BMW M2: rijtest en video

Iets compacter dan een M4, maar ontwikkeld met een heel ander doel: pure fun. We zochten voor jullie uit of BMW in die missie geslaagd is.

De BMW 1M is al een tijdje over z'n houdbaarheidsdatum heen, en met de komst van de 2-serie is er eindelijk een lekkere opvolger nu in de vorm van de M2. Reden genoeg om dat beestje eens goed aan de tand te voelen en waar kan dat nu beter dan op een circuit? We knallen de BMW M2 over de Hungaroring onder het toeziend oog van BMW's instructeurs en een paar DTM-coureurs.

Maar laten we voordat de pret begint eerst eens kijken waar we mee te maken hebben. De BMW M2 is de dikste versie van de 2-serie. Het blijft vreemd dat BMW onder dezelfde noemer ook een voorwielaangedreven familiehok verkoopt, maar we moeten er maar aan wennen. De M2 doet gelukkig met uitzondering van de badge op geen enkele manier denken aan de Gran Divorce. Gelukkig maar, zou ook wat zijn met een vanaf-prijs van €79.990 euro.

Nee, alle basisingrediënten van deze auto kloppen. Compacte buitenmaten, achterwielaandrijving, handbak (is een optie, de standaard M DCT is ook geen straf) en een lekker sappig motorblok. Onder de motorkap vinden we een 3.0 zescilinder met TwinPower turbotechniek, die in deze configuratie 370 pk levert. Dat is 10 pk minder dan de A45 AMG en de RS3, maar we gokken dat de achterwielaandrijving dat wel een beetje compenseert, qua funfactor. Behalve in de sneeuw dan, maar het sneeuwt hier niet in Hongarije. Koppel? Dat heeft de M2 ook voldoende: 465 Nm, met een tijdelijk beschikbare piek van 500 Nm in overboost.

Met dat soort cijfers zou je een sprint naar 100 onder de vier seconden vermoeden, maar helaas. De sportievelingen beginnen een beetje zwaarlijvig te worden in premiumland en dat geldt helaas ook voor de M2. De kleine coupé weegt namelijk 1449 kilo, en da's best fors. De sprint naar honderd duurt derhalve 4,3 seconden met de M DCT, de handbak heeft twee tienden meer nodig, alsmede een vaardige bestuurder. De topsnelheid is begrensd op 250 kilometer per uur, maar wordt naar 270 verhoogd (ook begrensd) met het aanvinken van het M Drivers Package op de optielijst.

De BMW M2 is uiteraard een achterwielaandrijving, maar voordat de pk's de 19 inch gesmede achterwielen bereiken moeten ze eerst hun weg vinden langs het Active M differentieel. Als dat in de M Dynamic Mode gebeurt wordt er bovendien wielslip toegestaan voor gecontroleerd driften. Het onderstel is van aluminium en afkomstig van de M3 / M4 (rijtest). We zijn benieuwd.

De M2 is als je het mij vraagt niet per definitie een mooie auto. Wel straalt de auto precies uit wat je ervan verwacht: sportiviteit, spierballen, een gezonde dosis agressie, het plaatje schept in ieder geval de verwachting dat je flink los kan gaan. De verwachtingen zijn hooggespannen, tijd om in te stappen.

Het interieur ademt ook sportiviteit. Meest in het oog springen de sportstoelen, het M Sportstuur en de alcantara bekleding all over the place. Ook de pookknop is specifiek voor M2 uiteraard. Mooi detail is dat BMW er rekening mee houdt dat je je circuitprestaties wil vastleggen. Daarom is er een specifieke GoPro app in het Connected Drive systeem, waarmee je je GoPro via het infotainmentsysteem kan aansturen. Voor als je de 'Ring-tijd van 7:58 wil aanvallen bijvoorbeeld.

Maar goed, BMW is van mening dat dit niet alleen een auto is die de 1M moet opvolgen, ze noemen het ook een spirituele opvolger van de E30 M3 en de 2002 Turbo. Tijd om uit te vinden of deze auto die claims kan waarmaken. Het is een beetje een vreemd programma: we gaan niet zomaar een dag rijden met de nieuwe M2, zoals gebruikelijk is bij dit soort introducties. In plaats daarvan volgen we een strak programma in de hoop dat er wat tijd overblijft om nog even met een M2 op stap te gaan.

