Waarom de 1 Serie Sedan erger dan het einde der tijden is

De dag die je wist dat zou komen, maar toch is het infaam en abject.

Zelf ben ik een tevreden BMW-rijder, al een jaar of twaalf. Maar vlak voor het koperen jubileum zitten we in een stevige huwelijkscrisis, de Beierse motorenfabriek en ik. De reden daarvan is de BMW 1 Serie Sedan. Zelf heb ik ook een 1 Serie gehad, van het eerste type; eerst een 120d, daarna een 130i. Mooi? Wie maalt er om mooi, er zat een dikke motor in, plus achterwielaandrijving. Dat was ook de reden dat ik in eerste instantie een BMW kocht: de best rijdende auto in zijn klasse.

Daarna heb ik nog allerlei andere BMW’s gehad, van een tamelijk eenvoudige E36 tot een E34 M5. En een E32 750iL, gewoon, omdat het leuk is om eens een keer een V12 te hebben. En in gedachtenspelletjes als ‘stel dat je met een onbeperkt budget drie auto’s mag kiezen waarmee je de rest van je leven moet doen’ komt bij mij eigenlijk altijd wel een BMW voor — meestal de 3.0 CSL overigens. Afgelopen maand zag ik in de Winter Trial nog een prachtig exemplaar rijden. ‘Zo moet een BMW zijn,’ dacht ik nog. En daarom zie je een foto van die auto bij dit verhaal, want de auto waarover het eigenlijk gaat willen we niet nog eens zien.

De boot is aan, namelijk. BMW heeft een voorwielaangedreven auto geproduceerd. Die hadden ze al, zul je zeggen. Ja en nee; wij BMW-rijders ontkennen het bestaan van de 2 Serie Nordicwalking namelijk. Leuk voor je opa die zijn hele leven BMW heeft gereden, of voor verstokte BMW-rijders die onverwacht ouders van een vierling zijn geworden. De rest van de wereld kan die busjes gewoon uit z’n gedachten bannen. En dan is er de X1, die je ook met voorwielaandrijving kunt krijgen, maar SUV’s zonder vierwielaandrijving zijn hoe dan ook een beetje gemankeerd. Belangrijker nog is dat je die auto’s niet in eerste instantie koopt voor hun rijplezier, maar vanwege hun praktische eigenschappen.

De hardcore BMW-liefhebbers vinden nog altijd dat een échte BMW een sedan of coupé is, of als het echt niet anders kan een Touring, met de motor in de lengte voorin, met achterwielaandrijving, het standaardrecept dat BMW al een jaar of 90 gebruikt. De X’en gedogen we, de MPV’s ontkennen we. Maar nu is er dus een BMW met voorwielaandrijving — en we hebben het niet over een stompzinnig busje of over een SUV, maar over een gewone sedan.

Een auto waarvan je verwacht dat hij een soort moderne reïncarnatie is van de 2002 of de E21 323i blijkt in werkelijkheid een braaf sedannetje met voorwielaandrijving en een treurig driecilindertje. Vooralsnog is ‘ie alleen voor China bedoeld, maar dat is natuurlijk een kwestie van tijd. Het zal niet lang duren of BMW wil ook in Europa (en elders) de strijd aan met auto’s als de Audi A3 Limousine en de Mercedes CLA; kwaad met kwaad bestrijden.

In het persbericht over de nieuwe 1 Serie Sedan spreekt BMW over een ‘sporty, highly emotional model’. Over dat ‘sporty’ kun je discussiëren, maar ‘highly emotional’ is ‘ie zeker. BMW-rijders liggen namelijk massaal huilend op de vloer, bij te komen van deze snoeiharde aanval op de merkwaarden van BMW. En áls we ooit weer opstaan, is het om de kachel aan te maken met het persbericht over deze nieuwe 1 Serie.

Foto-credit: Luuk van Kaathoven