Special: Mitsubishi FTO

Auteur: , 43 Reacties

Een gaaf model uit de prijslijsten halen is zonde, een gaaf model niet eens aanbieden is bijna crimineel.

Mitsubishi FTO GPX '97

De jaren ’90 is een gouden periode geweest voor de Japanse automobielindustrie. In de jaren ’80 konden de Japanners naar hartelust allerlei nieuwe, innovatieve en briljante ideeën, technologieën en vondsten toepassen in hun auto’s. In de jaren ’90 wisten de Japanse merken het schroom van zich af te schudden met hun designs. Geen vierkante eenheidsworsten meer, maar juist prestigieuze en geslaagde ontwerpen. Honda daagde Porsche en Ferrari uit. Lexus legde Mercedes het vuur aan de schenen en met de Skyline GT-R won Nissan alles wat er te winnen viel.

Mitsubishi hield zich ook met dergelijke projecten bezig. De Galant VR-4 was hun sportsedan, de lichtere en kleinere Lancer Evolution was de ideale auto voor de rallystages. Het meest bijzondere project was de 3000 GT, een heuse Tour de Force. Puur een showcase om te laten zien wat Mitsubishi allemaal wel niet kon doen als ze zich er echt toe zetten. De 3000GT werd in Japan GTO genoemd, naar de snelle versie van de Galant van weleer. De 3000GT was een geweldige auto, maar ook bijzonder duur. Dus wellicht was er een mogelijkheid voor een model eronder?

Mitsubishi GTO '90

Je zou kunnen zeggen dat Mitsubishi dat model al in de showrooms had staan onder de 3000GT/GTO, in de vorm van de Mitubishi Eclipse. Nu is de Eclipse absoluut een aardige auto, maar ondanks zijn Japanse roots was het voornamelijk een heel erg Amerikaans georiënteerde auto. De Eclipse was zeer betaalbaar, behoorlijk potent en relatief gezien vrij praktisch. Je kon de auto ook gewoon rijden als een Colt, Lancer of Galant. Dankzij de 4G63 motor en de eventuele vierwielaandrijving kón de Eclipse een bijzonder snelle auto zijn.

Mitsubishi Eclipse 2000 GSI (D22A) '90

Maar, Mitsubishi wist zelf ook wel dat ze (veel) beter konden. De markt voor de Eclipse, met name in de VS, was gewoonweg veel te groot om te negeren. Echter waren ze al sinds de late jaren ’80 bezig met de ontwikkeling van een auto die kleiner doch duurder was dan de Eclipse. Het moest een wat verfijndere automobiel worden. Het resultaat was de Mitsubishi FTO. De auto was in tegenstelling tot de Eclipse niet ontworpen om zo ruim mogelijk te zijn, maar juist om een zo goed mogelijke wegligging te hebben. De auto was relatief gezien nogal breed (1,73 meter), laag (1,30 meter) en kort (4,32 meter).

Mitsubishi FTO GS '94

Niet alleen de proporties waren bijzonder, de algehele lijnvoering was dat ook. De voorkant was bijna Brits te noemen. De hele lijnvoering was eerder Europees dan Japans of Amerikaans. De styling was zeer clean. De voorkant was niet aggressief, maar wel aanwezig met meer dan een hint naar de Aston Martin DB7, die in hetzelfde jaar op de markt kwam. De motorkap was zeer laag, met zeer geprononceerde wielkasten erin verwerkt. Aan de achterzijde leek de FTO op geen enkele andere auto. De dikke achterbumper met de platte achterlichten gaven de auto een eigenzinnig aanzien.

Mitsubishi FTO GR '94

De auto kwam in de herfst van 1994 op de markt. Let wel, enkel de Japanse markt werd verblijd met de komst van de FTO. Zoals bij zoveel Japanse auto’s kwam de FTO er in allerlei soorten en smaakjes. De instapper was de FTO GS. Het enige wat je aan luxe had, was een automatische airco, want de velgen waren 14″ staal zonder doppen. Onder de kap had je een 1.8 viercilinder met 125 pk. Niet echt heel bijzonder, om eerlijk te zijn.