Het eerste deel van de dag bestaat uit een "Scenic Drive": treintje rijden op de openbare weg, achter een instructeur van BMW aan. Het blijkt niet heel erg spannend, maar het geeft ons de tijd om rustig aan dit autootje te wennen. Meteen valt op dat de M2 enorm gefocusd is. Waar je met een M4 ook nog wel comfortabel kan cruisen, is het bij de M2 compleet gericht op feest. Een relatief hard onderstel, bijzonder scherp reagerende besturing en dito gas- en rempedaal zijn de basis voor deze M2.

Het traject leidt ons over voornamelijk snelweg, maar het laatste stukje weg richting het circuit is een fijn, bochtig weggetje. De instructeur die voorop rijdt besluit dat we nu wel lang genoeg braaf zijn geweest en gaat er vandoor. We haken met veel plezier aan, waarbij opvalt dat de M2 lichter aanvoelt dan de 1450-ish kilo die het ding op papier weegt. De auto voelt erg licht en lijkt geen last te hebben van z'n theoretische obesitas.

Na deze rit door het landschap gaan we het circuit op. DSC mag niet uit op de baan, maar we worden van harte aangemoedigd DSC op Sport+ te zetten. In deze modus blijken we best veel te mogen. Na hard insturen heuvel af in de tweede bocht na de start, komt de kont iets om. Ik besluit op het gas te gaan om te kijken wat de systemen doen, en tot mijn verbazing mag ik (mits ik de hoek niet te ruim maak) behoorlijk glijden met de achterwielen. Als ik het te bont maak wordt er wel ingegrepen, maar BMW heeft dit écht heel fijn in elkaar gezet.

Waar ik me wel op betrap is dat ik de harde klappen van de DCT automaat niet kan waarderen. In alle modi behalve Sport en Sport+ schakelt de bak prima, maar in de sportmodus voelt het onnodig hard. Zo hard, dat je soms in een bocht een beetje verrast kan worden door de klap in de aandrijflijn, niet heel handig als je op het randje van grip aan het uitaccelereren bent. Maar het is wel zoeken naar iets om over te zeiken, want de M2 gedraagt zich werkelijk briljant.

De laatste activiteit voor vandaag is het volgen van een instructeur over een vol rondje van de Hungaroring. We rijden direct achter een oude baas die in 1999 de Fiat Seicento Cup had gewonnen. mijn gevoel zegt echter dat de beste man meer had kunnen bereiken, want ik moet serieus doorstoempen om hem bij te houden. De man lijkt niet te hoeven remmen op punten waar ik dat wel moet, en heeft zijn voertuigbeheersing prima voor elkaar. Toch doen we het niet heel slecht, blijkt uit het feit dat we in een ronde tijd meer dan 15 seconden goed maken op drie auto's voor ons, waardoor we uiteindelijk aan het eind van de eerste volle ronde in moeten houden om die mensen niet in te halen. De M2 gedraagt zich wederom voorbeeldig, alsof hij precies aanvoelt wat je wil. Het enige wat je echt niet wil doen is teveel snelheid meenemen de bocht in, want grappig genoeg krijg je dan wat onderstuur voor je kiezen.

Na ons rondje op het circuit kunnen we nog heel even de openbare weg op. Ook daar doet de M2 alles goed. Het enige waar ik niet aan kan wennen zijn de schakelmomenten met de Sport+ stand ingeschakeld. Dat is echter makkelijk op te lossen: je kan ook een handbak bestellen. Die heb ik niet kunnen rijden, maar dat maakt het plaatje voor mij wel af. Helaas wordt 'ie daardoor wel iets duurder dan de vanaf-prijs (met DCT) van 79.990 euro, iets met CO2 en BPM enzo. Maar ik zou er een extra orgaan voor over hebben, want deze M2 maakt mij verschrikkelijk hebberig. Doe mij maar zo'n blauwe.

[lg_folder folder="0_Reviews/BMW/M2_2016/" count="8" cols="4" paging="true"]