AB Garage: Porsche 944 komt uit de stalling en is weer rood

De Porsche 944 is weer uit de schuur gehaald en nu ook weer extra fraai. Er zijn wel een paar kleine typische dingetjes die je kan verwachten.

Het is weer tijd voor een update over de Porsche 944. De vorige keer sprak ik je bij over een episode op de Duitse Autobahn waarbij de koppeling op hoge snelheid de geest gaf. De 944 koppeling heeft een rubberen 'demper' in het midden die klappen opvangt. Die was bij mij kapot gegaan, wat langzaam maar zeker extra stress op de koppeling heeft gegeven. Uiteindelijk dus met fataal resultaat.

Omdat de Transaxle Porsche's de koppeling (en bak) achterin hebben zitten, was het voordeel bij dit nadeel dat ik ook de bak kon aanpakken. Daar kwam namelijk nogal veel gejank vanaf, een bekende 'kwaal' van de transaxle Porsche's. Het hoort er tot op zekere hoogte bij, maar er zijn wel gradaties. Inmiddels zit er dus een andere bak in. Die maakt een stuk minder lawaai, maar de achteruit is gek genoeg wel wat lastiger in te schakelen. Ik heb dit ook gemeld bij de garage, maar het was al de tweede bak die hij geprobeerd had in te bouwen.

Beetje het ding met oude auto's; je kan niet altijd alles maar fabrieksnieuw maken, bepaalde dingen moet je accepteren. Enfin, het is meer 'lichtelijk irritant' dan een technisch probleem, dus inmiddels ben ik er redelijk aan gewend dat ik secuur de achteruit moet inleggen en niet zomaar maximaal naar rechts en achter kan duwen (dan zit 'ie er namelijk net naast en hoor je een duur klinkend geluid).

De koppeling is nu ook vervangen door een nieuwere unit met een veer in plaats van een rubberen hart. Ook dat is even wennen. Iets minder vergevingsgezind. En het koppelingspedaal stond opeens ook veel hoger. Dus dat is meteen even aangepast door Henk van de Loods, waar de auto nog altijd zijn onderhoud en fixes krijgt. Door het net wat andere voetenwerk en schakelwerk is het in het begin vrij apart om met je auto te rijden die opeens heel anders aanvoelt. Vergelijk het een beetje met...nou ja laat maar.

Vlak na deze grote ingrepen, moest de auto weer de garage in waar hij altijd stilstaat voor de winter. En het idee was destijds, dat hij daar ook potentieel lang zou blijven staan.

Streep door Curaçao

Ik had namelijk alles rond om mijn oudste coschap, de laatste fase van de studie geneeskunde, in Curaçao te gaan doen bij het CMC. Na een onvoorstelbaar Kafkaëske periode waar ik het de vorige keer al over heb gehad, keek ik daar erg naar uit. De beurzen waren rond, de ronkende recommendaties aangeleverd, de visa en cursus Papiamento geregeld en betaald. Doch enkele weken voor aanvang, kreeg ik een mailtje dat er een 'capaciteitsprobleem' zou zijn. Daardoor zouden alle oudste coschappen vervallen. Een medestudente die exact dezelfde periode ging, kon echter wel gaan...

De opgegeven reden was dan ook weer onzin, zo bleek na doorvragen. De hoge heren (m/v/i) van de faculteit die het mij ontzettend kwalijk nemen dat ik het gewaagd heb een examinator aan te spreken op onverkwikkelijk handelen, nemen mij dat nog altijd erg kwalijk. Vooral omdat ik ook niet één, maar twee keer in het gelijk gesteld ben door de rechter en dat ook in de krant is gekomen. En omdat daarbij ook nog eens onder andere zwart op wit staat dat men steenhard gejokkebrokt heeft jegens de rechter over het bekend zijn van andere bekende gevallen, teneinde dat in de doofpot te stoppen.

Plus nog een aantal van dat soort zaken, zoals over klachten willen gaan waarin men expliciet met naam en toenaam geïmpliceerd is, enzovoorts. Zo zijn er wat 'belletjes' gepleegd en was me ook dit niet gegund. Met daarbij dus weer een onheus verhaal. Opnieuw een bizarre ervaring. Zeker als je net de goedkeuring voor een beurs hebt gekregen op basis van ongeveer een 7.5 gemiddeld voor de hele studie.

Helaas ben ik niet de eerste. Excuses blijven uit en ondertussen blijft men eindeloos traineren. Het is een zeer ongezonde en wetteloze situatie, waar mensen die zich nergens aan houden, kunnen doen en laten wat ze willen, zonder zich daarvoor ooit te hoeven verantwoorden. Gezien het feit dat men er -alle gedragscodes en zero tolerance policies ten spijt- vooralsnog nog altijd niets aan doet, ook niet na nu dus twee keer een als gegrond verklaard beroep bij de Raad van State, zal ik vermoedelijk ook niet de laatste zijn.

