Lijstje: sportauto’s uit minder voor de hand liggende landen

Landen waarvan je misschien niet eens wist dat ze auto’s bouwden komen soms ineens met sportauto’s op de proppen.

Het staat nog steeds op de to-do-lijst om een zondagslijstje te wijden aan de Nederlandse auto-industrie. We bouw(d)en misschien meer dan je denkt. Het grappige is dat Nederland momenteel niks bouwt wat je kan scharen onder massaproductie. De twee merken die internationaal het meest bekend zijn, zullen Spyker en Donkervoort zijn. Die laatste blijft dapper overeind als kleine bouwer van grootse sportauto’s.

Sportauto’s uit onverwachte landen

Dat gaf ons een ander idee. Sportauto’s komen soms uit onverwachte landen die je niet neerzet vanwege hun gigantische collectie nationale automerken. Het is soms echt luchtfietsen, maar bepaalde ondernemers met lef denken echt dat zij het nieuwe Ferrari of Lamborghini kunnen worden. Ambitie waarderen we altijd, want een visionair die aan het rechte eind zat maar het nooit heeft geprobeerd, is ondergeschikt aan een dappere poging die nergens toe leidde.

Vandaar een compilatie van in theorie leuke of unieke sportauto’s uit onverwachte landen. De stelregel is dat we kijken naar landen die naast het te bespreken merk niet echt bekend staan om andere massaproducten, al is dat natuurlijk lastig. Als voorbeeld hebben we een Praga of een Tramontana even achterwege gelaten, want Skoda en SEAT maken het dat je in ieder geval iets verwacht qua massaproductie uit Tsjechië en Spanje. Het wijst hopelijk zichzelf, maar laat suggesties vooral achter in de comments!

Arrinera

Polen

Als je denkt aan Poolse auto’s, denk je waarschijnlijk aan de lokaal gebouwde Fiats. Of misschien FSO. Het land kwam een jaar of vijftien geleden met een supercar dankzij het bedrijf Arrinera. In principe volgt de Hussarya, zoals de eerste en enige auto van het merk heette, een bekend recept. Bijzondere koets, motor geleend van iets anders en de intentie om ermee te racen. De motor in kwestie was een 6.2 liter grote GM LS7 V8 met 560 pk, of tot wel 700 pk in de racespecificatie. Er mocht mee geracet worden in de GT3-klasse, wat mondjesmaat nog gedaan is ook. Lee Noble hielp mee met de ontwikkeling: allemaal redenen waarom dit toch Polen op de kaart had kunnen zetten. Wat het niet deed: Arrinera is sinds 2021 niet meer actief.

Donkervoort

Nederland

Het klinkt vreemd om ons eigen landje hierbij te zetten, maar objectief beschouwd is het natuurlijk wel zo dat wij niet heel veel meer doen op autogebied. Sinds Spyker de brui eraan heeft gegeven, nog minder. Dus moeten we het levenswerk van Joop en Denis Donkervoort in Lelystad extra koesteren. Dankzij vader en huidige baas zoon bouwt Nederland nog heerlijk dikke sportwagens zoals de huidige P24 RS. Het zal nooit een massaproduct worden, maar stoppen zit er ook zeker nog niet in als we de huidige gang van zaken zien.

Gillet

België

Voor onze zuiderburen was het verhaal wat minder bekend, maar dankzij Gillet is er een Belgisch automerk voor sportauto’s. Er is zelfs een linkje tussen Gillet en Donkervoort, want Tony Gillet was de importeur voor het merk in België. Het opvoeren en modificeren van Donkervoorts leverde op dat de Vertigo Mk1 een auto is uit vrijwel dezelfde filosofie. Vederlicht, krachtige motor en vol met innovaties uit de racerij. De bekendste is de Vertigo die gehomologeerd was voor de FIA GT-series, die initieel gebruik maakte van een Alfa Romeo V6. Dat werd later de Maserati 4.2 liter V8. Op basis van die laatste kwam een straatauto genaamd Vertigo .5, wat één van de weinige kansen is geweest om deze Belgische sportauto met Maserati-kracht te kopen. Grappig genoeg was er een Zagato-creatie, de Maserati Mostro, die zijn basis haalde bij de Vertigo maar vooral pronkte met de Maserati-naam. Gillet is nog steeds operatief, maar er is al een tijdje niks meer op autogebied gepresenteerd.

