Klassieker: Alfa Romeo Montreal

Auteur: , 53 Reacties

Een kat in het nauw maakt rare sprongen. Een automerk ook.

Montreal

Het is een ongeschreven wet in de autowereld dat je van Alfa Romeo moet houden. Het zijn auto’s voor de bescheiden liefhebber. Betaalbaar, maar altijd met een extra beetje sjeu en charme waar de gemiddelde petrolhead week in de knietjes van wordt. Dat is eigenlijk altijd al zo geweest. Kijk hoe blij we worden van de Alfa Romeo Giulia en de legendarische status die de 159 heeft bereikt. Om maar te zwijgen van de Busso zescilinders. Een liefhebbersmerk pur sang. Ook in de jaren 60 had Alfa Romeo net even dat beetje extra charme. De Guilia en Giuletta waren de populaire middenklassers met sportieve uitvoeringen voor de enthousiasteling. Alfa Romeo was het ‘Italiaanse BMW’ voordat BMW het ‘Duitse BMW’ was.

Montreal

In 1967 werd de Wereld Expo gehouden in Montreal, Canada. Alfa Romeo draagt zijn steentje bij en laat een prototype zien. Het is een ontwerp van designhuis Bertone, onder leiding van niemand minder Marcello Gandini. De lijnen van de auto zijn exotisch en herkenbaar tegelijk. Zoals het een goed Gandini-ontwerp betaamt is de auto excentriek en gracieus zonder schreeuwerig of patserig te zijn. Kortom, een ware GT voor de gentleman. De koplampen werden gedeeltelijk bedekt door ‘wimpers’. De auto had een zeer indrukwekkend silhouet, het bewijs dat auto’s met grote front-overhang zeer fraai kunnen zijn.

Montreal

Technisch was de auto minder spectaculair. Vanwege geldgebrek staat de auto op het chassis van de Guilia Sprint GT. De motor is een 1.6 vierpitter, rechtstreeks uit de Giulia Ti. Op zich een redelijke basis, maar al iets verouderd. Het spectaculaire uiterlijk belooft aanzienlijk meer. Dat beseft Alfa Romeo zich ook terdege en gaat aan de slag. In 1970 is het dan eindelijk zover. Op de Salon van Genève onthuld het merk uit Arese de ‘Tipo.105.64’. Qua uiterlijke kenmerken is er gelukkig weinig veranderd. Er zijn echter wel een paar kleine afwijkingen. Met name aan de achterkant:

Montreal

De auto heeft nu al twee keer op goedkeuring van het ontwerp kunnen rekenen. Voor Alfa Romeo is dat voldoende om de auto in productie te nemen. Aangezien de conceptversie al jarenlang ‘Montreal’ wordt genoemd besluit Alfa dit gewoon over te nemen. Montreal bekt toch even lekkerder dan Tipo Honderdvijf Punt Vierenzestig. Die motor zat ze ook bij Alfa Romeo niet lekker. Als je een van de meest legendarische ontwerpen van Marcello Gandini tot je beschikking hebt, dan is een 1.6 vierpitter nu eenmaal niet de meest wenselijke motorisering. Gelukkig had Alfa Romeo nog een andere optie, namelijk de V8 uit de Tipo 33 Stradale. Yup. De motor kwam rechtstreeks uit de strikt gelimiteerde straatversie (slechts 18 stuks) van de prototype racer.

Montreal

De motor werd wel behoorlijk aangepast. Het slagvolume werd met 6 deciliter vergroot tot 2,6 liter. Het maximum toerental werd verlaagd naar 7.000 tpm. Dat was toentertijd ongehoord veel voor een V8. De motor was van het dry-sump type, dus geen oliebad in een carter onder het blok. Hierdoor had de auto een betere smering tijdens snel genomen bochten. Waarom koos Alfa Romeo dan voor zo’n dure motor? De eerste reden was simpel: spreiding van de kosten. Van de 33 Stradale zijn er maar een paar verkocht, terwijl ze wel de ontwikkelingskosten gemaakt hadden. De tweede reden was waarschijnlijk de Fiat Dino Coupé, ook een schitterende coupé met een exotische (Ferrari) motor. Alfa hoort toch boven Fiat te staan in de Italiaanse auto-hiërarchie.