Mitsubishi FTO GR '94

Een stapje hoger stond de FTO GR, Deze zag er bijna identiek uit, alleen had de GR 15″ lichtmetalen velgen. Een groter verschil was te vinden onder de motorkap. De FTO GR was de ‘minste’ FTO met de motor die de auto eigenlijk moet hebben: de compacte 2.0 liter V6. In het geval van de GR was het een 24-kleps zescilinder met een maximumvermogen van 170 pk. Van de GR zijn er enkele speciale varianten geweest als de GR Limited Edition en de GR Sports Package. Alle modellen waren leverbaar met een handgeschakelde vijfbak of een viertraps automaat. Niet zomaar een automaat, maar een zogenaamde ‘Invecs-II’ transmissie. Deze kon je apart bedienen om op en neer te schakelen. Nog een bijzondere feature in die tijd was het feit dat de bak zich aanpaste aan de rijstijl van de bestuurder.

Mitsubishi FTO GR '94

Voor wie 170 pk nog te matig is, had Mitsubishi nog wat leukers in Petto. De FTO was er namelijk ook als ‘GP’. De modellen beginnend met die twee letters hebben een sterkere variant van de tweeliter onder de welgevormde motorkap. Dankzij MIVEC (Mitsubishi Innovative Valce Timing and lift Electronic Control system) kon de motor beter ademen en dus meer pk’s afleveren: 200 stuks maar liefst. Daarmee behaalde de motor een specifiek vermogen van 100 pk per liter, wat voor een motor zonder turbo behoorlijk hoog is/was. Ook de GP was leverbaar in diverse smaakjes als de GP, GPX, GPX Limited Edition “COTY” en GP Special. De ‘COTY’-edition was om te vieren dat de FTO Japans Auto van het Jaar 94/95 was geworden. Daarmee was het de eerste sportauto sinds de MR2 in 1984 die deze titel binnen wist te slepen.

Mitsubishi FTO GPX '95

In 1997 werd de complete FTO reeks onderworpen aan een zeer subtiele facelift. De voorbumper week iets af en onderhuids waren er een paar wijzigingen. Gelukkig bleef het basisontwerp gelijk. Je kan de latere varianten gemakkelijk uit elkaar houden. De latere FTO’s hebben de knipperlichten en mistlampjes gescheiden van elkaar. De standaard FTO was nog altijd de GS, met de 1.8 motor met 125 pk. De ‘GR’ bleef ook behouden met 170 pk. Er kwam ook een semi-sportief bedoeld tussenmodel, de GX Sports Package. Deze had dezelfde V6 onder de kap als de GR, maar dankzij een ander spruitstuk werd er 10 pk gewonnen waardoor het resultaat op 180 pk uitkwam. De GPX uitvoeringen hadden net even wat meer vermogen en behielden hun 2.0 MIVEC V6 met 200 pk.

Mitsubishi FTO GR '97

Voor de liefhebbers van hardcore sportcoupe’s lanceerde Mitsubishi de FTO GP Version R. De FTO GP Version R was gebaseerd op de GPX, maar alles was net even een tandje scherper afgesteld. De motor was weliswaar standaard, maar het onderstel was een stuk strakker. De anti-rollbars waren stijver en dikker aan zowel de voor- als achterkant.

Mitsubishi FTO GP Version R '97

Om de aerodynamica te helpen werd de auto voorzien van een opvallende bodykit met enorme spoiler. Precies zoals het hoort op een Japanner. De GP Version R was voor de echte enthousiasteling die het circuit opzocht. Daarom werden onnodige zaken als mistlampen, automatische airco, elektrisch inklapbare buitenspiegels en geluidsisolatie verwijderd. Wel kreeg de bestuurder de beschikking over een torsen-sperdifferienteel op de vooras.

Mitsubishi FTO GP Version R '98

Dat Mitsubishi al heel lang bezig was met alternatieve aandrijflijnen bleek wel in 1999. De FTOEV werd in 1998 ontwikkeld en in 1999 getoond. In dat zelfde jaar werd de auto onderworpen aan een loodzware test om 2.000 km af te leggen in 24 uur, een doel dat ook daadwerkelijk gehaald werd.

Mitsubishi FTOEV '99

Voor het aanzien van de Mitsubishi FTO had het uiteindelijk niet heel erg veel zin. De auto was nogal onbegrepen. Mocht je een goedkope coupé zoeken, dan was een Mazda MX-3, Ford Puma of Opel Tigra een voordeligere keuze. Die drie auto’s zagen er ook erg fraai uit en de MX-3 kon ook met een V6 besteld worden. De FTO was alleen een stuk serieuzer, prestigieuzer en ambiteuzer.

Mitsubishi FTO GPX '99

Met name de FTO GP Version R kon bijna direct met de Honda Integra Type-R vergeleken worden. De auto’s waren beide zeer gericht op het bieden van maximale fun en tractie en waren beide zowel op de weg als op het circuit in hun element. Het was juist het type auto dat op de Britse markt enorm populair zou kunnen zijn, maar Mitsubishi UK zag er aanvankelijk geen heil in om de auto speciaal voor een paar liefhebbers te homologeren voor de Britse markt.

Mitsubishi FTO GP Version R '99

De FTO werd in 1998 wel mondjesmaat geïmporteerd naar Nieuw-Zeeland. Rond die tijd was de grijze import in het Verenigd Koninkrijk in het gat gesprongen. Dat gebeurde zelfs op zo’n grote schaal dat Mitsubishi UK in 2000 alsnog besloot om de auto te importeren en officieel aan te bieden. Voor 24 mille in ponden kon je een super-de-luxe en snelle FTO GPX aanschaffen. Mitsubishi UK was echter veel te laat. In de voorgaande jaren hadden de grijze importeurs de markt leeggeplunderd. Iedereen die een FTO wilde, had er al eentje. Meer dan 20.000 FTO’s zijn er uiteindelijk naar Engeland verscheept. Dat is bizar veel, vooral als je je bedenkt dat er in totaal maar 36.805 gebouwd zijn.

Mitsubishi FTO GP Version R '99

Mede door dit lage productieaantal werd in 2000 de productie van de compacte coupé gestaakt. Mitsubishi moest de auto’s gaan aanpassen voor zijwaartse aanrijdingen. Gezien de tanende populariteit van dit marktsegment, de heftige concurrentie en de leeftijd van de FTO werd de auto in plaats daarvan uit productie gehaald. Overigens verdween vanwege exact dezelfde reden de 3000GT/GTO uit de prijslijsten.

Mitsubishi FTO GPX '99

De FTO is een typische JDM-auto. Zo’n auto waarbij de niet-liefhebber niet kan zien dat het bijzonder is. De liefhebbers zien het wel en willen er eentje kopen, maar die doelgroep is gewoonweg te klein. De FTO was namelijk een zeer goede auto. Zie het als een Integra voor elke dag en je komt dicht in de buurt. De auto kende twee grote nadelen: het interieur was echt beneden peil en de prijs was te hoog. Een hoogwaardige wielophanging en een verfijnde zescilinder kosten nu eenmaal geld.

Mitsubishi FTO GPX '99

In de krochten van diverse racegames komt de auto nog weleens bovendrijven en heel af en toe komt er een importexemplaar voorbij in Nederland. De FTO is geen gamechanger in zijn segment geweest en zal waarschijnlijk slechts in beperkte mate een klassiekerstatus tegemoet kunnen zien. Het is voornamelijk een statement dat áls Mitsubishi wil, ze echt iets bijzonders kunnen maken. Het is ook een bewijs dat echt niet alle Japanse coupeetjes uit die tijd op elkaar leken. Het is kortom een individualistische auto met karakter. Voor sommigen wellicht een aparte conclusie voor een Japanse auto uit die tijd, maar de FTO bewijst dat er zoiets bestaat.

Mitsubishi FTO Ralliart '00



43 reacties

Willem, o Willem toch, jij bent de reden waarom mijn hart altijd zo snel klopt als ik jouw verhaaltjes lees, topper, thanks man!
@rachid: misschien is hij nog wel vrijgezel…..
@hplh: dan heet ik v.a. nu Rachida
@rachid: Samen knus op de bank sites afstruinen, zie t
helemaal voor me! @willeme. Succes met de broers van je nieuwe vriendin!
@rachid: Hahaha, thanks!
@rachid: Gaan jullie dan ook samen spotten ?
Ik kan me deze auto nog goed herinneren uit de eerste Gran Turismo, leuk artikel!
Gaaf artikel en gave wagen. Maar wat is ie lelijk!
top werk Willeme! Goed leesvoer.
Tof artikeltje
Ik wil pareltjes zoals deze mooi vinden. Want ik vind ze gaaf, het merk sympathiek en vriend @willeme weet het weer eens mooi te brengen.

