Lijstje: auto’s die lelijk maar toch briljant zijn

Sommige lelijke auto’s krijgen veel te verduren omdat ze lelijk zijn, maar als product zijn ze eigenlijk gewoon briljant.

Het uiterlijk van een auto is belangrijker dan je denkt. Ergens zou je zeggen: je staart zelf toch alleen maar naar een dashboard tijdens het rijden. Maar geef toe, ook jij kijkt na het parkeren wel eens over je schouder en beseft dat je als een blok bent gevallen voor hoe je auto eruit ziet.

Auto’s die lelijk doch briljant zijn

En toch zijn er auto’s waar bijna iedereen wel van kan zeggen dat ze gewoon niet zo mooi zijn. Dat kan. Helemaal in de laatste 25 à 30 jaar is er veel geëxperimenteerd met ‘moderne’ vormgeving. Dat werkt soms, maar soms is iets erg lelijks het resultaat. En daar worden sommige auto’s heel erg op benadeeld. Terwijl je ook moet beseffen: designers gaan niet naar werk met als doel om de lelijkste auto ter wereld te pennen. Soms heeft een bizar design gewoon functioneel zin.

En toch laat men die auto’s vaak links liggen op basis van het uiterlijk. Vandaar dat we auto’s die ‘lelijk doch briljant’ zijn als leidraad gebruiken: auto’s die ondanks hun geplaagde uiterlijk wél goed bedacht waren, of daardoor zelfs een enorme schare kopers wisten te strikken. We nemen je mee door de wereld van lelijke auto’s die toch vrij briljant waren en zoals altijd zien we suggesties graag tegemoet in de reacties!

BMW 5 Serie Gran Turismo (F07)

Bij de BMW 5 Serie GT valt vooral op dat hij vergeleken met de F10 en F11 5 Serie gewoon niet moeders mooiste is. Maar laten we wel wezen, dat zijn veel auto’s niet vergeleken met die generatie Funfer. Toch kunnen we helaas niet zeggen dat de 5GT mettertijd mooier is geworden, sterker nog, het is gewoon net zo erg als toen ‘ie uitkwam. Toch was het misschien wel de beste 5 Serie die je kon kopen. Qua binnenruimte deed hij niet onder voor de 7 Serie en qua praktisch gemak, dankzij een hatchback, was het net zo’n allemansvriend als de 5 Serie Touring. Al is het net als bij de Skoda Superb een achterklep met dubbele werking: enkel de ‘onderkant’ openen zoals een sedan kan ook. De 5GT pakt eigenlijk alles van de 5 Series en de 7 Serie wat je wil, zonder compromissen te sluiten. Je kon het ding ook niet krijgen met laffe motoren: de 530d en 535i waren de bases (258 en 306 pk) met een mogelijke upgrade naar een 535d of 550i, die laatste met V8. Toch was het geen hardloper en zijn ietwat moeilijke silhouet heeft daar hoogstwaarschijnlijk aan bijgedragen.

BMW M3 (G80)

Oef, we zetten BMW wel neer als het enige merk in deze lijst met twee auto’s. Maar goed, je kan het ook als een compliment zien aangezien de M3 briljant is. Maar ook hondslelijk, en dat mogen we zeggen. Adrian van Hooydonk heeft namelijk wel eens gezegd dat de M3 G80 expres controversieel ontworpen is, deels om hype te genereren en deels omdat de beeldschone F80 door kopers vaak gezien werd als te tam. Dus je zou bijna kunnen zeggen dat BMW weet dat die bevertanden gewoon oerlelijk zijn. En ook al wen je eraan, mooi wordt het niet. Achter de bevertanden ligt echter één van de laatste ‘klassieke’ aandrijflijnen van de moderne tijd, een non-hybride zes-in-lijn met 510 pk en optioneel zelfs nog op de achterwielen met een handbak. En op veel meetbare fronten is de BMW M3 G80 gewoon de beste BMW M3 ooit gemaakt. Dus als je door het uiterlijk heen kan kijken, ben je met een enorm fijne sportsedan op pad.

Chrysler PT Cruiser (PT)

De Chrysler PT Cruiser komt uit een tijd dat retro was wat de klok sloeg. Denk aan de New Beetle of de eerste BMW-MINI (R50). Chrysler besloot daarom terug te gaan in hun eigen verleden en vond één van de meest baanbrekende auto’s uit hun geschiedenis, de Airflow. Daarom werd een op die auto geïnspireerde koets getekend voor een middenklasse betaalbare auto. Het resultaat is best geinig, een soort moderne hotrod. Al werd het wel ietsje meer MPV en ietsje minder kneiterdikke V8-showauto dan je wellicht wil. Onder de carrosserie zit echter een prima auto maar belangrijker nog: eentje die wereldwijd scoorde. Er zijn tussen de fabriek in Mexico en de Magna-Steyr-fabriek in Graz zo’n 1,35 miljoen stuks van gebouwd. En als je als petrolhead afhaakte: er was een GT Turbo-versie met een 2.4 liter viercilinder met turbo, goed voor 223 pk. De PT Cruiser is zelfs als we ons best doen gewoon geen muurbloempje. Maar dat we hem nog herinneren, zegt eigenlijk genoeg over dat Chrysler het wel goed bedacht had.

