Lijstje: auto’s die vreemde cabriolets werden

Het aanbieden van een dakloos model is geen gek idee, maar soms resulteert het in vreemde cabriolets. Dit zijn een paar voorbeelden.

Een cabrio bouwen is niet makkelijk. Het klinkt zo makkelijk om het dak van een auto af te zagen en er een vouwdak op te plaatsen. Er gaat letterlijk meer in zitten dan dat, maar ook is een cabrio vaak een moeilijk verkooppraatje voor de marketing. Dus ook figuurlijk is het bouwen van een cabrio vaak een weloverwogen keuze, want het is een beetje een nicheproduct.

Vreemde cabriolets

Er was echter een tijd dat alles gewoon kon. En dat het ‘ja’ zeggen op vrijwel alles resulteerde in vreemde cabriolets. Als leidraad bestaat dit artikel uit auto’s waarvan je de dichte versie bekijkt (als die er is) en je afvraagt: waarom moest hier nou een cabriolet van komen? We nemen het overzicht door en toevoegingen mogen uiteraard in de reacties achtergelaten worden!

Chevrolet SSR

We blijven maar terugcirkelen naar de Chevrolet SSR bij dit soort lijstjes. Gewoon omdat het idee zo bizar is. Je bouwt een soort retro-hot rod, die ook een pickup is, die ook een 6.2 liter V8 voorin heeft mét handbak en die ook nog eens een tweezits cabriolet is. Het antwoord op een vraag die echt helemaal niemand stelde, maar wel beantwoord wordt. De SSR is een vreemde inslag op al deze ideeën, dus ook zeker een voorbeeld van vreemde cabriolets. We hebben hem vaker benoemd, zo erg blijft dit ding ons verbazen.

Chrysler PT Cruiser Convertible (PT)

De SSR was niet het enige Amerikaanse product dat zich leende voor een vreemde cabriolet. Chrysler’s PT Cruiser is ook een vreemde eend in de bijt geweest in de jaren ’00. Van de ‘hatchback’ zou je nog kunnen zeggen ‘vooruit, je ziet er wat Chrysler Airflow in’. Bij de cabrio is het lastiger om de keuze te verdedigen dankzij het eindproduct. Niet in de laatste plaats omdat er vrij weinig moeite is gedaan om het dak van de PT Cruiser af te zagen, optisch dan. Met als resultaat zo’n ellendige rolhoepel als B-stijl en een stoffen dak dat eigenlijk niet weg vouwt maar gewoon achterop blijft liggen. Bij de PT nog meer dan vrijwel elke andere auto vraag je je af: waarom? Het antwoord lijkt heel simpel te zijn: daarom.

Citroën C3 Pluriel (FC)

Er zijn qua vreemde cabriolets twee soorten keuzes, globaal gezien. Soms is een idee best leuk, maar faalt het in de uitvoering. En soms was het idee an sich al zo ruk dat iemand er vanaf dag één al iets van had moeten zeggen. De C3 Pluriel plaatsen we toch voorzichtig in categorie één. Het idee van een ‘multifunctionele’ cabrio is zo slecht niet, helemaal van een merk als Citroën. Het idee was namelijk dat de Pluriël standaard grote ‘dakbogen’ kreeg met een canvas dak ertussen. Zo had je drie mogelijkheden: alles erop en het canvas dak open (tot de achterruit), canvas dak eraf of de hele dakbogen eraf en vanaf de A-stijl niks meer. Mogelijkheid één laat de Pluriel zelfs wat weg hebben van de 2CV, al forceerde Citroën dat idee wellicht een beetje dankzij de Charleston-versie.

Zoals gezegd liep het spaak in de uitvoering. Vooral het installeren en verwijderen van de dakbogen is zo’n gedoe dat je eigenlijk snel een keuze maakt: erop of eraf. Erop betekent dat je de helft van het potentieel mist van de Pluriel. Eraf betekent dat je a) je dakbogen ergens moet opslaan (ze passen niet in de auto) en b) dat je bij een spatje regen niet snel het dak erop kan zetten. Een use case die enkel werkt als je hem gebruikt om ergens aan de Côte d’Azur ’s ochtends een baguette te halen en niet veel meer. Kortom: goed idee, matig uitgevoerd.