Montreal

Uiteraard werd dit rapaardje niet voorzien met zoiets ouderwets als carburateurs. Speciaal voor de motor van de Montreal klopte Alfa Romeo aan bij de firma SPICA (Societá Pompe Iniezone Cassani & Affini), voor een elektronisch brandstofsysteem waar veel US Alfa Romeo’s ook mee uitgerust waren. Het brandstofsysteem van de Montreal was geavanceerd, maar z Het maximum vermogen van deze V8 bedroeg een mooie ronde 200 pk bij 6.500 tpm en 235 Nm bij 4.750 tpm. Deze krachten werden via een ZF-transmissie en sperdifferienteel overgebracht op de achterwielen. De prestaties waren puik te noemen, mede dankzij het feit dat de Montreal maar 1.290 Kg woog. 0-100 duurde volgens Alfa Romeo 7,6 seconden terwijl de topsnelheid 220 km/u was. Het toonaangevende Italiaanse tijdschrift ‘Quattroroute’ vond dat enigszins een understatement. Zij wisten de auto in 7,1 seconden naar de 100 te jagen en op Nardo 224 km/u te halen. Niet verkeerd.

Montreal

Het chassis was helaas iets minder exotisch. De Montreal stond op het onderstel van de Alfa Giulia GTV. Dat betekende dat de voorkant bestond uit double wishbones en een starre as achter, het beste wat Alfa Romeo destijds in de aanbieding had.  Het onderstel en de motor werden geproduceerd in de Alfa fabriek in Arese. Vervolgens werd de ‘auto’ verscheept naar Casella, alwaar Bertone resideert. Daar werden de briljante koetsen er op geschroefd. De Montreal was nu bijna af, maar niet helemaal. De auto werd namelijk daarna verscheept naar de fabriekshal in Grugliasco (ook van Bertone). Daar werden de body’s compleet gereinigd en de interieurs geplaatst. Ook werden Montreals verzinkt (jazeker!) en voorzien van een blanke laklaag plus de carrosseriekleur. En oh, wat een kleuren waren er leverbaar. Appeltjesgroen, dof oranje, herfstbruin, babyblauw, gebroken wit. Ondanks de techniek van de jaren 60 was de Montreal overduidelijk een kind van de jaren 70. Rosso Alfa was overigens wel gewoon mogelijk.

Montreal

De Alfa Montreal was een enorm verwarrende auto en is dat eigenlijk nog steeds. Het exterieur is overduidelijk een supercar. De louvres aan de zijkant suggereerden dat de motor in het midden lag (wat aanvankelijk ook de bedoeling was). De achterkant lag iets lager dan de voorkant, waardoor het leek alsof de auto ook bij stilstand leek te accelereren. Dat was al meteen een foutje van Gandini. In die tijd waren we nog niet zo ver als nu qua aerodynamica. Dus de vorm van de Montreal zou er voor moeten zorgen dat de auto zich in het asfalt vastbijt. Niet dus. Net als de Muira (een ander kunstwerk van Gandini) werd de neus enorm licht. Op hogere snelheden leek het alsof de auto opsteeg. Daarom kregen alle Montreals na verloop van tijd de kunstof splitter, die dit effect moest tegen gaan. Wat geen effect had, was het NACA duct op de neus, deze zat er puur voor de sier. Opmerkelijk, want het prototype had niet zo’n luchthapper.

Montreal

Maar het was geen supercar. Met name het onderstel was daarvoor veel te beperkt om de volle branie van de V8 goed te kunnen benutten. Als je op 50 tot 70 procent van zijn kunnen reed, was het een fantastische auto. Maar wanneer je meer ging eisen van de wegligging, dan kwam je erachter dat het chassis beperkt was qua capaciteiten. Dit was overduidelijk geen Ferrari uit Arese. De Montreal had te veel last van initieel onderstuur. Dit kon je verhelpen door extra gas te geven, maar dankzij de brede banden was dat geen sinecure. Ook de remmen waren onderbemeten voor het betere stuurwerk. Dus dan is het een GT? Nee, dat ook niet. De Montreal was absoluut stijlvol genoeg om als VIP mee voor te komen rijden bij elke belangrijke happening in Monaco, St. Tropez of Giethoorn. Maar de motor was te piekerig, te luidruchtig en nukkig om rustig mee te cruisen. Ook was het comfort beperkt, zeker op de lange afstanden. Het waren relatief kleine en krappe auto’s.

