Deze open Ferrari 250 GT is de definitie van goede smaak

Auteur: , 13 Reacties

Zoek het maar op in je encyclopaedia. Er staat vast een plaatje bij van deze auto.

De eerste autoliefhebber die helemaal niks heeft met Ferrari’s uit de jaren ’50 en ’60 moet ik nog tegenkomen. Zelfs de harten van de meest kille Ferrari-haters gaan sneller kloppen van de juweeltjes die het merk in die tijd maakte. Een favoriet aanwijzen is moeilijk. Zelf ben ik een groot fan van de 250 GT Lusso, maar er is zoveel om uit te kiezen dat je er een spontaan geval van Stendahl syndroom door krijgt. Overigens ligt ook Stockholm syndroom op de loer, want door de schoonheid van de auto’s word je vrije wil gegijzeld. Vroeger of later overval je met liefde een bank. Of nou ja, dat misschien nog net niet, maar een loterij lotje kopen kan geen kwaad.

Binnenkort gaan er namelijk weer een paar raspaardjes onder de hamer bij RM Auctions, tijdens de Leggenda e Passione veiling. Een daarvan is deze witte 250 GT Cabriolet Series I met chassisnummer 0791 GT en koetswerk van Pininfarina. Het chassis van de auto verliet bijna zestig jaar geleden de fabriek, in oktober van 1957, om vervolgens door Pininfarina afgebouwd te worden met de chique kleurstelling in wit over blauw leder.

Het is makkelijk om de auto te verwisselen met de 250 GT California Spyder, die in principe dezelfde basis deelde. Die auto is echter wat rauwer dan de Cabriolet Series I, die meer bedoeld was als luxe cruiser. De koets van de California werd ook geklopt door Scaglietti in plaats van door Pininfarina.

Van de 250 GT Cabriolet Series werden er 40 gebouwd. Één daarvan was bestemd voor F1-coureur Peter Collins, die helaas maar kort kon genieten van de auto. Hij kwam om tijdens de Grand Prix op de Nürburgring in 1958. Zijn teamgenoot en vriend Mike Hawthorn won dat jaar overigens de titel en stopte daarna met racen, maar kwam in januari van 1959 vervolgens om bij een ongeluk op de openbare weg.

0791 GT heeft tijdens het leven meerdere kleurstellingen gekend, zoals zilver met een rood interieur en blauw met een beige-interieur. Inmiddels is de originele kleurstelling echter in ere hersteld. In het recente verleden viel de auto ten prooi aan de klassieker-gekte en werd ‘ie reeds twee keer geveild. In 2014 mocht ‘ie weg voor 6.160.000 Dollar bij Gooding & Co. en in 2015 voor 5.720.000 Dollar bij RM Auctions. Maar zoals de dierenbescherming zou zeggen verdient dit peerd een permanente stal. Dus laat je hart spreken en haal die miljoenen uit je knip.



13 reacties

Prachtige auto, echter vind ik de kleur niet zo geweldig uitkomen. Liever donkerblauw met beige interieur.
Voor dit geld zou ik wel een andere klassieke Ferrari kopen, of eigenlijk bedoel ik een garage van 20 andere auto’s en een huis. Desalniettemin hoop ik dat deze schoonheid een eigenaar gaat krijgen welke er ook mee gaat cruisen.
Smaak, ja dat is wel een dingetje….
Iets was vers of jong is associeer ik met een goede smaak.
Niet iets dat al 50 jaar over de datum is. Bah.
@alcantara: geintje toch?
@mennok: serieus?
@tenaci: die bedoelde ik voor @alcantara, sorry
Ik begrijp niet waarom ik Ferrari mooi MOET vinden.
Ik vond dit een aardige wagen om te zien, maar of’ie nou qua ontwerp zoveel beter is geslaagd dan mindere goden durf ik te betwijfelen.
Ik vind een mooie niet over de top MGB Roadster uit zeg maar 1965 ook een schatje of een TR4 of een 230 Sl.
Voor mij hoeft het niet speciaal iets hyper peperduurs te zijn.
Ik zou zelf liever kiezen voor een gewone sterveling als deze Alfa Romeo :

http://www.wsupercars.com/wallpapers/Alfa_Romeo/1956-Alfa-Romeo-Giulietta-Spider-V2-1080.jpg

Voordeel is dat je het Alfaatje pakt om met mooi weer een stukkie te gaan blazen, bij die Ferrari zit je constant achterstevoren in je stoel om te kijken dat iemand je niet uit je verschoning rijdt.
@desjonnies: Schitterende auto, zeker weten. Een van de mooiste Alfa’s ooit gebouwd. Die dingen beginnen ook akelig duur te worden hè?!

Een Ferrari mooi moeten vinden is natuurlijk vreemd. Een ieder bepaalt dat voor zichzelf natuurlijk. De oude krengen uit de jaren 60 vind ik absolute pareltjes. De 250GT Lusso vind ik net zoals de auteur een schitterende auto. Droomauto.
@desjonnies: ik ben het eigenlijk wel met jou eens. Maar die 250 is wel een erg mooie auto.
Elke hobby heeft zijn uitersten. Deze auto zit dichtbij het uiterste, voor onze hobby (rijden in lekkere auto’s en het bewonderen van exclusiever spul), volgens mij!
Weinig chroom, kleine achterlichten, mooie witte lak, klassieke roadster look, stoere lampen in de grille, uitnodigende stoelen; het is wel een combinatie van hele mooie dingen hoor.


Maar tis natuurlijk nog lang niet een Lancia Aurelia Spider ;-)
-edit: dank u, is inmiddels gefixt-
Mooie aanvulling voor Chris Evans zijn collectie

http://talacrest.com/news_images/social02122016.jpg

Geef een reactie:

Je moet ingelogd zijn om reacties te posten, registreren kan HIER (ook via Facebook).