Fiat Multipla (186)

Eigenlijk de auto die een lijst van lelijke doch briljante auto’s definieert. De Fiat Multipla staat in vrijwel iedereens geheugen gegrift als de lelijkste auto ooit gemaakt. Maar bedenk even het volgende. Fiat wilde meeliften op de MPV-hype waar een C-segmenter van extra ruimte werd voorzien. En eentje alleen verhogen en bijna niet verlengen, maar toch ruimte voor zes bieden: dat was een unieke invalshoek. Door de enorme ruiten was er fantastisch zicht rondom en door de gekke dolfijnenneus wist je altijd precies waar de voorkant was vanuit de bestuurdersstoel. Je kunt boeken schrijven over waarom de Fiat Multipla wellicht de allerbeste middenklasse MPV is die ooit gebouwd is, en toch heeft iedereen het over het hondslelijke uiterlijk. Zoals ex-collega @willeme ooit zei: het is de automotive equivalent van Susan Boyle. Met heden ten dage een enorme cultstatus, terwijl razende reporter Michel vanuit Italië kan melden dat je ze nog bij bosjes ziet.

Honda Insight (ZE1)

De allereerste Honda Insight was de eerste poging van het Japanse merk om iets met een hybridemotor uit te brengen. En om weer te beginnen met het uiterlijk: tsja. Ergens had het wel iets van een gemoderniseerde Honda CR-X. Maar dan met hele lelijke velgen en ten faveure van de aerodynamica van die afgedekte achterwielen. Het leverde op dat je direct zag dat dit een soort grasvretersauto was, helemaal als je hem in het limoengroen bestelde. Maar het was allemaal functioneel. Dankzij een Cw-waarde van 0,25 en in zijn lichtste vorm een leeggewicht van slechts 838 kg, was er slechts een door elektro ondersteunde 1.0 liter grote driecilinder nodig. Volgens de testcycli wist de Honda Insight een verbruik van 3,4 liter per 100 km te noteren. Daarmee was deze in 2000 geïntroduceerde auto de meest efficiënte productieauto zonder stekker tot en met 2016. De Insight werd hierna een wat meer allround optie, een soort Prius. Wordt vervolgd.

Lamborghini Urus

Naast dat het gewoon een vrij lelijke auto is, zou je de Lamborghini Urus ook niet echt briljant kunnen noemen. Het blijft gewoon een Audi RS Q8 met Lamborghini in de hoofdsteunen gestikt. En toegegeven: met de Urus SE is er eindelijk iets relatief unieks voor de Urus, namelijk een 800 pk sterke PHEV-aandrijflijn. Waar ‘ie ook nog lelijker door is geworden, maar dat terzijde. En ook van de SE zou je kunnen zeggen dat het gewoon een Cayenne Turbo S E-Hybrid is. De Lamborghini Urus is toch wel aardig briljant. Want het ding is niet aan te slepen onder de mensen met geld en het is met een grote afstand de meest succesvolle Lamborghini uit de hele geschiedenis van het merk. Dus zie het zo: door dit hondslelijke ding te verkopen, heeft het merk geld en zekerheid om hun V12-sportauto’s te blijven bouwen. Ook melkkoeien moeten bestaan.

McLaren Senna (P15)

Als je een supercar lelijk maakt, sla je de plank toch wel heel erg mis. Het lukte McLaren met de Senna in 2018. De ontvangst voor de ‘P1-opvolger’ was niet best. Waar de P1 simpelweg beeldschoon is, was de Senna… visueel uitdagend. Heel veel gekke details, allerlei afzichtelijke, overdreven zaken erop geplakt: niet fantastisch. En dan ook nog eens vernoemd naar de grootheid die Ayrton Senna is. Waanzin. Totdat hij los mocht in de grote open wereld. Het getal van de Senna was 800: 800 pk uit de 4.0 Biturbo V8, 800 Nm koppel en 800 kg downforce. Op vrijwel elk circuit kon de Senna ongekend snel rondvliegen. Pas met auto’s als de Aston Martin Valkyrie en Mercedes-AMG One kom je er voorbij, maar die kosten wel drie keer zo veel en zijn zes jaar nieuwer. Als McLaren net als bijvoorbeeld Porsche een tour had gedaan over alle wereldcircuits, hadden ze waarschijnlijk op de meeste nog steeds het wereldrecord gehad. Zo is er bijvoorbeeld geen officiële Nürburgring-tijd. Erg jammer.