Land Rover Range Rover Evoque Convertible (L538)

Om gelijk eentje van de tweede categorie der vreemde cabriolets erin te gooien: de Range Rover Evoque Cabrio. De kleinste Range Rover heeft veel te verduren gehad, vooral vanuit JLR zelf. Zo heeft Gerry McGovern iets te enthousiast verteld dat hij advies heeft gekregen van Victoria Beckham, wat gelijk een voetbalvrouwen-imago opleverde. Ook had Land Rover het ‘briljante’ idee om in te zetten op de Evoque als driedeurs, met de vijfdeurs als ‘moetje’. Resultaat: niemand kocht de driedeurs, de orderboeken voor de vijfdeurs stroomden vol. Met de na de facelift geïntroduceerde Evoque Cabrio bewees JLR dat ze nog niet klaar waren met gekke ideeën. Een stoffen dak op een driedeurs Evoque? Tsja. Het was een unieke niche in zijn tijd, maar de markt zat er bepaald niet op te wachten. Nog meer redenen waarom de Evoque het maar moeilijk had.

Maybach 62 S Landaulet (V240)

Vreemd betekent niet perse slecht, dat willen we wel even duidelijk hebben. Vreemd betekent in de context van vreemde cabriolets gewoon dat het als een ongewone keuze voelt om een bepaald model als cabrio uit te brengen. Een dakloze Maybach? Waarom zou je dat willen? Welnu, omdat de Maybach 62 S Landaulet een idee pakt van vroegâh. De dakconstructie van de 6,2 meter lange slee blijft zoals ‘ie is, maar dan met een te openen canvas dak dat enkel voor de achterpassagiers nut heeft. Sterker nog: dankzij een tussenschot tussen de zitrijen heeft de chauffeur geen centimeter meer frisse lucht dan een dichte 62. De chauffeur krijgt verder een zwart interieur terwijl de achterpassagiers een veel chiquer wit interieur krijgen. Deze auto is de ultieme middelvinger naar je chauffeur en het feit dat je die kan betalen is een dikke middelvinger naar de rest van de wereld. Er werden maar 18 Landaulets gebouwd.

Mercedes G-Klasse Cabriolet (W463)

Ook bij de Mercedes G-Klasse Cabriolet moet het idee niet het probleem zijn. De G-Klasse is er vrijwel altijd als cabrio geweest, dat was vrij inherent aan het idee van een simpele offroader. Wat er bij de G-Klasse Cabrio vooral vreemd werd is hoe de evoluties van de G inspeelden op het model. Met de G-Klasse die steeds meer een P.C. Hoofttractor werd, begonnen de bizarre mods om een G aan te kleden ook naar de Cabrio te verhuizen. AMG-bodykits, grote velgen, nieuwe styling, zelfs de V8 om de G500 te creëren. Nog vreemder: het ging altijd om de driedeurs korte G-Klasse, die compleet ondersneeuwde tegenover de vijfdeurs. Proportioneel dus ook een gek apparaat. Met het dak erop is het al vreemd, het dak eraf maakt het geheel nog vreemder. En nu we toch de G Cab én de Landaulet hebben benoemd: ja, Mercedes heeft deze twee ideeën ooit gecombineerd in de G650 Landaulet. Maar eigenlijk is deze driedeurs G Cabrio nog steeds de vreemdste.

Nissan Murano Cross Cabriolet (Z51)

Bij de Range Rover Evoque zou je nog kunnen zeggen: Land Rover is dé uitbater van het SUV-idee, dus een dakloze SUV is ietwat logisch. Wat Nissan heeft gerookt toen ze met het idee voor de Murano Cross Cabriolet kwamen is ons nog steeds niet duidelijk. Nissan creëerde naar eigen zeggen ’s werelds eerste crossover-cabriolet. Een beetje als die gast die in het Guinness Book of World Records staat omdat ‘ie 161 wasknijpers aan zijn gezicht heeft geknepen: wees er maar trots op, want er is een reden dat niemand dit nadoet. Een succes was de Murano CC niet en zelfs 15 jaar na dato kijken we er niet op terug alsof het nu cult wordt: het is nog steeds maar een vreemde cabriolet.

Renault Wind

Er bestaan niet bijster veel cabriolets op basis van een A-segmenter. Ford probeerde het met de StreetKa, maar veel meer was er niet. Renault probeerde het met de Wind, die qua vreemde cabriolets stiekem toch wel geinig is geworden. Men neme een Twingo, voegt er een wat vreemde tweezits cabrio-koets aan toe en gebruikt vervolgens het dak van de Ferrari Superamerica, waar het dak simpelweg 180 graden draait om open te rijden. En nee, dit is niet een kopie van dat idee: dit ís dat idee, Renault kocht de rechten voor de dakconstructie van de Superamerica. Motorisch kon je hem krijgen met de 1.2 TCe of de 133 pk sterke Twingo RS-motor, optioneel zelfs als Gordini. Toch was de Wind iets te zwaar om zo leuk te zijn als de Twingo RS (1.250 kg). Een beetje vreemd, een beetje leuk en een beetje uniek.

