9 redenen waarom Nordschleife rondetijden waardeloos zijn

En één reden waarom het idee briljant is.

De Nordschleife van de Nurburgring geniet al jarenlang een mythische status. Het 20,8 kilometer metende circuit kent nauwelijks zijn gelijke. Helaas hebben de marketingafdelingen van fabrikanten dat ook ontdekt. Want de 0-100 of V-max weten is leuk, maar met een rondetijd over de Nordschleife maak je pas echt indruk. Om de zoveel weken worden we weer op de hoogte gebracht van een auto die het nóg sneller kan, met de Lamborghini Huracan als laatste wapenfeit. Deze wist onder de tijd van die 918 Spyder te duiken.

Leuk weetje: eigenlijk was de Aventador SV ook al sneller. Al bij de eerste paar oefeningen dook de Aventador onder de 7 minuten. Vanuit het hoofdkantoor werd echter verzocht niet verder te gaan. Concerngenoot Porsche mocht niet in verlegenheid gebracht worden door een veel goedkopere (en ouderwetsere) auto die met het record aan de haal zou gaan. Daarom hebben we 9 redenen waarom de tijden op de Nordschleife eigenlijk compleet waardeloos zijn:

1. De tijden per auto schelen per coureur

Eigenlijk de belangrijkste reden. 99% van de wereldbevolking, dus jij ook, gaat niet eens in de buurt komen van de maximumpotentie qua rondetijd. Dat is in principe niet erg, maar ook na een intensieve cursus ga je het niet redden. Ervaring, talent, kunde zul je in het kwadraat nodig hebben. Maar ook tussen topcoureurs werd duidelijk dat er verschil is. De Belg Dirk Schoysman was met een Nissan GT-R aanzienlijk sneller dan Walter Röhrl dat was. Diezelfde Walter Rohrl had het tijdens een test met een 599 GTB aan de stok met een andere 599 GTB, waar toevallig ene Michael Schumacher in reed. Walter was sneller. Dus als die heren al niet een gelijke tijd neer kunnen zetten...

2. Het zijn tegenwoordig do-or-die momenten

De ene Ringtijd is de ene Ringtijd niet. De Nurburgring kent veel bochten en hoogteverschillen. Het is erg lastig, zelfs voor een topcoureur, om een foutloos rondje te maken (of de ronde überhaupt te repliceren). Dus vroeger was het vaak een indicatie van de tijd die je kon halen, als je de auto op bijna de top van zijn kunnen reed. Het is tegenwoordig van levensbelang om een toptijd te rijden op de Nordschleife. Het is een reputatie die je hoog hebt te houden. Kijk naar de video's van de Alfa Romeo Giulia Quadrifoglio of Honda Civic Type-R. Dat gaat in sommige situaties maar nét goed. Zo'n tijd is bijna niet dupliceerbaar. En als zo'n coureur dat wel kan: er komt binnenkort vast bij Williams een stoeltje vrij.

3. De weersomstandigheden variëren nogal

In principe geldt dit natuurlijk voor elk circuit. In de regen zullen de tijden minder snel zijn. Maar het gaat nog een paar stapjes verder. De Nordschleife is dermate lang dat de weersomstandigheden per sectie kunnen verschillen. Stortregen en zonneschijn kunnen elkaar afwisselen. Dus alle tijden zijn in principe niet vergelijkbaar.

Fotocredit: vanwilgenphotography

4. De Nürburgring wordt telkens sneller

Bij de Fluglatz is het steile gedeelte omhoog ietwat afgezwakt. Dit scheelt een seconde of twee. Ook kun je bij het uitgaan van brunchen meer risico nemen door een bredere uitloopstrook (niet meer van zand, maar steen). Ook veranderd het asfalt nog wel eens (sommige delen zijn opnieuw bedekt moeten worden). Ergo: al die kleine veranderingen zorgen ervoor dat een tijd uit 2003 niet te vergelijken is met eentje uit 2017.

