Autoblog Garage: BMW M135i van Wouter

Natuurlijk (en terecht) krijg ik de vraag regelmatig: wat rijd je zelf eigenlijk? We zijn predikers van de kerk van petrolheads (die ook elektrisch kunnen rijden), dus we zijn het bijna aan onze stand verplicht iets leuks op de oprit te hebben staan of niet dan?

Waarom de M135i

Mijn automobiele historie is, denk ik zelf, best OK. Nee er stonden nog geen supercars in de garage, maar er waren wel wat altijd auto’s die een liefhebber aanspreekt. Zo passeerden er wat Alfa Romeo's, een paar Volvo's, een BMW 320d, 325i en een Mercedes 500E de revue. Voordat de M135i er kwam, reed ik een tweetal Audi’s. Die waren er tegelijkertijd, maar degene die ik het eerst kocht was een eerste generatie Audi TT en daarnaast kwam een nogal gele Audi S4. Beiden waren youngtimers, dus zakelijk aantrekkelijk te rijden, maar ook moest ze beiden regelmatig TLC hebben om ze in de door mij gewenste perfecte staat te houden. Beiden hadden af fabriek geen carkit, maar wel waren ze beiden voorzien van het quattro systeem. Zie daar de drie redenen om uit te kijken naar iets anders: het weggedrag mocht iets speelser, ik wilde een knop op het stuur om de telefoon op te kunnen nemen en het bouwjaar mocht iets verser zijn. En oh ja, wel eens iets met een beetje power, liefst 250+ pk. Zo veeleisend ben ik eigenlijk helemaal niet toch?

Een gebruikte, niet al te oude hothatch moest het worden en dan ook nog één met aandrijving aan maar één kant. Of het voor- of een achterwielaandrijver moest worden, was ik toen nog niet eens helemaal over uit. Dat een hatchback moest worden wel. In 2016 werd onze dochter Eveline erg ziek: leukemie, een agressieve vorm van bloedkanker met ook een agressieve behandeling met veel chemotherapie. Nadat dat eerst heel goed ging, was het in de zomer van 2016 helemaal mis. Kort gezegd: ze bracht drie maanden op de intensive care door met een ziektebeeld waar je nekharen van overeind gaan staan. Gelukkig sloeg ze zich er doorheen, maar waar ze lopend het ziekenhuis in was gegaan, kwam ze in een rolstoel(tje) er weer uit. Met de bank plat en de wielen eraf, past die net in een TT. Handig was anders, dus er moest een auto komen waar een rolstoeltje voor een vierjarige makkelijk in past. Na een kleine pas-sessie, bleek dat goed te gaan in een 1-serie, mits de hoedenplank in de garage bleef.

Waarom deze M135i

Ik kan hier een enorm kaas-verhaal ophangen over dat dit exemplaar precies de goede specs had en dat ik al jarenlang op zoek was naar een M135i in het wit met een handbak, maar zo zat het ook weer niet helemaal. Ik legde mezelf een beperking op qua budget. Er stond genoeg op de diverse spaarrekeningen om mezelf nog uitbundiger te trakteren, maar met een ernstig ziek kind thuis, worden de keuzes anders. Zakelijk gezien bleken sommige mensen wat meer bezig met hun eigen portemonnee, dan met waar wij als gezin door heen gingen. De inkomstenkant van het huishoudboekje leed daar dan ook onder en aan de kostenkant waren er ook wel dingen. Een oppas voor Eveline was niet het buurmeisje, maar een verpleegkundige met een iets ander uurtarief. Allemaal geen probleem, maar wel een reden om een deel van het spaarvarken gevuld te laten.

Anyway: ik shopte dus met een richtbudget waar een M140i toen niet in paste. Uit Duitsland importeren was een optie, bij een universele handelaar kopen ook, maar het werd uiteindelijk de BMW dealer, gezien mijn relatie met BMW Nederland. Toen bleek de Friese dealer De Beier een leuke M135i te hebben staan: een witte, vijfdeurs met handbak. Die moest het maar worden dan.

Wat heb ik allemaal gedaan

Een M135i is een diamant, maar dan wel die nog even geslepen moet worden. Het standaard onderstel is matig (en gevoelig voor slijtage) en het gemis aan een echt sperdifferentieel is toch wel erg groot. Die laatste stond dus als hoogste op de lijst en als ik één aanpassing direct weer als eerste zou doen, dan is het deze wel.

De hele lijst aan aanpassingen:

Alarm door Fleetaccess

Mosselman tuning naar 340+ pk

Inlaat gereinigd

Montage van een OS Giken sperdifferentieel bij Hardeman

Nieuwe Goodyear Eagle F1 bij Reedijk (meer onderhoud natuurlijk)

Stuurtje bekleed

KONI schokdempers

Spacers gemonteerd

Af is de M135i niet, wellicht het lekkerste om wellicht nog te doen is om te zorgen voor iets meer geluid. Een andere uitlaat dus, maar het komt er elke keer maar niet van. Voor het mooie is de zes-in-lijn nu niet genoeg hoorbaar.