Montreal

Dat alles heeft er toe geleid dat de Alfa Romeo Montreal een zeldzame verschijning was en zou blijven. In 1973 brak de oliecrisis uit, waardoor het toen net zo lastig was om een RWD V8 auto te verkopen als nu. Van 1970 tot 1976 waren er een 3.927 individualisten met smaak, geld en lef die een order plaatsten. Deze mensen kwamen erachter dat het bijzondere injectiesystem nogal nukkig was. Deze installatie was eigenlijk typisch des Alfa’s. Als het werkte was het briljant, maar het had toch wel een hoop kuren. Monteurs moesten speciale training volgen en zelfs speciaal gereedschap gebruiken om aan de V8 te kunnen sleutelen. En dat moest geregeld gebeuren, want de betrouwbaarheid was niet om over naar huis te schrijven.

Montreal

Het is opmerkelijk hoe de geschiedenis zich lijkt te herhalen. Rond 2004 had Alfa Romeo het redelijk zwaar. De ruggengraat van het merk, de 147, 156 en 166 liepen op hun einde. De GTV en Spider derivaten waren bijkans antiek. Dus wat doe je dan? Inderdaad, je komt met een bijzondere coupé. De Alfa Romeo 8C Competizione is in alles een opvolger van de Montreal. Een beeldschone koets gecombineerd met de motor van een volboed. De auto had veel exotische techniek, net als de Montreal (Maserati motor en onderstel, stoelen van een Enzo). Ook bij de 8C is er een duidelijke twijfel of het nu een raszuivere sportwagen was of GT. Maar daar blijft het niet bij, want het is bekend dat er lang gewacht is op de opvolger van de 159. Toen Alfa Romeo maar twee (!) auto’s in de showroom had staan (Mito, Guilietta) kwam daar eerst een Alfa 4C bij. Waarom is volstrekt onduidelijk, maar op deze wijze blijft Alfa Romeo een kleurrijk merk.

4C + 8C

Hoe moesten we de Montreal dan destijds plaatsen? Laten we even kijken naar de concurrentie. Bij BMW kon je een 3.0 CSi krijgen voor het geld. Porsche had een 911 S in de aanbieding en Mercedes gaf je een instap SL. Een late E-Type Jag of agrarische Corvette waren eventueel een optie. Om te begrijpen hoe de Alfa Romeo Montreal zich verhield tot de concurrentie, zie onderstaand overzicht. Alle informatie komt uit het boekwerk ‘Auto Test Jaaroverzicht Begin Jaren ’70’. Dit zijn de opgaven voor de Nederlandse markt. En ja, de prijs is in guldens. Goede oude tijd.

 
Motor:
Max. pk / Nm
V-Max:
Nieuwprijs:
Alfa Romeo Montreal2.6 V8 16v200 pk / 245 Nm225 km/uHfl. 41.000,-
AMC Javelin AMX5.9 V8 16v195 pk / 408 Nm180 km/uHfl. 29.650,-
BMW 3.0 CSi3.0 L6 12v200 pk / 277 Nm220 km/uHfl. 36.252,-
Chevrolet Corvette (C3)7.5 V8 16v275 pk / 540 Nm210 km/uHfl. 47.948,-
Citroen SM2.7 V6 12v178 pk / 237 Nm228 km/uHfl. 45.850,-
Datsun 240Z Sport Coupé2.0 L6 12v151 pk / 201 Nm205 km/uHfl. 19.950,-
Jaguar E-Type S34.2 L6 12v171 pk / 318 Nm220 km/uHfl. 43.000,-
Mercedes-Benz 350 SLC3.5 V8 16v200 pk / 292 Nm215 km/uHfl. 50.080
Porsche 911 S Coupé2.4 B6 12v190 pk / 220 Nm230 km/uHfl. 43.308

Bij deze krijg je deze (gratis!) AutoBlog Top Tip: koop nu een Alfa Romeo Montreal. Ze zijn nu namelijk nog redelijk betaalbaar, zeker als je in acht neemt hoe bijzonder deze auto is. De mooiste en duurste exemplaren zitten rond de ton. Ja, je zal er helemaal gek van worden. Net nadat de auto een grote beurt heeft gehad kan die zo stilvallen. Hoort erbij. Ook moet je bovengemiddeld veel aandacht besteden om het koetswerk in topconditie te houden. Maar als alles werkte is de Montreal magistraal. Met name die lijnen, die vervelen nooit.

