Klassieker: Jaguar XJ220

Zelf heb ik jarenlang een poster boven mijn bedje gehad van deze supercar. Het design was zo ontzettend mooi en anders dan andere supercars. Toch was deze auto, die door de ingenieurs in eerste instantie buiten werktijd werd ontwikkeld geen succes voor Jaguar.

De eerste stappen voor de XJ220 werden gezet door Jim Randle, de leidinggevende ingenieur bij Jaguar in de jaren '80. Hij wilde een concurrent voor de Porsche 959 en de Ferrari F40 ontwikkelen. Om dat te bereiken wilde hij een sterke V12 middenmotor en vierwielaandrijving om de auto ook bij hoge snelheid bestuurbaar te houden. Het plan werd door de Saturday Club, een informeel clubje van ingenieurs dat buiten werktijd aan concepten werkte, verder uitgewerkt.

Het idee voor de XJ220 was zo veelbelovend dat op een gegeven moment de bazen van Jaguar geld in het project begonnen te steken. Ook werd Tom Walkinshaw Racing erbij betrokken om de motor te bouwen. Dit moest een grote 6.2-liter V12 worden met rond de 500 pk. Om de vierwielaandrijving te ontwikkelen werd de hulp van FF Developments ingeroepen omdat dit bedrijf al ervaring had met zulke systemen. Keith Helfet was verantwoordelijk voor het design en één van de opvallende dingen van het eerste ontwerp waren de vleugeldeuren. De afmetingen van de XJ220 waren enorm. De auto was bijna 5 meter lang en 2 meter breed. Wel was hij extreem laag met een hoogte van maar 115 cm. Uiteindelijk werd het prototype onthuld in 1988 op de Britisch Motor Show.

De prijs die Jaguar voor de auto vroeg was niet mals. 361.000 Britse pond moest de XJ220 gaan opbrengen. Daarvan moesten kopers een aabetaling doen van 50.000 pond om op de wachtlijst te komen. Toch was dit geen probleem want eind jaren '80 was er een enorme hype rond supercars. Er werden enorme winsten gemaakt door het handelen in deze auto's. Omdat Jaguar beloofde maar maximaal 350 auto's te bouwen, beschouwden veel kopers het als een goede investering.

De kopers waren een stuk minder enthousiast toen de productieversie werd gepresenteerd in 1991. Het probleem was de productieversie behoorlijk verschilde van de conceptcar waar de kopers al een behoorlijke aanbetaling voor hadden gedaan. De V12 had plaats gemaakt voor een V6 met twee turbo's, de vierwielaandrijving was vervangen door achterwielaandrijving en de vleugeldeuren waren ook nergens terug te vinden. Dat was dus een enorme teleurstelling. Daarnaast was begin jaren '90 de markt voor supercars volledig ingestort dus grote winsten konden de kopers op hun buik schrijven.

De V12 was vervangen omdat deze niet aan de milieu-eisen voldeed. Ook was er een probleem met de grootte van het blok. Daarom werd door Tom Walkinshaw een 3,5-liter V6 ontwikkeld met 542 pk. Dat was eigenlijk meer pk's dan de V12 zou leveren maar kopers vonden het uitlaatgeluid niet mooi en ook werd er geklaagd over het turbogat. Verder was het de eerste V6 ooit in een Jaguar en men vond het niet passen bij het merk. Toch waren de prestaties wel goed want de XJ220 ging in 3,9 seconden naar de 100 en tikte voluit 354km/u aan. De auto heeft zelfs een tijdje het snelheidsrecord voor productieauto's in handen gehad voordat de Mclaren F1 om de hoek kwam kijken.

Ondanks dat de markt voor supercars inmiddels was ingestort, verhoogde Jaguar ook nog eens de prijs met 50.000 pond. Hierdoor waren er veel kopers die Jaguar aanklaagden om onder het contract uit te komen. Dat werd nog eens extra geholpen door het feit dat Tom Walkinshaw werkte aan de snellere XJR-15. Uiteindelijk gaf de rechter Jaguar gelijk maar het merk liep wel ernstige imagoschade op. Toch wist men uiteindelijk 281 XJ220's te verkopen aan o.a. Elton John en de Sultan van Brunei.

Naast de straatauto zijn er nog twee versies geweest van de XJ220. De eerste is de XJ220C raceauto die in 1993 zelfs Le Mans wist te winnen tot dat hij een week later gedisqualificeerd werd.

De tweede speciale versie zagen we al eens langskomen. Deze werd op verzoek van de Sultan van Brunei gebouwd door Pininfarina. Deze custom build had een nieuw uiterlijk met oa. nieuwe koplampen, andere vleugels, plattere gleuven in de zijkant en een vernieuwd interieur.

Om af te sluiten voor de liefhebbers een hele oude topgear-aflevering: