Gemeenten hopen op rustiger verkeer, automobilisten hopen vooral dat niemand kijkt.
We krijgen er allemaal steeds meer mee te maken, de 30 km/u-zones. Steeds meer steden zetten de maximumsnelheid binnen de bebouwde kom op 30 km/u. Met als idee natuurlijk dat het rustiger en veiliger wordt op straat. Echter blijkt tussen dat plan en de praktijk nog een klein gat te zitten. Want een nieuw verkeersbord neerzetten is één ding, maar ervoor zorgen dat iedereen zich er ook aan houdt blijkt een stuk lastiger.
Het bord staat er alvast
De gemeenten worstelen dus een beetje met de nieuwe snelheidslimiet, zo blijkt uit navraag van de NOS bij wethouders en verkeersdeskundigen. In veel steden staan de 30-borden inmiddels keurig langs de weg, maar een deel van de automobilisten lijkt het memo nog niet helemaal te hebben ontvangen.
In Amsterdam bijvoorbeeld klagen bewoners van de Amstelveenseweg dat hun straat nog steeds voelt als een soort lokale Nürburgring. Meer flitspalen zou een oplossing kunnen zijn, maar dat is dus blijkbaar niet zo eenvoudig. Voor het plaatsen van zo’n paal moeten gemeenten namelijk langs het Openbaar Ministerie, en dat traject blijkt in de praktijk behoorlijk lastig.
Eerst de straat verbouwen
Daar komt ook nog een kleine extra voorwaarde bij: een weg moet er volgens richtlijnen ook dus uitzien als een 30-km-weg. Dus vol met drempels, versmallingen of klinkers in plaats glad asfalt. Het idee is dus dat de straat er vooral “langzaam” uitziet zodat automobilisten automatisch dat voetje een beetje optillen.
Volgens verkeersdeskundige Marc Schenk, die meeschreef aan die richtlijnen, werkt een bord alleen simpelweg niet. Als een weg eruitziet als een brede 50-weg, dan gaan bestuurders zich daar vaak ook naar gedragen. Dat maakt handhaving lastig, want als een weg niet duidelijk als 30-zone herkenbaar is, kunnen automobilisten een boete relatief makkelijk aanvechten. Schrijven jullie mee?
Handhaven is ook weer ingewikkeld
Het gevolg is dus dat gemeenten soms nauwelijks kunnen handhaven. In Amsterdam staan op de wegen waar nu 30 km/u geldt momenteel slechts één vaste en één flexibele flitspaal. Voor al die stukken in Amsterdam waar je maximaal 30 mag, is dat niet bepaald indrukwekkend.
Ook op landelijk niveau wordt erkend dat de situatie toch ietwat ingewikkeld is. Minister van Infrastructuur Karremans zegt de frustratie van gemeenten te begrijpen, maar benadrukt wel even dat wegen ook goed moeten worden aangepast. Tegelijkertijd waarschuwt minister van Justitie en Veiligheid David van Weel dat een storm aan flitsboetes weer kan leiden tot extra bezwaren en rechtszaken. Het is allemaal wat. Anyway, totdat daar dus een oplossing voor komt, blijft de 30-km-zone dus deels afhankelijk van iets waar het Nederlandse verkeer niet altijd om bekendstaat: zelfbeheersing.
Madlener is toch al even geen minister meer?
Automatische spijkermatten die omhoog komen bij overschrijding max snelheid, dat zal ze leren
Volgens mij hebben die gemeenten de 30 zones zelf bedacht. Al die hippe gemeenten gingen mee in de Amsterdamse gekte. En dan kijken ze nu naar het Rijk voor (financiele) ondersteuning om er een hindernisbaan van te maken. Dit kon je natuurlijk mijlenver aan zien komen. Die wegen zijn gebouwd als 50 wegen, men rijdt daar al decennia 50 en dus blijven mensen ook gewoon 50 rijden. Daar verandert een bord niets aan. Om dan een vergelijking met een racebaan te trekken gaat mij veel en veel te ver. Een auto die 30 of 50 rijdt gaat het verschil niet maken. Fietsers, die zich overal voorgooien zonder te kijken, fatbikes en Biro’s (en soortgelijke) vormen eigenlijk een veel groter probleem. Niet alleen voor de automobilist, maar ook voor voetgangers én bewoners, die iedere 30 meter een Biro op stoep gekwakt krijgen. Maar een 30 bordje plaatsen is natuurlijk veel makkelijk. Zo, ik zet mijn glaasje azijn weer weg.
30 km/u op doorgaande wegen binnen de stadsgrenzen gaat sowieso niet werken. Je zult deze echt serieus moeten herinrichten (versmallingen, sluizen, drempels, rotondes) om dit af te dwingen en daarmee komt het lokale openbaar vervoer, het vrachtverkeer en ook de nooddiensten serieus in de problemen.
Nu stem ik al jaren links, maar dit soort bühnepolitiek uit de koker van GroenLinks maakt dat de geloofwaardigheid en de acceptatie van deze politiek er bepaald niet groter op wordt. Ondanks alle beste intenties.