Autoblog garage: Alfa Romeo 159 krijgt wéér nieuwe updates

Ach ja joh, financieel is dit nooit een verstandige auto geweest. Dan maar zorgen dat je er lekker van kan genieten.

Ondertussen vliegen de kilometers vrolijk op de 30-TG-VN. De auto wordt voornamelijk gebruikt om grote afstanden op de snelweg af te leggen, iets wat de auto met verve doet. De 159 is uiterst relaxed, zeer stabiel en ergens is dat ‘hoge’ gewicht van de auto wel lekker. Zo is de auto niet erg gevoelig voor spoorvorming, aquaplaning en zijwind. Zeker niet na de modificaties die er inmiddels aan zijn uitgevoerd: 19” Prodrive velgen, 235/40 Bridgestone banden, Bilstein dempers en Eibach veren. Ik kan het elke non-Ti 159 bezitter aanraden. De Ti heeft al wat sportieve aanpassingen. Zowel de Brera S als de 159 Ti hebben overigens een andere setup qua remmen. Wellicht dat we daar nog wat aan kunnen doen.

Helaas werd er een andere keuze gemaakt door, eh, de auto zelf eigenlijk. De 159 schakelt erg prettig: de slagen zijn kort, maar vereisen wel precisie en kracht. Als een soort BMW, maar dan met korte slag. In oude 147’s en 156’s leek het vaak alsof je in een pan erwtensoep zat te roeren, zo niet bij deze 159. Des te vervelender was het dat er wat mis was met de bak. In de eerste vier versnellingen was er niets aan de hand. Maar in zijn vijf maakte de bak een mechanisch ratelend c.q. gorgelend geluid. In zijn zes werd dat erger. Helaas kon ik na een paar minuten al de diagnose stellen: M32.

De M32 is een versnellingsbak van General Motors. Zo briljant als hun LS7 V8 is, zo achterlijk belabberd is de M32 versnellingsbak. Ze hebben namelijk een enorm zwak punt. De oliedistributie is niet helemaal optimaal geregeld, waardoor de laatste paar versnellingen moeilijk olie, dus smering krijgen. De lagers drogen uit en je krijgt op een gegeven moment metaal op metaal. Dat gaat natuurlijk kapot. Het resultaat is het ratelende en gorgelde metalige geluid. Als of je losse metalen delen hoort rondgaan in een massieve metalen bak, wat feitelijk ook het geval is. Mocht je een auto hebben met deze bak, dan is het niet de vraag óf het fout gaat, maar wanneer.

Kortom, de 159 kon (wéér) naar de garage. Eerlijk is eerlijk, dit was de eerste keer dat ik er écht de pee in had. Zoals mijn vader mooi kon verwoorden: het was dweilen met de kraan open. Een defecte auto wegdoen is financieel al helemaal onverstandig, dus de 30-TG-VN moest weer functioneren. Daarbij: dit is gewoon onderdeel van het rijden met een auto met een hoge kilometerstand, dan moet ik niet zeuren dat er dingen kapot gaan. Hoort er nu eenmaal gewoon bij.

Een nieuwe bak zou een oplossing zijn. Het zou immers goed passen bij de nieuwe koppeling, vliegwiel en lagermof. Maar op aanraden van de garage is de bak gereviseerd en is de bak iets aangepast. Het was zeer zeker niet de eerste keer dat ze daar een M32 transmissie tegenkwamen. Vervolgens heeft de bak extra veel nieuwe olie gekregen en hebben ze meteen het subframe aangepast. Daar zat inmiddels een aardig gat in. Een nieuwe subframe is 1.200 euro, een goed gebruikt exemplaar kost 400 euro. Maar de garage was vrij duidelijk: het was eenvoudig te lassen. Wel een tip als je een 159 hebt: haal de bodemplaat weg. Die roestende subframes worden daardoor veroorzaakt. Er kan wel water tussenkomen, maar dankzij de bodemplaat blijft het water hangen en begint het subframe te roesten. Dat frame is heel erg dik, dus het duurt wel even voordat je er een gaatje in hebt.

