Wederom toont Donut Lab steeds testresultaten die amper iets bewijzen.
Vraagje: als mensen je niet geloven, wat doe je dan? Kom je met onomstootbaar bewijs van jouw gelijk waar geen speld tussen te krijgen is, of ga je elke kleine twijfel tegenspreken met bewezen vaagheden? Waar de meeste mensen voor de eerste optie kiezen, opteert de Finse batterijstartup Donut Lab voor het laatste. En dat zaait onnodig veel twijfels.
Het onmogelijke blijkt steeds meer onmogelijk
Enige weken geleden presenteerde de Finnen iets wat tot die tijd onmogelijk leek: een productieklare solid-state batterij. Alsof dat nog niet genoeg was, zou de Donut-accu 500.000 laadcycli kunnen doormaken zonder noemenswaardig capaciteitsverlies, een energiedichtheid hebben van 400 Wh/kg en binnen vijf minuten helemaal opgeladen kunnen worden. Oh, en hij heeft geen last van extra degradatie als hij volledig opgeladen wordt, iets wat de huidige lithium-ion batterij niet zo fijn vindt.
Maar als iets te mooi lijkt om waar te zijn, is dat het meestal ook. Daarbij was Donut vergeten hard bewijs te leveren. Dat zorgde ervoor dat critici al snel in hun toetsenbord klommen en gaten begonnen te schieten in de claims van de startup.
Donut schoot snel terug met een laadtest waarin iets minder opmerkelijke cijfers naar voor kwamen. Zo weinig opmerkelijk dat de critici opnieuw het vuur openden en beweerden dat de test gedaan werd met een standaard lithium-ion cel van AliExpress. Die zou voor de test buiten zijn limieten gepusht zijn.
Geen solid state, maar een supercondensator
Donut schoot die kritiek af met een test die de laadsnelheid op hoge en lage temperatuur bevestigde. Iets wat een lithium-ion batterij simpelweg niet zou overleven. Maar ook daar hadden de critici commentaar op, want misschien zou Donut wel gewoon een supercondensator in de test gebruiken. Dat soort accu’s staat bekend om z’n belachelijk hoge laad- en ontlaadsnelheden.
Op dat verhaal presenteert Donut nu ook het tegenovergestelde met opnieuw een test. Hierin werd een volledig opgeladen batterij 10 dagen lang ergens vergeten. Toen de onderzoekers hem weer terugvonden, bleek dat hij nog 97,7 procent van z’n lading over had. Schokkend nieuws, want een supercondensator zou veel meer verliezen. Die is immers niet goed in het vasthouden van z’n lading. Ook een lithium-ion batterij zou over die periode meer dan vijf procent van de lading kwijt zijn.
De conclusie: het is geen supercondensator. Of tenminste, soort van niet. Want Donut presenteert ook nog steeds geen keiharde bewijzen van wat het wel is. Dat maakt dat het nog steeds niet duidelijk is of we het hier nu echt over een doorbraak hebben. Sterker nog, hoe meer testresultaten Donut publiceert, hoe meer het lijkt alsof we hier gewoon met een iets betere lithium-ion batterij te maken hebben.
Of misschien is het gewoon slimme marketing om de tongen bezig te houden over Donut. Misschien zijn de Finnen de wereld al lachend aan het gaslighten. De tagline die ze voeren is niet voor niets ‘I Donut believe’…
Dat ze één cel kunnen maken betekent nog niet dat ze het kunnen opschalen. Dit gaat nog jaren duren voordat het in auto’s komt. Als het echt zo veel belovend is dan zijn eerst vliegtuigen aan de beurt.
Ik zou zeggen regel een patent en laat het onafhankelijk onderzoeken. Dan is het maar duidelijk. Maar een startup zou een startup niet zijn zonder boude claims. Put your money where your mouth is.
Startups… Het kleinste deel groeit uit tot een succesvol bedrijf, een iets groter deel wordt overgenomen door een groter bedrijf maar de overgrote meerderheid gaat vroeg of laat gewoon failliet.
Zo is het. Niettemin hoop ik dat ze het redden. Iedere ontwikkeling bij accutechnologie is welkom wmb, maar deze schimmigheid helpt ze niet.