K1 Engineering

Slowakije

Sommige sportauto’s uit onverwachte landen zijn gewoon een beetje te… generiek om echt iets te betekenen. Neem K1 Engineering, verantwoordelijk voor de K1 Attack. Dit Slowaakse bedrijf wilde een raceauto bouwen, maar kwam er snel achter dat er eventueel vraag was voor een straatversie. De K1 Attack was een kitcar op basis van een Honda Accord, maar achterin was ruimte voor een 3.0 liter Ford Duratec V6 met 242 pk. Grappig genoeg was de K1 Attack geen recept voor een hele succesvolle sportwagen, maar dankzij een laag wagengewicht bleek een hybride setup goud waard te zijn dankzij studenten uit Philadelphia. Het is allemaal erg rommelen in de marge en de laatste tekenen van leven komen uit een Tsjechisch bedrijf genaamd B-Racing, wat de basis van de K1 Attack gebruikt om drie varianten te bouwen: straat, circuit en drag racing. Het lijkt erop dat je de kits nog kan bestellen om je eigen auto om te bouwen naar een K1 Attack, mits je hem kan baseren op een Honda Accord, Honda Civic/Integra of Toyota MR2.

Laraki

Marokko

Er zijn maar weinig serieuze Afrikaanse automerken. Helemaal in het noorden bestaat een merk genaamd Laraki, het geesteskind van een Marokkaanse ondernemer en ontwerper. Hij verdiende zijn geld met het importeren van luxe producten naar Marokko, waardoor in 1999 het idee bestond om het zelf te proberen. Het eerste wapenfeit genaamd Fulgura was de basis van een Diablo met de welbekende 6.0 liter V12 van Mercedes. Die moest goed zijn voor 920 pk en een top van 398 km/u. Een goedkopere versie met de 5.4 liter V8 met supercharger moest daaronder komen.

Dat werd niks, dus werd de motor voorin geplaatst voor het tweede prototype genaamd Borac. Dit moest een soort Marokkaanse Ferrari 599 worden. Dat was wel een succes! Nee, eigenlijk ook niet.

De laatste twee lijken erg op elkaar: de Epitome uit 2013 was een soort opgevoerde Corvette met 1.200 pk en een bijzonder koetswerk. De Sahara uit 2019 lijkt hier erg op. Productie van alle Laraki’s zal op twee handen te tellen zijn, wel is bekend dat de koning van Marokko twee Sahara’s heeft gekocht.

Orca

Liechtenstein

Eerlijk is eerlijk, ondergetekende kan je vrijwel niks vertellen over Liechtenstein. Het is een dwergstaatje tussen Zwitserland en Oostenrijk, de hoofdstad is Vaduz en de kentekens zijn zwart met de letters FL aan het begin. Dat ze auto’s bouw(d)en is dus al helemaal een verrassing, maar dankzij Orca Engineering was dat het geval. De Orca 113 was een platform waarop verschillende vrij extreme supercars werden gebouwd in verscheidende specificaties. De C113 was een coupé die naar 100 kon sprinten in 3 seconden, wat in 2005 best bijzonder was. Evenals een top van 360 km/u.

De R113 was een dakloze C113 die vrijwel dezelfde cijfers kon halen. Dit alles wat met dank aan een vederlichte koets en een opgevoerde V8 van Audi. De SC7 gebruikte zelfs een V12 van Audi met twee turbo’s, maar veel verder dan twee prototypes kwam Orca niet. Het bedrijf bouwde in totaal zeven auto’s in een bijzonder hoekig koetswerk. Bonuspunten als je ons kan vertellen welke auto zijn achterlichten doneerde.

Rimac

Kroatië

Er is niet altijd een hele specifieke reden waarom bepaalde onverwachte landen met sportauto’s komen. Tuurlijk is het zo dat je als Duitser of Italiaan vrij snel binnen je eigen land op stage kan bij Ferrari en je opgedane kennis voor jezelf te gebruiken. Mate Rimac had die luxe in theorie niet, maar kwam alsnog met een bijzonder bedrijf vanuit zijn thuisland Kroatië. Het doel was om baanbrekende elektrische supercars te maken, iets wat nu ook daadwerkelijk gebeurt met prijskaart en al. Bovendien groeide Rimac uit tot een grote zakenpartner in EV-batterijtechnologie en natuurlijk groot aandeelhouder van Bugatti. Qua eigen producten is het vooral de Nevera die de grenzen verlegt met een sprint van 1,74 seconden naar de 100.