Suzuki (Vitara) X-90

Nog zo’n auto waarbij je je afvraagt wat de fabrikant denkende was: de Suzuki X-90, of Vitara X-90. Suzuki staat bekend om kleine, goedkope autootjes of verrassend potente offroaders, maar de X-90 is een combinatie van beide. Het is een Vitara die moet aanvoelen alsof het een gewone personenauto is. Vandaar de minder bonkige koets en de sedan-kont. Boven de schouderlijn was het echter vooral Vitara en raakten de proporties volledig zoek. En ja, het was dus ook nog eens een vreemde cabriolet, dankzij uitneembare ‘T-Top’-dakpanelen. Een auto die alles tegelijkertijd probeert te zijn, maar juist daardoor eigenlijk matig is in alles. Geen succes.

Volkswagen Golf R Cabrio (Typ. 5K)

De Volkswagen Golf cabriolet is sowieso maar een vaag verhaal als je naar alle generaties kijkt. De Golf I Cabrio was simpelweg een canvas dak op een hatchback, terwijl de Golf III precies dat idee baseerde op de derde generatie Golf. De vierde generatie Golf cabrio was niks meer dan een Golf IV-frontje op een Golf III. Bij de Eos besefte je dat Volkswagen wel iets gaafs kon maken van een Golf cabrio, met dat bijzondere dak en een unieke koets. Om vanaf de Golf VI weer terug te gaan naar een ietwat ongemakkelijk ogende dakloze Golf VI, dit keer wel zonder die lelijke rolbeugel.

Dit keer kwam er wel voor het eerst een Golf GTI Cabrio en nog sterker: een Golf R Cabrio! En ja, dan werd dus de ietwat ongemakkelijk vormgegeven Golf Cabrio voorzien van dezelfde bodykit, kleurstelling en Talladega-velgen. Technisch is het overigens meer Scirocco R dan Golf R, want enkel de voorwielen doen de aandrijving. Voorin ligt de 265 pk sterke EA113 CDL-motor uit de Golf en Scirocco R. Qua vreemde cabriolets vooral bijzonder dat Volkswagen dit uitbracht, terwijl de markt er totaal niet op zat te wachten.

Volkswagen T-Roc Cabrio (AC7)

Waar zat de markt dan wel op te wachten? Toen er van de Golf VII definitief geen cabrio kwam, enkel nog de Beetle Cabrio (en laten we wel wezen, die ook niet echt). Toen kwam het idee dat in tegenstelling tot de Range Rover en Murano, de wereld wellicht bij VW wel zit te wachten op een dakloze crossover. Dat werd de T-Roc Cabrio. Simpelweg een Golf Cabrio, maar dan op stelten. Van de drie in dit artikel besproken ‘crossover-cabrio’s’ is de T-Roc de meest succesvolle gebleken, want het is een tijdje de bestverkochte cabrio van Europa geweest. Op zich is het idee om de crossoverhype te gebruiken om een cabrio wat minder onhandig te maken geen slecht idee, maar je komt er dan op de harde manier achter dat het altijd een nicheproduct blijft.

BONUS: Renault Kangoo be bop

Ten slotte een auto waar wellicht het woord cabrio ietsje optimistisch is. Daarom als bonus. Er was namelijk een dakloze Renault Kangoo. De op de Clio gebaseerde kleine bus was beschikbaar in een enorm korte wielbasis onder de noemer Compact, waardoor het ding slechts 3,9 meter lang is. Er kwam een personenversie met die lengte onder de noemer be bop, zonder hoofdletters gek genoeg. Je kreeg optisch kekke lichtmetalen velgen, contrasterend plaatwerk met aluminiumkleurige delen, omdat de be bop het vervolg was van de kekke Kangoo Compact Concept. Tevens kreeg je de keuze tussen leuke kleuren, met name de oranje tint is bekend. Net als bij de Maybach Landaulet hadden de voorpassagiers er weinig aan dat de be bop een cabrio is, terwijl de achterpassagiers kunnen genieten van een verschuifbaar glazen dak en een kofferbakraam dat kan verdwijnen. Een bijzonder concept, wat wederom leidde tot een vreemde cabriolet.