Toch vrees ik dat ik hem met de beste wil van de wereld niet mooi kan vinden…
@dunhozzie: helemaal mee eens! Het is het niet. Volgens mij hadden iets grotere en bredere velgen al een verschil kunnen maken. Dit staat armoedig, zoveel weel gap, ze vallen helemaal weg. Zonde bij een wagen met sportieve aspiraties
@ouwedibbes83: in de jaren 90 waren dit redelijk normale maten. Daarbij was het een JDM model, en in Japan is het gebruikelijk om direct nieuwe velgen te kopen.
Vaak gespot op de internets, nog nooit irl. Bestaan ze wel echt?
@alcantara: Zag er van de week 1 rijden, zo’n groene als op de eerste foto. Maar dat was dan ook wel de eerste dit jaar; ze zijn inderdaad zeldzaam; maar goed dat geldt ook voor een Supra en andere 90s JDM waggies; je zal eigenlijk een festival of meeting moeten opzoeken als je ze in het echt & in actie wilt zien.
Iemand vertelde me dat Mitsubishi in Japan een beetje zoals hier BMW is qua sportieve uitstraling. Duidelijk hebben ze in Japan andere smaken en ik kan me wel inbeelden dat Japanners sommige van onze auto’s lelijk vinden. Ook al kan ik die enkelen hierboven niet mooi vinden, het is toch leuk om naar te kijken!
Top stukje automobiele historie weer.
Hoewel ik mezelf toch redelijk geïnformeerd vind moet ik met enig schaamrood op mijn kaken bekennen dat ik nog nooit van deze Mitsubishi FTO had gehoord, dank je Willeme.
@snuif: Graag gedaan!
Het idee van een betaalbare sportieve coupé kan ik enorm waarderen, maar er zijn in die periode mooiere én leukere voorbeelden van dit concept.

Zoals de Mazda MX-3, de Honda CRX, de Coupé Fiat, maar ook de tweede generatie Hyundai Coupé heeft meer charme ondanks zijn wel heel organische jaren ’90 vormgeving.
@moveyourmind: Dat is een beetje het probleem geweest van de FTO. De uitstraling was ongeveer gelijk, terwijl het een veel serieuzere rijdersauto was dan die auto’s die jij opnoemt. Dat zijn tweedeurs coupékoetsjes op een hatchback chassis. De FTO was echt een apart ontwikkelde sportcoupé. Kun je nagaan hoe belangrijk marketing is!
@willeme: Ik zie niet waarom de FIAT coupe een mindere rijdersauto zou zijn.
@hdla: Daar zijn een paar redenen voor te noemen. De Coupé Fiat stond op het onderstel van een Fiat Tipo. Alle hardware kwam bij gewone Fiats vandaan. De FTO stond op een uniek onderstel, met veel betere vering en vooral demping. De besturing was veel fijner, preciezer en directer. In het geval van de topmodellen was de Mitsubishi veel beter. De V6 was relatief licht en leverde 200 bruikbare pk’s. Dankzij het diff kon de motor zijn vermogen goed kwijt.

De Fiat Coupe was veel mooier en had een veel fraaier interieur. Belangrijke argumenten voor een sportcoupeetje. De 2.0 20v Turbo had enorm veel power en vooral koppel dat de FTO moest ontberen. De Fiat was vooral erg snel en effectief, de FTO delicaat en precies. Als het om rijden gaat, staat de FTO GP-R op een hoger plan. Als totaalpakket is de Coupe Fiat erg geslaagd. Beide topauto’s, overigens.
…. hebberig van ….
Leuk stukkie weer van @Willeme!
@jeroenwz: Danke!
Was deze al gepland, of toch iets teveel naar Car Throttle gekeken op Youtube? Haha
Ik zag ze rijden in Nieuw Zeeland zo’n 20 jaar geleden… vroeg me af wat het was en toen gevonden op de toenmalige google..yahoo, dinges, lekkerzoeken.nl oid.

Voor die tijd zagen ze er wel kek uit.
@fiero: ik had hetzelfde ook 20 jaar geleden in Canada met de Eagle Talon TSi AWD. De Eclipse dus.
@willeme; leuk artikel van een auto waar ik nog nooit van had gehoord.
Ik kon in het artikel niet terugvinden of de letters FTO nog ergens voor stonden.
Via meerdere sites zou dit moeten staan voor ” “Fresh Touring Origination”
Dit ter info.
In mijn straat staat vaak deze auto en kon ‘m nooit thuisbrengen. Vond het altijd maar een raar ding. Leuk om te lezen wat ‘t nou precies is.
Absoluut een mooi verhaal. Rop geschreven. Maar ik ken die auto helaas niet en da’s jammer.

Misschien zou je eens een special kunnen schrijven over de Mazda MX-3 V6? Met die dwergen? Zit vast ook een leuk verhaal achter.

En als je dat al hebt geschreven, kan iemand de link doorsturen? 😉
Heb deze FTO nog een tijdje als poster boven mijn bed gehad. Was echt een droom auto.. tot ik er later achter kwam dat het ding dus amper (zeg maar niet) te krijgen was in de Nederlandse occasion markt.
Leuk artikel van een bijzondere auto!👍🏼
Heerlijk leesbaar artikel :) erg fijne rubriek dit!
@willeme ik lees je specials altijd graag. Ik heb zelf zo’n auto gehad en van de grond af aan gecustomized. Maar ik mis toch wat leuke feitjes. Dit gpxr blok bijv heeft wel een aanpassing gehad. Die levert door andere software 225pk uit mijn hoofd. De auto werd vaak omschreven als galant coupe. Het onderstel word deels gedeeld met een carisma en dus ook een volvo v40? Het interieur overigens was van zeer goede kwaliteit in mijn ervaring. Zeer rijk uitgerust ook. Denk aan climate control, electrisch inklapbaar en verstelbare spiegels, electrische ramen, tractioncontrol, abs, mistlampen. Ik heb ook de automaat gehad die een tiptronic functie had. Als je ongeveer 400km in de tiptronic stand reed dan leerde hij jou rijstijl en kon je messcherp handmatig schakelen. Ik heb tot nu nog in een auto gereden die dat zo precies aanvoelde. Als je dan feller reed pakte hij zeer soepel op. Ook verbruik vond ik netjes. 400km op een tank was haalbaar. Zeg maar 1 op 9 a 10 bij rustig rijden
@shalomleon: Nee, de motor was exact gelijk aan die van de GPX. Wel hadden de GP Version R en de GPX, zoals in de tekst staat, 20 pk meer dan de reguliere V6 dankzij MIVEC. Dus de meeste standaard V6’en hadden 180 pk, een V6 voor 1997 had 170 pk.

De FTO staat naar mijn weten op zijn eigen platform. Sowieso niet op het Carisma/Space Star/S40/V40 platform. Ook het platform van de Galant is véél groter. Wel een leuk weetje is dat van een een vroege generatie Galant er een FTO versie ws, de Galant FTO.

Het probleem van de FTO was met name dat de auto zo laat ontdekt werd. In 1994 was het interieur prima te doen en waren de rijeigenschappen bovengemiddeld. In 1999-2000, toen de FTO eindelijk een beetje bekendheid kreeg, waren er concurrenten die het veel beter voor elkaar hadden. Vergeet niet dat de FTO in Engeland erg duur was. Voor dat geld had je ook een Integra Type-R, GTV V6 of TT quattro.
@willeme: klopt helemaal wat je zegt. In japan is er wel een special edition geweest van de carisma met dit mivec blok erin. Daar zou ik ook graag eens mee willen sturen
Stond deze auto ook niet bekend om een motor die ruim 9000 toeren draaide?
@volvo-s60-adept: hij had de toerenbegrenzer rond de 8800rpm ja. Bij 5800 kwam mivec erin. Ik had een redelijke jappenklapper en mijne ging harder dan de japanse versies (die gingen max 180km per uur) maar 100 in de 2 was al aardig luid dus ben nooit volgas tot topsnelheid gereden. Al was het maar vanwege die toeren
Sinds Gran Turismo 1 heb ik een liefde voor deze auto, echter heb ik ze helaas nog nooit in het echt gezien. Van buiten echt een parel, maar helaas van binnen niet. Plus het feit dat dit een rechtsgestuurde auto blijft heeft het mij altijd er vanaf gehouden om er serieus naar op zoek te gaan.
Dit artikel komt met gemengde gevoelens, in mijn mening is Mitsubishi erg hard in verval geraakt zeker voor de liefhebber. Waar je vroeger de Galant VR4, 3000GT, Eclipse, Colt GTI, om nog te zwijgen over de Lancer Evolution. Tegenwoordig is het alleen rare te druk gelijnde SUV’s en een super mini. Het zal best leuk verkopen maar voor een liefhebber heb je bij dit merk maar weinig te zoeken. Zelfs de Eclipse van weleer is een wanstaltige SUV geworden. Echt zonde, eens te meer Toyota en Nissan er schijnbaar wel brood in zien om een leuke emotie mobiel in het gamma te hebben.

Geef een reactie:

Je moet ingelogd zijn om reacties te posten, registreren kan HIER (ook via Facebook).