Montreal

Op een avond ben je op zoek op allerlei sites om onderdelen te zoeken en tips te verzamelen op diverse fora. Het is al weer een uurtje of 1 ’s nachts en je bent te moe om door te gaan. Voordat je de trap opstruint, loop je nog even naar de garage. Je doet de duwt de deur open en doet het licht aan. De knipperende TL verlichten weerkaatsen op het glorieuze koetswerk. Daar heb je gewoon even een Alfa Romeo Montreal staan. Dat is een rijkdom dat zich niet in geld laat uitdrukken.



53 reacties

Prachtig geschreven en ook heel leuk dat je de Montréal vergelijkt met de concurrenten uit die periode. Daarnaast mijn complimenten voor de inhoud van AB de laatste tijd. Zie meer en meer van dit soort pareltjes van artikels langskomen. Heerlijk leesvoer.
@123bat: ik ga ‘m Willem Clarckson noemen denk ik
@willeme: je verwent ons. Te veel. Dank daarvoor!
@RRRobert: dit soort schrijfwerk kan mij nooit te veel worden voorgeschoteld.
De laatste alinea. Magistraal! Ik zie het al helemaal voor me hoe dat gaat.

Sowieso een magistraal stukje tekst over een minstens zo magistrale auto. Ik vind het misschien wel de mooiste Alfa ooit geproduceerd. Ik vind hem echt zo geweldig mooi he. Zoals de Montreal die laatst voorbij kwam op AB, de spot. Dat was op een evenement bij Classic Parc waar ik bij was met de F430. Uitvoerig heb ik de auto bekeken. Stond er echt snaar en snaarstrak bij met zijn prachtige oranje kleur. Spontaan verliefd werd ik. Een Montreal is een auto die ik sowieso in mijn garage zou willen hebben. Prachtig ding.
Beetje een poor-man’s Muira. De hand van Gandini is duidelijk te zien, met name de achterste helft.
Wat kostte een Muira eigenlijk begin jaren zeventig?
@harrie: De nieuwprijs lag in Amerika rond die tijd om en nabij de 20.000 dollar…
@viezefreddyw: Een Cadillac Fleetwood kocht je toen (’73) voor -/+ $12.000. Dat was ongeveer de top van het Amerikaanse wagenpark. Zo’n Montréal was dus toen al een aardige investering!

p.s. Een Fleetwood Talisman in de kleur Victorian Amber Firemist vind ik overigens ook heel erg mooi
@123bat: Oh, te snel gelezen. Montreal = Miura natuurlijk. Dat rechtvaardigt het enorme prijsverschil met de Cadillac wel. :)
Ik denk dat je ‘archaïsch’ bedoelt ipv ‘agrarisch’
Super artikel! Volgens mij trouwens de etype s3 alleen met v12 geleverd. De 4.2 6 in lijn schoort dacht ik ook wat meer pk’s
Er staan een mooie te koop bij “park motors” in Turnhout Belgie.
Tip van desjonnies:
Koop een AlfaSud Sprint.
Is bakken goeiekoper, stuurt gelijk het befaamde scheermes, heeft een Sud/ Alfa 33 Boxer motor, is van de hand van Giugiaro, heeft een bruikbare derde deur.
Je koopt de mooiste Sprint voor nog niet de prijs van een halve motor revisie van een Montreal

