Renault Safrane, youngtimer in beeld
Renault Safrane Baccara
Jaren geleden, in de vorige eeuw, introduceerde Renault een schip van een auto. Groot en luxueus. Het ding krijgt de naam Safrane. Als de auto uitkomt (1992) is het een sterk staaltje autotechniek. Gestroomlijnd en comfortabel, maar heeft de Renault Safrane ook de tand des tijds doorstaan?
Begin jaren '90 introduceert Renault de eerste Safrane als opvolger van de Renault 25. Weinig kan op dat moment tippen aan de onafhankelijke ophanging, vederzachte vering en gestroomlijnde constructie van de auto. Dit is duidelijk geen product van de jaren '80. Een Safrane is nieuwer. Misschien wel net zo 'ontwikkeld' als de Saab 9000, nog zo'n technisch hoogstandje uit die tijd.
Waar lijnmotoren vaak nog in de lengterichting liggen, plaatwerk slecht aansluit en windgeruis hoogtij viert, voelen deze auto's anders aan. Uitrustingsniveaus zijn uitstekend. Met een laag interieurgeluid monteert Renault ook een uitstekende geluidsinstallatie. Al in 1992 is de auto te bestellen met voorruitverwarming. Verder staan er veel accessoires zoals elektrisch verstelbare koplampen, climate control, verlichte voetenbakken, airbags en ABS in de lijst voor verschillende uitvoeringen.
Om te beginnen levert Renault de Safrane met viercilinders (8 of 12 kleppen) en een 3 liter V6. Voldoende snelle motorblokken. In 1994 volgt een zeer bijzondere biturbo V6 in de RXE en Baccara edities. Een doorontwikkeling van de bestaande 'PRV' (Peugeot Renault Volvo) V6 produceert de motor in deze Safrane 262 pk, met behulp van 2 turbo's. Inclusief turbo's is dit blok ook in de Alpine A610 te vinden. Renault schakelt bij het ontwikkelen van deze bolides de hulp van Hartge en Irmscher in om alle techniek samen te brengen. Aan de potente zescilinder koppelen Renault en de tuningfirma's een vijf-versnellingen handbak en vierwielaandrijving. Uiteindelijk zullen er 806 van de band rollen.
Dat prijzen van deze bijzondere V6 Turbo Safrane's hoog liggen en velen de Duitse 'powerhouses' prefereren mag geen verrassing zijn. Productie van dit topmodel en tevens de eerste lichting Safranes stopt in 1996.
In 1996 krijgt het model met een grondige facelift een vervolg, dit keer na wat 'leentjebuur' bij Volvo. Vanaf dat jaar is de Renault Safrane leverbaar met 2.0 of 2.5 vijfcilinder, opgefriste V6 en nieuwe 2.2 liter viercilinder diesel. Tevens adopteren de Fransen een Aisin Warner (Toyota, via Volvo) automatische versnellingsbak die eindelijk met de hogere vermogens van de Safrane overweg kan. Hoewel de 3.0 V6 het nog tot 190 pk schopt zijn de echt wilde (turbo-) jaren over.
Ruim en uiterst comfortabel als de Renault Safrane is, zaten buiten Frankrijk maar weinig mensen op een 'Fransoos' in dit luxe segment te wachten.
Anno 2013 zijn de Renault Safranes vooral een draak om aan te knutselen. Prijzen zijn laag met een reden. Hoewel ze motorisch meestal wel door blijven pruttelen, er zijn genoeg problemen: zo slijten schakel-kabels, knappen veren, kost het vervangen van een simpele fusee-kogel véél tijd en voor je het weet zakt er weer een veer door. De Renault Safrane is uitstekend om 'even' te rijden. Gewoon omdat je zo'n grote, gezapige Fransoos een keer mee wil maken. Karakter hebben de auto's absoluut. Houdt de techniek echter scherp in de gaten en een vinger op de knip.
Als verzamelobject is een 'Baccara' met lage kilometerstand nog wel aan te raden. Geen auto om al te veel mee te rijden. Zeker een model voor liefhebbers. Prijzen van de Biturbo modellen liggen dan ook hoog. Daarbij kunnen reparaties naast kosten ook lastig zijn door moeilijk te vinden onderdelen.
