Zou jij een miljoen over hebben voor een ‘speciale’ Skyline?
Je kent het vast wel. Je moet even knipperen met je ogen om te controleren of je iets echt goed gelezen hebt. Nu bijvoorbeeld. Deze Nissan Skyline GT-R Nismo 400R uit 1996 staat op het punt om voor rond de miljoen dollar geveild te worden. Geen Ferrari F40, geen McLaren F1, maar een Japanse sushiraket uit de jaren negentig. Tof, zeker weten. Maar is deze Skyline dat geld écht waard?
De auto wordt aangeboden door Broad Arrow Auctions, onderdeel van Hagerty, en zou dus tot 1,1 miljoen dollar kunnen opleveren. Dat is ongeveer het bedrag waarvoor je vroeger een dik huis kocht. Inclusief garage. Met plek voor een Skyline.
Van tunerfantasie naar museumstuk
De 400R is zonder twijfel een bijzonder exemplaar. Gebaseerd op de R33 GT-R V-spec bouwde Nismo er slechts 44. Alles aan deze Nismo varianten is aangepast: bredere schermen, andere bumpers, carbon motorkap, dubbele achtervleugel en vooral onderdelen die nooit los zijn verkocht. Namaak is praktisch onmogelijk. Dat helpt de waarde zeker, net als het feit dat dit exemplaar buiten Japan rondrijdt.
Onder de motorkap ligt de RB-X GT2 gebouwd door Reinik, een opgeboorde en versterkte versie van de RB26DETT die je in de ‘normale’ Skyline GT-R’s vindt. Waar die motor het officieel met 2,6 liter moet doen, groeit de RB-X GT2 door naar 2,8 liter. Deze grotere motorinhoud gecombineerd met een nieuwe set turbo’s laat het vermogen stijgen van 280 naar 400pk. In de jaren negentig was dat absurd veel. Vandaag de dag heeft een warme hatchback er bijna net zoveel.
Maar is het een miljoen waard
Dat is waar het schuurt. Objectief bekeken koop je voor dit geld auto’s die sneller zijn, comfortabeler, veiliger en technologisch lichtjaren verder. Zelfs binnen Japanse iconen kun je voor een fractie van het bedrag veel meer plezier hebben. Een gewone R33 GT-R is al magisch. Deze 400R doet daar zeker een schepje bovenop, maar ook weer geen miljoen-schepje…
Wat je hier koopt is geen rationele auto, maar meer cultureel erfgoed. Gran Turismo-nostalgie. Het gevoel dat je vroeger had toen dit dé eindbaas was op je PlayStation. De prijs weerspiegelt niet zozeer wat je krijgt, maar wat het voor mensen betekent.
Dus is hij te duur? Ja. Zeker weten. Is hij het waard? Voor iemand met een dikke portemonnee en een zwak voor JDM-legendes waarschijnlijk ook. Voor de rest van ons blijft het bij kijken en dromen.
Als je het mij vraagt is het ongeveer een half miljoen te veel. Ik bedoel, voor dat geld kan je bijvoorbeeld ook een nieuwe Ferrari Purosangue kopen en nog een ‘normale’ Skyline voor ernaast.
Wat zouden jullie een eerlijke prijs vinden voor deze Nissan?
Nee die prijzen slaan nergens op. Ze worden gedicteerd door mensen die het ding in een showroom zetten en er 0 km mee rijden want dan wordt het minder waard. Zijn geen liefhebbers die dit kopen. Is puur een investering, een plek om geld op te slaan ipv in een aandeel of in goud. En dan een beetje interessant kunnen doen op een borrel wat je hebt staan terwijl je er niet mee rijdt.
Voor 1,1 miljoen koop je een peperduur museumstuk, meer niet. Juist door de zeldzaamheid van de onderdelen is dit eigenlijk niet meer geschikt voor meer dan af en toe uitlaten op een Concours d’Elegance, gebracht en gehaald op een trailer. Zelfs eens lekker uitlaten tussen de strobalen op Goodwood is eigenlijk al gekkenwerk – en niet verzekerbaar bovendien.
Wat waren de Japanners toch zalig gestoord in die tijd. 400 pk, vierwielaandrijving, vierwielsturing enzovoort in je doordeweekse huis en tuin coupe.
Ook hier geldt : ‘the market is always right’, hoe irrationeel de prijs ook mag lijken.