Laa’k het zo zeggen: alles wat de Montreal wil, doet de Sprint.
@desjonnies: een Montreal koop je niet voor die extra deur, of voor het rijden. Het is een kunstwerk. Eentje om naar te kijken, eentje om lief te hebben. En bovenal; een kunstwerk om veel teveel geld in te steken en er uiteindelijk toch helemaal gelukkig mee te zijn.
@desjonnies: sprintje, oioi wat een lekker gebakje is dat! Ik heb heel wat 33’s gehad maar die sprint staat nog altijd op de verlanglijst! Evenals een gewoon sudje trouwens, maar dan zou die de 304 moeten vervangen…
@desjonnies: alleen als je zelf heel goed kan lassen ?
Heel leuk om te lezen! Inderdaad een uitermate slechte en onbetrouwbare auto. En dan ook nog niet snel, zeer matige remmen en héél véél roestproblemen als de onderdelen er al niet vanzelf afgevallen zijn. Maar mooier dan al het hedendaagse meuk…
Gheghe…… ‘met grote frontoverhang best mooi kunnen zijn…’
Een Datsun 240Z toen voor nog geen twintig ruggen, met verve de aller beste uit het rijtje.
-edit: Dank. Is inmiddels gefixt-
1 van de mooiste Alfa’s!
Vorig jaar bijna gekocht. In de kleur groen metallic , na oranje de mooiste kleur voor een Montreal imho.
Helaas een vervelende Belgische verkoper en afgehaakt.
Uiteindelijk toch nog maar dat bekende Italiaanse merk gekocht Italiaanse merk gekocht : kan hij zijn grote broer gezelschap houden.
Weer eentje voor sinterklaas
159 legendarische status, haha, dat is alleen hier op AB, absoluut niet in de echte mensenwereld.
Maar lekker stukje tekst!
De montreal is hard op weg een zeer gewilde klassieker te worden.
Tot 10 jaar terug voor een appel en een ei te koop,.
Elke keer dat je denkt dat @willeme zijn laatste artikel niet zal overtreffen doet hij het toch weer. Autoblog je hebt een god in je handen gebruik hem alsjeblieft goed.
Heb het hier al eerder gezegd; dingen waren destijds tweedehands niet weg te scheiten, iedereen vreesde de T33 V8 race motor de Spica injectie en de vrij slechte bouw kwaliteit.
Een oudere vriend en Alfa fan kocht een oranje exemplaar voor weinig en eerlijk is eerlijk, de man behandelde de Montreal als een frêle ballerina en het bleef heel.
Kijk, de meeste concurrenten konden motorisch wel wat hebben, dit is een motor van een racewagen met dry sump smering, geavanceerde injectie, dit was andere koek dan het standaard 6 in lijn Jaguar of BMW blok, wat je op iedere sloperij voor honderd knaken uit een vierdeurs kon halen en dat paste in een E type of CSI.
Je had 10 keer liever een GT of een 2 liter GTV.
Ik had toen een doodgewone Giulia 1300 nuova.
Pimpelpaars
Dat kocht je voor vijfhonderd piek !
@desjonnies: de Montréal was te vinden in de prijslijsten tot 1976, maar het verhaal wil dat het gros gebouwd is tot 1974, daarna werd er voornamelijk uit voorraad verkocht.

De SPICA injectie is aangehaald in het artikel, misschien nog een leuke vermelding is dat er eigenaren waren die V8 voorzagen van dubbele Webers. Scheen enorm te helpen.

Niet de beste Alfa ooit, maar wel hun meest succesvolle V8 model. En ook als een Montréal stilstaat is het een bloedmooie auto ;)
*opent marktplaats*
Fascinerende auto wel. En na het lezen van dit artikel bedenk ik me iets. Marcello Gandini (= GOD) heeft nog een moderne versie van deze auto getekend. Het Lamborghine Marzal concept. Kwa verhoudingen en lijnen heeft die verdacht veel weg van de Montreal, maar dan veel tijdlozer: (laat je niet afleiden door de glazen deur!)
http://www.mad4wheels.com/webpics/hires/00007794%20-%201967%20Lamborghini%20Marzal%20concept%20by%20Bertone/1967_Lamborghini_Marzal_concept_by_Bertone_006_0571.jpg

Vind ik overigens het allermooiste concept ooit. Zo belachelijk perfect, op het akelige af….
@rob:

Dat werd uiteindelijke de Espada.
Ook zo’n pareltje van Gandini.
@rob: Ah, de Marzal. Geniaal ontwerp. Ik had er een Matchbox autootje van!
-edit: Dank. Is inmiddels gefixt-