De Alfa Romeo 159 in zijn natuurlijke habitat.

Gereviseerde bak, hersteld subframe en wéér opnieuw uitlijnen. Eerlijk is eerlijk, de 159 reed weer als een zonnetje. Ik heb een enorme OCD tegen bijgeluiden in een auto. Alleen het idee al dat je trillingen, rateltjes of Bløf in het interieur hoort is verschrikkelijk. De 159 was nu weer top. Sterker nog, minder bijgeluiden dan onze Giulia duurtester. En dat voor een Opel Vectra uit 2006! Qua prijs viel de revisie overigens heel erg mee: eindelijk een bedrag dat lager was dan de aanschaf van de auto. Primeurtje!

Ondanks dat de revisie goed is gegaan en de Alfa uitstekend reed, waren er wel kleine dingetjes die mijn OCD aan het tarten waren. Op zich was dat niet de carrosserie. Ik kan leven met schade, want dat is een van de redenen dat ik zo goedkoop heb kunnen overnemen. De auto heeft wat schade rechtsachter, wat parkeerschade op de voorbumper, loslatende lak op het linkervoordeur en een plekje op de achterklep. Daar moet ik nog even een schadehersteller/spuiter naar laten kijken voor de kosten. Maar ik zit daar zelf iets minder mee: ik woon in de binnenstad en de auto staat altijd daar ook. Mocht iemand handig zijn met plamuur en een spuitbus of tips hebben, we horen het graag. Uiteindelijk is de auto het wel waard om fraaier te maken.

Maar ik wilde wel een paar kleine dingen aanpakken die echt dwars zaten. Zo waren de deurvangers niet in orde. Elke keer dat je voordeuren opende, werd je getrakteerd op krakend geluid. Die moesten vervangen worden. En als we dan toch bezig zijn: de achterklep heeft twee gasveren. Deze waren helemaal gaar, waardoor de achterklep niet altijd lekker openging. Over de achterklep gesproken, het logo was helemaal vervaagd. Verder waren de ruitenwissers gortdroog en versleten en was de pookknop compleet afgekloven. Met het nieuwe interieur detoneerde dat enorm. Het stuurwiel ziet er op de foto's erger uit dan in het echt, maar daar kunnen we te zijner tijd wel wat aan doen.

Kortom, alles even laten aanpakken en vervangen. Dan als laatste de airconditioning. Die deed het niet of nauwelijks. Hij was al bijgevuld een van de (vele) vorige keren bij de garage, maar werken deed ‘ie niet goed. Er kwam een minimaal astmatisch proestje koude lucht uit. Ik was bang dat er wéér enorme kosten aan kwamen. Wat bleek: een zekering bij de blower functioneerde niet. Deze vervangen en de airco deed het weer perfect. Wederom een groot verschil dat het leven met de auto nog prettiger maakt. Binnen een dag stond de auto weer klaar.

Met de vakantie op komst was het wel de bedoeling dat de auto het weer pico bello deed. Met een ratelende bak naar Italië durfde ik niet aan. Waar ik het ook lastig mee had, waren de remmen. De garage gaf aan dat die ‘eraan zaten te komen’. Net als de originele zomerbanden was het een godswonder dat ze door de APK kwamen, eigenlijk. Het lijkt mij sterk dat de laatste maanden de remmen veel harder zijn gaan slijten. Het werd sowieso tijd voor nieuwe schijven en blokken aan de voorkant. Tsja, als je dan toch bezig bent: waarom niet meteen het helemaal goed doen? Want de 159 is ook leverbaar met Brembo remmen. Dat maakt het wel mooi af.

