit is één van de twee TR3’s die ooit als Works Car zijn geleverd. Exemplaren die uitwaren gerust om de Mille Miglia te rijden, wat het afgebeelde exemplaar ook daadwerkelijk heeft gedaan. Technisch gezien houdt dat in dat SHP520 is uitgerust met schijfremmen als één van de allereerste auto’s. Dit was al in 1956

De rode DB2 en de TR3 stonden later voor de Chopard in de P.C. Hooftstraat, het doel van de shoot was dan ook om een geschikte foto te maken voor de visitekaart. De volgende foto is het geworden.

4. Morgan Aero Eight

Na een vrij rustig dagje Laren – een stuk of vijf interessante auto’s, maar het was in maart – stapte ik in de bus (geniaal, zo’n studenten OV) richting Hilversum. De bus stopte op zijn laatste halte in Laren, ik keek nog even om me heen, zag een creatie aan de kant van de weg staan die niets anders kon zijn dan Brits, zag de deuren van de bus sluiten, en voelde de bus weer in beweging komen. Het zou de eerste zijn die ik uitgebreid vast kon leggen, want de vorige keer was ergens op een avond in 2002 toen ik nog niet erg veel met fotograferen bezig was. Vanaf de volgende halte was het een kwartier lopen, en hopen dat hij er nog zou staan. Ik stond oog-in-oog met een grijze schele cabrio van het meest alternatieve kaliber. Hij stond er met zijn dak open, wat getuigt van fanatiek Morganisme. Een echte Morganeer is niet bang voor wat regendruppels, maar wat wil je. Het is een Britse – zeeklimaat – auto die bedoeld is om open te rijden. Na achtendertig foto’s kwam er een heer naar buiten wandelen die hem toch maar dicht kwam doen, aangezien het net was gaan regenen. Hij was er zelf mee op pad voor een tijdschrift, dit was namelijk een demo-exemplaar van Nimag B.V.. Één van de eerste vragen die bij mij altijd oprijzen, is of ik mee mag rijden. Waarom, zou je denken. Het is niet erg waarschijnlijk dat ik er als scheikundige later een voor mijn deur heb staan, dus probeer ik op deze manier wat ervaring op te doen. Het was geen probleem, en zo reden we dan in de motregen over de snelweg met een Morgan Aero Eight. Bij Nimag B.V. aangekomen namen we zijn eigen vervoer en gingen we nog even bij een garage langs voor wat onderhoud. Daar stonden – alsof het niets was – een Delahaye 135 en een Lagonda LG45. En zo werd wat eerst een nogal saaie dag leek, een dag met veel verrassingen.

3. Photoshoot met een BMW M3

Één van de leukere gebeurtenissen van dit jaar was een photoshoot met een BMW M3. Samen met Willem werd ik opgehaald van Uilenstede, vanuit waar ik vanaf de negende verdieping foto’s kon maken van aanzichten die je niet vaak tegen zal komen. Er stond nog een Cadillac Sedan DeVille en een Elise klaar voor wat comboshots, toevallige bijkomstigheid zeg maar. Na een rustig begin reden we naar een locatie in de buurt toe. Van tevoren had ik al wat zitten zoeken, en had ik een molen gevonden aan de Amstel. Aanvankelijk dacht ik dat het een briljante ingeving was, maar het was blijkbaar zo standaard dat we daar al heen reden zonder dat ik er iets over had gezegd. Of ik had het over gestraald, dat kon natuurlijk ook nog. Na een uurtje fotografie zat het erop, maar aangezien de auto niet alleen een uiterlijk heeft om te fotograferen, maar óók nog eens acht heerlijke cilinders om mee te rijden, besloten we de snelweg nog even mee te pakken en eens te kijken tot hoe ver we de snelheidsmeternaald konden krijgen. Het was druk, maar af en toe lukte 240 km/u nog wel. Op een gegeven moment was er een lang stuk baan vrij tussen twee verschillende snelwegen, een mooie gelegenheid om tot de vloer te gaan. Pas bij 266 km/u moest er worden geremd, een nieuw record na ongeveer 230 km/u in een Diablo.

2. Rolls-Royce Enthousiast Club Nederland

In de bovengenoemde Morgan had ik een anglofiele heer leren kennen die lid is van de Nederlandse divisie van de Rolls-Royce Enthousiasts Club. Eind september reisden we dan af naar Zuid-Limburg per Silver Shadow Fixed Head Coupé uit 1967, één van de allereerste exemplaren. Later zou het model Corniche Coupé gaan heten, na kleine wijzigingen. Ook deze keer gingen we nog even langs bij de garage waarvan ik eigenlijk nog steeds niet precies weet waar die is, maar dat doet er even niet toe. De Silver Shadow werd even vertroeteld op de brug terwijl we zelf even uit rijden gingen met een Delahaye 135M uit 1949. Vervolgens reden we weer met Emily weg, zoals de mascotte voor op “onze” Roller heet. Toen we in de buurt waren moesten we nog even zoeken, maar het feit dat er uit allerlei richtingen Rolls-Royce en Bentley’s aan kwamen rijden liet niet veel te wensen over. Uiteindelijk stonden we met een stuk of vijftien RR’s en Bentley’s bij wijndomein Elkandré in de buurt van Roermond, wat een mooi en gepast begin was voor de meeting. Ik zou er nog pagina’s over verder kunnen tikken, maar daar heb ik geen ruimte voor.

Als je nog vragen, verzoeken, en/of opmerkingen hebt, kun je me een e-mail sturen. Morgen is te zien wat dit jaar de nummer 1 was wat betreft ervaringen!