Ferrari 288 GTO Evoluzione: de schakel tussen GTO en F40
Kan het nog mooier?
Wie het zijprofiel van een Ferrari 288 GTO en F40 naast elkaar legt, kan al de familiebanden zien. Leg daar een plaatje van deze 288 GTO Evoluzione tussen en alle puzzelstukjes vallen op zijn plek.
Als Ferrari mee wil doen in de roemruchte Group B-rallyklasse, besluiten ze dat de 308 GTB het ideale uitgangspunt is. De wielbasis van de kleine Ferrari wordt verlengd, de spoorbreedte neemt flink toe en op de achtcilinder worden twee turbo's geschroefd. De cilinderinhoud neemt vanwege FIA-regelementen af van 3 liter naar 2855 cc. Eigenlijk zou de 288 GTO dus 298 GTO moeten heten (2,9-liter 8 cilinder).
Hoewel de Group B-klasse werd opgedoekt voordat Ferrari zich in de strijd kon mengen, werden er gelukkig nog 272 straatexemplaren van de GTO (met de O van Omologato) gebouwd. De Ferrari 288 GTO is ondertussen legendarisch, maar de raceversie waar het in eerste instantie allemaal om te doen was, is door zijn gebrek aan racehistorie veel minder bekend. Toch is deze 288 GTO Evoluzione minstens zo interessant als de straatversie, al is het alleen maar omdat deze auto de blauwdruk werd voor de F40.
De ontbrekende schakel
Pininfarina kreeg de opdracht om de 288 GTO te voorzien van een veel aerodynamischere body. Daarvoor werd geput in de ervaringen die waren opgedaan met de Ferrari 512 BB LM en de 308 GT/M. Zo kreeg deze Evoluzione een vergelijkbaar stompe maar gladde neus en kreeg de wagen nog wat breder gemaakt. Aan de uitstroomopeningen voor de portieren is goed te zien hoeveel breder de Evoluzione is dan de auto waarop hij gebaseerd is.
Natuurlijk werd niet alleen het uiterlijk onder handen genomen, ook de techniek werd flink aangescherpt. De 2,9-liter twinturbo V8 kreeg een flinke boost van 400 naar zo'n 650 pk. Op een gewicht van slechts 940 kilo, 220 kilo lichter dan de 288 GTO, zorgt dat voor explosieve prestaties. Zo bedraagt de topsnelheid liefst 363 kilometer per uur. Dat is nu nog steeds bizar snel, moet je nagaan hoe buitenaards dat in 1985 geweest moet zijn!
Door het dodelijke ongeval van Henri Toivonen en zijn co-piloot, komt er in 1986 een eind aan deze bizarre raceklasse. Meer dan begrijpelijk, maar ondanks de vele dodelijke ongelukken heeft de klasse ons ook veel automobiel moois gegeven en dat kwam in 1986 ook ten einde. De 288 GTO Evoluzione verscheen dus nooit aan de start van een race, er werden uiteindelijk maar vijf exemplaren gebouwd. Die bestaan dan ook nog allemaal, één ervan staat in het Ferrari-museum.
De ultieme supercar
Enzo Ferrari wilde voor het einde van zijn leven nog één keer de ultieme supercar bouwen en gaf daarom de opdracht door te gaan met de ontwikkeling van de 288 GTO Evoluzione, maar dan met een straatauto als resultaat. Het blok werd iets opgeboord naar 2936 cc, maar de turbodruk werd wat teruggeschroefd om de motor wat langer dan enkele races mee te laten gaan. Met 485 pk is de Ferrari F40 nog altijd een van de snelste auto's uit zijn tijd. Het design werd nog wat glad getrokken en zo ontstond een van de meest tijdloze en herkenbaarste supercars ooit. De Ferrari F40 werd in 1987 aan het publiek getoond en was een eerbetoon aan 40 jaar Ferrari. Enzo Ferrari zelf stierf een jaar later op 90 jarige leeftijd, wetende dat hij de wereld de beste supercar tot dan toe en misschien wel de beste supercar ooit heeft geschonken.
Kopen?
Overigens, de Ferrari 288 GTO EVoluzione van de foto's staat te koop bij Talacrest. Voor hoeveel vermelden ze niet, maar als je er naar moet vragen, dan kun je hem ongetwijfeld niet betalen.