De kosten

De motorrijtuigenbelasting is in Zuid-Holland 67 euro per maand, all-risk verzekering in mijn geval 75 euro per maand. Mijn gemiddelde verbruik is 10,3 liter per 100 kilometer. Wie heeft verzonnen dat dit een handige notatie is, verdient nog steeds stokslagen, maar dat terzijde. Om in een getunede auto aan het maximale vermogen te komen moet er Euro98 (of hoger) worden getankt en dat heb ik in de meeste gevallen ook gedaan. Totaal ging er om 30.000 kilometer te rijden zo’n 5 mille aan benzine doorheen. Gemiddeld zo’n 212 euro per maand dus. Ik maak overigens veel meer kilometers in het jaar, want er zijn nogal eens testauto’s voor een week en soms zoals in het geval van de I-PACE nog langer.

De onderhoudskosten

Ik kocht de M135i met 147.000 km op de klok, wellicht een kilometerstand die sommigen zou afschrikken, vooral omdat de post onderhoud dan een ding kan gaan worden. Inmiddels staat de teller op bijna 178k km. Bij een nieuwe auto moet je probleemloos dertigduizend kilometer kunnen rijden zonder onderhoud, maar met wat ervaring achter de kiezen komen ook de eerste slijtagepunten naar boven. De eerste APK was het even tandjes op elkaar dus. Hoewel…. Feitelijk werd de M135i direct goedgekeurd, maar wel met een paar punten die er aan kwamen. De remmen heb ik direct laten doen, maar hadden nog wel een half jaartje meegekund.

De schokdempers waren vooral wat vuil, dus eigenlijk niet versleten. Dat ik ze toch vervangen heb, is vooral een upgrade. En eentje die ook erg de moeite waard is, maar tot de onderhoudskosten moeten ze niet gerekend worden.

Het vervangen van de accu heb ik preventief gedaan: de M135i staat ook regelmatig langere periode stil. Geen probleem bij een goede accu, dus dan liever vervangen om het potentiële probleem voor te zijn. Voor de eerlijkheid neem ik die kosten niet mee in het overzicht.

Shhhplof en weg was het vermogen. Het klonk direct als een turbo probleem en ondanks mijn beperkte technische kennis bleek ik gelijk te hebben. Het grappige was dat ik met iemand van BMW dealer Dubbelstein in de auto zat en daar in de buurt was. De oliebeurt werd iets uitgebreider dus, hoewel de schade uiteindelijk meeviel. Een zwak plek van het N55 blok is de zogenaamde chargepipe: de buis waar de turbo frisse lucht door aanzuigt. Die is standaard van kunststof die met de jaren broos wordt en uiteindelijk breekt. Gelukkig zijn er geen brokken de motor ingezogen, maar het is op zich een goed item om preventief door een beter (aluminium) exemplaar te vervangen. In plaats van alleen een plonsje olie met bijbehorende kosten, stond er op de factuur van totaal 806,14 euro ook het vervangen van de chargepipe.

Zonder de accu komen de onderhoudskosten op zo’n 74 euro per maand. Al met al valt het mij mee, Met een kleiner budget voor onderhoud hadden de remmen ook nog wat naar voren kunnen worden geschoven en met deze leeftijd kan er ook worden gekozen voor een BMW specialist met wellicht wat vriendelijkere tarieven dan de dealer.

In het onderhoudsplaatje zitten de banden nog niet opgenomen. Dan zou je kunnen verwachten dat dat bij mij nogal aantikt, maar ook daar valt het nog mee. Ik rijd vrij veel op de snelweg en dat zijn kilometers die vriendelijk zijn voor de banden. De achterbanden moesten tot nu toe één keer worden vervangen en de Goodyear Eagle F1 Asymmetrics die er omheen liggen zijn nog lang niet op.

Afschrijving

Zolang je niet verkoopt, heb je geen afschrijving. Dat maakt ook lastig om een een echt goede inschatting te maken, maar dat er 4000-8000 euro van de waarde af is, lijkt me wel reëel.

Het totale kostenplaatje wordt dan als volgt.

Per kilometer komt dat, inclusief de vaste lasten, op een halve euro.

Und jetzt?

Inmiddels heb ik de M135i twee jaar. Op zich de hoogste tijd voor iets anders, alleen omdat het leuk is. Maar wat het moet worden: ik heb ideeën, maar ben er zeker nog niet uit. En de M135i bevalt nog erg goed, een M2, M3 of iets van Alpina zou leuk kunnen zijn. Of een RS3, iets van AMG of een 911. Hoewel met die laatste optie we thuis geen auto meer hebben waar het hele gezin fatsoenlijk in kan. Dat is misschien ook niet zo handig, terwijl de M135i dat stiekem wel is. Keuzes, keuzes, keuzes. Voorlopig blijft de witte M135i dus nog wel even. Denk ik. Of zal ik toch?