Aston Martin DBS Superleggera Volante - rijtest en video
Aston Martin DBS Superleggera Volante rijtest

Een belachelijk lange naam, voor een verrassend leuk en ook belachelijke auto. Zal de Aston Martin DBS Superleggera Volante tijdens de rijtest onze harten laten smelten?
Dit is de ultieme open Aston, tenzij iemand een Teslaatje doet met een Valkyrie en onder een lage vrachtwagen probeert door te rijden. Het is ook de enige manier om een V12 in een open Aston Martin te krijgen, want de DB11 Volante is er alleen met de AMG V8. Gelukkig maar, want als er iets overdadig is, is het wel een (te) grote V12 in een open koets. Niemand heeft dit nodig, maar lekker dat het is.
[bbmediaclip clipID="3791768" playout="autoblog_yt" autoplay="false"]

Een V12 met turbo’s
De V12 is volstrekt ridicuul en laat de Italiaanse twaalfcilinders feitelijk achter zich. De 6,5 V12 in de Ferrari 812 Superfast schopt het tot 800 pk en 718 Nm. De even grote V12 in de Aventador (SVJ) komt weliswaar tot 770 pk, maar het koppel blijft steken op 720 Nm. De 5,2 liter V12 van Aston Martin is iets kleiner, maar heeft twee turbo’s. Het vermogen van 725 pk zit aardig in de buurt van de Italianen, het koppel van 900 Nm is echter wel van een andere orde. Vooral ook omdat al die newtonmeters veel eerder beschikbaar zijn.

Zelfs bij dit soort monsters denken fabrikanten nog aan het milieu, dus heeft de V12 niet alleen stop-starttechnologie maar ook cilinder uitschakeling. Daarbij schakelt één van de cilinderbanken zichzelf uit, waardoor je effectief met een zes-in-lijn rijdt. Mooi detail is dat om de temperatuur in de katalysatoren optimaal te houden het motormanagement periodiek wisselt tussen de twee cilinderbanken. Je merkt er gelukkig allemaal niets van. Ook niet in positieve zin overigens. De krachtsexplosies van de V12 zijn dusdanig verslavend, dat zelfs moeder Theresa en Koos Spee het gaspedaal periodiek in het dikke tapijt zullen begraven. Ook wij hadden moeite om ons in te houden tijdens deze rijtest van de Aston Martin DBS Superleggera.

De DBS Superleggera vuurt alle power af naar de achterwielen en doet dat via de bekende ZF-transmissie met acht verzetten. Het mechanisch sperdifferentieel en forse lappen rubber zijn daarbij nog steeds niet genoeg, de banden moet alle zeilen bij zetten om het vermogen op de weg te krijgen. Het best rijd je de DBS Superleggera dan ook als een motorfiets: als het stuur recht staat, het wegdek vlak is en er geen troep ligt, kan je er eens aan gaan denken om vol gas te geven. Vaak is het dan nog steeds verstandig even te wachten voordat je het pedaal daadwerkelijk vloert.

Superleggera
Zoals (bijna) altijd gaat het wat ver om een moderne auto een naam mee te geven die suggereert dat het een vedergewicht is. In deze tijd waarin elektrische stoelverstelling, stuurwielverwarming, navigatie en audio-systemen met tig speakers de boventoon voeren, hebben we een andere oplossing om snelheid aan een auto toe te voegen. In plaats van gewicht weg te laten, wordt er gezorgd voor wat meer paardenkrachten.

De DBS Superleggera Volante is dan ook zo’n 1,9 ton met vloeistoffen aan boord. Toch deed Aston Martin meer dan zijn best, zo is voor de carrosserie rijkelijk gebruik gemaakt van carbonpanelen. Zoals we van Aston Martin gewend zijn, is de styling ook weer bijzonder goed gelukt. Het is een mooie mix tussen elegantie, sierlijkheid en pure kracht.

Een andere snelheidsbeleving
Weet je nog, vroeger? Toen je onder de indruk was van de duw in de rug die een TDI je kon geven? Of de eerste keer dat je in een auto met 200+ (of 300+) pk reed? De sensatie van snelheid die permanent een indruk maakt. Ik vind het verslavend.
In de afgelopen jaren heb ik kennis gemaakt met diverse auto’s die snel zijn. De eerste meters in een Tesla, Taycan of I-PACE zijn indrukwekkend. De launch control van een Porsche 911 Turbo is klinisch efficiënt, totdat je brein daadwerkelijk begrijpt hoe snel het allemaal gaat.

De Aston Martin DBS Superleggera Volante komt in een ander bakje. De strijd tussen de achterbanden en de V12 is een ongelijke, dus zijn de eerste meters niet zo snel als bij de sprintkanonnen die hier boven genoemd zijn. De nul naar 100 doet de DBS Superleggera in 3.6 seconde, maar het is vooral wat daarna nog gebeurd. Tussen de 40 en de 340 km/u is de open Aston Martin optimaal in zijn element. Het reuzenkoppel van 900 Nm is beschikbaar tussen 1800 en 5000 toeren per minuut. Altijd dus, en dus is de acceleratie altijd furieus. Een beter woord is er niet voor.

De DBS Volante is zo’n 100 kg zwaarder is dan de hardtop, dus het kan allemaal nog sneller. Toch is er een lans te breken voor de Volante. Als die kilogrammen ergens niet echt meer het verschil maken, is het met dit type auto. Met meer dan 700 pk merk je dat echt niet meer.
De prijs doet auw
De basisprijs is € 379,972.54, maar dankzij wat opties loopt het voor dit exemplaar op tot € 465,422.54. Niet de acceleratie is indrukwekkend dus. Een aantal van de opties zijn ridicuul duur, maar dat schijnt in deze klasse niet heel veel uit te maken. Zo is er het Q Carbon Exterior Badge Pack voor € 9,850.00 of de oranje kleur voor nog een tientje meer.
Duur? Ja. Lekker? Ja ook. Begeerlijk? Ja. Veel meer dan vooraf bedacht.
Met dank aan Cito Motors.




