Wanneer je chauffeur bent van beroep en je dus hele dagen achter het stuur zit, is de kans groot dat je met een reine ziel onbedoeld net een keer iets harder rijdt dan toegestaan. Je zou dat kunnen beschouwen als een stukje bedrijfsrisico. Die kosten moeten werkgevers dan ook niet op hun werknemers willen verhalen, vind ik. Dat vond een medewerker van TNT ook, toen hij jaren geleden iets te hard reed en daarvoor een boete ontving.
TNT zelf dacht daar toch iets anders over en wilde de boete verhalen bij de medewerker, maar ving in 2003 bot bij het kantongerecht, want de rechter was van mening dat de medewerker geen roekeloos gedrag kon worden verweten, aangezien de snelheidsovertreding minder dan 10 km/u was. Dat was dus in 2003. Inmiddels is het conflict de complete rechterlijke molen door geweest en het heeft eventjes geduurd, maar morgen doet de Hoge Raad eindelijk uitspraak in de zaak.
Anders dan TNT doet onze overheid niet zo zeikerig en betalen braaf de overtredingen van hun ambtenaren. Logisch, want de dag dat de overheid efficiënt met belastinggeld omspringt, moet nog aanbreken. Ook hier gaat het natuurlijk om lichte overtredingen, dus wanneer je geflitst wordt bij 4800 km/u, moet je toch echt zelf dokken.
De vervoerssector was niet blij met die uitspraak en was bang dat dit een vrijbrief zou worden voor werknemers om lichte overtredingen te begaan, want de baas betaalt toch wel. Morgen zullen we het definitief weten. In wiens voordeel denk jij dat de Hoge Raad zal besluiten, TNT of de werknemer? (via: telegraaf)
Ik ben als weekendwerker (ik studeer nog) chauffeur van beroep. En ik kan je zeggen, je houdt je aan de regels en je krijgt gezaag rond je kop dat je altijd te laat bent. Of je rijdt wat door en riskeerd een boete. De werknemer is zowiezo genaaid. Het zou tof zijn als het eens andersom zou zijn..
Als ik de HR zou zijn, zou ik de harde lijn kiezen. Voordat je geflitst wordt in dit land, is je teller allang voorbij de 50 km/u gegaan. Kortom, je bent er iedere keer zelf bij.
Als alternatief 3 boetes in de 3 maanden en tot 10km/u te hard ieder als ‘normaal’ bedrijfsrisico zien als full time chauffeur (zijn ook de kosten niet voor een baas). Dan hou je ook het hek op de dam ;)
ik ben ook geregeld op de baan voor het werk, boetes zijn voor eigen rekening hoor. Ik werk dan ook bij een klein bedrijf, maar ik vraag mij af hoe dat bij grote multi-nationals zit?
Staken dan maar?
De uitspraak gaat specifiek over de situatie van postbodes, (misschien koeriers en taxi-chauffeurs) en die mag je waarschijnlijk niet doortrekken naar andere “professionele weggebruikers”.
Dit komt omdat ze bovengemiddeld veel km in de bebouwde kom moeten rijden en je dan als werkgever liever wel hebt dat men op het verkeer let ipv de snelheidsmeter (om te voorkomen dat men een boete krijgt).
In principe mag de werkgever geen boetes voor het personeel vergoeden, doet men dat toch dan is het in feite loon en zou er belasting moeten worden afgedragen en premies voor de sociale verzekeringen….. Dan kost jouw boete van 100 euro je baas opeens iets van 170 euro….
Bij mij op mijn werk kun je als verkoper € 227,00 per jaar declareren aan boetes.
@Jeroen: Wat een apart bedrag? Waarom uitgerekend 227 euro?
Mijn werknemers betalen hun boetes zelf , lichte overtreding van -10km/h te hard neem ik voor mijn rekening , maar wel niet iedere week.
Dit zijn eigenlijk nog maar de minste zorgen . Het word pas stressen als ze een ladder verliezen op de autostrade tegen 120km/h waarbij dan 6 wagens total loss gereden worden.
Ik ben werkgever, en betaal al jaren kleine boetes in de drukke uren. Zodra het daar buiten is, is het voor eigen rekening. (met kleine boetes bedoel ik 15km/h en minder)
227 euro is exact 500 ouderwetsche Hollandsche guldens.
Iets zegt me dat dat bedrag ook wel iets opgetrokken had mogen worden de afgelopen jaren, gezien de inflatie en de stijging van de boetebedragen.
@smokin: Maar natuurlijk. We hadden hier ooit guldens…;) Duh! Dat ik daar niet aan gedacht heb.
Het is wel weer super grappig [lees krom] wanneer ‘de overheid’ de (kleine) snelheidsbekeuringen van haar medewerkers betaald.
Hiermee geeft ze aan dat het vrij normaal is wanneer je per ongeluk een klein beetje te hard rijd, en maakt hiervan een ingecalculeerd risico.
Nu geeft men naar de burger ook toe dat je een klein beetje te hard kan rijden zonder dat dit beboet moet worden, waarvoor men de gemeten snelheid corrigeert. Maar, wanneer je onder die 4 km/h te hard blijft krijg je geen bekeuring, dus hoeft je werkgever die ook niet te betalen.
Conclusie 1 is dus dat een ambtenaar per definitie dommer is, en ‘per ongeluk’ een grotere snelheidsovertreding mag maken dan een burger. (Niet dat het dommer zijn nog niet bekend was ;-) )
Conclusie 2 is dat kleine snelheidsbekeuringen verkapte belasting is, en niet het verhogen van de verkeersveiligheid ten doel heeft. (Waarom zou je belasting aan jezelf betalen, borstzak-broekzak verhaal..)
Enfin, dit slaat natuurlijk nergens op, en wanneer het feitelijk is dat de overheid bekeuringen betaald voor haar medewerkers hoop ik dat dit serieus snel verandert. (de Autoblog.nl jurist kan weer in actie komen… ;-) )
Als de Hoge Raad beslist in het voordeel van de werknemer, dan geven ze daarmee feitelijk aan dat kleine snelheidsovertredingen de verkeersveiligheid niet in gevaar brengen.
Dat zou heel grappig zijn, want het argument van de overheid om te flitsen is juist die verkeersveiligheid. Op basis van zo’n uitspraak kan iedereen zijn boete aanvechten.
Iedereen weet dat kleine overtredingen meestal geen gevolgen hebben voor de verkeersveiligheid, maar er zijn uitzonderingen. De Hoge Raad kan onmogelijk iedere overtreding apart bekijken. Een uitspraak in het voordeel van de werknemer lijkt me daarom heel vreemd.
Ben eigenlijk pas net begonnen met een baantje als pakketbezorger, en mij werd nadrukkelijk op het hart gedrukt dat boetes voor eigen rekening zijn.
@Jopie; niet mee eens, dat geeft de Hoge Raad hier niet mee aan. Wat ze aangeeft is of het maken van kleine snelheidsovertredingen onderdeel van het ondernemers risico is dan wel niet.
@Selverarrow; Dat kan je werkgever wel gezegd hebben, maar het zou best wel door de uitspraak van de Hoge Raad een nietige afspraak kunnen worden.