Vergeten Concept Car: Yamaha OX99-11

Auteur: , 44 Reacties

Hamerhaai much? De Yamaha OX99-11 is een aparte verschijning. Bloedjesnel, inmiddels stokoud maar destijds zeer vooruitstrevend. Die rare Japanners bedachten dit volledig werkende concept al in 1992.

Yamaha’s eigen auto, supercar en Formule 1 voor de straat. Via motorenbouw voor Toyota hadden ze al kennis gemaakt met de auto-industrie. Medio jaren ’80 waren ze via motoren-productie ook bij de F1 betrokken. De Yamaha OX99-11 zou het paradepaardje van de sport-divisie worden. Een extreem hoogtoerige V12, carbon monocoque, aluminium carrosserie, “double wishbones” voor en achter. Letterlijk waar ze indertijd in de F1 meer rondreden maar dan iets rustiger afgesteld en met een dakje. Yamaha maakten in totaal 3 OX99’s. Concepten of testmodellen? Hoewel het extreme uiterlijk anders doet vermoeden was deze auto werkelijk bedoeld voor productie. Een supercar zoals nog nooit iemand er een had gezien. De perfecte Jaguar XJ220, Lamborghini Diablo en Ferrari F40 concurrent uit het oosten. Minstens net zo race-geïnspireerd als de laatste uit het rijtje.

Echt snelle auto’s had Japan in die tijd niet. Noem het de ‘hypersport’ categorie. Supersporters als een Nissan Skyline GT-R R32 en Honda NSX reden al rond maar hadden het niet in zich met de duurste Europeanen te concurreren.

De Yamaha OX99-11 was een extreem snel en uniek concept. Veel kleiner dan de andere super/hypercars. Een gewicht van 1150kg en eigenlijk een 1-zitter. Achter de bestuurder paste officieel een (beenloze) passagier, erg prettig zat het daar niet. Het was dus een 1+1 concept. Onder een glazen bolletje zit de bestuurder pal in het midden.

Stoelen Yamaha OX99-11

Als vers F1-team en ‘long-time’ motorfietsfabrikant was de motor natuurlijk het paradepaardje van de OX99. Pal tegen carbon monocoque aan zit een 3,5 liter 10.000 toeren V12. Twintig jaar geleden een fantastisch indrukwekkende apparaat, nog steeds een juweeltje. De 400pk van deze V12 accelereerde de Yamaha OX99-11 in 3,2 seconden naar de 100km/u. Het maximale vermogen werd ook tegen de toerenbegrenzer aan geleverd. Tot 6000 toeren was de OX99 een rustige auto, van 6000-10.000 barstte de hel los. Topsnelheid? Mwah, in ieder geval 350km/u. Mede mogelijk gemaakt door een zeer klein frontaal oppervlak (2m breed, alleen in het midden 1m22 hoog) en ook het lage gewicht hielp mee.

Yamaha OX99-11 exploded

Het zou de straat-auto worden die het dichtst bij de racerij stond. Dat bracht een prijskaartje met zich mee. Indertijd zou Yamaha $800.000,- voor de OX99-11 hebben gevraagd. Omgerekend naar de prijzen van nu een prijskaartje wat goed kan concurreren met een Bugatti Veyron.

Alle inspanningen ten spijt ‘werd het hem niet’. Japan zat in een crisis en voldoende klanten leken moeilijk te vinden. Yamaha was geen autofabrikant en had in de aanloop naar de OX99 al de grootste moeite gehad een bedrijf te vinden dat de auto wilde maken. De pers mocht er een paar rondes in rijden, daarna ging de auto het museum in. Zonde? Wellicht maar in 1992 introduceerde McLaren ook de F1. Vrijwel net zo licht met ruimte voor 2 vriendinnen en een veel sterkere (600pk) V12 achterin.

Een modern alternatief voor de OX99-11 is er inmiddels ook. Samen met Yamaha heeft Toyota keihard aan de Lexus LF-A gesleuteld. Qua concept een zeer vergelijkbare auto. Zeer hoogtoerig, vrij licht en veel sneller dan zijn ‘vermogens-specificatie’ doet vermoeden. Filmpje!