5. Onduidelijkheid over uitvoering

Vroeger was het zo simpel. Er was gewoon één topuitvoering. Maar dat is tegenwoordig iets anders. De Seat Leon verbaasde vriend en vijand door een tijd van minder dan 8 minuten neer te zetten. Voor de goede orde: de tijd was ongeveer gelijk aan die van de Honda NSX Type-R (2002). Maar was dit een normale Seat Leon? Nou, nee. De remmen waren extreme Brembo's. En het onderstel was wat aangepast. Nu kon je sommige van die opties bestellen in de vorm van het Sub-8 pakket, maar dan nog moet je andere banden monteren. Dus de verkoopbabbel dat 'deze Leon de Ring in minder dan 8 minuten' doet is niet helemaal waar.

6. De banden zijn nauwelijks geschikt voor straatgebruik

De toptijden worden bijna allemaal gehaald op speciale banden. Pirelli P Zero Trofeo R. Michelin Pilot Sport Cup 3. Toyo R888. Yokohama Advan. Kortom, het echte plakkerige spul. Dit zijn semi-slicks die net voldoende profiel hebben om straatlegaal te zijn. Op koude dagen en/of met nat weer zijn ze hopeloos. Ze slijten ook erg snel. Voor een paar snelle ronden heeft het zin, maar voor een straatauto is het ronduit hopeloos.

7. Als straatauto is zo'n Ringridder behoorlijk waardeloos

Een goede circuitauto is zelden een goede straatauto. Bij Porsche lijken ze het te begrijpen, maar meestal zijn de auto's veel te hard geveerd. De keramische remmen zijn op een circuit wenselijk, maar je zult in real life echt je best moeten doen om de meerwaarde te merken. Sterker nog: vaak zijn stalen remmen op een straatauto effectiever.

Fotocredit: jorisk

8. De Nordschleife is láng. Heel lang.

Meer dan 20 kilometer. Dus een klein verschil in temperatuur, luchtvochtigheid of verkeer kan een enorme impact hebben op de uiteindelijke tijd. Op Dunsfold (het circuit van wijlen Top Gear) werd rekening gehouden met een tijdsverlies van 4 seconden. Dat was een klein baantje. Op de Nordschleife kan het zo 30 seconden schelen. Maar ook temperatuursverschillen kunnen er voor zorgen dat er een verschil van een tiental seconden is.

Fotocredit: dennisvandemeijs

9. De prijs van onderdelen (en dus de auto) is veel te hoog.

Carbon body’s, polycarbonaat ruiten, magnesium velgen, titanium kunstgebithouders. Uiteindelijk is het de bedoeling dat de auto zo licht mogelijk is. Hoe minder gewicht, hoe beter de acceleratie, hoe beter het weggedrag en hoe korter de remweg. Gewicht reduceren heeft enorm veel voordelen. Een groot nadeel is dat de laatste paar procenten erg kostbaar zijn. Carbon splitters en spoilers staan niet alleen genant, maar zijn peperduur als je ze beschadigd (en ja, je zult ze beschadigen).

Uiteraard is er ook één reden waarom dit eigenlijk allemaal niet uitmaakt. En daarom gebeurt het ook...

1. Omdat alle disciplines bij elkaar komen.

Een auto kan versnellen, remmen en bochten maken. Als je kijkt naar hoe de Amerikaanse media dit test zie je de ¼ mile, remweg van 60-0 mph en the figure 8. Prima. De magie van de Nordschleife is dat al deze facetten meerdere malen voorbij komen. Bij BMW maken ze graag gebruik van de baan omdat ze in 20 kilometer informatie winnen waar ze op de openbare weg 200 kilometer voor nodig hebben. Het is het ultieme podium om te laten zien wat een auto kan. Net als met een duikhorloge hoef je niet gebruik te maken van de engineering om het wel te kunnen waarderen. Met een Lamborghini Hurucan LP640 Performante is het krek eender.