We halen een cliché van stal: de 159 is zwaar. Hoppakee. De auto remt op zich niet verkeerd, maar het houdt niet over. We maken vaak de opmerking dat Duitse premium auto’s overpriced zijn, maar bij bijvoorbeeld de remmen is er gewoon een enorm verschil. Een 3 Serie of Audi A4 remt aanzienlijk beter. Kortom, tijd voor een upgrade! De Alfa Brera Prodrive S heeft de Bilstein dempers, Eibach veren en Prodrive velgen, maar ook Brembo remmen. Kortom, die moesten ook onder de 159 komen. En omdat het zo leuk is, werd de Alfa nóg een keer uitgelijnd.

Aangezien we dus weer een afspraak moesten maken bij de garage, maakten we meteen van de gelegenheid gebruik om nog wat aan te pakken. Het gebrek aan infotainment. De 159 heeft een prima radio, maar is wel erg old-school. Gelukkig is het dubbel-din, dus je kunt eenvoudig een aftermarket radio monteren. Ik heb nog even gekeken naar een originele navigatie-unit, maar die zijn erg prijzig en komen uit het jaar kruik. Ik heb daarom gekozen voor de Sony XAV-200. Ik ben allergisch voor hele futuristische units in oude auto’s, maar deze Sony is vrij saai vormgegeven en heeft een draaiknop. Het voordeel is dat de unit is voorbereid op Apple Car Play (en Android Auto kan ook als je geen Believer bent). De oude carkit die er nog in zat werd verwijderd en de nieuwe geïnstalleerd. Het is mogelijk om met een stekker de knoppen op het stuurwiel te laten werken, wat nu nog niet het geval is. Ook bracht de installatie wat schade op het paneel met zich mee en zit ‘ie er niet recht in. Maar ja, dat gaat wel goed komen.

Het maakt een wereld van verschil, zo’n unit. Apps als Waze en Google Maps werken probleemloos en je kan direct kiezen uit je eigen Spotify of Apple Maps muziekbibliotheek. Op deze manier kun je voorkomen dat het geluid van Coldplay in je auto terechtkomt en dat draagt enorm bij aan de feestvreugde aan boord. Ook lekker is dat je smartphone een verlengstuk is van het scherm, dus je hebt de wegenkaart op het grote scherm, krijg je de aanwijzingen op je smartphone. Natuurlijk is de Sony niet het snelste systeem met het fraaiste scherm als je het vergelijkt met de schermen die je in sommige auto’s kunt krijgen, maar het functioneert véél beter dan het origineel en is niet al te prijzig.

Nu is de Alfa Romeo eindelijk klaar voor de grote rit. Nog niet zo lang geleden was het een zwaar gehavende auto die stond te wachten op een zekere dood in de autodemontage sector. Nu is een grote diesel met veel kilometers constant financieel total loss, dus begrijpelijk. Maar ondertussen is het wel een auto waarmee we met plezier rijden. Nu gaan we de monsterrit aanvangen en toetsen Italië als bestemming in het nieuwe navigatiesysteem. Zal de Alfa het halen? Wat waren de namen van alle bergingschauffeurs? Hoeveel Alfa Romeo garages kunnen we overslaan? Wat gaat er nog meer roesten? Wat is de topsnelheid? We gaan er allemaal achter komen. Je leest er alles over. Hier, op Autoblog.

Naast de huidige auto's in de Autoblog Garage kun je ook onze belevenissen lezen met auto's die al weer uit de Garage zijn verdwenen, zoals de Alfa Romeo Giulia duurtest. We hadden in 2019 ook voor drie maanden een BMW-Motorrad F850GS. Zo was er ook de BMW M135i van Wouter. Wouter mocht in de winter van 2019/2020 drie maanden lang genieten van een DS7 Crossback duurtest. In 2018 hadden we de beschikking over een Peugeot 308 GTI duurtest. Maar de eerste Porsche in de Autoblog Garage, dat was de Porsche 911 Carrera S 992 Autoblog Academy. Met pijn in ons hard namen we ook na drie maanden weer afscheid van de Renault Megane RS Trophy duurtest.