Nissan Juke (F15)

Petrolheads opgelet: geef ons even tijd om deze uit te leggen. Nee, de Nissan Juke is nog steeds gewoon erg lelijk. En niet ‘och, het went wel’, nee, het is gewoon zo. Maar goed, dat is eigenlijk elke auto in deze lijst, dus waarom is ‘ie briljant? Ten eerste omdat er net als de PT Cruiser ruim een miljoen van zijn gebouwd (inclusief wat er nu nog gebouwd wordt). Onderhuids is het gewoon een Micra of Clio (Nissan B Platform), maar dan hoger. Precies dit idee was toen nog vrij uniek voor het B-segment, waardoor Nissan toch snel kopers wist te strikken. Het sloeg enorm aan, dus briljant bedacht. En als petrolhead zijnde is er toch een doekje voor het bloeden: de Juke Nismo. Die kreeg dezelfde aandrijflijn als de Clio RS. Maar waar die enkel een automaat had, kreeg de 218 pk sterke Juke Nismo RS ook de optie voor een handbak én de schaalstoelen van een 370Z Nismo! En als het iets anders was gelopen waren er 23 exemplaren van de Juke-R gebouwd, met de 500 pk sterke 3.8 VR38DETT V6 van een GT-R voorin. Op elk front stompzinnig, belachelijk en lelijk. Maar een topverkoper met zelfs versies waar de petrolhead blij van wordt. Tenminste, dat laatste hopen we.

Porsche Panamera (970)

Nog een perfect voorbeeld van auto’s die lelijk doch briljant zijn. Het blijkt niet zo makkelijk te zijn om de sportwagen-vormgeving van een Porsche 911 op een andere carrosserievorm te plakken. Na de Cayenne die ook al niet moeders mooiste was, wist de Panamera ook niet direct hoge ogen te gooien qua design. Toegegeven, het past wel binnen het Porsche-plaatje, het hele silhouet is een soort verlengde 911. Maar toch oogt het ding moeilijk en wordt ‘ie ook niet echt mooier met de jaren. Het idee van de Panamera was naast de 911-styling dat je achterin genoeg hoofdruimte moest hebben en dus werd de coupélijn pas heel ver naar achter naar beneden getrokken. Ook dat helpt niet met de proporties van de grote Porsche-sedan. En dat is jammer, want qua motor en rijgedrag was de Panamera zeker geen slechte auto. Ook het interieur had alle luxe die je wilde van een grote sedan. Vanaf de S kreeg je de welbekende 4.8 liter grote V8 met 400 pk, wat op kon lopen tot 550 pk in de Turbo S. De walviskont blijft de Panamera parten spelen, maar bij de tweede en de huidige generatie lijkt het allemaal wat meer uitgebalanceerd te zijn. Of we wennen eraan, kan ook nog. Zo’n eerste Panamera is gekelderd als een baksteen qua prijzen, tot een punt dat je er ook nog eens een briljante occasion aan hebt. Onderdelen blijven Porsche-duur, maar ze zijn ook niet extreem onbetrouwbaar. Dus echt het enige probleem van deze auto is het uiterlijk. Kan je er doorheen kijken?

Toyota Prius (XW20)

En ten slotte, we zouden het nog even hebben over de Prius. Want ook dat was geen streling voor het oog, helemaal de tweede generatie die de meeste tractie verkreeg op de markt. Toyota bedacht namelijk dat een druppelvorm, waar er van voorbumper tot achterkant één grote boog het silhouet vormt, perfect is voor de luchtweerstand. Het zijn niet proporties die helpen bij een prachtauto neerzetten. Maar het helpt wel met het beoogde doel bereiken. De Prius pakte namelijk op wat de Insight ook deed: alles eraan doen om dit een milieuvriendelijke auto te maken. Die vorm zorgt dus voor efficiëntie, evenals piepkleine wielen met dito bandjes. Onder de kap vind je namelijk net als bij de Insight een hybride aandrijving, al was de Prius ietsje minder efficiënt (ook omdat de benzine-krachtbron een viercilinder was). Maar wat de Prius wel kon en de Insight niet: de massa opzoeken. Dat gebeurde pas bij de tweede Prius, maar lukte erg goed. Op elk continent was de Prius dé auto voor milieubewuste mensen en dat was een hit. Het is niet de oorzaak van alles wat elektrisch is heden ten dage, maar een zetje in de rug kan je het toch zeker noemen. Het heeft nog drie generaties geduurd totdat de Prius niet meer een lelijk eendje is, maar de potentie van deze aandrijvingsvorm heeft hij zeker wel bewezen.

Zoals altijd zijn er nog meer voorbeelden te verzinnen van auto’s die lelijk doch briljant zijn, die zien we dan ook graag als suggestie tegemoet in de comments!