Verder natuurlijk een fenomeen deze auto. Uit de tijd dat smaakmakers van fabrikanten nog uit het brein van liefhebbers kwamen zonder bemoeizuchtige accountants.
Prachtig artikel over een prachtige wagen @willeme.
Maar sinds wanneer heeft de Volvo P1800 ES (wat ook helemaal geen coupe is) een 3.0L zescilinder?
Die was toch voorbehouden aan de 164 sedan?
@carmasterr: inderdaad, opmerkelijk! Ik ga het morgenochtend even uitzoeken. Al deze info komt uit een officiële publicatie, maar de P1800 is idd louter met vierpitters aangeboden!
@willeme: Ik durf het bijna te vragen maar is de vormgeving van de Montreal niet zeer indachtig ontleend aan die van de Miura ? Want telkens als ik er naar kijk zie ik de Lambo voor me.

http://www.velocetoday.com/wp-content/uploads/2009/11/mont-2.jpg
Wat schrijf je toch geweldig! Doe mij maar een bruine zoals op de laatste foto. Staat zo mooi!
Leuk artikel … Italiaanse ‘musclecar’
@autodrome: niet echt een italiaanse musclecar vind it….

maar wellicht een goed idee voor een ander mooi artikel… de echte italiaanse musclecar, zeg maar de silvester stallones van de autowereld: Iso Grifo, Tomaso Pantera… italiaanse supercars met een Murica V8…
@hans75: laat ik die eerste hier nu hebben staan.
Met Sylvester Stallone heb ik dan weer niks…..
De 159 net als de Brera hadden zoveel kunnen betekenen voor Alfa Romeo, hadden ze zich aan de awd gehouden en de boxer motoren.
@sjaterantekomen: boxermotoren?.. Alfa heeft nooit veel gehad met boxers… alleen de sud/33/sprint heeft boxers… en gelukkig hebben ze dat 4wd pad nagenoeg losgelaten. dat levert zoveel nieuwe ellende op.. gewicht/kosten/vermogensverlies.. volgens mij alleen maar van toepassing als je te stijfkoppig zonder gezichtsverlies wilt blijven vasthouden aan een eerder gemaakte foute keuze.. (fwd).. en eigenlijk toch rwd wilt..
@hans75: bedoelde ook rwd, en met de boxers bedoelde ik het signatuur geluid….verder niks.
@hans75: Hmm welk merk zou je hier kunnen bedoelen? ;-)
@frederik: het begint met een Aaaaa? ;-)
Bij alfaholics kan je wel wat upgrades die de wegligging en remmen verbeteren.
@martingtv: Mja, onderstel “te beperkt”… vergeleken met wat? Alfa had met dat onderstel jaren tourwagens gedomineerd. Volgens Alfaholics bleek bij naweging dat heel makkelijk 25% gewichtbelasting per wiel bereikt kan worden. Lijkt me dus nogal mee te vallen met die beperkingen.
Doe mij maar een Datsun of BMW uit die tijd, kan je tenminste in blijven rijden zonder al te veel gedoe..
@pinut187: dus jij hebt ook liever een lelijke vrouw die elke dag je prakje kookt en je wasje doet dan een superbeauty waar je wat meer moeite voor moet doen.
Ieder zijn voorkeur natuurlijk….
Leuk artikel maar een uitschuiver op het einde.
Vijf jaar geleden te koop aan 10-30 000 Euro. Nu aan 60- 80 000. Nu VERkopen. Kopen als de rente weer stijgt en alternatieve beleggingen aan interesse dalen.
@heidekonijn: Voor 80 mille heb je een fantastisch exemplaar. Als je bedankt dat voor iets normaals als een B5 RS4, 1M Coupé, 993 met veel kilometers ook al 80 mille wordt gevraagd, vind ik het meevallen. Ja, ze waren vroeger goedkoper. Maar dat geld voor heel veel auto’s.

Daarbij is de Top Tip voornamelijk van emotionele aard. Vandaar het betoog over het bezitten van een Montreal, niet zozeer het er mee handelen voor een paar euro’s. Moet een Alfa liefhebber als u toch begrijpen ;)
Alleen dat stuur al. Ik wil dat de (echte) houten sturen terugkomen!
In Bangkok staat nog een opknappertje

http://www.autojunk.nl/2016/11/montreal-in-bangkok

Geef een reactie:

Je moet ingelogd zijn om reacties te posten, registreren kan HIER (ook via Facebook).