Toroidion

Finland

Nog zo’n land dat qua automerken geen grote duit in het zakje doet: Finland. Toch wilde het land dankzij een ontwerper een supercar neerzetten onder het merk Toroidion. Het eerste wapenfeit genaamd 1MW door het merk Toroidion moest een elektrische sportauto worden met precies 1 megawatt aan vermogen: 1.360 pk dus. Deze auto zou vanaf 2015 klaargestoomd moeten worden om als eerste elektrische entree mee te doen aan de 24 uur van Le Mans. Tel zelf maar hoe veel EV’s er mee doen aan de 24 uur dit jaar om te kijken of dat heeft gewerkt. Al leek het ons wel leuk om te zien wat Toroidion nog meer in huis had, want de 1MW was best een fraai apparaat en qua EV-technologie beloofde het merk bijzondere dingen. Ze hadden bijvoorbeeld Mika Salo gestrikt om te helpen met R&D. Het mocht niks worden, dus is Toroidion sinds 2022 failliet zonder meer dan één prototype te bouwen.

Vega

Sri Lanka

Het bijzondere van sportauto’s uit onverwachte landen is dat een visionair overal vandaan kan komen. In dit geval was het een tech-honcho uit Sri Lanka die besloot dat het eiland een elektrische supercar kon gaan bouwen. Het merk ging Vega heten en het eerste wapenfeit is de in 2020 gepresenteerde EVX. Hij is volledig elektrisch, bestaat uit koolstofvezel en moest meer dan 800 pk gaan leveren. Vega wilde de EVX meenemen naar de Autosalon van Genève in 2020, maar die werd dankzij COVID gecanceld. Vandaar dat Vega niet de tractie kon krijgen die hij wellicht wel had gekregen als alle YouTubers en mediapersoonlijkheden er langs konden lopen met een camera. De planning was om de EVX te gaan bouwen in 2022 en er wordt geclaimd dat er eentje gebouwd is in 2023. Meer dan dat wordt niet bekend, dus we verwachten niet dat de fabriek overuren draait.

VUHL

Mexico

In de Amerika’s zou je zeggen dat het land ten zuiden van de VS graag die kan op kijkt voor hun eigen spullen. Toch komt het op autogebied niet veel verder dan bepaalde modellen voor grote automerken daar (goedkoper) bouwen voor de Noord-Amerikaanse markt. Er is echter een merk wat zijn oorsprong vindt in Mexico. Een afkorting voor Vehicles of Ultra-Lightweight and High Performance. VOULHP, dan toch? Nee, VUHL. Afijn, VUHL lijkt een vrij Britse inslag gevonden te hebben qua sportauto’s, met een circuitspeeltje dat zich richt op laag gewicht en weinig luxe. Er ligt een 2.3 liter Ford EcoBoost-motor in de 05, initieel goed voor 285 pk. Inmiddels is dat 400 pk in de 05RR die ook nog eens het wagengewicht liet dalen naar 660 kg. Serieus geweld, goed voor 0 naar 100 in 2,7 seconden. VUHL bouwt nog auto’s zoals het nu lijkt, maar een opvolger voor de 05 is er nog niet.

Zenvo

Denemarken

Denemarken, het land van windmolens en extreme autobelastingen. Die zet je wellicht niet neer als een supercarbouwer, wat het een perfect voorbeeld maakt van sportauto’s uit onverwachte landen. Zenvo was vanaf het begin al bezig met extremen. Achterin de eerste Zenvo genaamd ST1 kwam een 7.0 liter GM LS7 V8 te liggen, maar niet zo maar één. Die S en T van ST1 staan voor Supercharger en Turbo. Goed voor 1.104 pk en 1.430 Nm. Goedemorgen. We kennen allemaal het oranje exemplaar dat kampte met enorme betrouwbaarheidsissues toen Jeremy Clarkson ermee ging beunen in TopGear, met een brand als gevolg. Zenvo gaf echter niet op en latere modellen als de TSR-serie, met als klapstuk de TSR-S, wisten voldoende positieve aandacht te genereren. Niet in de laatste plaats vanwege YouTuber Shmee150 die een exemplaar van de Zenvo met de bizarre achterspoiler heeft. Momenteel is het merk hard bezig met hun nieuwe generatie supercar met V12 genaamd Aurora.

Headerfoto: een Gillet Vertigo .5 gefotografeerd door @deautograaf op Autoblog Spots.