![](https://www.autoblog.nl/files/2023/01/daniel-ricciardo-mclaren-970x545.jpg)
Daniel Ricciardo a.k.a. The Honeybadger is een Australische Formule 1-coureur. Hij rijdt momenteel voor AlphaTauri, nadat hij een half jaartje geen zitje had omdat McLaren hem voor zijn diensten had bedankt. Daniel Ricciardo maakte in 2011 zijn F1-debuut bij HRT. Hij reed daarna twee jaar voor Toro Rosso, voordat hij gepromoveerd werd naar Red Bull. Daar beleefde hij zijn hoogtijdagen. Hij schreef bij Red Bull 29 podiumplaatsen op zijn naam, waaronder 6 overwinningen. Daarna ging het bergafwaarts, toen hij eerst voor Renault reed en daarna voor McLaren.
Australische autocoureurs lijken vaak net eventjes wat harder en stoerder te zijn. Denk aan Jack Brabham, Alan Jones en natuurlijk Mark Webber. Daniel Ricciardo lijkt min of meer uit het zelfde hout gesneden. Daniel wordt geboren op 1 juli 1989 in Perth. Zijn vader is Italiaans, zijn moeder Australisch (alhoewel haar beide ouders ook uit Italië afkomstig zijn). Dat verklaart de Italiaanse klank van zijn naam. Dat niet alleen, Daniel spreekt ook Italiaans.
Racecarrière in Australië
Daniel komt al vroeg in aanraking met het autoracen. Uiteraard begint het ook bij hem met de karts, al in 2000 rijdt hij zijn eerste race. Karten is echter wat lastiger in Australië dan in Europa. Hier kun je vrij makkelijk van regionaal, nationaal naar EK’s en WK’s. Die worden veelal in Europa gehouden. Daarom maakt Ricciardo in 2005 de overstap naar de auto’s, in de Formule Ford. Maar ook hier loopt hij tegen hetzelfde probleem aan: in Australië zijn er niet heel erg veel kampioenschappen.
In 2006 maakt hij dan ook de overstap naar de Formule BMW. Ricciardo eindigt als derde in het Aziatische kampioenschap, dat een andere Australiër (Earl Bamber) wint. In 2007 gaat Daniel Ricciardo meer in Europa rijden. Hij start in het Italiaanse Formule Renault 2.0-kampioenschap, dat enkele bekende namen bevat, waaronder Brendon Hartley (Nieuw-Zeelander), Jaime Alguersuari en Roberto Merhi. Ook de Nederlander Henkie Waldschmidt doet mee. Ricciardo is zeer constant en vele malen beter dan zijn teamgenoot (Patrick Kronenberger).
In 2008 maakt Daniel de stap naar de Europese Formule Renault-klasses. Met succes, want hij wint de West-Europa Cup en pakt P2 in het algemeen Europees kampioenschap. Ene Valtteri Bottas wordt tweede dat jaar. Ricciardo rijdt in 2008 ook enkele Formule 3-races. In 2009 neemt hij deel aan het zeer competitieve Britse Formule 3-kampioenschap, dat hij op zijn naam schrijft voor onder andere Renger van der Zande, Max Chilton en Marcus Ericsson.
2009: eerste F1-test
Tevens mag hij in 2009 testen in een heuse Red Bull Formule 1-auto, waar hij indrukwekkende tijden laat noteren. Christian Horner ziet hem eigenlijk meer als opkomend coureur dan Brendon Hartley, die dan nog als Red Bull-talent geldt. In 2010 maakt Ricciardo de logische overstap naar de Formule Renault 3.5, waar hij eindigt als tweede.
2011: F1-debuut Daniel Ricciardo
Dankzij de Red Bull-connectie belandt Ricciardo al in 2011 in de Formule 1. In 2010 had hij al diverse testsessies erop zitten, maar in 2011 mag hij Narain Karthikeyan vervangen bij het HRT-team. Daarin rijdt hij voornamelijk in de achterhoede, mede doordat de HRT-auto zeldzaam langzaam was. In 2012 krijgt Daniel de kans om voor Toro Rosso – het juniorteam van Red Bull – uit te komen. De eerste race is zijn thuisrace en begint meteen goed: Ricciardo pakt twee punten door te finishen op P9. De rest van het seizoen gaat het zeker niet verkeerd, alhoewel de rest van de punten (10 in totaal) pas in de tweede seizoenshelft komen. In 2013 verdubbelt hij dat puntenaantal, eveneens voor Toro Rosso.
2014: Red Bull
In 2014 mag hij naast viervoudig (en regerend) wereldkampioen Sebastian Vettel plaats nemen bij Red Bull. Daniel Ricciardo is een ware sensatie, want hij heeft geen kind aan Vettel. Dankzij reglementswijzigingen is het team van Mercedes extreem dominant, maar Ricciardo weet zichzelf wel in de kijker te rijden. Bij de GP van Spanje pakt hij zijn eerste podium en de GP van Canada wordt gewonnen door de Australiër, die ons verrast met de ‘Shoey’, een onhygiënische manier om je overwinning te vieren (champagne drinken uit je raceschoen). Ook wint Daniel de Grand Prix van Hongarije en België. In totaal staat hij zeven keer op het podium. Hij wordt uiteindelijk derde dat seizoen, terwijl Vettel vijfde wordt.
Vettel verhuist voor 2015 naar Ferrari, Ricciardo krijgt een nieuwe teammaat: Daniil Kvyat. De Red Bull is in 2015 aanzienlijk minder competitief en Mercedes is extreem dominant. Ricciardo eindigt het seizoen als achtste, achter zijn nieuwe teamgenoot. Over teamgenoten gesproken: dat wordt nog een leuke in 2016. Wederom start hij dat seizoen met Danil Kvyat. De Rus is met vlagen snel, maar ook erg onbehouwen. Ondanks een podiumplaats in China, wordt Kvyat na een torpedo-actie bij de GP Rusland (een race later) gewisseld door Max Verstappen.
Daniel Ricciardo is dan bezig met een solide reeks van vierde plaatsen. De Mercedessen zijn ongenaakbaar en ook de Ferrari’s zijn ietsje sneller. Daar waar motorvermogen minder van belang is, weet de Ricciardo met de Red Bull Renault te scoren. Zo wordt hij tweede in Monaco en derde in Hongarije. In België en Duitsland wordt hij tweemaal tweede, net als in Singapore. De GP van Maleisië wint hij zelfs. In totaal bestijgt Ricciardo acht maal het podium en eindigt hij als derde in het kampioenschap.
In 2017 zet het team van Ferrari een tandje bij ten opzichte van Red Bull. Ricciardo weet wel de spectaculaire GP van Azerbeidzjan te winnen, mede dankzij enkele geweldige late uitremacties, zijn specialiteit. Negenmaal staat hij op het podium, waarmee hij vijfde wordt dat seizoen. In 2018 is de Red Bull marginaal sneller, maar heeft Ricciardo erg veel pech. In China en Monaco wint de Honeybadger, maar hij valt ook geregeld uit. Daarnaast begint Verstappen steeds sneller en constanter te worden. Voldoende reden voor Daniel om even verder te kijken.
2019: Renault
Ironisch genoeg komt Daniel Ricciardo in 2019 uit voor het team van Renault. Dat is ironisch omdat de vele pechgevallen in 2018 te wijten waren aan de Renault-krachtbron, terwijl Red Bull de overstap maakt naar Honda-motoren. Het seizoen bij Renault verloopt niet denderend. Zijn beste resultaat is vierde tijdens de GP van Italië. Wel sprokkelt hij voldoende punten binnen om als negende het seizoen af te sluiten. Het gaat in 2020 al een stuk beter. De Renault is nu goed genoeg om ruim in de top 10 te finishen. Op de GP van Eifel behaalt Ricciardo de derde positie, evenals twee races later op Imola. In dat door corona geplaagde seizoen eindigt hij als vijfde. Ondanks de stijgende lijn bij Renault, had Ricciardo er meer van verwacht.
2021: McLaren
Daarom verhuist hij andermaal, dit keer naar McLaren Racing. Hij wordt daar de teamgenoot van Lando Norris, een groot talent. Ricciardo heeft er zijn handen vol aan, net als aan de MCL35M-auto. Waar Norris geregeld een podiumplaats haalt (of erom kan vechten), blijft Ricciardo achter. Gelukkig komt het allemaal goed bij de GP van Italië, die Daniel Ricciardo wint. Daarmee lijkt Ricciardo iets beter in zijn sas te zijn met de auto. Nadeeltje, de McLaren is ten opzichte van met name Ferrari iets minder competitief, waardoor de goede resultaten alsnog uitblijven. Ook in 2022 rijdt Ricciardo voor McLaren. Hij is dan nog maar een schim van zichzelf. Het verschil met Lando Norris is pijnlijk. Uiteindelijk wordt Ricciardo elfde in het kampioenschap, terwijl Lando zevende wordt.
2023: Red Bull testcoureur en AlphaTauri
Rond de zomerstop in 2022 werd het duidelijk dat McLaren al een vervanger voor Daniel Ricciardo had aangesteld voor 2023. Oscar Piastri is de naam. Ook een Australiër, dat is dan wel weer pikant te noemen. Tijdens Silly Season blijkt dat er voor Ricciardo geen plaats meer is in 2023. Hij kan nog wel bij Red Bull aan de slag als testcoureur.
Halverwege het seizoen komt er toch weer een zitje vrij: Nyck de Vries presteert namelijk ondermaats bij AlphaTauri en wordt zonder genade gewipt. Daniel Ricciardo wordt aangewezen als zijn vervanger.