Dus nu weer karren in Nederland, 944 weer rood

Goed, dus begin maart toch de 944 weer uit de mottenballen getrokken worden. Ik had overigens geïnformeerd bij een scheepsvaardij bedrijf (SCL in Rotterdam) waardoor ik de Porsche jaren geleden naar Nederland heb laten halen, of ik de 944er kon verschepen naar Curaçao. Dat kostte echter 8.000 Euro (roundtrip), omdat Willemstad een wat minder gebruikelijke haven is. Gelukkig vond ik dat net wat te veel van het goede, anders had de auto nu vermoedelijk onverrichterzake op een boot terug gestaan.

In plaats daarvan heb ik besloten de auto eindelijk maar weer eens wat kleur te geven. Ik had altijd het plan om de 944 volledig over te spuiten na afstuderen en het kopen van een garage. Maar ik kon de 50 tinten vaal roze/oranje/rood lak nu toch niet meer aanzien. Mijn idee was altijd om de substantie belangrijker te vinden dan de looks met de 944. Naast de vale lak zitten mijn velgen door de gepatenteerde autoblog rijstijl natuurlijk altijd vol remstof. Ik draag dat over het algemeen als een badge of honour.

Maar het was nu te veel en ik was er klaar mee. Zodoende heb ik de auto naar Goossens Car Cleaning gebracht in mijn oude, vertrouwde Noord-Brabant. Overigens van alle genoemde bedrijven krijg ik geen gratis geld, dus is het geloofwaardig als ik zeg dat ik er tevreden mee ben.

Zo ook met Goossens Car Cleaning. Buren kwamen gluren en vroegen of ik een nieuwe auto had gekocht. Het resultaat is dan ook wel erg gaaf. Wat een verschil. Alsof Johan Derksen opeens met een kortpittig kapsel aan tafel verschijnt. Als je goed kijkt, zie je wel dat het oude lak is. Steenslag, een beetje kleurverschil op het linker spatscherm, maar man man man...Als ik had geweten dat dit mogelijk was, had ik het veel eerder gedaan. Al met al erg in mijn nopjes met het resultaat. Ben benieuwd hoe lang het nu ook 'goed' blijft.

Nieuwe lampjes

Nu ik toch bezig was, heb ik ook een stel nieuwe H4 lampen laten aanrukken vanaf de Loods. Die zijn iets witter dan de kaarsen die er tot op heden inzaten. Maar, het is eigenlijk nog steeds niet episch. Ik overweeg zelfs -oh gruwel- LEDs te laten monteren. Hoewel dat vloeken in de kerk is voor een purist. Maar Henk zei dat 'ie het lichtbeeld daarmee niet altijd goed krijgt. En ik ben natuurlijk een brave burger, dus ik wil geen gedoe met APK's, de hermandad en verzekeraars. Even over nadenken dus wat ik hiermee nog kan. Op de foto hierboven met opengeklapte lampen is één lamp vervangen. Laat weten in de comments welke...

En...een nieuwe accu...en lijm voor de spiegel

Helaas, de Interstate accu uit 'Murica heeft eindelijk de geest gegeven na het meermaals stilstaan in de winter. Uiteraard had ik 'm wel ontkoppeld, maar voor 3 maanden niet aan een druppellader gehangen. Voorheen ging dat altijd goed, maar nu niet. Achteraf gezien realiseerde ik me dat hij vlak voor de stalling in de winterkou ook al een keer niet aan was geslagen. Dus maar een nieuwe accu gekocht. Een beetje jammer vind ik het ergens wel dat een stukje van de Amerikaanse saus van deze Germaan verdwijnt. Maar het is niet anders.

Tenslotte nog de binnenspiegel. Die was losgekomen tijdens de poetsbeurt. Ik heb er zelf even een kitje voor gekocht met speciale lijm die hiervoor bedoeld is. Dat heb je dus ook, binnenspiegel-lijm. Live and learn. Ik kan nu alles weer scherp in de gaten houden via the rearview. Zoals 2Pac al zei I see nothing but my dreams coming true, staring at the world through my rearview. Hoewel deze laatste jaren wellicht wat meer getekend zijn door 50 Cents many men (m/v/i)...wish death upon me...blood in my eyes dawg and I can't see...

Enfin. De 944 oogt weer puik en zorgt nog altijd voor een glimlach op het gezicht. Achter het stuur en nu ook weer als ik er naar kijk. Inmiddels heb ik tevens die zeldzame gewilde brief van de belastingdienst gekregen. De 944 heeft nu namelijk zo'n respectabele leeftijd, dat er geen belasting meer voor verschuldigd is. Leuker kunnen ze het dus -heel soms- wel maken. Al met al zal de 944 nog wel even in de AB Garage blijven staan.