Rijtest en video: Hyundai Veloster

Met de Veloster zet Hyundai een product neer dat het midden houdt tussen een hatchback en een coupé. Qua lijnenspel is het zonder meer een coupé, maar het extra deurtje achterin zorgt voor een praktische passagiersinstap, en is tegelijkertijd het unique selling point van de nieuwe toevoeging in de Hyundai-lineup.

Hyundai timmert de laatste jaren stevig aan de weg in autoland. Met een uitgesproken design en een herkenbaar familiegezicht is het het Koreaanse merk gelukt om te groeien tot een van de grotere spelers op het wereldtoneel. Tegelijkertijd is het onmiskenbaar een volumemerk, dat het gros van zijn omzet haalt uit degelijke, 'verstandige' auto's. Met de komst van de Veloster zet Hyundai een hippe, coupé-achtige op de markt, die sterk van de gebaande paden afwijkt.

Al in 2007 werd een concept gepresenteerd op de Seoul Motorshow; het daaruit voortvloeiende productiemodel dat 4 jaar later in Detroit stond toonde meer overeenkomsten met het concept dan verwacht: een strakke, lage coupélijn en een lekker brutaal smoelwerk. Voor sommigen zal het lijnenspel als 'te druk' overkomen, maar dat is nou juist de bedoeling: ingetogen is een term die niet op de Veloster van toepassing is.

De 1.160 kg zware Veloster is bij zijn introductie beschikbaar met de volledig zelf ontwikkelde, 140 pk sterke atmosferische 1.6 GDI motor. Het motorblok levert een maximumkoppel van 167 Nm en is gekoppeld aan een handgeschakelde 6-bak. Mensen die niet van zelf schakelen houden moeten even wachten: op een later tijdstip introduceert Hyundai een DCT-zesbak in de Veloster.

Aangezien je in Nederland pas écht concurrerend bent met je auto wanneer deze weinig CO2 uitstoot en een groen label heeft, is de auto voorzien van een start-stop systeem, dat het gemiddeld verbruik (5,6 liter per 100 km) en de uitstoot verder omlaag brengt (132 gr per km.). De Veloster heeft een A-label, valt in de 20%-bijtellingscategorie, en tikt dus lekker weinig BPM af. Mede hierdoor blijft de aanschafprijs extra binnen de perken: vanaf 23.995 euro neem je er eentje mee. Liefhebbers van meer luxe kunnen opteren voor de wat beter geoutilleerde modellen, die voor respectievelijk 26.995 en 29.995 euro van de hand gaan.

Het door ons gereden exemplaar was nagelnieuw, en dat was te merken: motor, koppelingsplaten en banden hadden nog even de tijd nodig om lekker in te werken. Op zich logisch voor een auto die nog geen 1.000 kilometer op de klok heeft staan, maar tegelijkertijd een beetje jammer wanneer je een auto stevig aan de tand wilt voelen.

Het motorblok is soepel en kan probleemloos laag in de toeren worden gehouden. Bij een vaartje van 60 verzoekt de schakelindicator je vriendelijk op te schakelen naar de vijfde versnelling, en wanneer je op een constante snelheid rijdt gaat dit zonder morren, en heb je zelfs nog een beetje koppel om rustig door te trekken richting de 70. Wanneer je echter serieus tempo wilt maken moet je minimaal twee versnellingen terug: pas boven de 4.000 toeren gaat het gezapige er af wordt de GDI echt wakker. Heel venijnig wordt het nooit, maar op een hoger toerental voelt de Veloster wel responsief aan. De wegligging lijkt aardig strak te zijn, maar ook hierbij waren de gloednieuwe banden te veel een beperkende factor om de auto écht autoblog-style op de pijnbank te leggen.

Het mag duidelijk zijn dat Hyundai met de Veloster mikt op sportieve, urban-hippe mensen met een uitgesproken smaak, die niet bang zijn om met iets afwijkends rond te rijden. Om de doelgroep goed te targeten wordt de auto standaard met 17" lichtmetaal afgeleverd, de twee hogere versies hebben zelfs 18" in de wielkasten. Bij de meer uitgesproken carrosseriekleuren komt deze tevens terug in het centrum van de velg, wat mij betreft een geslaagd detail. Binnenin de auto springen met name de apart gestylede deurgrepen direct in het oog, die bovendien nog functioneel zijn ook. Ook helemaal van deze tijd is de connectivity voor USB-apparaten en bluetooth. Als het werkt tenminste... De Hyundai-meneer die bij de presentatie heel enthousiast vertelde over hoe makkelijk hij zijn telefoon kon linken in de Veloster maakte mij nieuwsgierig, maar helaas faalde dit jammerlijk bij mijn (Koreaanse) telefoon. Laten we het maar houden op kinderziektes.

Het interieur is verder behoorlijk functioneel en no-nonsense. Helaas laat de overdaad aan C-stijl en het gebrek aan ruit aan de bestuurderskant qua zicht wel te wensen over. Je moet dus even goed kijken of je niet per ongeluk een kinderfietsje meeneemt als je linksaf slaat. Een blinde hoek-assistent zou in het optieprogramma een goede toevoeging zijn. Verder was het zicht in de binnenspiegel heel even wennen: door het panoramische zonnedak dat doorloopt in het achterruitje krijg je een soort van lachsspiegel-effect. Je achterliggers lijken hierdoor een heel stuk breder dan ze in werkelijkheid zijn (wat op sommige auto's trouwens een hele verbetering is).

Wanneer we kijken naar de concurrentie van de Veloster, dan komt een drietal namen als eerste in mij op: VW Scirocco, Renault Megane Coupe, Honda CR-Z. De eerste twee auto's zijn volbloed coupe's, waarbij de Megane als enige een beetje in de prijs mee kan. Zodra je de VW een beetje gaat aankleden is hij meteen een pak duurder, maar je kunt er wel een lekker gepeperde versie van krijgen die de Veloster zonder twijfel keer op keer zijn achterlichten laat zien. De CR-Z ziet er nog wel aardig uit, maar is qua performance om te huilen, dus daar hebben we eigenlijk helemaal niet over.

Als we het bovenstaande in ogenschouw nemen kunnen we alleen maar tot de conclusie komen dat er nog 1 ding ontbreekt aan de Veloster. Is het een diesel? Nee. Het is een lekkere pittige, kontschoppende motor. Gelukkig worden onze gebeden binnenkort verhoord, want de Koreaanse techneuten zijn as we speak druk bezig een 1.6 T-GDI in elkaar te schroeven, een turboblok dat naar verwachting niet minder dan 210 pk levert. En dan doe je mee met de grote jongens. Naar verwachting wordt het blok volgend jaar officieel voorgesteld en gaat het zijn vuurdoop beleven in de Veloster, die zich dan zomaar kan ontwikkelen tot Golf GTI / Scirocco-killer.

Met de Veloster lanceert Hyundai een geweldig leuke auto voor mensen die op zoek zijn naar iets flitsends in de categorie tussen de 20 en 30.000 euro. Met zijn uitgesproken styling is het een 'hate it or love it'-model, maar niets dan respect voor Hyundai dat ze de auto in deze vorm op de markt hebben gezet. De designrichting van het merk was al erg succesvol, maar aan een auto met ballen ontbrak het (als we de Genesis coupe even buiten beschouwing laten) toch een beetje. Toch zijn het nog een beetje kleine balletjes, maar hopelijk pompt Hyundai wat extra steroïden in de Veloster met de introductie van de T-GDI.

[lg_folder folder="0_Reviews/Hyundai/Veloster" count="16" cols="4" paging="true"]